Mijn hond is overleden
terwijl wij op vakantie zijn. Ze is 15 jaar oud geworden. Ze was bij de oppas, en dat is voor haar echt een fijne plek. Ze was nog best fit maar gisteren wilde ze ineens niet meer eten en vandaag kon ze niet meer opstaan. Gelukkig vloog mijn zoon vandaag naar huis dus hij is naar de dierenarts gegaan met mijn moeder en daar is ze vanmiddag ingeslapen. Ik voel me vreselijk. Dat ik er niet was voor zowel mijn zoon als mijn hond. Mijn andere hond is nog bij de oppas en ik weet ook niet of zij het begrijpt. Ik kan er op zich vrede mee hebben dat ze is overleden. 15 is een mooie leeftijd voor een grote hond maar de manier waarop vind ik ontzettend rot. Nou ja ik wilde denk ik even van me afschrijven.
Ik heb wel eens gehoord dat het goed is als de andere hond de overleden hond kan zien en ruiken. Dan snapt hij/zij beter wat er aan de hand is. Weet natuurlijk niet of dit nu nog kan.
Sterkte hoor, hoe oud de hond ook was, het is altijd naar
_Anoniem_ schreef op 15-08-2026 om 18:35:
Ik heb wel eens gehoord dat het goed is als de andere hond de overleden hond kan zien en ruiken. Dan snapt hij/zij beter wat er aan de hand is. Weet natuurlijk niet of dit nu nog kan.
Sterkte hoor, hoe oud de hond ook is, het is altijd naar
Nee dat gaat niet. We hebben er nog wel aan gedacht maar dan moest ze dood mee naar de oppas en dan naar het crematorium. Dat was niet te doen ( en ze had zich tijdens het inslapen ontlast en ze zat helemaal vol).
ach, wat verdrietig. Gecondoleerd.
Ik kan me voorstellen dat je ermee zit dat je niet bij haar was,en dat je andere hond er niks van begrijpt. Die zal het nu bij de oppas misschien nog niet zo door hebben omdat het toch al anders is. Het besef komt dan pas thuis, en dan ben jij er weer.
Ik geloof erin dat ze begrijpen wat je zegt. Als ik een dag wegging en mn hond bij mn moeder bracht ging hij savonds bij de deur zitten wachten. Als ik op vakantie ging vertelde ik hem dat, en dan ging hij niet bij de deur zitten maar gewoon lekker slapen.
1 keer was ik vergeten te zeggen dat hij bij mn moeder moest slapen en toen ging hij dus bij de deur zitten.
Ik ben er dus wel van overtuigd dat je andere hond begrijpt dat ze niet meer terugkomt als je dat verteld. Wat niet wil zeggen dat hij/zij haar niet gaat missen. Dat is een 2e.
Hoelang duurt jullie vakantie nog? Ik kan me zo voorstellen dat je niet lekker meer zit.
Och, gecondoleerd. Het is jammer als het zo loopt, gelukkig zijn bekenden bij m geweest.
Mijn ervaring met het overlijden van oude dieren is dat het achterblijvende dier het prima weet. Al 2x meegemaakt, en waar ik gezoek verwachtte werd gewoon de beste plek op de bank ingepikt.
Ja het zal allemaal ook wel loslopen. Dit was gewoon niet hoe ik het wilde. Ze is gelukkig echt heel rustig en snel gegaan en mijn zoon was echt haar maatje. Dus het had veel slechter gekund. Maar toch vooral ik me schuldig.
Met een hond van 15 weet je dat het kan gebeuren en ik voel me nu zo egoïstisch dat ik op vakantie ben gegaan ondanks dat ik natuurlijk nooit had kunnen bedenken dat ze ineens zo achteruit zou gaan. Maar toch mijn verstand en gevoel zeggen verschillende dingen.
Ik vind het ook heel erg dat mijn zoon er een soort van alleen voor gestaan heeft. Hij was echt heel verdrietig. Ik kan me niet herinneren wanneer ik hem voor het laatst heb horen huilen maar nu was hij ontroostbaar. Gelukkig klonk hij net al wat beter en zegt hij dat hij toch net een "positief" gevoel terug kijkt naar hoe het is gegaan. Vooral omdat het zo snel en rustig ging. Mijn zoon had de hond al sinds zijn 5de en heeft een moeilijke tijd doorgemaakt. Deze hond was voor zijn gevoel de enige die hem altijd begreep. Dus voor hem ook wel fijn dat hij afscheid heeft kunnen nemen maar ook een heel gemis.
Weer zin het toch maar even een stadje ingegaan om wat te eten. Met tegenzin. Maar het was toch wel fijn zo samen. Mijn dochter is ook erg verdrietig. We gaan denk ik maandag heel vroeg in de ochtend naar huis. Ik moet eerst een nachtje goed slapen want dat is er afgelopen nacht en beetje bij ingeschoten en we moeten denk ik ruim 1600 km rijden. We blijven niet tot woensdag wat we eigenijk van plan waren. Daar heb ik geen zin meer in. Het is een gek idee dat ze al gecremeerd is als we thuis komen. Dat hebben we nu individueel laten doen zodat ze voor mijn gevoel toch nog even bij me is ( ws had ik dat anders ook wel gedaan maar nu zeker).
Bedankt iig dat jullie naar dit geratel geluisterd hebben. Dat helpt me een beetje. Veel mensen in mijn omgeving begrijpen niet hoeveel je van zo'n hond kan houden.
Och zo verdrietig. Wij hebben 1,5 jaar geleden onze hond moeten laten inslapen.
Veel sterkte voor jou en de kinderen en een dikke knuffel
Hè dat is naar. Wij hebben ook iets aan de hand gehad, maar konden op tijd terugrijden ( Wallonië) om het zelf te dien. 14.5 was ze. Ik was ervoor nog bij de dierenarts geweest om te vragen of we verantwoord weg konden. Dat kon, zie geen stervende hond.
Nouja zo zie je maar. Haar bespiering was op en ze had veel pijn.
Ik voelde me ook erg schuldig, maar door haar leeftijd en pijn had dit onder de nare omstandigheden niet anders kunnen gaan. Het slijt en toch komt het soms stiekem boven.
Dikke troostknuffel en reis veilig terug.
Wat naar dat dit net tijdens jullie vakantie gebeurde en je er niet bij kon zijn. Veel sterkte allemaal.
Max88 schreef op 16-08-2026 om 12:50:
Hè dat is naar. Wij hebben ook iets aan de hand gehad, maar konden op tijd terugrijden ( Wallonië) om het zelf te dien. 14.5 was ze. Ik was ervoor nog bij de dierenarts geweest om te vragen of we verantwoord weg konden. Dat kon, zie geen stervende hond.
Nouja zo zie je maar. Haar bespiering was op en ze had veel pijn.
Ik voelde me ook erg schuldig, maar door haar leeftijd en pijn had dit onder de nare omstandigheden niet anders kunnen gaan. Het slijt en toch komt het soms stiekem boven.
Dikke troostknuffel en reis veilig terug.
Ik heb een filmpje dat ze 2 dagen voor ons vertrek mijn andere hond nog uitdaagde voor een spel. En ze heeft de dag dat we gingen nog 45 minuten door het bos gerend. Niet meer zo snel als ze ooit was maar wel gewoon nog een sprintje getrokken. De warmte van de afgelopen week heeft haar denk ik genekt. Ze bleek nog maar 13 kg te wegen. Terwijl ze haar hele leven rond de 18 is geweest ( wat al 2kg te licht was). Ze was 2 maanden geleden bij de dierenarts toen was ze nog 15.8 kg. Ik vind het bizar dat het zo snel kan gaan. Bij haar was het inderdaad ook de bespiering ze kwam gaat niet meer overeind. Maar eigenlijk is dat ook wel wat je hoopt. Dat ze tot op hoge leeftijd actief en fit zijn een dat het dan ineens klaar is. Maar liever niet als je er zelf niet bent.
Het einde is altijd naar, Kimdekim. Veel sterkte.
Eind vorig jaar overleden hier de konijnen, allebei aan ouderdom maar ook aan makkes waar de dierenarts nog wat aan dacht te kunnen doen maar achteraf hadden we ons en hen dat beter kunnen besparen. Dat gehannes met overjarige dieren, maar ja. Het voelt ook lastig om niks meer te doen want je denkt toch: ja maar. Al bij al een frustrerend traject met veel verdriet. We dachten geleerd te hebben van hoe het bij onze vorige katten ging maar het blijft lastig om te accepteren dat het over is.
Ik zie er enorm tegen op dat de hond ouder wordt. De katten ook hoor, maar daar zie je het nu nog niet zo aan.
Het hoort erbij, ik weet het, en het is de prijs van de liefde maar het doet toch erg zeer.
En als je er dan niet bij bent, lijkt me helemaal vervelend thuiskomen en ook voor je zoon moeilijk hoor. Bah. Begrijpelijk dat je dat even kwijt wilt.
wij zijn maandagavond thuis gekomen. Onze andere hond doet het bovenverwachting goed. Ze zoekt haar met name bij de wandelingen. Gisteren hebben we de as opgehaald. Mijn hond had een plek je in de tuin waar ze altijd lag met lekker weer. Daar begraven we de koker met as .
Mijn moeder had wat haar afgeknipt van de hond. Dit had ik gisteren opgehaald. Ik deed het potje open en liet mijn andere hond er aan ruiken. Die snuffelde intensief en piepte even. Daarna wide ze er ook niet meer bij in de buurt komen. Het is goed zo. Ik heb een delfsblauw tegeltje laten maken met een mooie foto Die staat ergens op een plakje met een plukje haar. Van mijn vorige hond heb ik een pootafdruk in een soort gips laten maken. Dat heb ik nu niet gedaan. De andere hond is nu al 8 jaar dood en het voelt ook niet meer alsof ik die aandenkens nodig heb om haar te herinneren. Maar ja je gooit het dan ook niet weg.
