Home » Forum » Off topic discussies » Geweld tegen hulpverleners

Geweld tegen hulpverleners

50 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
Wilgenkatje
Geweld tegen hulpverleners

Het komt steeds vaker voor, geweld tegen hulpverleners. Ambulancepersoneel, brandweer, politie. Wat voor mensen zijn dit toch, wat beweegt hen? En hoe worden we weer een samenleving waarin zulke uitwassen zeer zeldzaam zijn? Dat mensen die op de spoedeisende hulp werken hun taak kunnen uitvoeren zonder steeds belast te worden met aggressieve hulpvragers?

Alison
Mijn idee

is dat als je de relschoppers en mishandelaars opsluit ze alleen maar harder en extremer worden. Het kan natuurlijk zijn dat het een wake up call is voor een enkeling maar de meerderheid zal een al dan niet voorwaardelijke gevangenisstraf alleen maar stoer vinden.

Waar ik meer aan denk is verplicht een taakstraf uitvoeren bij bijvoorbeeld een ambulancedienst of een ziekenhuis. Zien wat je "tegenstander" doet en dat het een echt mens van vlees en bloed is in plaats van een uniform, opent dan hopelijk de ogen.

Dit natuurlijk alleen voor de "lichtere" gevallen. Degene die zwaar lichamelijk letsel of zelfs de dood hebben veroorzaakt horen gewoon achter tralies. Heel lang bij voorkeur.

En om risico's uit te sluiten alle relschoppers verplichten zich met oud en nieuw te melden bij een politiebureau waar ze vanachter het raam het vuurwerk mogen bewonderen.

Anno
4 jaar

Kreeg een patient, na het insteken op een arts van ons centrum.
4 agenten ( versterking)sloegen een agressieve patient in de boeien en mijn collega heeft ontslag genomen om 2 van dit soort voorvallen in 1 week.

Zo hoog mogelijk straffen, ze maken namelijk veel meer kapot dan op het eerste oog te zien valt.

Kaaskopje
Ja, geen milde straffen

Argumenten van dat straffen iemand juist extremer maakt... het kan. Natuurlijk kan dat. Dus een joch van 15 die eens geld steelt of een bushokje in puin slaat, sluit je niet gelijk voor een aantal maanden op. Maar hulpverleners (en iedereen in het algemeen) bedreigen, daadwerkelijk aanvallen met wat dan ook, mag wat mij betreft flink gestraft worden. Laat maar voelen. Dus niet met een weekje taakstraf weg laten komen.

Ad Hombre
Kaaskopje

"Maar hulpverleners (en iedereen in het algemeen) bedreigen, daadwerkelijk aanvallen met wat dan ook, mag wat mij betreft flink gestraft worden. Laat maar voelen. Dus niet met een weekje taakstraf weg laten komen.."

Maar dat is het hele punt, he. De huidige praktijk is dat mishandelaars (van bijvoorbeeld Kaaskopje) wel degelijk met een of twee weekjes taakstraf wegkomen. Maar op een of andere manier is dat dan bij hulpverleners ineens niet genoeg want dat is blijkbaar op een of andere manier 'erger'.

Wat mij betreft worden alle mishandelaars behoorlijk bestraft, met meer dan een weekje taakstraf. Maar ja, rechters geloven niet zo in straffen. Dat hebben ze zo geleerd in de zestiger jaren. Dat 'werkt' namelijk niet...

Anno
Eens

Alle vormen zijn verkeerd. Punt alleen is in een dienstverlenend beroep als in zorg of bij politie, gaat dat ten koste van ook nog de patient of slachtoffer. Dubbel risico/gevolg.

Hier net de gevangenis gesloten; dat terwijl die gerust vol had kunnen zitten.

Kaaskopje
Ad Hombre

Ik ben met je eens dat het hoe dan ook verkeerd is om iemand iets aan te doen, maar net als Anno zegt is er wel degelijk een verschil tussen agenten en hulpverlenende beroepskrachten en de grijze massa. Als je mensen die een ander aan het verzorgen zijn, zijn leven misschien wel aan het redden zijn, moedwillig wilt beschadigen, zijn er nóg meer steekjes van je hersenbreiwerkje los dan als je iemand uit de grijze massa moedwillig beschadigt. Je mag het iemand uiteraard niet gunnen, maar je zou toch haast wensen dat zo iemand ontdekt dat een bekende op de grond ligt en niet geholpen kan worden omdat de ambulancemedewerker zelf gewond is geraakt. Maar zoals gezegd, dat wens je niemand toe.

Watervrouw
Dit houdt mij ook al de hele tijd bezig

Hoe kan dat, hoe kom je er op? Ik kan me er niets bij voorstellen. Bij bijvoorbeeld een zakkenroller kan je bedenken wat zijn motief is maar bij deze lui....wat hebben ze eraan? Hoe haal je het in je hoofd om bijvoorbeeld brandend vuurwerk bewust naar een ander te gooien, laat staan naar een hulpverlener die op dat moment een ander aan het helpen is. Moet er niet eens onderzocht worden wie dit soort mensen zijn en waarom ze het doen? Waar ging fout in hun opvoeding, jeugd of noem maar op? Zoiets had je een aantal jaren geleden niet kunnen bedenken en nu gebeurt het zo vaak en overal.
Gaan deze daders dan op maandag weer vrolijk naar school of aan het werk? Zijn dit mensen die zelf gezinnen hebben? En als je dan zo maf bent kun je dan verder wel normaal functioneren? Of is dit het begin van nog meer ellende met zulk soort mensen om ons heen? Dat vraag ik me af.

AnneJ
oorzaken

Je zou het deze lui eens moeten vragen zodra ze nuchter en gekalmeerd zijn. Wat drijft jou nou om deze hulpverleners, brandweer, politie en ambulancepersoneel, die zorgen voor ziekte en ongeluk, brand en ordeproblemen op straat en in huis, waar we allemaal last van kunnen hebben, wat drijft jou nou om die mensen met vuurwerk te bekogelen of anderszins te hinderen.

Volgens zoon heeft het te maken met groepsgedrag, dronkenschap, maar ook met het gevoel niet serieus genomen te worden door de overheid en de gemeenschap, jezelf buiten de gemeenschap te ervaren, en deze hulpverleners zijn de voorpost van de overheid die op dat moment het dichtste bij staan en kwetsbaar zijn.

Straffen zal dan ook niet veel uitrichten, en kan zelfs het ressentiment versterken.

Ad Hombre
Watervrouw

"Hoe haal je het in je hoofd om bijvoorbeeld brandend vuurwerk bewust naar een ander te gooien, laat staan naar een hulpverlener die op dat moment een ander aan het helpen is. Moet er niet eens onderzocht worden wie dit soort mensen zijn en waarom ze het doen? "

Dat is simpel. Het zijn in hoofdzaak (jonge) mannen van alle culturen maar vooral uit lagere sociale klassen. Ze zijn bedwelmd door testosteron en - vaak - alcohol.

Normaal gesproken worden ze in toom gehouden door strafrecht, handhaving en sociale controle, maar als die om een of andere reden wegvallen (politieke demonstraties, nieuwjaarsviering) komt de ware aard van het beestje boven.

We doen tegenwoordig graag alsof we zo beschaafd zijn, maar het lijntje tussen beschaving en chaos is zo dik niet. Dus pas verdomd goed op dat je het in stand houdt.

Aagje Helderder
Ja het is absurd

dat er geweld gebruikt wordt en nog meer absurd dat er geweld gebruikt wordt tegen hulpverleners. Ik kan er niet bij en voel ook geen enkele mildheid ten opzichte van mensen die dat geweld plegen.

Hoorde dat ook in het oosten van het land nu zover is dat ambulancemedewerkers kogelvrije vesten en helmen bij zich hebben. Bizar dat dat nodig is.

Het betreft niet alleen officiële hulpverleners: op mijn jaarlijkse reanimatiecursus werd altijd verteld dat je met je mobiel 112 moet bellen en die dan op de speaker naast het hoofd van het slachtoffer moet leggen zodat je kunt communiceren met de centralist. Bij de laatste keer werd het ontraden het zo te doen: mobiel daar neerleggen, betekent dat ‘ie nagenoeg op zeker meegenomen wordt terwijl jij aan het reanimeren bent. Het advies is nu: omstanders mobiliseren, iemand vragen met diens mobiel 112 te bellen en het toestel op de speaker bij je hoofd te houden.

Ik kan er met mijn verstand echt niet bij.

Aagje

Watervrouw
Ad

"...Dat is simpel. Het zijn in hoofdzaak (jonge) mannen van alle culturen maar vooral uit lagere sociale klassen. Ze zijn bedwelmd door testosteron en - vaak - alcohol..."

Maar voorheen waren er toch ook lagere sociale klassen, alcohol, en ook groepsgedrag dat hierboven genoemd wordt? Die vraten voorheen en nu ook van alles uit maar zo laag als het belagen van hulpverleners is niet te aanvaarden. Dus zo simpel vind ik het niet.

Ik denk toch echt dat het iets met de opvoeding te maken heeft. Ik denk dat het te maken heeft met een verandering van die groep. Inderdaad het gevoel te hebben er niet bij te horen, niet mee te kunnen, frustraties over hun gemiste kansen en dat uiten ze dan in agressie tegen mensen die het in hun leven wel voor elkaar hebben en een bijzonder beroep hebben als hulpverlener, zoiets?
Mij ouders kwamen ook uit een milieu waarbij het niet vanzelfsprekend was dat kinderen doorleerden, mijn moeder mocht niet eens naar de middelbare school, zij hebben heel erg hun best gedaan om het voor ons anders te doen, en daarbij was alle steun van de overheid beschikbaar. Ze stimuleerden ons, spaarden, gingen in gesprek met mensen waarvan de kinderen studeerden etc. Zou het niet zo kunnen zijn dat een groep van de imigranten het zo zwaar heeft gehad met overleven, werk zoeken, aanpassen, trauma's verwerken dat ze hun kinderen uit het oog verloren hebben? Nou ja, het zijn maar gedachten, er kunnen nog zo veel redenen spelen zoals de corrupte hulpverleners in land van herkomst waardoor er geen respect is opgebouwd of het enorme gebruik van allerlei drugs.

Maar ja, deze mensen lopen gewoon rond met zo'n kort lontje, dat kan niet anders dan nog meer problemen geven. Ik heb overigens begrepen dat het ook veel veertigers zijn, met gezinnen, die zo uit hun dak gaan bij bijvoorbeeld de EH.

Yanea
Watervrouw

Maar vroeger stonden de kranten nog niet bol van verhalen over politieagenten die eenzame bejaarden uitnodigden voor een kerstdiner, of over brandweerlieden die een lollig kerstfilmpje maken. Misschien is daardoor het gezag toch wat afgenomen?

Gloria
Gezag afgenomen

Volgens mij is het gezag helemaal niet afgenomen. Volgens mij is er bij hulpverleners juist steeds meer 'macho gedrag'.
Begrijpelijk, maar mi niet bevorderlijk.
Ik heb zelf een nogal hulpverlenend beroep.
Ik zie wel een wisselwerking tussen autoritair gedrag van collega's en agressie van zorgvragers.
Natuurlijk niet altijd en overal. En autoritair gedrag is soms gewoon nodig. Maar wordt ook vaak te vroeg en niet passend ingezet.

Zelf heb ik als jongere wel eens een ontruiming van een deel vd stad mee gemaakt bij rellen. Rellen waar ik helemaal geen weet van had op dat moment. Ik vond de politie toen agressief handelen.
Nu, als oudere, zoveel jaar later, snap ik dat gedrag wel en kan ik relativeren. Maar dat kon ik als jongere niet. Ik voelde me onheus behandeld en was verontwaardigd en boos.
Nu ligt het niet in mijn aard daar agressief van te worden. Maar ik kon me wel goed voorstellen dat het agressie opriep bij anderen.

Watervrouw
Tsja

# 13 Zou goed kunnen maar dat verwacht ik dan weer niet. Wat Gloria zegt lijkt me waarschijnlijker.

OND
Ik ben niet zo overtuigd van die uitleg

met de "lagere sociale klassen" in de hoofdrol, maar ik begrijp heel goed waarom sommigen die hypothese genegen zijn.
Ik herken er ook een welbepaalde ideologie in, die er alle baat bij heeft om te blijven vasthouden aan "wulder/zulderdenken" (=wij/zij denken), met wulder en zulder perfect homogene blokken.
De werkelijkheid is wellicht iets genuanceerder en iets ingewikkelder dan dat. Ik vind trouwens in het algemeen geen enkele ondersteuning voor de idee dat deze of gene sociale klasse meer of minder criminogeen zou zijn.
Het enige wat je kan afleiden is dat iedereen, ook op dat vlak, zijn best doet. De ene berooft een bank, de andere start er een.
Ook hier was het hier en daar goed raak op oudejaarsavond. Ondermeer in Sint-Jans-Molenbeek waren er relletjes, brandstichting, brandweerlui werden geviseerd enz.
Daar heeft de doorsnee Belg ook wel een mening over, langs de krijtlijnen van "lagere sociale klassen" en "allochtonen".
Maar die groepen blijken dan toch wel veel heterogener te zijn dan voetstoots aangenomen wordt, zie o.m. https://www.hln.be/de-krant/molenbeekse-sara-26-veroordeelt-relschoppers...

Kaaskopje
Worden de rollen nu niet omgedraaid met macho gedrag?

Was de agent van 100 jaar geleden geen 'macho'? Vroeger hoefde hij niet de macho uit te hangen, men vond meneer agent zonder dat al een man waar je voor op moest passen. Naar mijn idee was de agent van toen net zo goed macho. Hij ontleende heel wat autoriteit aan zijn functie en uniform en gedroeg zich daarnaar. Dat is nooit anders geweest. Dat ambulancepersoneel zich meer macho is gaan gedragen... om het even populair te zeggen "geef me geduld". Waarom zou dat nou komen? Kennelijk is vriendelijk vragen of men zich alsjeblieft op afstand wil houden, zich er niet mee wil bemoeien en elkaar geen pijn te doen, niet meer genoeg.

Mijn man hangt de theorie aan dat het fout gegaan is toen kinderen volwassen mensen met Pietje en je en jij mochten gaan aanspreken. Ik ben daar iets minder stellig in, maar er zit zeker wat in. Zoals man zegt is de drempel om iemand, die je met "Hé jij daar" denkt te kunnen aanspreken, te kunnen molesteren net even kleiner dan iemand die je normaal met "U" aanspreekt. Er is totaal geen respect meer voor wat dan ook. Wat leer je van je ouders als je ouders bij het minste geringste verhaal gaan halen bij mensen waar hun kind eigenlijk toch wel respect voor moet kunnen opbrengen, zoals een onderwijzer, een sportleraar en dergelijke? "Kind je hoeft niets te pikken van die lui, zet je scheur open en ze piepen wel anders!" Wat leer je van ouders die naar een agent roepen 'wat moet je nou klojo?!'? Daar leer je van dat het kennelijk zo werkt. En aangezien kinderen altijd denken een stapje brutaler te mogen zijn dan hun ouders...

Kaaskopje
Oh nog meer.

..

Niet handig dat ik steeds iets moet aanvullen, maar goed.

Ik zei dus dat meneer agent autoriteit aan zijn uniform en functie ontleende en zich daar naar gedroeg en ook dat dat nooit anders is geweest, maar dat is niet helemaal waar. Dat is júist niet waar. Hoe begrijpelijk ik het ook vind dát het gebeurt, is het 'vriendjes'-gedrag van agenten, zoals dat tegenwoordig toch wel vaker wordt ingezet, mogelijk júist wat zich tegen dit soort beroepen keert. Als je met 'agent' kunt praten alsof het je buurman is, dan is de drempel veel lager voor ongepast gedrag, dan wanneer agent een belangrijke meneer is waar je niet alles tegen kunt zeggen. De spagaat van de huidige tijd zou je kunnen zeggen. Ik denk dat niemand werkelijk terug wil naar een jaren '50/'60 scenario. Het is fijn om met je huisarts te kunnen praten zonder een barrière van dikdoenerij op basis van een opleiding of positie, maar op basis van gelijkwaardigheid, maar als die gelijkwaardigheid ertoe leidt dat de dokter, de agent, de leraar enzovoorts nu óndergeschikt is aan jan en alleman, is er iets verkeerd gegaan. En in plaats van alleen maar te kunnen zeggen, dat het niet aan 'ons' ligt, maar aan een ander, heeft denk ik het gros van 'ons' een plaat voor het hoofd. Mijn eigen zwager leert zijn kinderen, tenminste toen hij ze nog wat kon leren, dat je een agent gewoon uit kon lachen met 'waarom zou ik naar jou luisteren?'. Het is een wonder dat zijn kinderen tot volwassenen zijn opgegroeid die dat gelukkig niet in zich hebben (dat idee heb ik). De een doet niet veel meer dan op zijn kamer zitten, nog steeds bij pa en ma in huis, de ander woont in een buitenland en laat zich onderhouden door zijn vriendin. Altijd nog beter dan een ambulancemedewerker molesteren.

Anno
Klopt denk ik Kaaskopje

Die laagdrempeligheid brengt duidelijk een scheidslijn met zich mee waar velen overheen denken te mogen denderen.

Gisteren nog eentje aan de telefoon : " Ze (de dokter) belt me nú terug anders kom ik vanmiddag je bek en de boel verbouwen."

En als je dan de reden hoort/weet, dan ervaar ik een plaatsvervangende schaamte. Die mocht een andere arts zoeken, mét het verhaal vastgelegd in haar dossier.

Of mensen die de arts bij de voornaam beginnen te noemen, of vinden dat ze meer dan een arts/patientenrelatie hebben. " Zeg xxxxx(arts) woont dichtbij mij, laat ze t maar ff afgooien bij me.

Nee, dat is een foute ontwikkeling.

AnneJ
Respect

Mensen die zelf met respect behandeld worden gaan andere ook makkelijker met respect behandelen. Die voorkant zoveel mogelijk vasthouden, ook in de opvoeding, lijkt me verstandig.

Dat is ook een onderdeel van agressietraining. Zelf niet je kalmte verliezen en anderen met respect en geduld en overleg, met zicht op lichaamshouding, veiligheid, de-escalatie, blijven behandelen.

OND
Kaaskopje

Het is allemaal zo heel erg POMO...
Toen ik een snotaap was (ergens in de middeleeuwen) kreeg je wat "toeken op je bakkes" van "de champetter" (= de agent van toen) als je iets mispeuterd had. Als je daar thuis over klaagde kreeg je er nog een paar van pa. Die ging vervolgens naar de politie om na te gaan wat er was en als hij thuis kwam keer je er nog een paar en nog eentje "om het niet meer te vergeten". In die tijd bestond ADD, AHD en wat weet ik al niet nog niet.

Respect voor autoriteit werd er toen ingeramd, en de legitimiteit van die autoriteit werd niet in vraag gesteld.
We leven nu, (on)gelukkig genoeg in andere tijden: de legitimiteit van het gezag wordt wel degelijk in vraag gesteld, en heel vaak terecht.
./..

Yanea
OND

Ik kreeg vroeger geen 'toeken' maar ik vuur toch echt geen vuurpijl op ambulancepersoneel af.

Kaaskopje
AnneJ

Ik zou het gezegd kunnen hebben. Behandel een ander zoals je zelf behandeld wilt worden. Of oubolliger: wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet. Maar daarmee ben je er duidelijk nog lang niet. Je kunt nog zo vriendelijk, conflictbemijdend praten en handelen, maar als je dan evengoed een vuurpijl in je mik krijgt, koop je daar allemaal niks voor. Ik vind dat je door steeds te hameren op hoe de dienstverlener zich moet gedragen, je de verantwoordelijkheid volledig bij die partij legt en ik vind dat je daarmee typisch laat zien wat er fout gaat. Praten is prima, conflictbemijdend handelen ook, maar het is bezopen dat gewone burgers, geen gewetenloze criminelen dus, of psychiatrische patiënten, zo met zijden handschoenen moeten worden aangepakt omdat je ze anders uitdaagt om over grenzen te gaan.

AnneJ
De realiteit Kaaskopje

Bezopen of niet, het is de realiteit. Jezelf gewelddadig opstellen versterkt het gedrag.
Wat je wel kunt doen is symptoombestrijding. Alcoholverboden, politiebegeleiding, fysieke overmacht om mensen (respectvol) te verwijderen.

Het is bezopen. Ben ik helemaal met je eens.

Het is misschien ook wel ideaal gedacht. Je vind het niet kunnen. Deze hulpverleners en beroepsmensen zijn voor ons allemaal bezig. Die laat je hun werk doen en je maakt daar ruimte voor.
We vinden ook dat zwakke ouderen niet beroofd mogen worden. Maar he, wie denkt je dat een overvaller eerder pakt?

Lerarenopleider
Respect

Ik maak het mee met jongeren die ik opleid tot leraar. Die sturen mij mailtjes; Hey.....hoe zit het met "me" studiepunten, ik heb de toets toch gehaald?
Die roep je even bij je: zo gaan we niet met elkaar om, ik ben jouw docent, als je iets van me wil zul je je wat respectvoller moeten opstellen. Het zijn aardige kinderen hoor, het komt (bijna) altijd goed na een gesprek. En zo leren ze weer hoe ze straks zelf met hun leerlingen moeten omgaan.
Het gaat om de verbinding, en die ontbreekt totaal in dat vuurwerkgooi-verhaal. Jongeren kunnen die verbinding niet in hun eentje leren maken.
Maar ja, als iemand mij met vuurwerkbommen bekogelt ben ik ook snel klaar met de verbinding natuurlijk, dat is een paar stappen te ver.

Kaaskopje
Hoezo gewelddadig opstellen?

AnneJ en men maakt er nu een potje van? Ik ben uiteraard van mening dat bijvoorbeeld de politie geen onnodig geweld mag toepassen. Daar mag je kritiek op hebben en dat moet altijd onderzocht worden. Maar daar kun je niet alles aan ophangen. Het gaat niet alleen om ruw optredende agenten, maar ook om ambulancemedewerkers, leraren, doktersassistenten, burgers in het algemeen... veroorzaken die allemaal zelf dat men zich zo tegen ze gedraagt?

Kaaskopje
Lerarenopleider

Maar waar zijn de ouders in dit verhaal dan? Hoe komt het dat een leraar een leerling moet vertellen hoe je netjes met elkaar om hoort te gaan?

AnneJ
damagecontrol Kaaskopje

Natuurlijk niet Kaaskopje, maar je gaat zo goed mogelijk om met bedreigend en schadelijk gedrag.
Er kan vaak meer dan je denkt en soms zul je werkgevers moeten verplichten om meer te doen voor de veiligheid van hun medewerkers. Vaker politiebegeleiding bij risicovolle situaties, en misschien wel weigeren hulp te verlenen als je zelf niet veilig bent.

Kaaskopje
AnneJ

Ik begin het gevoel te krijgen dat er te veel situaties risicovol zijn. Hoe wil je daar voldoende mensen naartoe sturen als daar niet genoeg geld en personeel voor is? Wanneer blijkt een situatie risicovol te zijn? Dat kan zomaar onaangekondigd gebeuren.

AnneJ
Weerwerk

Geld en personeel is natuurlijk geen reden, je zult soms weerwerk moeten geven, zonodig met hulp van de vakbond of door met de voeten te stemmen.

En natuurlijk nadenken hoe je kunt zorgen dat deze incidenten voorkomen worden. Aan de kant van de overtreders zeg maar. Daar zijn vast geen makkelijke antwoorden voor.

Ik weet nog dat er vanwege bezuiniging besloten werd dat er voortaan nog maar 1 werknemer in de nacht was op de gesloten afdeling waar ik werkte. Je kon een beroep doen op een naastgelegen afdeling (ook met maar 1 werknemer). Dat heb ik geweigerd. Het is niet veilig voor het personeel maar ook juist niet voor de patienten.

Kaaskopje
Mijn moeder

Zat in de jaren '50 ook alleen tijdens nachtdiensten bij mensen met psychische aandoeningen. Ik vond haar verhalen doodeng. Het heeft vast meegespeeld bij dat ik niet in die richting wilde werken.

Pagina's