Off-topic discussies Off-topic discussies

Off-topic discussies

ex-diëter

ex-diëter

14-01-2013 om 10:06

Het geheim van slanke mensen

Voor iedereen die klaar is met diëten en jojo-en is er Het geheim van slanke mensen. Het is geen dieet maar een methode waarbij je anders met eten om gaat. Meer bewegen, minder eten. Alles mag, je eet alleen wat je wil. Dat is het geheim van slanke mensen. Ze eten wat ze willen maar willen niet te veel eten.
Het gaat om een andere mindset en door met aandacht met je eetpatroon aan de slag te gaan ander, slank, eetgedrag te leren. Stoppen met dieetdenken. Hier werkt het.... :))

Kijk even via google. Ze doen ook workshops en gratis workshops via Facebook. Ik heb zelf alleen de Facebook workshop gedaan en het boek gelezen. Na jaren jojo-en ben ik nu al maanden op gewicht, ook met sinterklaas en kerst!

Het geheim van slanke mensen?

nou er is geen geheim. Als je naar je eigen eetpatroon kijkt (zet alles eens wat je op een dag eet en drinkt, alles !! dus) eens op de foto. Op mijn smartphone kan ik dan ook zien hoe laat het is als ik iets fotografeer.

Nou dan kan je zien waar je te veel of te weinig van binnen krijgt.

Misschien heb je wel meer aan 2 grof volkoren boterhammen dan 4 witte boterhammen. Of misschien zie je dat je wel veel dingen eet waar een beetje suiker in zitten (sapje, jam, toetje) en al die beetjes suikers zijn bij elkaar best veel.

Misschien moet je een fles (bron) water op je werk neerzetten en dat dagelijks drinken ipv soepje, fris, sapje.

Misschien zie je dat je na het avondeten ook nog van alles eet, of dat je juist voor het avond eten vanaf een uur of 4 begint te snacken en tijdens het koken al een halve maaltijd naar binnen werkt ?

ik denk dat je niet naar slanke mensen moet kijken maar naar jezelf, breng het eens open en eerlijk voor jezelf in kaart.

En waar kan je wat meer bewegen, wat vaker fietsen, wat vaker wandelen, wat vaker de trap nemen.

En misschien

moet je niet als doel afvallen hebben maar gezond leven.

Kaaskopje

Kaaskopje

15-01-2013 om 00:46

Eens

Ik word de laatste tijd geconfronteerd met het feit dat ik niet gezond genoeg geleefd heb. Ik blijk een te hoog cholesterolgehalte te hebben. En dat moet veranderen. In mijn geval betekent dat vooral meer bewegen en verstandiger omgaan met vet. Als ik door die beweging, het verstandiger omgaan met vet e.d. afval, dan is dat een heel mooi resultaat. Maar het doel is vooral een lager cholesterolgehalte en een lager risico voor levensbedreigende aandoeningen. Dat ik lomgembolieën heb, is zeer waarschijnlijk vanwege erfelijke factoren, maar overgewicht is natuurlijk niet bevorderlijk.
Op gebied van eten is het niet eens zo extreem wat ik nuttig tijdens een dag. Ik ben wel een 'goede eter' en ik hou van koek bij de koffie/thee en van snoepjes tijdens het werk. Tja, daarmee moet ik dus minderen/stoppen.
Ik kan de knop nog niet resoluut omzetten. Ik merk dat ik dat lastiger vind dan stoppen met roken. Daarmee was ik binnen een dag klaar. Althans met het roken zelf. Met roken is het een kwestie van de sigaretten weggooien en er niet meer aan beginnen. Eten is er altijd wel. Zeker met een gezin. De verleiding is groter. Tenminste, dat geldt voor mij.
Ik knaag nu op een worteltje in plaats van op chips, terwijl ik van een glas rode wijn geniet. Want dat is grappig genoeg dan weer wel goed voor mij:-)

ex-diëter

ex-diëter

15-01-2013 om 10:07

Huh?

Daarmee doe je geen recht aan alle mensen die te zwaar zijn en maar blijven afvallen en aankomen... Deze vrouw heeft jaren naar zichzelf gekeken en begreep er niets van. Pas toen ze ging kijken naar haar slanke vriendinnen die echt niet de hele dag worteltjes aten, aten wat ze wilden en op gewicht bleven, zag ze het verschil. Voor die slanke mensen is eten/voeding/gewicht geen probleem! Dat is het geheim. En ik kan me heel goed voorstellen dat het voor sommige (slanke?) mensen moeilijk voor te stellen is maar voor mij (en veel andere eeuwige-dieters) was dat een ware eye-opener.

Dus het gaat er niet om dat je de hele tijd naar slanke mensen gaat kijken, maar dat je na jaren toestanden met eten en diëten, kijkt wat je anders doet dan anderen die daar geen probleem mee hebben. En daarmee ga je vervolgens zelf aan de slag. Op je eigen manier, eten wat jij wil. En daarmee afvallend.

Voor mij was het doel stoppen met dat eeuwige ge-jojo en daarmee val ik af. Net als bij stoppen met roken dat mijn doel was, en daarmee werd ik gezonder.

Haha

Ik vind er wel wat in zitten hoor, in dat boek van Mieke Kosters. Een dieet is voor het leven en er zijn maar weinigen die een dieet een levenlang volhouden.

Ik vind het uitgangspunt in 'Het geheim van slanke mensen' dus een interessante omdraaiing: niet jezelf van alles ontzeggen, maar bewust kiezen voor je wat wilt. Als je je die manier van denken over eten weet eigen te maken, lijkt me dat een stuk prettiger dan de eeuwige cyclus van diëten volgen, afvallen, weer aankomen, diëten volgen, etc. Misschien toch eens naar kijken.

Het geheim? de juiste bacterie...

Slanke mensen hebben andere bacteriën in hun darmen dan mensen met overgewicht.
Hoe ze aan die "goede" set bacteriën komen is natuurlijk de vraag, of dat door hun eetstijl komt of dat het genetisch is bepaald, maar een bacterietransplantatie schijnt te helpen.

http://gezondheid.blog.nl/actualiteiten/2011/10/18/labyrint-over-de-darmen-en-poep-als-medicijn

Nou

ik ben sinds mijn 30e dat als ik te veel mijn lusten volg ik erg snel aan kom. Ik moet dus ook oppassen. Zodra ik merk (zoals nu na de feestdagen) dat mijn broeken te strak gaan zitten probeer ik zo suikervrij mogelijk te eten. Misschien hebben dikkere mensen die grens van een te strakke broek laten vieren oid.

Ik dieet niet, heb dat 1 keer gedaan en toen viel ik snel een paar kilo af door weinig koolhydraten te eten (alleen bruine rijst, volkoren pasta en van de koolhydraten maar een paar schepjes per dag). Ik pleeg dus regelmatig onderhoud, zodra ik merk dat die broeken te strak zitten stop ik met zoetig.

Bacteriën?!

Dat lijkt me nou totale onzin van die darmbacteriën! Die laten me toch niet een heel pak koekjes ineens opeten of een hele reep chocola? Echt, hier gaat 'elk pondje door het mondje'. Ik weet precies waar het aan ligt en daarom eet ik nu gezond en val daarmee ongeveer een kg per week af.

Verstuurd met de Ouders Online iPhone app

Muizenmondje

Ze hebben toch wel gemeten wat precies het muizemondje inging, dus het is meer dan alleen het pondje dat het mondje binnengaat.
http://www.nvvmonderwijs.nl/les/3125/bacterie-transplantatie-tegen-overgewicht.html

En in hoeverre kan je met je vrije wil bepalen wat je precies eet, best mogelijk dat bepaalde bacteriën voor een hormonale verandering zorgen waardoor je meer trek hebt. Het lichaam steekt soms raar in elkaar.

En voor het geval dat je dit beschouwt als een verdediging van mijn eigen gedrag, ik eet ook gezond en beweeg ook veel en als ik dat doe blijf ik netjes op een gezond gewicht. Maar ik moet wel heel goed opletten dat ik dat blijf doen en in mijn omgeving zijn er latten die nog eens lekker opscheppen en dan vraag ik me toch af hoe ze dat doen. Met hun darmbacteriën?!

Vic

Vic

15-01-2013 om 19:30

Goh

Wat Kaaskopje zegt over stoppen met roken vs stoppen met slecht eten herken ik helemaal niet. Ik ben sinds twee weken aan het lijnen, 1250 cal. per dag. De eerste drie dagen had ik een flink rammelend gevoel, maar daarna ging het best wel aardig. Het overkomt me nu regelmatig dat ik 's avonds mijn lijstje bijwerk en ik nog 200 calorieën moet/mag. Bij stoppen met roken gaat dat héél anders helaas. Ik ben 2x vijf weken gestopt en heb vijf weken aan sigaretten gedacht. Nu 'mag' ik roken van mezelf en dan zijn er dagen dat alleen 's avonds 1 sigaret rook (en er verder geen behoefte aan heb).
Ik denk dat het meer tussen de oren zit dan in de genen of darmbacterieën.

Stenna

Stenna

16-01-2013 om 00:06

Geheim van dit slanke mens

Ik heb er ook eens naar gekeken, op website en ergens in een tijdschrift. En herken er veel van. Van de andere kant af dan, want ik ben zo'n allesetende slankert. Wat ik herken is dat ik bij het jaarlijks dagje uit zie dat mijn twee overgewichtige vriendinnen echt (veel) meer eten dan ik. Terwijl ik de langste ben. De eerste keer verbaasde me het zelfs enorm, wat zij allemaal wegkrijgen op zo'n dag. Voor hun is het op zijn dagje ook "mogen". Ik mag altijd. Wat ik maar wil. Het verschil is dat de dingen die zij dan kiezen, die wil ik helemaal niet. Na een lekker lunchbroodje met beleg heb ik genoeg, en ook na 1 cake-tje bij de koffie. Ik hoef er niet nog 1 (of 2) zoals zij. Dat is toch wel een verschil inderdaad. Wat er oneerlijk aan is, is dat ik een beperkte trek heb en een functionerend verzadigingsmechanisme, en zij niet.

liora

liora

16-01-2013 om 08:59

Geheimen

Hoi,

Als je echt veel overgewicht hebt, en dus structureel teveel eet, dan treden er wel degelijk verslavingsmechanismen op.
Zelf heb ik al heel lang heel veel overgewicht, en ik ben zonder problemen moeiteloos gestopt met roken, eerste poging, inmiddels bijna 11 jaar geleden.
Het zou toch niet terecht zijn als ik zou zeggen: nou roken is niet echt een verslaving want daar kon ik makkelijk mee stoppen, eten is veel meer een verslaving want daarmee kan ik niet stoppen? Beetje de redenering van Vic.

Verder geloof ik niks van het geheim van slanke mensen. Ik ken ze hoor, mensen die matig eten en van alles wat. Ook boter, koekjes, etc. Mensen die inderdaad nooit overeten. Maar ik ken nog veel meer slanke vrouwen die altijd opletten op wat ze eten. Ook graag zoeter en vetter zouden eten als dat kon zonder aankomen, maar blijkbaar geen moeite hebben om er altijd een rem op te houden.

Liora

Toch is er ergens verschil

Wij (oudste en ik) hebben gewoon gewicht, maar moeten altijd wel zelf een beetje ergens op de rem gaan staan. Dan bedoel ik na de kerstdagen....b.v. of als er veel feestgedoe is of als het eten erg lekker is, dan zit ik vol en 'lust' toch best nog wel wat. Gewoon omdat het lekker is.
Man en jongste niet. Die kunnen véél meer eten dan wij en zijn altijd slank, hebben soms zelf ondergewicht. Wij zijn geen van allen snoepers in de geest van tussendoortjes. Wij eten zelden koekjes of chips of wat dan ook of er moet aanleiding toe zijn (visite ofzo). Een zak drop of snoep of chocolade kan hier weken liggen aangebroken....Geen probleem. Dus dáár zit 't 'm niet in. Man eet écht grote maaltijden en minstens 6 boterhammen tussen de middag en graag goed beleg erop. Ik eet er 2. Man schept rustig nog 2 keer aardappels op, ik nooit, ik zit dan allang vol. En graag een volle bak vla na. Ik nooit of zelden en dan een klein beetje. Man giet er graag ranja in of doet er jam in. Ik nooit, alleen vla is zoet genoeg. Man wil graag 3 suikerklontjes in de thee. Ik drink thee zonder suiker. Koffie idem dito. Ik ook hetzelfde. Ik drink nooit alcohol en amper frisdrank. Man als de gelegenheid ertoe is wel en ook wel cola ofzoiets.
Man eet 's morgens fruit en minstens 2 boterhammen. Ik 1 cracker.
Ik weet heel zeker dat hij heel veel vaker calorierijke dingen eet en drinkt dan ik en toch is hij altijd slanker. Op het magere af eigenlijk. Zeker als hij b.v. verkouden is geweest moet hij eerst 'bij-eten' een weekje of wat.
Ik ben gewoon, gewoon. Op gewicht, maar op de bekende plaatsen nét iets teveel. Dat zou best wat minder mogen. Maar áls ik afval ('s zomers meestal dan heb ik amper honger) is het altijd op die plekken die al slank zijn (buik en taille). Dus dat schiet niet op.
Ik snap er nooit niks van.
Als ik zou eten wat man eet dan ben ik in een half jaar 10 kilo zwaarder, dat kan ik je garanderen.
En man heeft niet enorm veel zwaarder werk of dat hij meer sport (eerder minder) in verhouding met mij.
Dus ergens moet er toch verschil zijn in onze verbranding.
Jongste lijkt precies op man, alleen is het een meisje.
Dus heeft die het even mooi voor elkaar.
groeten albana

Verbranding

Inderdaad er zijn mensen met een snelle verbranding, die poepen ook veel vaker dan ik met mijn trage stofwisseling 9sorry voor de details).

En dan heb je mensen zoals ik die snel aankomen maar ook redelijk snel weer afvallen, dus de rem erop (niet meer eten dan nodig) helpt hier om na een paar weken weer op mijn slanke gewicht te zitten (al kost dat nu ik 38- 2 weken ben meer weken dan vroeger).

ja en daarmee moet je het gewoon doen in het leven. Ik ben zeer verslaafd aan roken dat is mijn strijd.

Verzadiging inderdaad

Vanwege mijn chronische ziekte moet ik soms moeite doen om genoeg te wegen. Overigens ook geen overeters problemen. Er zit bij mij een rem op. In de periode zwangerschap, borstvoeding en kleine kinderen, kon ik wel als een slootgraver eten, maar dat is nu echt over. Dan denk ik, misschien wel omdat ik vroeger ook mijn bord niet hoefde leegeten, maar gewoon genoeg is genoeg. Dat heb ik bij mijn kinderen ook zo gedaan. Je eet de maaltijden mee en als je honger hebt eet je wat extra. Er is altijd gezond eten in huis.
Ik kan me voorstellen als het eenmaal een probleem is dat het moeizaam is om je gewicht terug te brengen en een beter eetpatroon aan te leren.

Ik ben er ook zo eentje....

die min of meer vanzelf slank blijft. Hoewel mijn figuur echt wel wat veranderd is de laatste 30 jaar, weeg ik nog precies evenveel als toen ik een jaar of 16,17 was. 60 kilo. Plus of min 2,5. Meer variatie zit er echt niet is. Als ik te druk ben val ik af, en tijdens vakanties of erg gezellige tijden kom ik iets aan. Maar op een of andere manier komt het altijd weer terug op 60.

Maar ik eet over het algemeen best veel. Ik herken niet echt wat iemand hierboven schreef, dat dikkere vriendinnen echt meer eten. Ik heb juist altijd het idee dat het omgekeerd is. Als ik met een clubje vriendinnen ga eten dat eet ik altijd veel meer dan de stevige dames uit het gezelschap. Krijg soms zelfs commentaar waar ik het allemaal laat, terwijl ik eerder met verbazing naar zo'n groot lichaam kijk, waar klaarblijkelijk maar zo'n muizehap eten in hoeft om overeind te blijven. Met nauwelijks dieetervaring denk ik dan stiekem toch altijd dat zo iemand iczelf op een of andere manier 9door eerdere dieten of jojo gedoe) in een 'superspaarstand' heeft gezet, waardoor iedere calorie extra door het lichaam gelijk als vet wordt opgeslagen of zo. Misschien helemaal niet waar hoor, maar ik ben soms echt verbaasd....

Ingird

Het geheim van slanke mensen

is dus dat ze eten wat ze willen maar niet te veel willen eten?
Dat houdt dan toch juist wel in dat je continu matig "moet" zijn? Anders word ik toch echt steeds iets dikker ondanks dat ik dat niet wil. Ik kan echt niet eten wat ik wil. (vroeger, toen ik begin 20 was wel, toen werd ik nergens dik van, helaas is dat over gegaan)
Eten wat je wil en er niet opletten hoeveel calorieen erin zitten, dat gaat toch niet op. Hoe kan je dan bepalen wat teveel is en wat niet?

Karin,

bij mij werkt het wel. Zonder opletten op hetzelfde gewicht blijven. Zoals ik hier boven zei, ik schommel wel eens een kilo of 2 boven of onder mijn 'gemiddelde' maar dat trekt vanzelf weer bij. Na 2 weken kerstvakantie met veel borrels, hapjes en oliebollen krijg ik zomaar helemaal vanzelf zin in lichtere maaltijden maaltijden met lekker veel groente, en fris water met een schijfje citroensap. dat doe ik niet bewust, maar dat gebeurt gewoon. Ik eet dan nog steeds wat ik wil, maar na zo'n weekend of vakantie vol gesnack WIL ik gewoon even geen franse kaas of nootjes meer. Dat is denk ik het verschil. Een soort natuurlijke neiging om in balans te blijven. Ik kan vast wel dikker worden...als ik iedere dag chips, pizza of worst zou bunkeren, chocolademelk met slagroom bij de lunch, en frieten ipv een aardappeltje...zou me vast lukken. Maar daar heb ik helemaal geen trek in. Dus eet ik altijd wat ik wil, en kom niet aan.

Misschien moet je inhet zinnetje 'alles eten wat je wilt' meer de nadruk leggen op het veranderen 'wat je wilt' ipv focussen op dat 'niet alles mag' (want dat impliceert ergens dat je al die dingen wilt. En ik wil die dingen ook wel eens, ben dol op friet, nootjes, chips, franse kaas en marsen, maar ik wil ze echt niet altijd. Soms wil ik ook een appel, een avocado, zilvervliesrijst, of een halve bak cherrytomaatjes. Gewoon omdat ik daar zin in heb...

Ingird

Crux

Het is inderdaad eten wat je wil, maar je wil niet te veel eten. Eten wat je wil, is iets anders dan alles eten waar je zin in hebt. Ik vergelijk het met geld uitgeven: ik koop wat ik wil, maar ik wil niet rood staan dus dat ene jurkje van 200 wil ik niet kopen. Terwijl ik dat misschien wel zou willen als ik meer geld had of als het goedkoper was.

Zoals ik het heb begrepen gaat het erom dat je bewuste keuzes gaat maken. Dat je je lange termijn doel voor ogen houdt en je niet laat leiden door impulsen of korte termijnbevrediging. En dat allemaal afgestemd op je eigen situatie. Je brengt eerst in kaart wat je nu eigenlijk eet en bouwt op basis van je eigen voorkeuren een basiseetpatroon op. De crux is uiteindelijk dat je zelf kiest en aan het roer staat. Je moet niets, je mag alles, je wil alleen niet alles.

Oh en ingrid.. het geheim van volle mensen...

Het geheim van volle mensen, althans van mij als vol mens, is dat ik in publiek vaak netjes of weinig eet. Maar op de heen- of terugweg langs de Mac ga of zo. Of als ik bij vrienden ga eten, vantevoren nog even een lekkere boterham.... Stel je voor dat ze te weinig hebben. Of dat ze zien dat ik veel eet....

Dus dat kan ook zo maar verklaren waarom je je vriendinnen minder ziet eten...:)))

amk

amk

16-01-2013 om 16:51

Gister op tlc

een programma met een brits gezinndat het maar niet lukte om af te vallen. Ze aten volgens hun eigen eetdagboeken helemaal niet zo veel. Maar uit een week lang verborgen camera's in huis en gevolgd worden door prive detectives bleek dat ze gemiddeld 2 tot 3 x zo veel kalorien binnen kregen dan volgens hun eigen dagboek. Drinken dat niet op geschreven werd, de hoeveelheden die veel kleiner in geschat werden, maar vooral alles dat gedachteloos zo her en der in de mond gestopt werd: dat kleine stukje kaas dat overblijft, de laatste hapjes op een bord, altijd je bord leeg eten.
De dochter at volgens har dagboek gemiddeld 1250 kcal per dag. Volgens de detectives en de camera's at ze er die dag bijna 4000!

Daar zou ook nog wel eens een verschil in kunnen zitten tussen de slanke en de volslanke mens. Ik ben ook flink afgevallen en blijf nu al weer 8 jaar op gewicht, het wil nog wel eens zakken, maar stijgt niet meer zo veel. Sinds die tijd zijn mijn porties kleiner, maar ik schep ook niet zo snel meer voor een tweede keer op, tijdens het koken verdwijnt er niets meer mijn mond in en brood bij een maaltijd laat ik staan. Dat doe ik nu zonder er bij na te denken, maar in het begin was het hard werken.

Serra, misschien heb je wel gelijk

dat zou best kunnen. maar bij een vast clubje vriendinnen met wie ik regerlmatig eet zitten een paar stevige dames die als we eens royall losgaan qua gangen ech verzuchten dat er geen toetje meer bij past. Dat ze echt 'vol' zitten. Terwijl ik rustig door-bunker. Past prima.

Misschien dat die vriendinnen idd meer van de tussendoor-snaai zijn? En daardoor meer naar binnenwerken dan ze denken? Misschien is dat idd zo. Mijn man is ook niet dik, maar moet af en toe wel eens een beetje opletten. En dan attendeer ik hem er af en toe wel eens op dat hij tijdens bv de lunch tussen de boterhammen door aan tafel meer kaas opeet dan hij daadwerkelijk OP zijn brood doet. Plakje hier, stukje daar, even het stuk kaas mooi rechtsnijden van boven, noem maar op. Als je dat altijd doet dan zijn dat misschien idd altijd van die ongemerkte calorieeen...

Ingrid

Stenna

Stenna

16-01-2013 om 21:08

Ongeloof

haha, dat ongeloof ken ik ook, Sentinella. Ik lust geen zoete melkproducten. Dat sluit vrijwel alle toetjes uit (ijs, slagroom, vla, pudding) en veel gebak. Op de een of andere manier kijken anderen (vooral vollere mensen) daar altijd verwijtend bij, alsof ik maar zeg dat ik het niet lust maar het eigenlijk voor de lijn doe. Omdat zij het zo erg lekker vinden, kunnen ze gewoon niet geloven dat iemand dat niet kan lusten. Idem trouwens voor chocola (lust ik wel, maar vind het niet echt lekker).

Marjolein

Marjolein

17-01-2013 om 10:39

Ach, geheim

Volgens mij weten we het allang... ;) Maar ik geloof ook zeker dat er een bepaalde aanleg is voor voorliefde voor lekkers.
Mijn jongste klom op 2 jarige leeftijd al op enge stoel op krukje bouwwerken om bij de koekjes te komen. Allang die leeftijd voorbij, maar het zat er al vroeg in. Hij lijkt op mij... ;)
Oudste heeft dat nooit gedaan, vraagt ook niet om snoep of koekjes. Eet wel als een slootgraver zeker nu hij midden in de groeispurt zit, maar kiest gezond. Lijkt op zijn vader...
Maar on topic: ik geloof heel sterk in positieve keuzes maken. Soms is het jezelf een beetje voor het lapje houden, maar het maakt zoveel verschil als je positief kiest.
Dus niet: O, wat ben ik zielig, ik mag niet eens wat lekkers. Maar wel: O, wat goed, ik kies voor een gezond lijf, dus neem ik het niet.
Het eerste wordt je mopperig van en dan ga je toch eten. Het tweede hou je langer vol. Mindset noemen ze dat in het artikel over "het geheim", daar zit wel iets in, denk ik.

Zelfdiscipline

Het lijkt mij toch vooral een kwestie van zelfdiscipline. Het niet nemen van iets zoet/vettigs maar iets gezonds nemen omdat je dat niet wil omdat je anders aankomt.
Als je er sowieso al geen behoefte aan hebt, is het "niet willen" natuurlijk wel makkelijk. Maar als je echt trek hebt in iets ongezonds lekkers, dan kan je nog 3 keer denken: ik wil het niet want ik kies voor iets gezonds, maar dan is het toch de zelfdiscipline die je ervan weerhoudt het ongezonde niet te nemen en het "niet te willen'.
Ik wil het namelijk wel, maar ik neem het niet. Ik heb het daar niet echt moeilijk mee,vind mezelf ook niet zielig ofzo, kan het makkelijk van me afzetten, maar om nou te zeggen dat ik het niet meer zou willen eten.... nee, dat werkt bij mij niet.
Het lijkt me wel fijn als je uit jezelf geen behoefte hebt aan zoetigheid omdat je het niet lekker vindt, is een stuk makkelijker

Wel zoet en vet (als je wil tenminste)

Dat begrijp ik niet Karin. Je wil het wel maar je neemt het niet? Waarom neem je het dan niet? Toch omdat je het niet uiteindelijk niet wil...? Ik snap je gedachtegang hoor :)

In het geheim gaat het overigens niet om het uitbannen van zoet en vet. Integendeel. Juist het genieten van de dingen die je lekker vindt is onderdeel ervan. Door het niet als verboden ding te zien en er gewoon van te kunnen genieten, is het makkelijker om het bij 1 of 2 te houden.

Dat doet me denken aan een bekend onderzoek waar ik tijdens mijn studie over las: twee groepen proefpersonen werden gevraagd mee te werken aan een smaaktest van ijs. De beloning voor het deelnemen was dat ze daarna onbeperkt ijs mochten eten. Vantevoren was gevraagd een vragenlijst in te vullen en daarin werd oa gevraagd of men zich als lijner beschouwde of niet. Dat was dus het onderscheid tussen die 2 groepen. Wat bleek: de lijners aten veel meer ijs naderhand dan de niet-lijners. Het alles of niets principe werd als verklaring gegeven door de onderzoekers. "Nou maakt het toch niet meer uit en dan ga ik lekker los". Dat is voor mij een bekende valkuil. Vanuit het mezelf ontzeggen van van alles (het niet mogen) ineens helemaal los kunnen gaan als ik dan toch een bonbon of zo at. Dat werd dan op zijn minst de halve doos...

Mensen voor wie eten geen issue is (in het geheim van slanke mensen, de slanke mensen dus) kunnen het 'gewoon' bij een bonbon houden. Of misschien zelfs twee. Ik kan me voorstellen dat het voor die mensen ook echt geen geheim is... Dat is toch gewoon? Om het veranderen van die mindset gaat het. Als dikkerd dus kunnen genieten van een bonbon zonder schuldgevoel, zonder er meteen de hele doos van te maken. Dus wel lekkers nemen als dat is waar je van houdt. Maar inderdaad met mate.

P

P

17-01-2013 om 19:46

Geheim?

Ik was altijd 63 bij 1,79 maar ben nu al een jaar of 10 71 kilo of daaromtrent. Ben haast nooit ziek en ik voel dat dit mijn ideale gewicht is maar ik doe daar helemaal niets aan. Ik eet wat ik wil (en dat is echt heel veel als ik het vergelijk met anderen) en eet ook van alles tussendoor. Als ik bij of met anderen eet zit ik bij de grootste eters, net als Ingridt. Dikkere mensen eten altijd minder (of ze eerst naar de Mac zijn geweest weet ik niet).

Ik geloof niet in dat geheim, ik geloof eerder in die bacteriën. Mijn darmen doen er niet lang over om alles door te stromen (gemiddeld zou eten er 24-48 uur over moeten doen las ik vandaag, nou hier niet!).

Stenna

Stenna

17-01-2013 om 22:52

Spaarstand?

Ik begrijp ook dat van die “spaarstand” van je lichaam niet, dus wat ze zo vaak zeggen over lijners: stofwisseling gaat lager doordat je te weinig eet en als je dan weer normaal gaat eten kom je extra aan. Dat vind ik zo raar. Waarom gaat het lichaam dan niet weer gewoon terug in normaalstand als de schaarste over is? En waarom gebeurt dat dan niet ook bij alle slanke mensen die ook niet veel eten? Het jojo effect lijkt mij eerlijk gezegd gewoon te komen doordat dikke mensen na het lijnen weer gewoon gaan eten, en hun “gewoon”is gewoon veel.

Ella2007

Ella2007

18-01-2013 om 09:25

Weg met de weegschaal

Heb ooit eens een "cursus" gedaan: "weg met de weegschaal". De titel says it all ;-)
De bottom-line daarbij was ook: focus op wat je wel wil eten en niet op wat je niet mag eten. Dus wel dat stukje chocola, maar dan de allerlekkerste chocola die je kan vinden en heel bewust proeven, en stoppen als je genoeg hebt. Dan krijg je echt geen hele reep meer weg hoor.
Ook maken zij verschil tussen buikhonger en smaakhonger: buikhonger stil je met volwaardige voeding en smaakhonger door te bedenken of het echt zin in iets is of dat je een andere behoefte hebt: ben je moe, ben je boos, ben je verdrietig, verveel je je, ben je ongelukkig, wil je een knuffel. En zoek dan naar echte bevrediging voor die behoefte in plaats van te snaaien. Bwewust zijn van je behoeften dus. Was voor mij wel een eye opener. Niet altijd even makkelijk, want je vervalt gauw in je oude vertrouwde "veilige" patroon, zeker als je moe bent of niet lekker in je vel zit. Maar wel erg goed. Zowiezo goed om meer stil te staan bij wat je voelt en waar je behoefte en hebt en daarvoor te kiezen. Niet dat het bij mij altijd even goed lukt. Maar ook ik heb een hele tijd (dik 15 jaar )op hetzelfde gewicht gezeten als toen ik 18 was.
Niet echt licht, maar voor mij een goed gewicht, bmi 23,5. De laatste paar jaar ben ik door stress en daardoor meer snaaien dan goed voor me is wel wat aangekomen (bmi 25), maar nu mijn stress door verandering van werk weer weg is merk ik het verschil, in mijn eetgedrag en daardoor ook op de weegschaal.....
Ik kan het aanraden !

Ella2007

Ella2007

18-01-2013 om 09:42

Irritant

Ik heb trouwens wel net als eerder genoemd is, dat als ik iets niet neem, mensen onmiddelijk de vraag stellen of ik aan de lijn ben. Nou nee dus, maar ik eet alleen wat ik lekker vind. En daaronder vallen niet saucijzenbroodjes, gebak met botercreme (zo'n mokkagebakje, gruwel), rookworst, gevulde koeken. Om dezelfde reden ga ik ook niet graag high tea-en. Witte boterhammen, bonbons, ik eet veel liever hartig en puur. En ik neem kleinere porties dan anderen. Ik ben nl. ook veel kleiner dan gemiddeld. En een klein lijf heeft minder energie nodig. Ik baal er altijd van als mensen dan vragen of ik aan de lijn doe. Ik luister gewoon naar mijn lichaam. Alsof de norm is om je zo veel mogelijk vol te stoppen, pakken wat je pakken kan. Heel irritant.

Reageer op dit bericht

Dit forum topic is gesloten, er kan niet meer gereageerd worden.