Home » Forum » Onsportief

Onsportief?

49 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
Manja
Onsportief?

Vandaag had mijn dochter een zaalhockeywedstrijd die ze heel dik wonnen. 15-0
De coach van de tegenpartij was heel boos en vond ons onsportief en vond er helemaal niets aan zo. Kan ik mij voorstellen als je zo gemaakt wordt. Maar wij kunnen kampioen worden in de zaal en hebben de doelpunten ivm doelsaldo erg nodig. Want het is spannend aan te top van de competitie. Toch voelden wij ons na de kritiek en boosheid van de tegenpartij wat vervelend.
Ben ik te fijn gevoelig? Of zijn jullie het met onze tegenstander eens?
Het betreft de normale jeugdcompetitie met kinderen van 12 jaar oud.

sinas
Lastig te zeggen

ik heb de wedstrijd niet gezien, maar als jullie gewoon de betere ploeg waren en dus terecht 15 doelpunten hebben gemaakt, dan is het triest voor de andere ploeg, maar zijn jullie gewoon beter. Als er in de wedstrijd onsportief gedrag is geweest, ja, dan zou die coach gelijk kunnen hebben. Maar ik kan daar zo dus niet over oordelen.

Manja
Aanvulling

Nou, het was niet onsportief. Maar omdat ze gewoon niet goed waren kregen ze veel ballen tegen hun voeten en dat mag niet bij hockey. Dit levert een vrije slag op of een atrafcorner. Maar een bal tegen je voeten doet zeer. Maar het is wel je eigen fout.
Verder juichten de meiden fanaitiek bij elke doelpunten, omdat ze ook wisten dat ze veel doelpunten nodig hadden voor eenmkampioenschap. En dat gejuich bij bijvoorbeeld het 10e doelpunt irriteerde de coach van de tegenpartij.
Ik vond hetbook wel wa sneu, maar ja onze meiden zagen het kampioenschap naderen en werden steeds enthousiaster.

Meike
Waarom zeg je 'wij'?

Manja, waarom zeg je 'wij'? Ik vind dat wat apart, om eerlijk te zijn. Je dochter kan kampioen worden, niet jij! Het komt op mij over alsof je het veel te serieus neemt en te betrokken bent. Maar verbeter me vooral als ik ernaast zit!
ja en dat juichen bij doelpunt nr 10 vind ik inderdaad zwaar onsportief. Ik zou mijn hockeyende kinderen ter plekke gecorrigeerd hebben. Is dat kampioenschap zo belangrijk voor je?

Kaaskopje
Meike

Als AZ heeft gewonnen zeggen supporters ook 'we hebben gewonnen'. Het is vrij gewoon om van 'wij' te spreken als 'jouw' club gewonnen of verloren heeft.

Ely
Deels eens met meike

Dat 'wij' deed mijn wenkbrouwen ook al stijgen :)

Onsportief zou het woord niet zijn dat ik gekozen had. Onsympathiek of flauw misschien wel en dat zou dan slaan op de 15x juichen.... Je kunt toch ook blij zijn met het hoge doelsaldo zonder de tegenpartij daarmee weg te blazen?

Verstuurd met de Ouders Online iPhone app.

Meike
Nou kaaskopje

Dat kan wel zo zijn maar ik vind het wat overdreven als het om het tem van je kind gaat. Dat kun je toch nauwelijks vergelijken met AZ. Ik denk dat dit team en ouders wat doorgeslagen zijn in hun enthousiasme. En ik denk dat Manja dat ook vindt, getuige haar opening.

Kaaskopje
15-0

Het enige wat ik kan bedenken bij zo'n groot verschil in doelsaldo is dat de teams totaal niet aan elkaar gewaagd waren en in het vervolg tegen gelijkwaardige tegenstanders moeten spelen als ze altijd zo sterk of zwak spelen. Ik vind niet dat de goede partij zich in hoeft te houden of zich moet gaan schamen voor het makkelijk behaalde succes, maar als na een poosje blijkt dat het zo makkelijk gaat, gaat de glans er lijkt mij ook wel een beetje af waardoor je vanzelf minder hard gaat juichen lijkt mij. Oh, weer een doelpunt...

Kaaskopje
Meike

Ik begrijp wel wat je bedoelt. Dat Manja spreekt van 'wij kunnen kampioen worden' vind ik nog begrijpelijk, maar dan gaat het verder naar dat 'wij ons vervelend voelden na... ' en daar gingen mijn wenkbrauwen omhoog. Niet alleen de meiden die de doelpunten maakten juichten dus uitbundig tot en met het 15de doelpunt, maar ook het publiek ging blijkbaar uit zijn dak tot en met het 15de doelpunt en dat lijkt mij wel heel ontmoedigend voor zo'n verliezend team. Dat moeten volwassen toeschouwers van een jeugdwedstrijd zich realiseren. Ik kan me niet voorstellen dat je als ouder van het winnende team op een gegeven moment níet gaat denken 'dit is gewoon zielig'.

Manja
Tja, wij

Das natuurlijk een kwestie van gewoonte. Als het eerste herenteam van ons speelt hebben we het ook over wij. En als de Fjes spelen vraag ik ook aan de de toeschouwers : " spelen we leuk" of " staan we voor". Lijkt me ook niet eeg van belang voor de vraag.
En voo ons was dit hoge aanta doelpunten echt van belang, anders liepen we ( oftewel ze, de meiden ) het kampioenschap mis. Dan is het logisch dat je oom juicht bij het 10 e doelpunt. Dit heeft de coach ook og uitgelegd aan de tegenstander coach. Maar die bleef boos.
Natuurlijk waren de tegenstanders te hoog ingedeeld. Dat heeft hun vereniging zelf gedaan, zo werkt dat met hockey. Dat kan je ons ( en san bedoel ik weerde vereniging van mijn dochter) niet aanrekenen. Wij speelden geregeld spannende wedstrijden en hebben ook verloren en waren dus niet te laag ingedeeld.
Maar goed, dat juichen stoort blijkbaar erg, ook bij sommige van jullie. Maar mag je dan niet juichen bij een kampioensschap?
De reactie van de tegenstandercoach bederfde aanvankelijke wel een beetje de prrer. Maar daarn was er taart.

Kaaskopje
Manja

Ik ben het helemaal met je eens dat het het team van je dochter niet aan te rekenen is dat ze zo makkelijk scoorden. Tijdens een seizoen blijkt nu eenmaal wie er sterker en zwakker spelen. Het scoren is dan ook niet onsportief en dat het team en bijbehorend publiek enthousiast was is ook niet onsportief. Maar na doelpunt nummer zoveel is duidelijk dat de tegenpartij niet meer kan winnen en ik kan me voorstellen dat de tegenpartij daar iets van terug wil zien bij het publiek.

Manja
Kaaskopje

Ben het wel met je eens hoor en het voelde inderdaad ook wel genant. Wij zaten op de trubune en waren best rustig, maar de meiden bleven juichen bij elk doelpunt. Ze wisten dat ze minimaal met 10-0 moeten winnen. Maar omdat de andere partij die van belang was tegelijkertijd gespeeld werd, bleef het onduidelijk hoeveel ze precies moesten scoren, maar in elk geval veel.
Uitindelijk bleek dat we aan 13 - 0 genoeg hadden, dus ondanks de geote voorspromg was het voor de meiden en hun coach ( een speler van de Jongens A) heel spannend, voor het eerst in hun carriere kampioen is gewoon leuk en spannend.

Miel
Tja

Voor jullie zijn die doelpunten schijnbaar belangrijk. De tegenstander weet dat misschien niet, verliest ook nog eens dik en krijgt het na ieder doelpunt ingewreven door uitbundig gejuich. Kan wel ietsjes minder. Bij het kampioenschap kun je juichen wat je wilt, na een gewonnen wedstrijd ook, zelfs na de eerst paar doelpunten maar daarna is het niet meer leuk en zelfs onsportief, zeker bij 15-0. Ik vind het dapper van die coach dat hij/zij er wat van zei.

Manja
Maar miel

Ik snapt best dat het vervelend is om zo dik te verliezen. Daarom had de coach van omze meiden ook al tegen de tegenstander in de rust gezegd dat het bijnons om het kampioenschap ging en dat er minimaal met dus 13-0 moets worden gewonnen. Dat weten onze meiden natuurlijk ook. Moet je ze dan verbieden te juichen?
Ze hebben wel vaker eens ruim gewonnen en dan heb je inderdaad geen uitbundig gejuich na een paar doelpunten. Maar dit was een speciale wedstriijd voor ze. Dat moet de coach van de tegenstander ook snappen vind ik. En dat had hij ook tegen zijn eigen tema kunnen zeggen.
Maar goed, een aantal van jullie vindt juichen dus irritant. Heb daar zelf niet veel last van, maar merkte dat bij de supporters van de tegenstanders ook vandaag. En dat maakt het toch wat minder leuk. Want het was qua spel gewoon een sportieve wedstrijd zonder gescheld, gemopper of ruw spel. Misschien hadden de meisjes van de tegenstander er ook minder last van dan de coach van de tegenstander.

Miel
Manja

Allereerst natuurlijk gefeliciteerd met het kampioenschap. Draai het nu eens om, het andere team was zo bezig, jullie verliezen met 15-0, er werd na ieder doelpunt uitgebreid gejuicht, zou je dat dan ook prima gevonden hebben? Mijn zoon heeft ook wel eens in een te lage competitie gezeten en steeds dik gewonnen. Ik voelde me dan wel opgelaten als er met meer da 10-0 gewonnen werd. Ik vond dat ook niet meer leuk, de jongens uiteindelijk ook niet meer, leuker is een felbevochten overwinning.
De ooach zal best wel begrepen hebben dat dit een speciale wedstrijd is maar desalniettemin voelt dat gejuich na een dik verloren wedstrijd niet fijn en zal hij gedacht hebben: "Mag het ietsje minder?" en kennelijk meer mensen op de tribune.

Manja
Miel

Natuurlijk is een 2-1 overwinning veel leuker! En wij zijn ook wel eens dik ingemaakt en dat is niet leuk. Maar bij onze meiden waren de doelpunten vandaag inderdaad belangrijk. Ze zijn nog nooit kampioen geweest . En ze zijn 11en 12 jaar.
De doelputen na de 10 waren eigenlijk pas echt van belang, want toen pas kwam het kampioenschap in het vizier.
Alhoewel ik het ook wat genant vond, vind ik het ook vooral een taak van de verlizende coach ui te leggen waarom onze meiden blij waren. En niet een verlies af reageren op het winnende team.
En het was nou ook weer niet zo datbze bij elk doelpunt een ererondje gingen rennen ofzo! Gewoon blij zijn en juichen en een high five naar elkaar doen. Meer niet.

Kaaskopje
Niet over in zitten

Ik zou het verder van je afschudden. Het is gebeurd. Je mag bij een wedstrijd juichen en verliezen is iets wat erbij hoort. Stijlvol verliezen is ook een kunst. Ik kan me wel voorstellen dat 'jullie' team blij was met al die doelpunten als dat aantal nodig was voor de competitie.

Ely
Die 'wij'

Mag ik verschil maken tussen de communicatie op de club, waar het 'wij-en' een functie heeft (het clubgevoel) en wanneer je 'praat' met mensen van buiten? In het laatste geval vind ik het 'wij' raar overkomen, alsof je er een beetje teveel inzit.

En qua het juichen: ik weet niet; je zag het als jouw taak om de coach uit te leggen waarom elk doelpunt uitbundig gevierd werd, ondanks het feit dat anderen te kennen gaven dat niet zo leuk te vinden. Ik zie het (op zijn minst ook) als jouw taak om jullie meisjes uit te leggen dat de andere partij ook gevoel heeft en ze daar best rekening mee mogen houden door de viering van de latere doelpunten iets bescheidener te maken, alleen high fives ofzo. Lijkt me namelijk ook een prima leerpunt voor jullie meiden, spel en knikkers enzo...

Verstuurd met de Ouders Online iPhone app.

enkidoe
Is dat waarom je kind op sport zit?

Om te leren alleen met jezelf rekening te houden?
Dat "wij" viel mij ook meteen op. Het is maar een spelletje! Ik vind sport superbelangrijk juist om alle sociale aspecten van een teamsport, en om alle ervaring die kinderen ook voor hun persoonlijke ontwikkeling kunnen opdoen.
Maar je redenering dat de doelpunten voor _jullie_ team belangrijk waren en dat je daar onbeperkt mag juichen en joelen, die vind ik heel egocentrisch. En ik denk niet dat dat nodig is in de sport.
Omgekeerd hoeft de andere kant ook niet te eisen dat jullie muisstil blijven. De waarheid ligt in het midden en echt verder kom je dus pas als je de waarheid van de ander kunt zien. Daar had ik nog een of ander mooi citaat over gelezen laatst, over het de waarheid van de ander willen zien. Oh ja, in de afscheidsrede bij de dood van Vaclav Havel.

Miel
Manja

Manja: "vind ik het ook vooral een taak van de verlizende coach ui te leggen waarom onze meiden blij waren."
En ik vind het de taak van jullie coach om aan jullie meiden uit te leggen dat wat ingetogener juichen voldoende is (high 5, box etc) en sympathieker voor de tegenstander. Na de wedstrijd mag er gejuicht worden wat je wilt, niet als je al zover voor staat. Het is vervelend als je (dik) verliest maar helemaal als dat er ook nog eens ingewreven wordt. En het is wat eenrichtingsverkeer als je verlangt dat de tegenstander jullie moet begrijpen als je zelf niet openstaat voor begrip voor de tegenstander (dus dat die zich rot voelt over dat uitbundige gejuich en daar wat van zegt). Dat is geen sportiviteit in mijn ogen

Manja
Ely ea

Misschien moet je wat beter lezen.
Ik schrijf dat ik het zelf ook vervelend vond. Ik schrijf dat de coach ( niet ik) aan de tegenpartij in de rust uitlegde waarom wij ( en daarbij bedoel ik natuurlijk de meiden van het team van onze dochter) zo enthousiast waren ook nog bij het tiende doelpunt.
EN juist die latere doelpunten waren voor de meiden het belangrijkst, pas bij de 13-0 waren ze kampioen.
Nee, natuurlijk zitten ze niet op een sport om alleen te winnen. Ze willen leuk spelen. En met 15-0 winnen is NIET leuk. Het wordt alleen wel weer leuk als je door die 15-0 kampioen wordt.
En zoals ik al schreef: ook wij hebben in deze competitie van bepaalde teams gewoon verloren. Dit team was gewoon niet goed genoeg. En waren wel ingeschreven in deze competitie, terwijl er ook nog een lager nivo is. Plus het feit dat wij op de tribune van de ouders hoorden dat ze slechts 1 keer in de zaal hadden getraind vanaf begin november. Ik vind dat je dan als team niet moet gaan klagen en boos worden als je ingemaakt wordt. Maar nogmaals, leuk is het niet om op zo'n manier met 15-0 een team te verslaan.
Mijn aanvankelijke vraag was of ik (als toeschouwend ouder) mij aan moet trekken dat de tegenpartij boos was. Om eerlijk te zijn vind ik in toenemende mate nu ik erover nadenk en schrijf dat ik me er niet druk om moet maken. Maar daar ben ik dan weer niet zo goed in, want ik vond het ook sneu voor die meisjes, die door hun vereniging ongetraind ingeschreven worden in een fanatieke zaalhockeycompetitie, waarbij er de mogelijkheid was om op een lager nivo in te schrijven.

anneloes
Weet niets van hockey maar even dit

Het gaat over sportiviteit en dan vooral over hoe hard en hoeveel juichen. In je uitleg link je zelf de al of niet sportiviteit ook aan ballen tegen de voeten? (Nou, het was niet onsportief. Maar omdat ze gewoon niet goed waren kregen ze veel ballen tegen hun voeten en dat mag niet bij hockey. Dit levert een vrije slag op of een atrafcorner. Maar een bal tegen je voeten doet zeer. Maar het is wel je eigen fout.)
Ging jullie team daarop spelen? De tegenstander was niet goed genoeg, konden niet goed ballen tegen hun voeten ontwijken, levert vrije slag of strafcorner op? Want hoewel dat natuurlijk een goede op-leven-of-dood tactiek is zou ik dat wel onsportief vinden denk ik, voor een amateurkampioenschap. Vooral omdat het ook nog pijn doet.

Miel
Tja

Jammer dat jullie kampioensfeestje is verpest door de tegenstander, akelige lui, kunnen niet eens sportief verliezen met 15-0 en kunnen ook niet ertegen dat dat er ook nog eens even ingewreven wordt. En dan hebben ze ook nog eens naar gedaan na afloop. Zij zijn de sukkels want te hoge competitie, te weinig getraind, kunnen niet hockeyen etc, ja dan vraag je erom dat er na ieder doelpunt door de tegenstander uitbundig gejuicht wordt. Zo komt het op mij over. Waarschijnlijk bedoel je het helemaal niet zo maar je haalt er wel heel erg veel bij om het gejuich goed te praten en de tegenstanders onbegrip uit te leggen. Wat begrip voor de tegenstander is er nauwelijks, je doet een paar zwakke pogingen.
Als het je echt wat doet, had je gisteren tijdens de wedstrijd ingegrepen. Maar gelukkig waren ze toch ingeschreven voor jullie competitie want dankzij hun inschrijving ben je anders wel kampioen geworden. Maar geen begrip voor hun gevoelens, alleen dat jullie kampioensfeestje is verpest.

Manja
Nog even

Ik heb in een eerdere posting al uitgelegd dat het helemaal niet zo was dat ze bij elk doelpunt uit hun dak gingen en ererondjes gingen lopen ofzo. Wel dat ze blij waren en een high five gaven en direct vanaf de de middenstip weer fanatiek gingen aanvallen.
En dat van de bal tegen de voet: je moet de bal met de stick aannemen. En als je daar onhandig in bent krijg je hem dus tegen je voet. Dat is niet leuk en doet zeer maar wel echt je eigen schuld. Het is de basis van het hockey.
En onze meiden zijn natuurlijk niet kampioen, omdat dit team ingeschreven was in deze competitie, alle andere teams hebben ook al dik gewonnen van dit team. Het team waarmee de meiden om de eerste plaats streden won de week ervoor ook al met 12-0 van ze. Ook toen was de coach boos geweest. Maar ik denk dat hij eerst maar eens boos moet worden op zijn eigen vereniging die geen trainingen organiseert voor zijn jeugdteam, maar ze wel het veld instuurt.

louise2011
Hoort erbij

je kan niet altijd winnen, verliezen hoort ook bij sporten. dus nee ik vind het niet onsportief, het hoort er gewoon bij. leuk zal het niet zijn voor de tegenpartij, maar ja, so be it.

Maylise
Manja

Het was inderdaad wat meevoelender geweest van jullie team als er iets minder hard gejuichd werd maar aan de andere kant is het nu eenmaal een wedstrijd. Je hebt winnaars en verliezers. Voor het team van jouw dochter stond er heel wat op het spel dus logisch dat ze uitbundig waren. Uiteindelijk wil je toch winnen want anders dan ga je ook geen wedstrijden spelen. Het was ongetwijfeld netter geweest als ze iets minder uitbundig waren maar de reactie van de coach was ook redelijk disproportioneel. Onsportief kan ik het juichen ook niet noemen. Als dit de enige reden was waarom hij het team van je dochter onsportief noemt dan is dat ook niet erg netjes.

Maylise
Joyeux

Ik zeg ook nooit dat 'wij' (bijna) wereldkampioen zijn. ik vind dat ook altijd lichtelijk bevreemdend als mensen dat zeggen. ik snap die team identificatie niet zo; nog met een club, noch met het Nederlands elftal noch met de club van je kinderen. Tenslotte speel ik zelf niet dus ik behoor niet tot het team dus is het voor mij geen wij.

Maar ongewtijfeld zal hier meespelen dat ik ook niet zoveel met team sport heb. Of sowieso met competities en wedstrijden. dat 'wij' gevoel mis ik sowieso. Ik moedig uiteraard mijn kinderen wel aan als ze wedstrijden hebben en hoop voor hun dat ze winnen maar echt het gevoel dat hier wat op het spel staat heb ik niet.

Manja
Allemaal bedankt

Bedankt voor al jullie reacties. Het heeft me helpen denken. Uiteindelijk vind ik dat ik me niets moet aantrekken van de tegenstander en het feestje van dochter en supporters niet moest laten bederven. Maar dat is toch wel een klein beetje gebeurd. De meiden waren absoluut sportief op hockeygebied. Hebben niet geschreeuwd, gescholden of ruig gespeeld. Alleen enthousiast geweest bij doelpunten die het kampioenschap brachten. En de pijnlijke voeten van de tegenstander waren ons niet aan te rekenen. Dan had de coach en de vereniging van de tegenstander dit team niet zo slecht voorbereid in de zaal moeten zetten. Het allereerste wat je leert op hockey is dat je bal niet tegen je voeten mag en hoe je dit met de stick voorkomt.
Straks weer lekker naar buiten! EN de veldcompetitie is aan alle kanten aan elkaar gewaagd. Daar zijn geen uitschieters naar beneden of boven. Want die zijn in de voorcompetitie er al uit geschift.

Meike
Niet met je eens p

P, het is geen feit. jij vindt het makkelijker of logischer maar dat maakt het geen feit. om bij het hockeyvoorbeeld te blijven: ik heb altijd gehockeyde en mijn zoon van dezelfde leeftijd als Manja dochter hockeyt ook. ik zeg altijd: Hoeveel staat het? of Hoe hebben de jongens gespeeld. Niks identificeren met club of met het team van 10 jarige jongens.
En over die ballen die pijn doen etc. Kom op Manja! Als het verschil zo groot is en je hebt enig verstand van hockey dan weet je dat dat niet altijd per ongeluk gaat maar dat je zoiets vrij eenvoudig kan uitlokken als er een groot krachtsverschil is.
ik blijf erbij, dit is geen sportief gedrag. het gaat niet om het NK, het EK, of het WK. Je kunt het nog zo leuk vinden dat je dochter kampioen wordt maar je verliest de verhoudingen wat mij betreft uit het oog.

Meike
O haha

ik heet ineens meikever ipv meike! Fijn die correctie.

Manja
Meike

Tuurlijk weet ik wel dat je expres tegen de voeten kan slaan als je dat wil. Maar daar was geen sprake van!
Het was bijvoorbeeld zo dat er 3 keer een bal van het team van mijn dochter op de doellijn werd gestopt door een voet van de tegenstander die vervolgens metbeen zwre voet naar de kant ging. Maar je kan een aanvallee toch niet verbieden om op doel te schieten. Eigenlijk zou dit drie maal een strafbal geweest moeten zijn. We kregen een strafcorner, heeft de onze coach niets van gezegd. Want een strafbal is natuurlijk heel lullig.
Verder veel ballen tegen de voeten bij het onderlingnoverspelen van de tegenstander onderling. En bij pogingen de bal te onderscheppen. Gelukkig speelde de tegenstander thuis, zodat de scheidsrechters dus ook van de tegenstander was. En die floot gewoon prima, met nog enige clmentie voor het slecht spelende team. De coach van de tegenpartij stond zelfs nog te schelden op zijn eigen scheidsrechters! Dat waren meiden van een jaar of 16 die op zaterdagochtend vrijwillig een wedstrdijdje staan te fluiten en die geen scheldkannonde verdienen van nota bene een clubgenoot.

Pagina's

Onderwerp gesloten

Wat leert je kind in groep 1?

En dit is wat je kind al moet kunnen voor hij naar groep 1 gaat: lees het hier.