Off-topic discussies Off-topic discussies

Off-topic discussies

yelle

yelle

16-04-2010 om 08:16

Vrouwen...ondergewaardeerd

Mannen en vrouwen?Als je't mij vraagt zit er toch nog altijd een groot verschil tussen.Emancipatie van de vrouw?Waar en hoe?Eén verschil met jaren terug is dat heel wat vrouwen nu inderdaad ook buitenshuis gaan werken en enigzinds hun steentje bijdragen tot het inkomen.Toch blijven vrouwen wat hun inkomen betreft lager scoren dan mannen.Waarschijnlijk omdat een vrouw er vaak voor kiest om deeltijds te werken en de rest van haar tijd te verdelen aan het huishouden en de kinderen. Ik werk reeds jaren deeltijds en vermits mijn man een drukke baan heeft,kwam verzorging en opvoeding van de kinderen grotendeels op mijn schouders terecht.Geen probleem,want ik vond het 'zorgen voor' wel leuk en had er voldoening in.Toch krijg ik vaak het gevoel dat men man niet het besef heeft wat zoiets allemaal inhoudt.Ik kan me soms enorm ergeren aan zijn onverschilligheid tegenover alles wat met het huishouden te maken heeft.Ik krijg het gevoel alsof mijn inspanningen helemaal niet belangrijk of nuttig zijn.
Eigenlijk wordt een vrouw ondergewaardeerd.Pas op,ik zeg niet dat alle mannen zichzelf de hemel inprijzen omdat ze trouw elke morgen naar hun werk vertrekken en 's avonds laat pas thuiskomen.Het is alleen spijtig dat een vrouw zich elke dag in alle bochten moet wringen om alles voor mekaar te krijgen en sommige mannen dit zien als de normaalste zaak van de wereld.
Eigenlijk verdient een vrouw best wel een vergoeding voor datgene wat ze,buiten werken gaan,ook thuis nog eens allemaal presteerd.

ijsvogeltje

ijsvogeltje

16-04-2010 om 08:47

Yelle

Tja, wat zal ik zeggen. Je betoog komt mij eerlijk gezegd een beetje 'slachtofferig' over. Je schrijft dat 'men' te weinig ziet wat het huishouden is. Wie is 'men'? Bedoel je daarmee je man? Of alle mannen?

"Toch blijven vrouwen wat hun inkomen betreft lager scoren dan mannen."
Nergens staat in een cao beschreven dat mannen meer verdienen dan vrouwen. Veel mannen bezitten echter een aantal eigenschappen, die ze helpt om veel beter uit salarisonderhandelingen te komen. Een beetje bluf, harde opstelling, niet te snel bang zijn om niet aardig gevonden te worden etc. In mijn directe omgeving valt mij steeds weer op dat mannen écht gaan onderhandelen over hun salaris. Vrouwen veel minder, die zijn vaak bescheidener en bang dat de relatie hieronder gaat leiden.
"Eigenlijk verdient een vrouw best wel een vergoeding voor datgene wat ze,buiten werken gaan,ook thuis nog eens allemaal presteert."
Van wie zou je die vergoeding dan willen krijgen? Of krijg je die 'vergoeding' eigenlijk al, omdat jij ook meelift op het salaris dat jouw man binnenbrengt?

reina

reina

16-04-2010 om 10:04

Yelle

Mijn man doet ook heel wat in huis en daarbij ook veel klussen buitenshuis (tuin etc), moet hij daar dan ook een vergoeding voor krijgen? En van wie moeten we die vergoedng dan krijgen? Ik kan nooit zoveel met dit soort berichtjes....

dc

dc

16-04-2010 om 10:34

Druk?

sorry hoor, ik heb voltijd gewerkt, ik heb deeltijd gewerkt en ben nu voltijd thuis met 2 kinderen. Ik vind het echt net vakantie. Alles wat je anders na werk moet doen (wassen, strijken, boodschappen, papieren), kan ik nu relaxed tussendoor doen.

Huishouden was een voltijd bezigheid voor onze overgrootmoeders die geen vaatwasser, wasmachine etc. hadden.

Ik denk dat het drukke gevoel voornamelijk tussen de oren zit. Het is nogal een uitdaging om je leven gestructureerd te houden, en ik merk dat gevoelsmatig het veel meer energie kan kosten om me aan te zetten tot iets (bijvoorbeeld de vaatwasser inruimen), omdat ik het nu kan doen, of over een half uur. Als ik werk moet ik het gewoon gelijk doen, en hoef ik er verder geen energie aan te verspillen wanneer ik het zal doen.
En doordat huishouden bestaat uit vele kleine bezigheden, en er altijd wel iets te doen is (het is nooit af) kan dit leiden tot een heel "foutief" druk gevoel. Bij mij tenminste.

Huishoudelijk gedoe

Gisteren nog met m'n man over gehad: dat hij het niet ziet als de vloer gedweild is, maar wel als de vloer onder de met stof aangekoekte limonadevlekken zit. Terwijl de schone, gedweilde vloer echt véél minder vaak voorkomt.

Yelle, laat je man lekker een weekje het huishouden en de kinderen doen. Dan weet hij vast wel beter dan dat het een beetje vakantievieren is en toont hij misschien wat meer waardering.

En Berber, ik hoop net als jij dat ik het huishouden wat gestructureerder kan aanpakken als de jongste over 2,5 jaar ook op school zit. Nu is het dweilen met de kraan open, en dat idee van geef ze ook een bezempje en een emmertje dan trekken ze niet alle kasten leeg die jij net hebt opgeruimd, nou forget it.

Chris

Druk en druk

Ik geloof er ook niks van dat het zo ontspannen is om thuis te zitten met de kinderen. ALs je werkt, doe je het huishouden er maar een beetje omheen, op zijn janboerenfluitjes. Een groot deel van de tijd zie je die bende toch niet want dan ben je er niet, en als je er wel bent, zie je het wel, en is het vervelend, maar hé, je werkt, een mens kan nou eenmaal niet alles,en je hebt toch ook recht op wat ontspanning...

Maar als je thuis bent, dan is huishouden de hoofdtaak geworden. En daar kom je dus, als je kleine kinderen rond hebt lopen, nog steeds maar amper aan toe, alleen kan je nu niet zeggen dat het zo'n bende is omdat je er geen tijd voor hebt. En dan zie je die bende ook nog eens de hele week.

Onze (groot)moeders hadden het in zekere zin makkelijker, het was toen volstrekt bon ton om kleine kinderen weg te wuiven met een knorrig 'ga spelen en loop me niet in de weg'. Je kon ze ook naar buiten schoppen (lees Dik Trom nog eens na)
Het 'kinderen moet je zien en niet horen'was vziw een redelijk courante opvatting. Een peuter die een keukenkastje ontruimde en de inhoud over de vloer verspreidde was ondeugend, nu wordt dergelijk gedrag gezien als een terechte schreeuw om aandacht van de ouder (lees: moeder) en moet je je schuldig voelen dat je a) kwaad wordt, b) het kind die aandacht niet gaf waardoor het de keukenkastjes attaqueerde en c) het huis een zootje is vanwege die keukenkastjesactie.

Je kan maar beter werken ;-)

Groeten,

Temet

Niet mee eens

Je zegt:Eigenlijk verdient een vrouw best wel een vergoeding voor datgene wat ze,buiten werken gaan,ook thuis nog eens allemaal presteert.
Hoezo thuis presteert?
wat je thuis doet is niet anders dan voor jezelf zorgen,je eigen eten koken,je eigen was doen,je eigen ramen lappen.
Daar hoef je toch niet voor betaald te worden?
En ja,als je kinderen hebt ,is je huishouden een stuk drukker,maar daar kies je toch zelf voor?waarom wil je daarvoor betaald worden?
Dat geldt overigens ook voor mannen hoor,ik vind dat een man net zo goed zelf moet koken ,wassen,ramen lappen,voor zichzelf zorgen dus.
Als je dus een realtie hebt ,vind ik het niet meer dan normaal dat je de taken in huis verdeelt,dat je samen alles doet wat nodig is.
Maar ervoor betaald willen krijgen vind ik echt onzin.

Thuis/werk

Indien je een baan hebt en dus s morgens de deur uit gaat, dan gebeurt er overdag ook niks in je huis. Als je het s morgens netjes achter laat, is dat het s avonds ook, als je thuiskomt.

Indien je niet werkt, en dus thuis blijft met kinderen, heb je naar mijn idee ook veel meer werk. Want het eten/drinken = smeren, spelen etc gebeurt dan thuis.

Tuurlijk blijven er huishoudelijke taken thuis, ook als je werkt, maar toch een stuk minder dan wanneer je met kinderen thuis bent. Denk alleen al aan de afwas, toilet gebruik en noem maar op. Er wordt gewoon meer geleefd als je thuis bent met de kids, dus meer werk.

En idd Yelle, wanneer je man al dat huishoudelijke werk niet ziet. Ga lekker een weekje weg en vraag hem na een week, hoe hij er nu overdenkt!

Groet,
Olijvje

dc

dc

16-04-2010 om 13:42

Reactie

Mijn kinderen, nu 4 en 2 gaan niet naar school. Echt schoonmaken doe ik zaterdags een paar uurtjes als mijn man ze meeneemt om te gaan spelen, doordeweeks hou ik het alleen een beetje bij. En dan is het soms rommelig, ja boeien. Als ik het echt niet meer kan hebben, stuur ik ze gewoon even weg om te gaan spelen en ga ik ertegenaan. Of ik geef ze de kruimeldief en een doekje om te helpen. Vinden ze harstikke leuk. Goed, je doet er 3 keer zo lang over, maar die tijd heb je toch?

Hoeveel vrouwen die niet of part-time werken tonen hun man regelmatig waardering voor het geld dat ze in het laatje gooien? Volgens mij wordt dat ook nog wel eens vergeten... Na een dag werken ben je echt wel moe, en als je dan ook nog eens verweten wordt niet genoeg aan het huishouden te doen, dan lijkt me dat ook stomvervelend.

En als je het idee hebt dat je achter het huishouden aan aan het rennen bent (wat ik me kan voorstellen met een tweeling), moet je eens rustig bekijken wat je precies doet, en of het wat minder kan. Moeten de bedden echt elke week verschoond worden? De ramen kunnen het wel af met 1 keer per jaar, en kleding kan best nog een dagje mee bijvoorbeeld. En wat moet nu echt gestreken worden? Je kunt het jezelf zo moeilijk maken als je zelf wilt...

Het belangrijkste voor mij is dat ik het gezellig heb. Dan heb ik meer energie, ben ik vrolijker en zijn de kinderen makkelijker en gaat de rest ook vanzelf.

Ik vond zelf part-time werken ideaal (maar kan nu even niet). Dan heb je een leuke tijd met de kinderen, maar niet de hele dag, en heb je het beste uit 2 werelden. Mijn man werkte en werkt zo ongeveer 50 à 60 uur per week. Ik ga hem dan echt niet vragen om ook nog te stofzuigen hoor, als ik zelf maar 30 uur werk.

dc

dc

16-04-2010 om 13:44

"Indien je niet werkt, en dus thuis blijft met kinderen, heb je naar mijn idee ook veel meer werk. Want het eten/drinken = smeren, spelen etc gebeurt dan thuis.

... Er wordt gewoon meer geleefd als je thuis bent met de kids, dus meer werk. "

en wat doe je op werk dan? Koffie drinken? Het is gewoon ANDERS werk, waar je toch zelf voor kiest.

dc

dc

16-04-2010 om 13:48

Berber

Moeten je kinderen echt elke dag in bad? Is niet echt goed voor hun huid, en neemt aardig wat tijd in beslag. En hebben jullie ruimte/budget voor een vaatwasser?

Ik kook verder in het weekend 2 maaltijden voor doordeweeks. Hoef ik het doordeweeks enkel op te warmen.

Hoe gaat het met de tuin?

Uh dc

Wat doe je op je werk? Ja dat ligt er maar net aan wat voor een baan je hebt natuurlijk;)

Ik bedoel dus, dat als je overdag aan het werk bent er thuis niks gebeurt. De dingen worden toch niet spontaan vies, het wordt vies als je in je huis leeft, toch?
Dus als je overdag thuis bent met kleine kids heb je naar mijn idee meer huishoudelijk werk.

`Het is gewoon ANDERS werk, waar je toch zelf voor kiest` Wat bedoel je met deze zin?

Groet,
Olijvje

dc

dc

16-04-2010 om 14:15

Olijvje

jij zegt dat je meer werk hebt, je bedoelt dus huishoudelijk werk. Ik bedoel dat als je thuis bent, je wel meer huishoudelijk werk hebt, maar minder ander werk, zoals op werk. Je bent dus in beide gevallen overdags bezig.

Ik vind dat je zelfs met meer huishoudelijk werk thuis, toch nog minder druk bent, dan wanneer je ernaast werkt. Want ook al wordt het geen zooitje in huis als je er niet bent, je zult toch moeten koken, afwassen, wassen enzo, en dat moet dan 's avonds en in het weekend, terwijl je als je thuis bent, het overdags ertussendoor kunt doen. En dan kun je 's avonds lekker op de bank neerploffen als de kinderen naar bed zijn, terwijl toen ik nog werkte ik vaak tot 's avonds laat nog met de was bezig was.

reina

reina

16-04-2010 om 14:37

Ternet

"Onze (groot)moeders hadden het in zekere zin makkelijker" Nou, ik zou voor geen goud hebben willen ruilen. En het was ook niet zo dat wij constant weggewuifd werden, er werd gewoon met ons gespeeld, er werd veel aandacht gegeven en daarnaast had mijn moeder heel wat minder en zeker minder efficiente huishoudelijke apparaten dan wij (en 's avonds ging ze uit werken...), toen ik klein was moest zelfs de kachel elke dag nog worden aangemaakt. En of de kleuter die een aanrechtkastje leeghaalt terecht schreeuwt om aandacht is nog maar de vraag, je kunt ook nu nog gewoon zeggen dat hij moet ophoepelen, omdat hij vervelenmd is. 't Is maar waar je voor kiest. En zo is het ook met het huishouden, je kunt je zo druk maken en voelen als je wilt, ik ken ook thuisblijfmoeders waar het helemaal niet opgeruimd en spic-en-span is en die zich daar helemaal prettig bij voelen.

Nou ja, dan verschillen we dus veel minder van mening, want ik had het idd over huishoudelijk werk.

En ik heb er ook bij gezet, dat het niet betekent dat je als je een baan hebt, geen huishoudelijke klussen meer te doe hebt, zeker niet.

Maar ja, net als Emma B, deze onderwerpen zijn al zo vaak geweest. En iedereen denkt er weer anders over, dat is maar goed ook.

Dat stomme huishoudgedoe! Afschaffen......is ook niet echt een oplossing. Ga gauw de was doen, zodat ik vanavond lekker op de bank kan ploffen;)

Groet,
Olijvje

Biene M.

Biene M.

16-04-2010 om 15:13

Reina ot

Ik ben zo benieuwd waarom je TeMet altijd TeRNet noemt!

Kiki

Kiki

16-04-2010 om 15:39

Nou pfff

Ik vind een dag met de kinderen echt veel vermoeiender als de dagen dat ik werk.
En dan heb ik twee vrij makkelijke kinderen.

Huishouden doen met kleine kinderen? Als ik het ene hoekje heb opgeruimd, is het andere hoekje alweer overhoop gehaald.
Echt hij doet het erom.
Ik heb het opgegeven, ik ruim 's avonds wel weer op. Iedereen die onverwachts langskomt krijgt dan maar een hartverzakking van de rommel.
Komt bij dat ik gewoon lui ben, ik loop altijd achter de feiten aan, ik kom niet door de was en de strijk.

Maar om nou te zeggen dat ik me als vrouw niet gewaardeerd voel vind ik te ver gaan. Man en ik hebben het eerlijk verdeeld en onze hulp en oppas doen ook veel.
En ik hoef geen waardering, want ik ga mijn man ook niet toejuichen als hij een keertje stofzuigt, de was uit zichzelf ophangt (nog altijd wishfull thinking) of de vaatwasser leegruimt (waar je tegenwoordig een half uur over doet, omdat mijn oudste graag mamma helpt)

En ik verdien meer als mijn man, dus qua salaris voel ik me al helemaal niet ondergewaardeerd.
Kortom, die 'state of mind' creëer je helemaal zelf.

Massi Nissa

Massi Nissa

16-04-2010 om 17:12

Zojuist meegemaakt

Ik heb zeer recent twee weken thuisgezeten (gezondheidsredenen). Nou, ik wist niet hoe snel ik weer aan de slag moest toen die twee weken voorbij waren. Ik heb de bedrijfsarts zijn arm op zijn rug gedraaid om maar weer een paar uur te mogen beginnen. Ik vind thuiszitten vre-se-lijk. Even opnoemen:
1) Heeft Izar al genoemd: zodra je de hele dag thuis bent, schreeuwen de klusjes je toe (ramen, kasten, foto-albums en ga zo maar door). Als je thuiskomt uit je werk ZIE je die klusjes niet eens, en als je ze al een keer ziet, negeer je ze volledig.
2) Mijn dochter is eraan gewend dat ik vier dagen per week werk (en 's avonds en in het weekend ook nog van alles moet doen tussendoor). We zijn niet gewend om dag in dag uit op elkaars lip te zitten. De eerste week was het leuk: veel speeltuin, samen koffie drinken in de stad (nou ja, zij kreeg Fristi met twee rietjes), met de bus naar oma. De tweede week zaten we elkaar een beetje in de weg. Ons ritme was verstoord. Was vast wel weer goed gekomen, maar ik vond het opmerkelijk.
3) Je voelt je geroepen om alles Heel Goed te doen. Hoezo niet strijken, je bent toch de hele dag thuis? En waarom ligt er al dagen een Himalaya aan speelgoed in de zijkamer, je bent toch de hele dag thuis? Niet dat er iemand anders op- of aanmerkingen had, maar je krijgt zelf zo'n idee dat het allemaal aan kant moet zijn, want je hebt tenslotte zeeen van tijd. Ik ontloop al die rotklusjes liever, of doe ze maar heel zelden (als ik boos ben, meestal).
4) Je rent je rot maar komt geen centimeter vooruit. Als je je uitslooft op je werk, krijg je dingen gedaan. In mijn geval krijg je zelfs wel eens een puber iets aan het door hormonen verdwaasde verstand gepeuterd (over Engels ofzo). Het huishouden daarentegen houdt nooit op en gaat ook nergens naartoe. Brrrr.
5) Verveling. Ik ben stapeldol op mijn dochter, maar op de een of andere manier lukt het me niet om permanent geboeid te blijven bij My Little Pony filmpjes.
O ja, er zijn ook voordelen: meer tijd om te shoppen en uit te zoeken waar wat in de aanbieding is - tijd om kaartjes te sturen aan jarigen en je sociale netwerk wat beter te onderhouden - tijd om te lezen. Eigenlijk vooral die laatste, haha :-).
Nou ja, een hele lange posting om duidelijk te maken dat er geen verborgen tbm'er in me zit, geloof ik. Als ik de loterij win, verzin ik na twee weken een smoes om toch weer iets buitenshuis te doen :-).
Groetjes
Massi

reina

reina

16-04-2010 om 17:34

Biene :-)

Omdat ik het zo zie :-) Nu je zegt dat het Temet is zit ik met m'n gezicht vlak voor het beeldscherm en zie ik dat het een m is en geen rn :-) Mal, he?

Ha ha berber (ot)

Ik zal aan je denken als ik weer eens op m'n knieën de lego, kapla, geomag-kogeltjes, AH-Sneeuwwitje-figuurtjes, kwartetkaarten etc. uit de hoogpolige Roosvicee-gietvloer pluk... ;)

Chris

Kaaskopje

Kaaskopje

16-04-2010 om 21:24

Reina

Als je uit onze omgeving was gekomen had je deze vergissing vast nooit gemaakt. Maar ik kan me je verwarring voorstellen. De m lijkt als je het niet goed ziet temet rn.:-)

Biene M.

Biene M.

16-04-2010 om 21:54

Reina

Ik zie het je al jaren doen en nu moest ik het toch echt eens vragen :-)

Grappig trouwens, ik dacht dat temet gewoon een Nederlands woord was (maar dat heb ik ook lang van tist gedacht).

Kaaskopje

Kaaskopje

16-04-2010 om 21:56

Huishouden als baan zien

Als ik mijn eigen werkgever was zou ik mij ontslaan:-) Ik ben een belabberde huishouder en kinderen verzorgen heb ik nooit als werk gezien. Ik vind dat zoiets belachelijks. Je kinderen verzorgen is toch geen arbeid zoals je baan met salaris dat wel is? Als sommigen hun zin krijgen zouden we nog een CAO krijgen ook. Pfff.
Een dag met kinderen is wel intensief, maar je kunt intensief zo zwaar maken als je zelf wilt vind ik. Intensief kan evengoed ook best ontspannen zijn. Het is alleen een soort ontspannen waar je wel moe van kan worden, omdat je de hele tijd betrokken en alert aanwezig bent. Wij hadden vroeger een boxer, een lief beest, die we overal mee naar toe konden nemen als we dat wilden en als dat mocht. Zo ging hond ook wel eens mee naar een restaurant. Ze lag dan bij ons onder de tafel, verschoof een beetje, trok de wenkbrauwen van tijd tot tijd op, spitste de oren, liet ze weer hangen, plooide de lippen af en toe weer een beetje fatsoenlijk... En móe dat het beest na zo'n uitje was! Uitgeput viel ze thuis in slaap van al die indrukken. Zo is het met een ouder die bij de kinderen is ook een beetje.:-) Mijn man kwam daar ook achter toen ik met een vriendin op vakantie ging. Hij vertelde iedere avond bekaf zijn bed ingerold te zijn en had meer begrip voor mijn geknikkebol zo rond 10 uur in de avond.
Statistisch gezien zal het waar zijn dan mannen meer gewaardeerd worden dan vrouwen op financieel gebied. Ik heb de afgelopen tijd overigens ook gelezen dat lánge mannen meer verdienen, lange vrouwen ook, blonde vrouwen doen het ook goed op de loonschaal.... Ik ben lang, maar niet blond. Zou het een het ander opheffen? Want ik verdien nog niet echt een topsalaris.
Er zijn ook van die vreemde stereotype aannames. Zo drink ik koffie zwart, zonder suiker. Man drinkt koffie met melk en suiker. Als je niks zegt zetten ze de koffie met melk en suiker bij mij neer. Zwarte koffie is blijkbaar mannelijk.
Ik vind overigens dat veel vrouwen zelf ook mee werken aan het beeld van 'ik ben het vrouwtje, vraag het mijn MAN maar'. Zodra een béétje technisch wordt moet man, vader, zoon, buurman opgetrommeld worden wánt dáár heb ik geen verstand van hoor...

Alette

Alette

16-04-2010 om 22:23

Oh maar ik krijg een vergoeding

voor tbm zijn. Volgens het belastingformulier heb ik zo´n 2000 euro verdiend. Goed he. En zelf ingevuld. Knap he, van een ondergewaarderde (not!) tbm-er.

reina

reina

17-04-2010 om 09:37

Kaaskopje

Ik ken het woord temet wel, hoor, :-) mijn familie komt uit omgeving Leiden en die gebruiken het altijd, maar ik zie het gewoon nog steeds als Ternet ;-), ik zie op beeldschermen idd nooit echt scherp.

ijsvogeltje

ijsvogeltje

17-04-2010 om 09:40

Net als reina (ot)

Ik heb ook altijd teRNet gelezen. Reina is dus niet de enige! En nee, ik heb geen enkele associatie bij een van beide namen, vandaar waarschijnlijk de verwarring. Maar echt, je moet wel met je neus op het beeldscherm om daar een M in te lezen, ha ha.

reina

reina

17-04-2010 om 18:23

Ijsvogeltje (ot) :-)

Gelukkig, ik ben niet de enige, begon me al onnozel te voelen ;-)

yelle

yelle

18-04-2010 om 20:04

Beetje meer respect

Ik wil me niet als een 'slachtoffer' afstempelen,want zo voel ik me echt niet.En niet alle mannen zullen zich enkel maar bekommeren om 'hun' baan,maar bij mijn wederhelft krijg ik vaak toch wel het gevoel alsof hij niet ziet of begrijpt wat een huishouden en kinderen opvoeden inhoudt.
En wat het salaris betreft tussen de twee (man en vrouw)?Nou,ik bedoel dus niet dat er wettelijk gezien zo'n enorm groot verschil op staat,maar het hangt van de omstandigheden af.Net omdat heel wat vrouwen ervoor kiezen om bv deeltijds te werken,omdat zorg voor hun gezin anders té zwaar wordt,verdienen ze zowiezo al veel minder.En ja,daar kiezen ze dan zelf voor,inderdaad,maar soms moet men keuzes maken.Ik ken persoonlijk gezinnen waardat de man een goed betaalde,maar enorm drukke en zenuwslopende baan hebben,maar daardoor dus zeer weinig hulp kunnen bieden in hun gezin.Dit doen ze niet altijd bewust,maar dat maakt het voor de vrouw daarom niet makkelijker.Hoe je dit ook draait of keert,in de meeste gezinnen is het toch zo dat de vrouw gaat werken én ook nog eens het huishouden en kinderen voor haar rekening neemt.Niet elke man is in staat om dit voor elkaar te krijgen.Misschien hier en daar een uitzondering?
Als ik me niet vergis werd er enige jaren geleden wel een soort van discussie gehouden over het wel of niet uitbetalen van een vergoeding aan thuisblijvende moeders!In de vergeetput geraakt ondertussen denk ik.
Waarom zou dit niet kunnen trouwens?Vrouwen die thuisblijven maken de weg en plaats vrij voor andere vrouwen,jonge mensen ook,die geen gezin of kinderen hebben en werk geen probleem vinden.

"Of krijg je die vergoeding eigenlijk al,omdat jij ook meelift op het salaris dat jouw man binnenbrengt?"

Dit vind ik een beetje cru wel hoor.
Het is niet allemaal zo simpel als er wordt voorgesteld.
De beslissing om deeltijds te werken,hebben men man en ik samen genomen.Net omdat ik er ook wilde zijn voor onze kinderen.Zij hadden niets aan een moeder die chagrijnig doet en op de puntjes van haar tenen loopt van vermoeidheid.En ja,mijn man verdient een pak meer dan ik en ja,een groot deel van zijn salaris gaat naar het huishouden,mij en de kinderen.Ik zie daar het probleem niet.We zijn een gezin en er wordt hier geen onderscheid gemaakt van wie er nu het meeste geld binnenbrengt.

Tja

Ik ben zo iemand die sinds de komst van haar kind van 5 dagen naar 3 dagen is gegaan. Collegas of leveranciers zeggen nog wel eens tegen mij: "oh lekker, 4 dagen weekend". Tja, dat is het dus niet helemaal. Omdat ik slechts 3 dagen werk en mijn man meer dan volledig komt vrijwel al het huishouden op mijn schouders terecht. Ook ga ik met kind naar clubjes en hebben we speelafspraken.

Ik heb dus 2 dagen salaris opgegeven om onbetaalde schoonmaakster en oppas te worden, maar ik vind mezelf niet zielig. Ik voel me juist heel erg rijk dat ik de mogelijkheid had om minder te gaan werken.

Mijn man ziet trouwens mijn werk in het huis niet zo (niet zo heel gek, ik ben geen top-huishoudster) maar dat kan me niets schelen. Ik doe wat ik doe en geniet verder heel veel van de tijd met mijn kind.

Kiki

Kiki

18-04-2010 om 21:50

Terecht in de vergeetput geraakt

als ik het zo mag stellen. Ik ben ook heel benieuwd hoe jij voor mij de weg vrij hebt gemaakt, zodat ik kan blijven werken. Voor zover ik zie, zorg je er met jouw keuze alleen voor dat ik straks langer door moet werken en dat ik beoordeeld wordt op het feit dat ik vier dagen werk (is natuurlijk te veel)

Er is er maar een die voor mij de weg vrij heeft gemaakt en dat ben ikzelf

En ben jij dankbaar naar je man toe dat hij werkt. Anders gezegd, geef je hem dezelfde waardering die je kennelijk zelf verwacht? Ik waag dat te betwijfelen namelijk. Ik ken genoeg vrouwen die zeuren over gebrek aan waardering in het huishouden, maar ze vinden het wel vanzelfsprekend dat hun man hard werkt, daar geven ze ook geen waardering voor

dc

dc

18-04-2010 om 22:12

Ik vind je wel slachtofferig

"De beslissing om deeltijds te werken,hebben men man en ik samen genomen.Net omdat ik er ook wilde zijn voor onze kinderen.Zij hadden niets aan een moeder die chagrijnig doet en op de puntjes van haar tenen loopt van vermoeidheid."

vertel dat eens aan alle vrouwen in het buitenland die het wel lukt om voltijds te werken met kinderen.

Kortom, je vindt voltijd werken met kinderen vermoeiend, maar je vind partime werken en verder thuisblijven met kinderen ook vermoeiend. Hoe zou je je leven nu wel willen zien, en waarom werk je er niet aan om dat voor elkaar te krijgen?

Reageer op dit bericht

Dit forum topic is gesloten, er kan niet meer gereageerd worden.