Home » Forum » Wat herinner jij je van sinterklaas nog

Wat herinner jij je van sinterklaas nog?

Ben jij al begonnen met seksuele opvoeding?

Of wil je weten hoe je dit kunt aanpakken? Deel jouw ervaringen hier!

39 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
Sanne
Wat herinner jij je van sinterklaas nog?

...Hoe heb jezelf Sinterklaas als kleuter ervaren? Leuke herinneringen of trauma's. En welk cadeau vond je het meest bijzonder?

Greetz Sanne

branca2
Bij ons

Belde mijn oom altijd als Sinterklaas om te vertellen waar de kado's lagen.Toen ik net wist dat Sinterklaas niet bestond mocht ik toch meespelen en de telefoon opnemen wat als gevolg had een vreselijke slappe lach en de uitspraak "hahaha sinterklaas in weet toch wel dat u net doet of u ome Wim bent"
Nou alle volwassenen lagen in een deuk om mijn verspreking.Alleen maarwarme herrineringen aan sinterklaas bij ons mijn ouders deden echt hun best er een groot feest van te maken.

EsmeePF
En bij ons

Wij vierden het altijd bij mijn opa en oma (van moeders kant) met mijn ouders, oom en tante en later neefje en nichtje. Maar toen was ik 7 en geloofde ik al niet meer. Wat is nog kan herinneren is dat er altijd heel hard op de deur gebonkt werd en als we dan de gang in liepen stonden alle cadeau's daar. En omdat ik 7 jaar lang enig kind/kleinkind was werd ik schandalig verwend. Er stonden vaak een zak en 2 wasmanden vol met cadeautjes waarvan toch zeker 2/3 voor mij was.

Mijn opa maakte altijd zelf borstplaat en pepernoten, en dat aten we dan op pakjesavond, met warme chocolademelk erbij.

Verder vertelde mijn oma altijd dat iemand die niet lief geweest was een zakje zout van de sint kreeg (geen idee hoe ze daarbij kwam) en op een keer kreeg mijn opa inderdaad een zakje zout. Kan me nog herinneren dat ik dat echt hilarisch vond, opa kreeg een zakje zout!!

Ik heb ook tot ik het huis uit ging (19 was ik toen) ieder jaar mijn schoen mogen/moeten zetten van mijn moeder. Compleet met liedjes zingen, dat wel, maar er zat altijd iets leuks en lekker in.
Hier ook alleen maar goede herinneringen dus.

albana
De slee

Ik weet van mijn vroege jeugd alleen nog dat ik een slee kreeg...en daar erg blij mee was. Hij mocht zelfs mee naar bed (alwaar hij op het kleedje van mijn bed mocht 'slapen') want in het donker mocht ik niet meer sleeën en dat moest dus tot de volgende ochtend wachten (er lag dus sneeuw). Verder weet ik niks meer van sint.Getuige foto's werd er wel uitgebreid gevierd, met manden vol kado's en opa's en oma's en gedichten en alles. Maar ik weet er niks meer van.
Tot we verhuisden en ik niet meer geloofde. Naar een flat (dat was tijdelijk omdat ons nieuwe huis nog niet klaar was) en hoe belachelijk ik het vondt dat broer en ik nu voor een deur moesten zingen....en dat broer (de sukkel!!) daar intrapte!!! Ongelofelijk....pieten komen toch alleen door schoorstenen? Schijnbaar had ik nog wel enigzins geloof want die logica zat er nog wel in. Ook rond die tijd kwam er een sint die eigenlijk mijn moeders collega was. En die was van verre te herkennen. Daar trapte broer ook in. Tjonge, jonge wat voelde ik me slim dat ik dat allemaal doorzag...
groeten albana

Ayanna
Geweldige herinneringen

Begin jaren '70 woonden wij in de Bijlmer. Ik kan nu nog genieten van mijn onvoorwaardelijke geloof, dat sint en de pieten gewoon op 8-hoog binnen klommen om mijn schoentje te vullen. Ook een keer een briefje van zwarte piet gehad! Zat vol met zwarte vegen.....spannend!!! Mijn moeder was gewoon driftig in de weer geweest met haar mascara.
Een keer kwam sinterklaas op bezoek in de Bijlmer. Mijn vader was toen op 'zakenreis'. Ik vond het zo jammer dat hij sinterklaas niet kon zien. Het was een groot feest met een loterij erbij en jaja, wie won er een grote zak snoep en mocht bij sinterklaas op schoot zitten??? Moi! Diep onder de indruk natuurlijk. Jaren later hoorde ik dat sinterklaas toen ook diep onder de indruk was....het was namelijk mijn vader! Gewoon bij mijn eigen vader op schoot gezeten en er helemaal niks van gemerkt! Sinterklaas heeft dat jaar peentjes gezweet...

krin
Van alles

De Droste chocoladeletter die je in je eigen tempo (snel, in mijn geval) mocht opeten, de pepernoten die uit het plafond kwamen vallen, mijn vader die op de dag en avond zelf maar in zijn werkkamer bleef zitten, achter de typemachine (wat dééd die man daar? Sinterklaas kon elk moment komen en hij blééf maar typen ;-), mijn opa en oma die elk jaar dezelfde cadeaus kregen, zodat we bij het uitpakken al in koor riepen wat het was, de mandarijntjes in de schoen en het commentaar van Piet op onze tekeningen, de plaaggedichten over ons minst aangename eigenschappen, duetgedichten, enz. enz.
En zo doen we het dertig jaar later nog steeds, eigenlijk. Zonder opa en oma, weliswaar, maar nog wel inclusief vader die tot het laatste moment achter (nu) de computer zit. Alleen weten we nu wel wat hij daar aan het doen is.

Guinevere
Huilen

Ik kan me nog 2 specifieke gelegenheden herinneren waarbij ik héél erg moest huilen. De eerste keer was ik een jaar of 3. Ik kreeg een metalen bij die je aan een touwtje moest voorttrekken. En dan maakte hij een zoemend geluid. Wat was ik bang van dat beest!
De tweede keer kreeg ik een prachtige marsepeinen Sinterklaas. Maar ik lustte geen marsepein....weer huilen dus. ;)

Petal
Veel

De piet die ik herkende als onze buurjongen.

De pepernoten die op een avond opeens naar binnen werden gegooid. Ik was net uit bad, broer zat in bad, en ik heb ze eerlijk verdeeld in 2 pannetjes van mijn Fisher Price keuken. Het waren heerlijke pepernoten, geen kruidnoten, en ik heb eindelijk dit jaar een grote zak in de Hema gevonden.

Die keer dat er op de deur gebonsd werd en ik zo snel naar de gang sjeesde dat ik de moeder van vriendin (met wie we het vierden) nog net de wc in zag schieten.

Dromen in bed over wat je in je schoen zou vinden. Ik hoopte op een multi-pak (!) choco sigaretten en vond een brief met dat sinterklaas niet iedere avond kon komen.

reina
Veel

Ik heb veel herinneringen. Ik kom uit een gezin waar het vol overgave gevierd werd. Toen ik klein was liet iemand ( mijn vader) de zak een keer vanaf het dak naar beneden zakken aan een touw, zo voor het raam langs, dat vond ik schitterend! Ik herinner me nog de spanning van het wachten op. En dan werd er opeens op het raam of de deur gebonsd en vlogen de pepernoten door de kamer, elk jaar weer een prachtig moment, zelfs toen ik allang niet meer geloofde. Later werden het surprises en gedichten, de weken voorafgaand aan waren de slaapkamers van de anderen verboden terrein en liep iedereen rond met papier, lijm etc. De jaren daarna werd het gevierd met steeds meer aanhang en later met de nieuwe generatie kinderen erbij. In de middag met een echte sint voor de kleintjes, daarna surprises etc voor de groten. Maar de groep werd te groot en we zijn daar mee gestopt, zeker omdat ook de eerste kleintjes weer groot werden en hun aanhang meenamen :-) We vierden het een aantal jaren met lootjes, surprises en gedichten in ons gezin, maar helaas is mijn gezin niet zo sinterklazig, dochter en man vinden dat surprises-maken geen hobby en dichten ook niet. Dus het is een langzame dood gestorven, helaas... :-(

LindadR
Buurman tussen de coniferen

De schaduw van de buurman, wanneer hij de zak met cadeaus voor onze deur had gezet en hij hierna weer tussen de coniferen door schoot naar zijn huis. ;-)

En de opluchting toen ik vijf jaar was en mijn ouders vertelden dat sinterklaas niet bestond. Ik was erg bang en mijn ouders vonden het niet leuk meer, de lol ging er zo voor hen van af. Ik vond het niet erg, want ik geloofde niet meer en de kinderen in mijn klas nog wel. Ik vond het wel spannend, zo'n geheimpje...

Linda

Jacoline29
Leuke herinneringen

Ben zelf een keer zwarte piet geweest,mijn vader was sinterklaas,voor een buurthuis.Ik moest op een gegeven moment improviseren,de kinderen begonnen zich te vervelen,ik achter in de zaal gaan zitten en huilen,kinderen gelijk afgeleid,sint er is iets met brilpiet.Gelukkig improviseerde mijn vader mee.Ik had gezegd dat ik erg stout was geweest en de kinderen moesten aan de sint vragen of hij het me vergaf.Dat deed hij natuurlijk,toen heb ik alles gedaan wat verboden was:) stoelen omver gegooid van blijdschap,over tafels en stoelen gelopen.
ook heb ik op deuren gebonkt,was ik altijd verbaasd dat er ineens pepernoten over de vloer gingen(moeder had een keukenschort aan met pepernoten er in,keken we niet,gooide ze)De buurman op bezoek,was sinterklaas(hij heeft een eigen toneelvereniging).
Dit jaar de zak in de schuur en mijn oom vindt hem dan.

Triple
Alleen maar leuk

Ik heb ook alleen maar leuke herinneringen aan Sinterklaas vieren.

Toen ik een jaar of 6 was begon ik hevig aan het bestaan van de Sint te twijfelen en vroeg 's avonds in bed aan mijn moeder om eerlijk te vertellen of Sinterklaas nou wèl of niet bestond. Moeder kon er niet meer omheen en vertelde hoe het in elkaar zat. Vervolgens vroeg ze: En, weet je nou wie die zwarte pieten zijn die altijd bij ons op bezoek komen? Ikke, hevig ontsteld: Ja maar ZWARTE PIET is toch wel echt!!!!

Daarna vond ik het wel heel spannend om een geheimpje te hebben voor mijn 3 jaar jongere zusje. Ik moest dan 's avonds net doen of ik ook naar bed ging en mocht er dan stilletjes weer uit om mee te gaan naar de koopavond om cadeautjes te kopen. Heel gaaf, in het donker winkelen!

Nog veel later hadden we geen gelovigen meer in het gezin en vierden we het met zijn vijven heel uitgebreid. Veel cadeau's en nog veel meer gedichten en surprises. Er werden cadeautjes verzonnen alleen maar om nòg een gedicht te kunnen maken. Op het hoogtepunt waren er wel 50 gedichten op een avond. Die gedichten zijn door mijn vader allemaal per jaar in plakboeken geplakt en opgeleukt met stukjes pakpapier ertussen. Alle gebeurtenissen van dat jaar worden in die boeken op de hak genomen: nieuwe vriendjes, school- en sportprestaties, gewichtsschommelingen ('laat al die mageren maar verrotten, jij zit tenminste niet op de botten'). Geweldig om terug te lezen.

tonny
Super!

Sinterklaas was het leukste van het jaar. Met koninginnedag en mijn verjaardag!

Cadeaus die ik me herinner: een slee. Een pop met veel zelfgemaakte kleertjes. Een poppenkast. Een fornuisje.

Mijn moeder bewaarde altijd papier voor een volgend sinterklaasfeest. Dat slee-papier heeft lang geleefd, wat dat was een heel groot stuk!!

Toen ik een jaar of 10/12 was, ging ik in een geheime koffer voor de hele familie sintcadeautjes sparen. Zelfgeprutste dingetjes, of gekocht van mijn zakgeld.

tonny

tonny
Jahaa, de toverlantaarn!

Dat hadden wij ook. Alle gordijnen dicht, of anders onder het bed ;) Een soort diastrook ging erin, geloof ik, en we probeerden het ook met fotonegatieven.

tonny

tonny
Ja, da's best jammer

dat dingen waar je zelf vroeger onbedaarlijk van hebt genoten voor kinderen van nu niets voorstellen...

Snif.

Tonny
(mijn moeder nam radiohoorspelen op, op de bandrecorder. Dat vonden wij geweldig vermaak!)

Silone
Niet zo somber tonny

Onze jongste heeft zich van 't zomer uitstekend vermaakt door op de camping in de tent te spelen met een zaklampje met voorzetstukjes er op wat plaatjes geeft op de binnenkant van de tent. Een kaleidoscoop is hier ook jaren favoriet speeltje geweest voor lange autoritten. En ze vermaken zich ook nog prima met een simpel spel kaarten.

Bastet
Jahoor

Mijn kinderen vermaakten zich toen ze klein waren uren met ons oude speelgoed,bij opa en oma.En ook een kwartet van 50 ct. van de kringloop wordt hier dsgelijks gespeeld.Ik had ooit een toverlantaarn van Titatovenaar,ik denk dat mijn dochter alleen al het principe prachtig zou vinden.
Bastet

Kaaskopje
Geen spectaculaire herinneringen

Ons Sinterklaasfeest thuis was niet spectaculair maar wel oergezellig. Wij deden niet aan surprises maar het gedichtenschrijven werd min of meer tot kunst verheven. Mijn vader was er erg goed in, wij deden het ook niet slecht. In mijn eigen gezin is dit helaas anders (mopper mopper). Manlief heeft er moeite mee en is dus niet met mij meegegaan in het belang van HET RIJM. De kinderen voelen dus niet dezelfde drang als ik om er literaire werkjes van te maken. Het zij zo.
Wij vierden Sinterklaas rond de eettafel. Mijn vader was de uitdeler. De cadeaus gingen in de teil met een kleed eroverheen. Wij woonden toen ik nog geloofde 1 hoog in Buitenveldert en een buur van een flat achter ons had een Sint op het 'dak' van zijn flat gezet. Je zag in het donker dus echt een Sint. Dat was natuurlijk wel erg spannend. Wij zongen ook braaf liedjes voor de kachel. Ik stond er uiteraard niet bij stil dat een gaskachel geen schoorsteen had waar een Piet doorheen paste. En elk jaar nam ik weer vrolijk aan dat echt Sint en Piet waren die in ons trappenhuis rondrenden met de zakken en manden met cadeaus, tót ik op een dag opmerkte dat het wel érg vreemd was dat a. mijn vader thee ging zetten (dat deed hij namelijk anders nooit) en b. dat tijdens dat theezetten héél toevallig op de deur werd gebonkt. Ik aarzelde toen geen moment en riep 'dat is pappa!' Mijn oudste zus reageerde heel opgelucht en was zwaar teleurgesteld toen ik die avond het ritueel toch nog af wilde maken met een liedje voor de schoorsteen. Ik wist dan wel dat Sint nep was, maar stel nu toch dat hij het liedje wél kon horen...
Toen ik 11 was was ik vlak voor Sinterklaas een contactlens kwijtgeraakt en kon ik niet naar school. Ik had geen vervangende bril en zag met 1 lens echt heel beroerd (-16 of zoiets toen). Ik kon dus niet bij het Sinterklaasfeest op school zijn. Tot mijn enorme verbazing zag ik op die dag een witte amerikaanse slee voor het huis stoppen en stapte daar in vol ornaat Sint en zijn Piet uit en die liepen ónze tuin in. Ik geloofde dan wel niet meer maar ik vond het een superverrassing. Erg attent dat ze dat geregeld hadden.
Wijzelf vierden Sinterklaas eigenlijk in dezelfde traditie als van onszelf vroeger, waarbij ik het rijmen er dus wel min of meer ingestampt heb. Gewoon cadeaus over en weer uitdelen doe je maar met een verjaardag, niet op 5 december. Toen de kinderen groter werden en ze dus zonder toezicht overal konden komen heb ik de buren gevraagd of ik onze cadeaus bij hen in de schuur mocht zetten. Soms kwam ik iets te laat terug van het winkelen en hoorde ik dat de school al uit was, dan zweette ik peentjes dat ik de kinderen tegen zou komen met mijn tassen vol cadeaus. Onze buren hebben geholpen met het stiekem voor de deur zetten en op de deur bonken met pepernoten gooien als toegift. Bij één buurman was dat wel een érg geslaagd moment. Het was een Afrikaanse man met een diepbruine huid. Héél toevallig (echt toeval dus) stond ik net op het moment dat hij bonkte en de pepernoten naar binnen smeet voor de deur naar de gang toe met een dochter op de arm. Ze zag dus de bruine hand die pepernoten gooide en bleef er bijna in. Als dat geen echte Piet was...

Polly Shearman
Toen ik klein was

waren mijn zus en ik de enige kleinkinderen,
bij opa en oma thuis was er surprise avond. Ze hadden 10 kinderen en toen allemaal aanhang en woonde ook nog eens in een groot huis.
per setje werden er dan lootjes getrokken, en voor mij en mijn zus Bonsde er altijd een piet op het raam!!

de surprises waren groot!! er was erg veel moeite op gedaan. zoals bijvoorbeel een komplete supermarkt van 2 bij 3 meter, met alle gangen en alle producten op de juiste plek, een komplete douche, een levens grote ezel enz enz.
Toen ik voor het eerst surprises moest maken op school deed ik dus vreselijk mijn best! ik had nl het goede voorbeeld gehad.
Ik maakte een soort ganzenbord spel met allerlei opdrachten en uiteindelijk met een kadootje in een toren aan het eind...
Toen mijn surprise aan de beurt was werd niet eens de rijm gelezen maar gelijk de toren opgegerukt,.... wat een teleurstelling!!!
nooit meer echt lol in surprises gehad daarna, je moet eht maar net met een groep mensen doen die allemaal dezelfde verwachtingen hebben.

Groet, POlly

amk
Teleurstellend

want ik ben de enige in het gezin die houd van surprises bouwen, gedichten schrijven en er wat aandacht aan besteden.

Dus mijn zusje (gehandicapt) rukte even alle kadootjes open in 5 minuten, we mochter er nog even meespelen en dan naar bed. GEZELLUUUG. Niks leuk avondje of er iets van maken. O, en dan ook nog kadootjes waarvan je al weken van te voren wist dat je ze kreeg, want ik moest ze vaak zelf maar kopen, want anders wisten ze de kleur/maat etc niet. Niks zelf bedenken wat je eigen kind leuk vindt. Nog steeds zo trouwens ook met verjaardagen.

Daarom sla ik nu waarschijnlijk door de andere kant op om het voor mijn dochter maar gezellig te maken. Samen springend sinterklaasliedjes zingen bij haar schoen. Knutselen voor de beste man. En het huis is ook nog eens voorzien van pietjes die steeds van plek verwisselen. En vooral leuke kadootjes. Nu is ze al helemaal dolgelukkig met een doosje smarties want die krijgt ze nooit. Meer echt iets dat ze graag zou willen maar niet verwacht. En dan zeker geen dure kadoos.

Carolien
Verschillend

Bijn mijn allereerste Sinterklaasherinnering was ik 2,5 jaar en lag ik op 5 december in het ziekenhuis. Ik herinner me hoe Sinterklaas langs de bedjes kwam en weet nog wat ik kreeg.
De eerste keer dat ik niet meer geloofde kreeg ik van mijn veel oudere broer een zakje zout. Dat was huilen....
Maar doorgaans vond ik het vooral erg gezellig en leuk.
Groetjes,
Carolien

Margriet*
1ste herinnering

Op de kleuterschool zaten we in een halve kring rond de Sint. Ik zat op de hoek en kon achter de baard van Sinterklaas kijken (was waarschijnlijk niet zo goed bevestigd ofzo, dat kan ik me niet meer goed herinneren). Wel kan ik me heel goed herinneren dat deze baard aan de achterkant er raar uitzag met een doorgestikt lapje. Ik was een full believer, maar toch had ik toen al door dat er iets niet klopte. Later viel het kwartje.

Overigens is mijn opa ook wel eens Sinterklaas geweest en maakt mijn zus toen een opmerking over zijn schoenen die erg klopte. Ik had niets door.

Fraz
Altijd groot feest

Mijn ouders maakte er echt een groot feest van. Met heel veel cadeautjes en altijd iets gemaakt. Bijvoorbeeld dan hadden ze een groot pakhuis gebouwd waar alle cadeautjes in zaten of een boot of alle cadeautjes aan een touwtje en dan mocht je touwtje trekken. En van conservenblikken werden pietjes gemaakt met crêpepapier en daar zaten dan pepernoten in. En we kregen echt geen dure cadeaus maar altijd wel heel veel.

tonny
Wat naar amk

zulke herinneringen...

'k Kan me voorstellen dat je er nu werk van maakt om er een superfeest van te maken!

tonny

Mimoza
Verwarring

Ik zal denk ik vier geweest zijn. Mijn moeder had een nieuw geloof ontdekt (Jehova's getuige) en wilde niet dat we sint vierden. Mijn vader was het daar niet mee eens en had toch kadootjes gekocht: een pop en kleurpotloden. Die werden zo triomfantelijk naar mijn moeder toe aan mij aangeboden (ik zie nog het pakpapier en het bruine kastje waarop ze stonden). Ik kan me nog herinneren dat ik ze prachtig vond, want zoiets kreeg ik nooit, maar er niet echt durfde aan te komen omdat mama dan boos werd. Ik kan me dat beetje misselijke gevoel nog zo goed herinneren.

Kaaskopje
Hoorspel ook o.t.

Mijn vader sprak zijn werk altijd in op een dictafoon zodat mijn moeder dat uit kon typen. Op een dag hebben mijn zussen met die dictafoon een hoorspel opgenomen. Geweldig was dat!:-) Mijn laatste echte hoorspelen heb ik in het ziekenhuis geluisterd toen ik met 11 jaar in het ziekenhuis lag. Door omstandigheden lag ik de eerste avond in mijn eentje op een zaal en verveelde me. bij het zenderzoeken op de radio kwam ik een hoorspel tegen en heb lekker geluisterd:-)

Sanne
1982, fabuland

Van alle sinterklaas jaren is 1982 mij het meeste bij gebleven.

Ik was 5 en mijn zus was 3 en half. We hadden toen een dubbel Sinterklaas feest. Eerst bij mijn oom samen met een paar neefjes en nichtjes erbij. We mochten allemaal stuk voor stuk bij Sinterklaas op schoot komen en kregen we te horen of we lief waren geweest of niet. Kennelijk hadden mijn ouders, ooms en tantes het idee dat de Sinterklaas iets toe kon voegen aan onze opvoedig. Autheritair of niet, maar men zegt dat vreemde blikken dwingen. Ik had die week in mijn schoen een roe gekregen (gek genoeg zaten er wel snoepjes aan). Ik had de roe gekregen omdat ik tijdens ruzie met mijn zus haar gebeten had. Dus toen ik naar voren moest komen en bij de sint op schoot moest komen werd ik erg nerveus. Wat me wel opviel is dat de sint een aantal losse briefjes in zijn grote boek had liggen en dat hij af een toe een kleine pauze moest nemen om te lezen wat er stond. Hij vertelde eerst dat ik het goed deed op school, dat ik leuk met mijn zusje kon spelen, en zo. Daarna kwam het genante gedeelte, dat ik de roe had gekregen omdat ik mijn zusje had gebeten en dat de roe bedoeld was voor mijn ouders om mij voor de billen te tikken als ik mijn zusje weer eens zou bijten. Met schaamrood op de wangen en mijn cadeau in mijn trillende handen ging ik terug zitten, daarna moest mijn neef komen die alleen maar goede dingen kreeg te horen. Tot dat mijn zus aan de beurt was. Ook als eerste de leuke dingen dat ze leuk met mij kon spelen enz. En omdat ze met haar 3 en half nog steeds niet droog was, werd zij daarmee geconfronteerd. Toen de sint vertelde dat zij maar eens haar best moest doen om uit de luiers te geraken, zag je mijn zus rood worden. Ze heeft die avond amper nog wat gezegd en nog alleen maar zitten duimen. Ik had toen wel gekregen waar ik om gevraagd had, een doos Fabuland Lego en mijn zus een Monchichi aapje. Onze moeder heeft later, toen we beiden niet meer in de sint geloofden, dat het een actie van haar was en eigenlijk ook niet zo erg slim was van haar.
De volgende dag maakte het helemaal goed, de Sint zou bij onze opa en oma komen. Mijn zus en ik waren zenuwachtig en hebben niets gegeten. Iedereen vond het "vreemd" dat de sinterklaas maar niet kwam en even later werd besloten dat wij maar eens naar bed moesten. telleurstellend kregen we onze pyjama aan en werden op de logeerkamer in bed gelegd. Natuurlijk konden we niet slapen en een korte tijd later hoorden we de deurbel gestommel en allemaal paniek klanken. Ik en mijn zus springen het bed uit en gaan naar beneden toe. In de woonkamer naast de openhaard stonden heel veel cadeau's. Ik had die avond nog 3 dozen Fabuland gekregen. We kregen chocomelk van oma en hebben de hele avond voor de openhaard in onze pyjama's zitten spelen. Ik was zo dromerig aan het spelen, dat ik niet direct merkte dat er iets aan de hand was. Ik hoor mijn zus in eens krijsen, vervolgens pakt mijn moeder haar stevig bij haar arm vast en begint op haar billen te slaan en loopt de kamer uit gevolgd door mijn vader en oma. Ik dacht dat mijn zus stout was geweest en dus een pak voor d'r billen kreeg, maar later bleek dat een vonk uit de openhaard, de luier van mijn zus in brand had gestoken. Ze is er met een paar rode billen en een wat verschroeide haarpuntjes goed vanaf gekomen. Tja wie de billen brand....

Sanne

reina
Sanne

Ach, wat een verhaal :-) Fabuland, wat vond ik (en mijn minderen) dat een leuke lego-serie! We hebben nog heel wat fabuland in een krat staan, geen idee voor wie, maar wegdoen vind ik zo jammer! :-)

Vic
Fabuland

Dat weet ik nog wel! Mijn zusje heeft zo'n beetje de hele serie verzameld tijdens het 's nachts zindelijk worden (stempelkaart en cadeautjes). Volgens mij heb ik het zelf nooit gehad, ben net een paar jaar ouder.

maan.
Ot-fabuland

Ja.. fabuland!! Is van mijn broertje geweest; ook mijn kinderen hebben er jarenlang veel plezier van gehad! Zo koddig die poppetjes.. vooral Greet Koe (vraag me niet waarom..)

Cindy
Speelgoed

Fabuland kan ik mij ook herinneren, maar ook veel ander speelgoed uit die tijd. Laatst heb ik op zolder bij mijn ouders door 8 grote pamperdozen aan speelgoed en kleertjes doorheen aan het wurmen geweest. Dat roepte heel veel leuke herinneringen op. Het speelgoed waar ik als kleuter het meeste mee gespeeld heb, was een groene speelboom met een grote knop aan de bovenkant, waar die mee open ging en een daaronder een heel huis tevoorschijn kwam en een hele dierenfamilie in leefde. In de stam van de boom zat ook een lift. Deze boom heb ik ook voor sinterklaas gekregen.

Pagina's

Onderwerp gesloten

Wat leert je kind in groep 1?

En dit is wat je kind al moet kunnen voor hij naar groep 1 gaat: lees het hier.