Home » Forum » Wat was je vreselijkste examen ooit en waarom

Wat was je vreselijkste examen ooit en waarom?

48 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
bromvlieg
Wat was je vreselijkste examen ooit en waarom?

Voor mij: mijn rij-examen. Tjonge wat een stress en wat een geld heeft dat gekost. Rijden vind ik nog steeds niet enorm leuk helaas.

Fiorucci
Hmmm

Mijn mondeling nederlands op de mavo. Omdat ik het stuk over het boek wat ik had gelezen vlekkeloos verliep, maar het gedeelte over grammatica niet. Zo jammer, ik had zomaar een negen kunnen hebben.
Mijn leukste examen was anatomie, op de opleiding ziekenverzorgende. Binnen tien minuten klaar en een 9,5 scoren..:)

bibi63
Mijn leukste......

Omgekeerd dus, maar goed. Ik was vreselijk slecht in Duits. Moest echt m'n cijfer omhooghalen om te slagen. Op zekere dag het luisterexamen (via koptelefoon een verhaal in het Duits aanhoren en dan daar vragen over beantwoorden). Nou daar was ik dus niet goed in. Uitgerekend op die dag verslaap ik me, en.......... die test kon je niet op een later moment inhalen. 20 minuten voor de test werd ik wakker (15 minuten fietsen moest ik). Ik ben m'n bed uitgesprongen, kleren aan, en weg! Net op tijd in het lokaal. Luistertest gedaan, en.............. een 9,5! En daarmee geslaagd voor m'n examen. Bizar.
Gr. Bibi

oregano
Rij examen, wat een guwelijk iets

Na 100 lessen heb ik 4 jaar geleden na de 3e keer mijn rijbewijs gehaald. Snap het nog niet want ik was een gevaar op de weg en zag mezelf als moordwapen en anderen ook, en alle lantaarnpalen en bomen zag ik mezlef al tegenaangeplakt zitten...
Och,met het afrijden: invoegen en niet de weg op durven/kunnen en dat zo'n machtswellusteling dan zegt: gaat u er dan maar weer af mevrouw...........dan weet je wel hoe laat het is...
Vreselijk, ik steeg bijna op van de spanning.
oregano.

sus-anne
Theorie

ik kom nog uit de tijd dat rij en ( schriftelijk)theorie examen op dezelfde dag werden afgenomen.
nadat ik mijn theorie had gemaakt ging ik de auto in en ik kwam een uur later geslaagd terug,alleen mijn theorie moest nog even worden nagekeken.
In mijn bijzijn zette de examinator bij elke vraag een grote rode streep,toen hij bijna aan het einde van alle antwoorden was had ik de tranen al in mijn ogen,dit was duidelijk niet goed.
uiteindelijk was hij bij het laatste antwoord,zette ook daar nog een grote rode streep doorheen,en overhandigde mij het formulier met de woorden; Gefeliciteerd,je bent geslaagd........
ik heb hem alleen maar verbijsterd aan zitten staren.

Rafelkap
Ook rij examen

Ja dat was ook mijn rij examen. Ik had gelukkig toen een relatie met een huisarts die mij kalmeringsmiddelen voorschreef :-) (fout he) Dus ik kwam heel rustig/zelfverzekerd over :-) Parkeren kon ik totaal niet, maar daar kon je niet op zakken.
Nu rijd ik al jaren niet meer, geen noodzaak toe en intusen durf ik ook niet meer. Ik heb hem laatst nog maar wel verlangd. Dus eigenlijk wel zonde voor al die stress om dat papiertje.

Rafelkap
Foutjes

intusen moet zijn: intussen
niet verlangd, maar verlengd :-) - dat is wel een hele vreemde vertyping.

ijsvogeltje
Natuurkunde

Da's duidelijk: dat was het praktijkexamen Natuurkunde op de Havo. Dat had ik 's middags om twee uur, ik kon dus lekker uitslapen en 's ochtends de laatste van de tien mogelijke practica in mijn hoofd stampen.
Tot om 9 uur de telefoon ging: waar ik toch bleef bij het examen. Ai ai ai. En je raadt het al: toen ik een half uur later alsnog in het lokaal aankwam, moest ik natuurlijk die ene proef doen die ik nog niet goed kende. Resultaat: een vette 4, mijn slechtste cijfer ooit op de middelbare school.

Guinevere
Mondeling engels

Mondeling Engels in 6VWO. En dan over die boeken die je allemaal gelezen diende te hebben. Jammer genoeg had ik daar geen zin in of geen tijd voor. Zo, dan ga je flink af als je moet bekennen dat je die boeken niet gelezen hebt! Een 4 was nog een mild cijfer eigenlijk. Gelukkig heb ik dat later nog kunnen opkrikken met de overige examens voor Engels.
Ik heb nu nog regelmatig een nachtmerrie dat ik examen moet doen en weer eens niets heb geleerd.

Bennikki
In mijn dromen (leuke vraag trouwens)

Tsja, het allerergste examen leg ik nog wel een paar keer per maand af.. :-( Ik zit in de examenklas, het is februari, ik heb nog he-le-maal niets gedaan het hele jaar, ben al dik in de twintig en moet een tentamen maken, bijvoorbeeld wiskunde.
-Ik heb het hele jaar geen les gevolgd,
-Ik heb geen boek ingekeken,
-Ik weet niet wat de tentamenstof is,
-Ik weet niet waar en hoe laat het examen is,
-Ik weet niet wie de docent is.
Wat een ellende. Ik word meestal wakker als ik doelloos door het schoolgebouw loop op zoek naar?? Geen idee. Verder weet idereen wel precies wat er moet gebeuren, ik durf het alleen aan niemand te vragen..
Mijn ergste examen irl was waarschijnlijk mondeling Frans in 6 VWO. Ik had wat voorbereid over Descartes maar kon alleen maar denken: "Ik spreek geen Frans en ik versta het niet, hoe moet dat nou?"
Uiteindelijk had ik een 8. Nooit begrepen, wel extreem opgelucht.
Bennikki

margje van dijk
Breek me de bek niet open ;-)

Ik heb 5 keer rijexamen gedaan, en ik kan over al die keren wel een bladvullend essay schrijven over hoe verschrikkelijk het was. (Voorbeeldje: de 4e keer had ik migraine en heb ik letterlijk kotsend examen gedaan. Ook kotsend gezakt).

Ook heb ik een jaar Nederlands gestudeerd, waarin ik een mondeling examen kreeg over een boekenlijst met 72 titels. Ik was wel braaf begonnen te lezen, maar een week voor het examen moest ik nog zo'n 36 boeken. Ik heb toen eigenhandig het 'smart reading' uitgevonden, letterlijk diagonaal met je ogen over een pagina scannen. Ik herinner me dat ik op de dag van het examen in twee uur (!) nog "Het land van herkomst" van E. du Perron heb gelezen. En tijdens het mondeling, ja hoor, kreeg ik precies dat boek. Ik kon er redelijk over meepraten en ik had een 8. (Dus: smart reading werkt echt!). (Overigens zou ik nu geen enkel detail meer uit dat boek weten, dus.... smart reading werkt toch niet!).

Ook kan ik een boek schrijven over hoe examen doen in België er begin jaren '90 aan toe ging, toen ik daar een jaar studeerde. Mondelinge examens waarvoor je je netjes moest aankleden, alle meisjes in een mantelpak. (En dat was nog maar het begin).

Maar mijn mooiste/ergste examen was VWO Latijn. Je moest alle teksten die je vanaf de 4e klas had vertaald kennen, en dat was heel veel. Ik had al eens op een proefwerk uitgeprobeerd wat ik ervan bakte als ik het niet geleerd had: een 1. Eigenlijk een -20, maar lager dan een 1 kon je niet krijgen. (Voor elke fout die je maakte werd een punt afgetrokken, en zo perfect kon je het dus nooit doen met zo'n vak als Latijn). Dus ik moest dat echt allemaal uit mijn hoofd gaan zitten leren voor het schoolonderzoek.

Op de een of andere manier heb ik twee weken lang op mijn kamer gezeten om al dat Latijn er in te stampen, maar ik ben nooit verder gekomen dan de eerste bladzijde van het eerste boek. (Ik moest echt schriften vol vertalingen uit mijn hoofd gaan leren: lappen Caesar, Vergilius, Seneca, Cicero, ...). Ik vond het zó zinloos. Mythologie en geschiedenis had ik wel geleerd, maar al die teksten! En het gekke was: hoe langer ik niets deed, hoe fatalistischer ik werd ("het maakt nou toch niks meer uit"). Ik begon te fantaseren over hoe mijn toekomst eruit zou zien nu ik een 1 voor Latijn ging halen. Eigenlijk was dat volstrekt ondenkbaar, want ik was best een hele goede leerling. Maar ja, wat kon ik er nou nog aan doen. Leren had nu toch geen zin meer. Ik zou het immers nooit meer af krijgen.

Die nacht ging ik slapen, wetende dat ik de volgende ochtend om 9 uur een examen zou maken wat ik niet geleerd had en waar ik gegarandeerd een 1 voor zou halen. Ik dacht: als ik in elk geval goed uitgeslapen ben, dan scheelt dat alvast.

Om 3 uur 's nachts werd ik wakker van een nachtmerrie: ik herinnerde me het verhaal van Juno en de ganzen, dat iemand probeerde in te breken / aan te vallen maar dat de heilige ganzen (van Juno) alarm hadden geslagen waardoor de aanval verijdeld kon worden. Onze leraar Latijn had dat verhaal nogal beeldend verteld in de klas. Ik kon nu niet meer slapen door die gakkende ganzen. Uiteindelijk dacht ik bij mezelf: Misschien krijgen we morgen bij het examen wel dat tekstje van Juno en de ganzen. Dus ik sleepte me uit bed, ik kon toch niet slapen, en ik bladerde in mijn boek naar dit stukje. Ik vond het eigenlijk wel een leuk stukje dus ik had het zo geleerd. Daarna ging ik weer slapen.

De volgende ochtend stond ik lijkbleek voor de deur van de examenzaal, want ineens was tot in volle ernst tot mij doorgedrongen wat ik had gedaan. Ik had het niet geleerd. Ik had een examen willens en wetens niet geleerd. Ik had twee weken niets uitgevoerd. Ik ging hier een 1 halen. Al mijn klasgenoten (niet veel) waren heel zenuwachtig, maar ik was alleen maar apatisch. De deuren gingen open en we moesten naar binnen en elk achter een tafeltje gaan zitten. De rector hield een toespraakje en had een bruine envelop in zijn handen. Hij scheurde de bruine envelop open en haalde de papieren eruit en begon ze uit te delen. Wij moesten alvast onze naam op het blanco examenpapier schrijven dat voor ons lag. Op dat moment sloegen bij mij de bibbers in volle hevigheid toe: ik kon mijn vingers niet stilhouden, ze gingen wel 2 centimeter heen en weer, als een 120-jarige bejaarde schreef ik mijn naam.

Toen was de rector bij mijn tafel aangekomen en schoof het papier onder mijn neus. Ik was nog net niet gestorven van angst, toen mijn blik op de titel viel. Juno en de ganzen. Ik heb eerst tien minuten voor me uit zitten staren omdat ik mijn ogen niet kon geloven. Dit kon niet waar zijn.

Maar het was waar. Ik kon de vertaling zo uit mijn mouw schudden, ik had hem haast zonder tekst nog wel op kunnen schrijven. Ook de aanvullende vragen over de betekenis van het verhaal en de mythologie en dergelijke wist ik moeiteloos.

Ik had een 9,6 voor het examen.

Margje

Coco
Alle mondelinge examens

Schriftelijke examens zijn voor mij altijd een eitje geweest. Zelfs als ik de stof niet goed kende wist ik er toch altijd nog een voldoende uit te slepen omdat ik op papier weet hoe ik me eruit moet kletsen.
Maar als ik een mondeling examen heb trekt er een waas voor m'n ogen en lijkt het of er een deurtje dicht gaat in m'n hoofd. Alleen als er een héél aardig en meevoelend persoon tegenover me zit kan ik dan nog gered worden. Zodra het deurtje open is ben ik erdoorheen en gaat het goed. Maar meestal is het dan al te laat. Dit slijt dus ook niet naarmate ik ouder word. Heel vervelend want ook bij sollicitatiegesprekken treedt dit verschijnsel op.

Silone
Maar...

wéten jullie dat allemaal nog? Ik heb het allemaal verdrongen zeker, ik heb nauwelijks herinneringen aan examens, en ik heb er toch heus wel een behoorlijk aantal gedaan. Hmmm, misschien praktijkexamen scheikunde dan? Ik weet nog dat ik totaal in paniek was met dat rek met (voor mijn gevoel) honderden reageerbuisjes, verschillende potjes met 'spul' en twee soorten tandpasta die ik diende te ontleden. Qua cijfers kon ik gelukkig een potje breken ;-) , dus tot rampzaligheden op mijn eindrapport heeft het niet geleid.

albana
Rijles en psycholgie

Die bibbers bij het rijexamen werden bij mij vooral veroorzaakt doordat ik van tevoren al de bibbers had over het geld dat verspild was als ik zakte. Ik herinner me 1 examen dat ik gewoon bij het rode stoplicht doorreed totaan de haaientanden.En daar keurig stopte. Tja toen konden we het stoplicht dus niet meer zien hé? Schaam, schaam,schaam. Weer een boel geld verspild dus.
Maar ik herinner me ook 1 examen wat ik dacht verprutst te hebben en waar ik een 10 voor had! Psychologie.En ik was er juist zó slecht in.....Andere keren had ik echt mijn uiterste best gedaan het écht goed te leren en haalde ik alleen maar onvoldoendes en ik had het eigenlijk al opgegeven en het alleen maar vluchtig doorgekeken (ook door druk van andere examens) de antwoorden kwamen meer door logica dan door leren. En zowaar ik had goedgegokt of toch goed nagedacht! En met die 10 stond ik nét voldoende om te slagen...
pfff de leraar wist ook niet wat ie zag. En de hele klas was stomverbaasd dat herinner ik me ook nog wel.
Ikzelf trouwens ook.
groeten albana

Genista
Ik weet het ook nog

Tijdens mijn rij-examen was ik zo ziek als een hond. Ik herinner me daarvan vooral hoeveel moeite ik had om uit mijn bed te komen en niet over te geven, maar dat ik het zonde van het geld vond om geen examen te doen. Met onhoorbare zuchten heb ik, voor mijn gevoel als een zombie, gereden en was tot mijn verrassing geslaagd.
Van het allerergste examen droom ik gelukkig maar zelden meer. Het was meet- en regeltechniek, op zich geen vak waar ik slecht in was. Sterker nog, ik had het best aardig geleerd en begreep het ook goed. Maar hoewel ik maar zeer zelden verkouden ben, zat ik toen volslagen vol. Mijn neus was volkomen verstopt en iedere keer als ik in volle concentratie automatisch mijn mond dicht deed, kreeg ik het benauwd, verslikte me en moest hoesten. Weg concentratie. En dat was ook nog eens midden in de zomer! We zaten met een heleboel studenten in een soort hal met plat dak, zonder airco. Buiten was het over de dertig graden en binnen was het zo mogelijk nog warmer. Daarom had men de ramen opengezet, zodat we uitgebreid konden genieten van het geschreeuw en gekrijs van de spelende kinderen (woensdagmiddag...). Wat ik uiteindelijk voor cijfer had, weet ik niet meer. Wel dat het een voldoende was.

ChrisH
Frans

Mijn eindexamendieptepunt was wel het mondeling Frans op het vwo. Ik had een paar boeken op de lijst niet gelezen en natuurlijk kreeg ik daar nou juist vragen over. Ik sloeg volkomen dicht en kon alleen maar wat mompelen. De leraar Frans gaf me waarschijnlijk uit medelijden toch nog een 5.

Chris

Vic
Boek niet gelezen

Ik heb eindexamen gedaan in vier talen en had (dus) niet genoeg tijd om alle boeken te lezen. Het enige vak waarvoor ik alles had gelezen was Duits, en juist daarvoor had ik maar een mager zeventje. Voor Frans had ik van een boek, geen idee meer van de titel, alleen de eerste helft gelezen en ik kon ook het uittreksel nergens meer vinden. Grote paniek dus toen de leerkracht uitgerekend over dat boek vragen ging stellen. Ze vertelde dat ze maar tot de helft was gekomen, dus of ik even kon vertellen hoe het afliep. Ik heb toen uit de hoge hoed maar een afloop verzonnen, waarvan ze erg onder de indruk was ;-) Had ik toch nog een 8.

Massi Nissa
Mondeling engels

In mijn tweede jaar op de uni hadden we taalvaardigheid 1 tot en met 4, waaronder spreekvaardigheid. Die werd natuurlijk mondeling getoetst. Je mocht zelf een onderwerp uitkiezen. Ik koos voor een onderwerp waar ik op dat moment mee bezig was voor een essay: de functie van tijd in narratieve structuren. De docent bleek dat ook boeiend te vinden en wist er veel meer van dan ik, beginnend negentienjarig studentje. Hij praatte me diverse keren klem. Ik zat mezelf vooral op te winden over mijn eigen stommiteit, waarom had ik er niet voor gekozen om over mijn recente stedentrip naar Parijs te vertellen? Had ik de Rive Gauche erbij kunnen halen, de favoriete hangplekken van Hemingway en Fitzgerald, kat in 't bakkie, maar nee, ik moest moeilijk doen.
Aan het einde van het gesprek draaide de docent zich om, krabbelde wat op een formulier en zei: je hebt voor de rest van deze cursus vrijstelling voor spreekvaardigheid, neem dit maar mee naar de administratie. Wattu? Ik stond nog zeker tien minuten met mijn ogen te knipperen.
Ik vind mondelinge examens afnemen trouwens ook geen pretje, ik leef altijd zo mee met al die hakkelende leerlingen en hun slecht verborgen paniek.
Groetjes
Massi

neteret mut
Grieks 1984

examen was op 27 april en was een tekst van Demosthenes met de titel Tegen Timoktates.
Ik heb mijn oude examenopgaven bewaard( en ze liggen zelfs "pakbaar"), daarom kan ik dit zo zeker meedelen.
Verder kan ik me niets herinneren van dat je voor de vertalingen op het centraal schriftelijk ook maar iets kon voorbereiden aan teksten. Er was altijd gezegd dat het juist nieuwe teksten waren. Dat het kort daarna veranderd is weet ik ook nog uit de krant. Gewoon oefenen op vertalen konden we wel, maar gelezen teksten herlezen en leren had geen zin, juist niet.
En in Belgie is het nog steeds de gewoonte dat studenten netjes gekleed moeten zijn bij een mondeling, het is dan dat ik mijn zoon nog een in nette broek, jasje, overhemd en das zie.

margje van dijk
Neteret mut

Inderdaad, mijn verhaal over Latijn was niet het centraal schriftelijk (dan kreeg je inderdaad een proefvertaling, wat een nieuw stukje tekst was), maar het schoolonderzoek. We hadden twee schoolonderzoeken (voor alle examenvakken), eentje rond de herfstvakantie en eentje vlak voor het centraal schriftelijk examen. Het eerste schoolonderzoek voor Latijn was schriftelijk, het tweede mondeling. Voor die schoolonderzoeken moest je de vertaling kunnen geven van iedere willekeurige tekst die je de afgelopen drie jaar klassikaal had vertaald (oftewel de teksten van Caesar, Vergilius, Seneca en Cicero).

Het probleem daarmee was dat je maar één tekstje kreeg, ondanks de ongelofelijk hoeveelheid tekst die je moest voorbereiden. Het was letterlijk een steekproef, er werd één tekst gekozen uit die enorme berg en dat was het dan. Daarom was ik ook zo flabbergasted dat het net dat ene tekstje was wat ik nog even had voorbereid.

Bovendien moest die vertaling puntgaaf zijn, maar je mocht er geen woordenboek bij gebruiken. Dus dat lukte echt niet als je het niet had voorbereid.

De proefvertaling was veel leuker, daar hoefde je niets voor te doen want het was toch nieuw, en je mocht er een woordenboek bij. Dat was dus gewoon een leuke puzzel. Drie uren puzzelen aan een halve pagina tekst, net wiskunde. Op de proefvertaling had ik wel een dikke 8 geloof ik, maar dat wist ik wel van mezelf dat ik dat wel kon.

Nee, dat domme stampwerk, dát was echt een drama. Bij het tweede schoolonderzoek was ik ook een stuk slechter. Toen had ik wél voorbereid (tweemaal zo'n geluk kon me niet overkomen en dus zat er niets anders op, ik had gelukkig wel wat van het voorval geleerd ;-). Maar toen maakte ik meer fouten en had ik een 7 of zoiets.

En Pelle, mijn klasgenoten hadden dat eerste schoolonderzoek echt niet zo hoog gescoord als ik. Een 8, een paar 7's, 6-en en ook echt een paar onvoldoendes. We deden het geloof ik met z'n 11-en dat jaar.

Mousa, erg grappig dat jij dezelfde ervaringen hebt! Had jij ook zo'n brainwave, van "het zal dat stukje wel worden"? Bij nader inzien was het niet zo´n groot toeval eigenijk. Want uiteindelijk was het de leraar zelf die het stukje koos, bij de schoolonderzoeken. Grote kans dus dat hij kiest wat hij zelf het leukst vindt, en ik herinnerde me dus dat hij juist over dat stukje destijds zo enthousiast had verteld in de les. Eén en één is twee, en ja, dat stukje werd het.

Helaas waren mijn voorspellende gaven dus de tweede keer wat minder goed.

Margje

neteret mut
Margje

Van de schoolonderzoeken weet ik iet zoveel meer, wel dat we er een stuk of 6 hadden die verschilden van zwaartepunt. De ene was meer vertalen , dan weer 1 die meer over het begrijpen van de inhoud ging. In puur vertalen was ik vrij slecht, was dan ook heel blij met die afwisseling. Maar zoals jij het verteld over die van jullie was het bij ons niet. We hebben ook andere teksten behandeld ( medea, lysistrata bv)

Poezie
Wat een succesverhalen allemaal!

Hier is het helaas nooit zo gegaan, eerder andersom: dan had ik het goed geleerd en dacht ik ook echt een 7 ofzo te krijgen. Werd het toch weer een mager zesje of een onvoldoende :-(. Uiteindelijk ben ik gelukkig toch geslaagd op de mavo met 4 zessen, een 7 en een 8.
De examens die mij het meest zijn bijgebleven zijn de rijexamens (6 stuks om precies te zijn....) Ik had een les/examenpakket met een x-aantal lessen en 4 examens.
De eerste keer wist ik wel dat ik het niet zou halen, dat gebeurd mij gewoon niet :-). De examinator heette mijnheer v/d Bunt (een ex-hoofdagent geloof ik). die man zei he-le-maal NIETS! Alleen rechtsaf, linksaf enz. Daar word ik zenuwachtig van, dus ik piepte: "goh, dat is ook wat, iedere dag in de auto zitten met van die zenuwachtige mensen...." Zegt die man: "ja, daar wen je aan". Pfff. Toen hield ik m'n mond dus ook maar. De tweede keer had ik een hele aardige examinatrice, maar ik had een black-out! Wist totáál niet meer wat links of rechts was! De derde keer ging hardstikke goed, totdat.... ik na het inhalen op de snelweg weer een baantje terug wilde schuiven,netjes in de binnenspiegel en over m'n rechte schouder keek en.... de examinator aan m'n stuur zat... Ik vroeg hem waarom hij dat nou deed, waarop hij antwoordde: "je moet in je buitenspiegel kijken" (??????) De vierde keer had ik tegen de zenuwen valeriaantabletjes genomen, dus ik dacht dat het niet meer mis zou kunnen gaan. Wie staat daar bij het CBR op mij te wachten?? Juist, mijnheer v/d Bunt!!! Die man heeft de héle weg lullige opmerkingen gemaakt met als klapper op de vuurpijl: "ja meisje, moeilijk hè, autorijden!" Grrrr, ik stond op het punt om de auto langs de kant van de weg te zetten en uit te stappen... Heb ik maar niet gedaan, zou niet weten hoe ik weer thuis had moeten komen. De vijfde keer had ik staatsexamen. Ging op zich best goed, deze examinator vond eigenlijk wel dat ik heel goed reed, maar nog iets te onzeker... (Goh, hoe zou dát nou komen?) De zesde keer had ik dezelfde examinator en heb ik echt ver-schrik-ke-lijk gereden! Onderweg begon ik me al af te vragen hoe vaak ik nog examen zou moeten doen. Komen we terug bij het wegrestaurant (dat doen ze opdat de kandidaat zich wat beter kan ontspannen) vraagt ie aan mij hoe ik het zelf vond gaan. Waarop ik aarzelend zei: "nou, wel goed geloof ik..."(Wat een pertinente leugen! :-)) Waarop hij antwoordde: "dat vond ik ook, gefeliciteerd je bent geslaagd!" Pffff, wat heb ik gehuild zeg!
En ik vind het nog leuk om auto te rijden ook.....

Gr. Poezie.

Terpi
Eindexamen scheikunde

Ooit maakte ik de klassieke fout om een vak te kiezen omdat de leraar het zo mooi bracht... niet omdat ik echt geinteresseerd was. Dat was dus scheikunde! Helaas kreeg ik het jaar daarna een leraar die het zo saai mogelijk vertelde en prompt snapte ik er geen hout meer van!! Het ging dan ook meteen fout met mijn cijfers, ik kon alleen nog goede punten halen als ik mocht 'samenwerken'. Toen de tijd van examens aanbrak had ik intussen mijn punt hoog genoeg bij elkaar gespiekt en gesjoemeld en hoefde ik slechts een 3,8 te halen om toch te kunnen slagen. Ik haalde een 3,9 en lag lang wakker vantevoren hoe ik in hemelsnaam een 3,8 moest scoren!

Lou
Madonna

Mijn mondeling Engels was een ramp, ik moest een stukje lezen uit een Engelse krant over Madonna, en het ging over haar sexy uitstraling en controversiële foto's en zo. De docent bleef maar vragen wat de kern was van de boodschap van Madonna: wat probeert ze te verkopen? Wat wil ze zeggen? En ik maar denken: sex! Ze heeft het over sex! En ik durfde dat niet te zeggen, haha. Een uitermate ongemakkelijk gesprekje, waarvan ik nog steeds niet goed begrijp wat die (oude, strenge, gereserveerde) man nou wilde horen. Gelukkig gingen we het daarna over boeken hebben. Zucht van opluchting, want dat ging goed.

Jet Burg
Bijna ruzie op mondeling nederlands

Lerares was overtuigd dat ik het boek De Aanslag niet had gelezen want ik wist niet wat de hobby van de buurman was. Ik had heel braaf het boek gelezen, maar kon mij heel dat stukje niet herinneren.
Dus ze wilde mij een onvoldoende geven. Dat ik de rest van de vragen wel wist maakte geen indruk, het ging om dat stukje, en dat was het bewijs dat ik het niet gelezen had. Na een flinke woordenwisseling (bijna ruzie dus), over het wel of niet hebben gelezen van boek, kreeg ik toch nog een 6je.

Sancy
Nachtmerrie

Zo'n 1-2 x per jaar heb ik die ene nachtmerrie, waarin ik tot in het diepst van mijn wezen overtuigd ben dat ik mijn laatste tentamen vergeten ben te maken, en dat de universiteit er achter komt en me de bul alsnog ontneemt. Vreselijk.
Net als Coco ben ik erg slecht in mondelinge examens. Op de middelbare school had ik een 4 voor mondeling biologie (iets met de cellen van een wortelpunt?). Voor Duits had ik nog een 7, wat verbazingwekkend was omdat ik maar 3 van de 20 boeken had gelezen. Na de diploma-uitreiking stond ik nog even te praten met mijn docent Duits en toen bleek dat hij dat feilloos door had gehad. Gelukkig had ik wat krediet bij hem opgebouwd. Mijn ergste tentamen was denk ik het mondeling Engels op het VWO (haha Massi) waar ik gewoon NIET uit mijn woorden kwam. Ik kreeg een 5 voor de moeite. Oh, wat heb ik toen spijt gehad dat ik me had ingeschreven voor een universitaire opleiding Engels....

neteret mut
Aantal boeken

voor talen verschilde blijkbaar toen. Ik moest voor nederlands 25, voor duits en frans 12 en voor geschiedenis 6. Engels had ik laten vallen dus geen boeken voor gelezen.

Triple
Over doen

Mijn ergste examens waren 'fysische transport verschijnselen' en 'statistiek'. Het eerste tentamen ging vooral over massabalansen en energiebalansen en was extreem moeilijk. Per keer slaagde maar zo'n 30% van de studenten erin om een voldoende te halen. Ik heb het ook wel 3x opnieuw gedaan!
En statistiek vond ik heel erg omdat het een verplicht vak was en het me echt helemaal niet kon boeien. (Scheikundige technologie TU Delft)

Jet Burg
Cobi

Ja dat is zo, maar om mij nou een 1 te willen geven terwijl ik de overige vragen foutloos wist te beantwoorden, vond ik zo stom. Ik was 19 toen, heb geen idee hoe ik erover heen kon lezen, maar had dat echt gedaan. Misschien wel een paar bladzijdes vergeten te lezen ofzo.
Enne geen ruzie hoor haha!

Margriet*
Verdrongen

Alles van vroeger. Nu zijn tijdens mijn studie alle tentamens die MC zijn een drama. Of ik haal het net wel of net niet (echt op 1 puntje). Daar ben ik heel zenuwachtig voor.
Rij examens kan ik me ook niet meer veel van herinneren.

egberdien
Mondeling

duits en engels waren het ergst. Zomaar een vreemde taal praten lukte me echt niet (in de les hield ik ook meestal mijn mond). De boeken had ik wel gelezen, dus dat was het probleem niet. De andere examens en tentamens vond ik geen probleem.
Op mijn werk moet ik nu geregeld Engels of Duits praten omdat we projecten samen doen met Italianen, Duitsers, Portugezen, Hongaren en een handvol andere buitenlanders. Hierom heb ik getwijfeld of ik de baan wel aan zou nemen. Gelukkig blijkt het allemaal wel mee te vallen, al ga ik wel met een botte bijl door alle grammaticaregels heen. Maar goed, ze snappen me meestal wel (en doen hetzelfde).

Pagina's

Onderwerp gesloten

Wat leert je kind in groep 1?

En dit is wat je kind al moet kunnen voor hij naar groep 1 gaat: lees het hier.