Autisme (asperger) en school (lang)
Vorige week hebben wij te horen gekregen dat onze zoon van 9,5 jaar (groep 7) Asperger heeft. Zijn school weet dit nog niet officieel (de papieren hebben we nog niet), maar we hebben het al wel mondeling, onofficieel, doorgegeven. ("Het ziet er naar uit dat het toch Asperger is". Even een slag om de arm houden, omdat we het nog niet op papier hebben staan, die krijgen we maandag a.s.)
Op school loopt het al het hele jaar niet erg lekker, met name de laatste paar maanden, wat uiteindelijk zelfs geleid heeft tot een soort time-out. Zoon heeft een week of 6 in een andere klas (een groep 5 omdat daar wat vriendjes zaten) gezeten om weer tot rust te komen, maar ook om zijn klas tot rust te laten komen etc. Hij zit nu weer 4 weken in zijn oude klas en tot nog toe gaat dat goed. (Ik ben tenminste nog niet gebeld door school.) De dingen die hij moeilijk vindt (o.a. samenwerken) hoeft hij (voorlopig) niet te doen, hij kan (als hij daar behoefte aan heeft) in een aparte ruimte gaan werken, zijn tafeltje staat helemaal voor in de klas tegen de muur en hij vindt dat heerlijk (zit de rest dus niet meer) etc.
Toen hij net terugkwam in zijn klas, maakte zijn juf de opmerking dat ze (juffen en ib-er) er over dachten hem groep 7 over te laten doen. Niet op cognitief gebied (want hij kan makkelijk naar groep 8), maar puur op het sociale. Lijkt mij een prima idee. Hij heeft groep 5 overgeslagen (achteraf was dat misschien toch niet zo verstandig, maar ja, dat is achteraf) en is pas eind augustus jarig, dus met net of bijna 11 jaar zou hij al naar het voortgezet onderwijs gaan. Het lijkt mij alleen maar goed als dat een jaartje uitgesteld kan worden, zodat hij wat ouder en sterker (in sociaal emotioneel opzicht) is als hij daar heen gaat. (En of hij moet blijven zitten of juist een groep 9 moet doen, is mij om het even. Als hij maar op de normale leeftijd (= 12 jaar) naar het voortgezet onderwijs kan.
Toen ik begin deze week aan de ib-er aangaf dat het waarschijnlijk toch Asperger is, maakte zij meteen de opmerking dat het dan misschien toch niet zo'n goed idee is om hem groep 7 over te laten doen, omdat dat dan toch geen effect heeft vanwege het autisme. Ik ben daar over gaan nadenken, en heb besloten dat ik het daar niet mee eens ben. Ik heb juist begrepen dat juist mensen met Asperger kunnen leren sociaal te worden (al zal dat misschien neerkomen op regeltjes uit het hoofd leren. Zo goed ben ik er niet in thuis.), en dat het dus in mijn zoons geval juist verstandig is hem groep 7 over te laten doen zodat hij zo goed mogelijk voorbereid is (sociaal) om naar het voortegezet te gaan. Wat vinden jullie daarvan? Toch over 1,5 jaar naar het voorgezet onderwijs, of een jaar langer op de basisschool zodat hij sociaal (hopelijk) sterker is? Aan het cognitieve valt volgens mij wel een mouw aan te passen.
Een andere vraag:
Naar wat voor middelbare school moeten we hem doen? Hij is nu met de Cito Entreetoets bezig, en daar zal waarschijnlijk een havo/vwo-advies of vwo-advies uitkomen (ik denk zelf het laatste). Er zijn in de plaats waar ik woon (Almere) wel scholen voor kinderen met autisme, maar die zijn allemaal op VMBO-niveau. Doe ik er verstandig aan hem onder zijn niveau te laten werken, maar waar hij wel goed begeleid wordt, of kan ik hem beter naar een gewone middelbare school sturen? En (voor de Almeerders) welke school kan ik dan het beste doen? Als hij geen autisme zou hebben, zou mijn voorkeur uitgaan naar Baken Park. (Afgaand op de informatie uit de gids voor het voortgezet onderwijs in Almere 2009-2010.)
Alternatief
Rieneke, ik kan de IB-er wel volgen. Ik zou het nog sterker willen maken zelfs: blijven zitten helpt nooit voor sociale ontwikkeling. De klas waar hij zit is ook sociaal bezig, dus als kinderen daar al wat van oppikken, dan kan dat ook daar. Voordeel van doorstromen is dat hij wel wordt aangesproken op zijn capaciteiten. Verveling (een extra sociale last) hoeft er niet in te sluipen. (Of is dat al gebeurd en is dat eigenlijk een veel betere verklaring voor zijn gedrag?).
Wat ook kan is hem gewoon door laten stromen, maar hem na groep 8 nog een jaar basisschool laten doen als de stap naar het vo te groot is.
Je hoeft niet nu al te beslissen.
Groet,
Miriam Lavell
Niet onder zijn niveau
Rieneke, ik heb alleen een broer met asperger, en onze schooltijd ligt al achter ons natuurlijk. Maar ik zou je wel de tip willen geven om niet voor een vmbo te kiezen als hij vwo aankan. De uitdaging op intellectueel niveau is belangrijk. Mijn broer reageerde (en nu nog trouwens) zijn sociale onmacht af op zijn omgeving, maar heeft uiteindelijk met oneindig veel steun van ons wel zijn universitaire studie afgemaakt. De erkenning op dat gebied is ook zoveel waard.
Daarnaast is het afhankelijk van je kind hoeveel sociaal gevoel hij kan aanleren. Dat gebeurt niet alleen op school, maar zeker ook thuis in de veilige omgeving van je zoon. Mijn ouders waren niet op de hoogte van het Asperger-zijn van mijn broer, pas recent heeft hij dat laten testen. Terugkijkend zie ik dat vooral het vangnet thuis (en ook op school door goede leerkrachten) hem hebben geholpen. Zeker niet een jaar laten overdoen lijkt me, dat frustreert hem wsl nog veel meer dan nodig.
succes. groet, Mamvantwee
Niet zittenblijven!
Zoon van vriendin heeft Asperger. Hij heeft bij mijn dochter in de klas gezeten. Toen de school doorkreeg wat hij had is een leerplan opgesteld. Hij hoefde geen samenwerkopdrachten meer te doen, en mocht in plaats daarvan aparte projecten doen, heeft een poosje Russisch geleerd, vergaande programmeerprojecten, wiskunde. Kortom, ze hebben uitgebuit waar hij goed in was en hem niet gefrustreerd door hem te laten doen waar hij niet goed in was.
Ik kreeg juist heel sterk de indruk dat hij sociaal helemaal niet zo leerbaar was. Wel zeer intelligent, en daarom kon hij wel steeds beter begrijpen waarom er soms problemen waren. Maar die problemen voorkomen kon hij niet. Ook in de klas is er goed en veel over gesproken, zodat er op het laatst vrijwel geen problemen meer waren. Als er nog wel eens iets misging kon iedereen het relativeren en werd er geen punt van gemaakt. Ook hij was jong, met krap elf naar de middelbare school. Gaat nu goed, er is pgb en een rugzakje en er is voldoende begeleiding. En deze jongen is echt heel duidelijk 'anders'. Veel middelbare scholen hebben al heel wat ervaring met ASS-kinderen. En als je een echte diagnose krijgt is er ook veel hulp mogelijk.
Ik zou nooit maar dan ook echt nooooooit voor een school onder zijn niveau kiezen. Dat is echt een 'recipe for disaster', hij zit zich zwaar onder zijn niveau te frustreren en zal er echt niet socialer van worden. Waarschijnlijk leert hij juist wel veel ongewenst gedrag aan.
Ik denk dat je niet moet proberen je kind te 'socialiseren'. Accepteer hoe hij is en maak hem weerbaar indien nodig. Focus op zijn sterke punten, en frustreer hem niet door hem constant dingen te laten doen waar hij niet goed in is, domweg omdat zijn hersens zo niet in elkaar zitten. Hij kan er niets aan doen. Waarschijnlijk wordt het als hij ouder wordt allemaal wat minder extreem, en anders maar niet, dan wordt hij een nerd, en in die rol weer geaccepteerd. En voor de duidelijkheid, ik heb dus helemaal niets tegen nerds, ik bedoel het als aanduiding, zoals mijn dochter de term nu gebruikt. Maar laat hem in godsnaam onderwijs volgen op zijn eigen niveau. Laat anders zijn intelligentie eens testen, of is die test al uitgevoerd?
Hier net zo'n kind (heel veel overeenkomsten)
Ik zal hem dus echt geen jaar over laten doen. Zie het nut totaal niet.
Mijn oudste (zoon) van bijna 11 heeft ook Asperger, heeft ook een klas overgeslagen en is ook sociaal zeer slecht.Z'n jongste zusje van 5 doet het op dat gebied beter. Hij zit in gr. 8.
Zoon heeft nooit wat begrepen van het sociale gebeuren. Hij zegt nog steeds geen kind gedag als hij op straat begroet wordt. In de klas praat hij nauwelijks met andere kinderen, kijkt ze zelfs niet aan. Vriendjes op school heeft hij nog nooit gehad. Hij heeft wel een vriend in groep 7, maar op school negeert hij dat vriendje volkomen. In de pauze staat hij altijd alleen. Zoon heeft het overigens prima naar z'n zin op school.
Kind is nou eenmaal zo, daar verander je niks aan met nog een jaar langer op school. Zou in mijn zoons geval funest zijn omdat hij al een jaar door de basisschool stof heen is. Hier is het ook weleens geopperd hoor.
Zoon is wel heel leerbaar. Ook op sociaal gebied. Maar alles moet hem aangeleerd worden. Vanuit hem zelf komt het niet. Zoon snapt zelf z'n probleem (al zit hij er zelf niet mee). Hij snapt wel dat het misschien handig is als hij sociaal wat vaardigheden aangeleerd krijgt. Wat wij dus hebben gedaan is een (net) afgestuurde psychologe (via z'n PG
bij hem op school gezet. Zij komt 2 ochtenden hem sociale en structurele vaardigheden aanleren. Zij leert hem, d.m.v. een beloningssyteem, kinderen aan te kijken, naar kinderen toe te gaan en wat te vragen, z'n vinger durven op te steken, vragen of je mee mag spelen etc. Steeds een stapje verder. Dit werkt fantastisch! Zoon is stappen vooruit gegaan. Het zal nog wel 100x herhaald moeten worden, maar het begin is er. In het verleden heeft hij 2x een sociale vaardigheids traning gehad, maar daar is 2x niks van blijven hangen.
Naast deze sociale dingen leert ze hem structuur aanbrengen. Ze leert hem dingen als huiswerk plannen d.m.v. een plan schrift, agenda bij houden etc. voor volgend schooljaar in de brugklas. Heel strak volgens vaste regels. Ook weer via een beloningssysteem. Hij krijgt van uit school speciale opdrachten voor thuis, want school doet zelf nauwelijks aan huiswerk. Een agenda heeft ook nog niemand.
Dit alles gebeurt gewoon onder schooltijd.
School leert hem weer sociale vaardigheden door hem les te laten geven. Hij geeft z'n eigen klas topografie (hij stijgt daardoor in aanzien), hij geeft engels en leren klok kijken aan leerlingen uit een lager jaar. Hier zit dan een leerkracht of onze psychologie studente bij om hem te begeleiden. Ook dit werkt fantastisch. Echt alle beetjes vooruitgang vinden wij al fantastisch.
Zoon gaat hier trouwens straks naar gewoon regulier onderwijs. Hij is gewoon te slim voor een autistenklasje op speciaal onderwijs. Hij gaat nu tweetalig gymnasium doen. Heeft daar een toelating gedaan en ze willen hem hebben. Ze staan, volgens mij, niet springen, want heel veel ervaring hebben ze niet. Op het gymnasium zitten daar wel meer sociaal onhandige kinderen. Veel meer dan op een lager niveau. We zien wel hoe het volgend jaar gaat. Zijn basisschool had ook totaal geen ervaring met autisme en dat is ook goed gekomen.
Goed geregeld astrid!
Ik vind je verhaal heel hoopgevend, maar er word ook echt een hoop moeite gdaan voor je zoon door de school en de psychologe. (en gegarandeerd ook door jou!)
Ik hb zelf twee kinderen met een vorm van autisme, ze zijn totaal niet sociaal, en hebben gewoon geen behoefte aan "sociale franje". Dat wil ook niet zeggen dat ze a-sociaal zijn trouwens, gewenst gedrag is aan te leren, zoals een hand gven als je binnenkomt en dag zeggen als je weggaat, maar het zijn en blijven vaak trucjes, ze snappen de zin ervan gewoon niet.
Een gezellig babbeltje is aan mijn dochter echt niet besteed, ze praat als dat een functie heeft; om iets te vragen of mee te delen, maar verder liever niet. Ze heeft ook "last" van kletsende kinderen in de klas. Onder het knutselen mag gepraat worden, maar zij snapt niet waarom je zou willen praten bij het knutselen, tenzij je lijm nodig hebt die er niet staat... ze zit overigens al op het speciaal onderwijs. Ze is wel slim, maar heel kwetsbaar.
Even op de begin vraag terug; ik zou iemand met asperger niet laten doubleren om hem sociaal sterker te maken... als hij het leren aan kan in de volgende groep moet hij gewoon door. Aan het sociale deel kan (en moet) altijd gewerkt worden, maar misschien moet je daarin ook je verwachtingen wat bij stellen, en school ook. Je hoeft ook niet alles op school te laten, je kunt ook met hem gaan werken aan zijn sociale vaardigheden, maar dan buiten school om, met iemand die meer over autisme weet, vaak zijn scholen hier helaas ook niet zo in thuis.
groetjes Tess
Niet doubleren, wel intelligentie testen
dat zou tenminste mijn voorkeur hebben. 
Ken je het leonardo-concept? Misschien zou je dat voor je zoon kunnen bekijken (als hij daarvoor hoog genoeg scoort), evt met een tussenjaar op een leonardo basisschool.
Andere optie: Aurum college Lelystad http://www.eduvier.nl/?content=school&id=22
Intelligentie is getest
Zijn intelligentie is getest, en hij heeft een totaal IQ van 120. Zou misschien hoger kunnen zijn, want er waren 3 opdrachten die hij niet wilde doen, waarvan hij er 2 uiteindelijk toch wel gedaan heeft (maar hoe serieus hij dat gedaan heeft.....?).
Ik heb vandaag een gesprekje gehad met de ib-er, en daarbij aangegeven dat ik deze vragen aan jullie gesteld had. Ze was zeer geinteresseerd, en kon zich helemaal in jullie reacties vinden (en ik ook trouwens). Voorlopig ga ik er van uit dat hij na de zomervakantie naar groep 8 gaat, en na dat jaar dus naar het voortgezet onderwijs. School heeft binnenkort een gesprek met de GGZ waar zoon onderzocht is (in bijzijn van mijn man of mij), en dat gesprek zal ongetwijfeld meegenomen worden in het besluit hem wel/ niet naar groep 8 te laten gaan etc. School is trouwens al een heel dossier aan het samenstellen om een rugzakje/ PGB te kunnen aanvragen. Nu nog kijken of ik dat voor thuis ook kan aanvragen. Of 'krijg' je dat automatisch als de rugzak voor school is goedgekeurd? (Ben daar nog niet in thuis. Weet nog niet eens waar ik moet beginnen.)
De link van de school in Lelystad moet ik nog bekijken. De ib-er had het ook over een school in Lelystad voor kinderen met autisme die op een hoger niveau zitten dan VMBO. Misschien is het wel dezelfde.
Rugzakje
Als je eenmaal een diagnose hebt kun je ook voor thuis allerlei dingen gaan aanvragen. Hoe het exact zit weet ik niet, vriendin vertelt het wel eens, maar het is vooral veel werk en veel invullen, veel bellen enz.
Zij heeft bijvoorbeeld iemand voor thuisbegeleiding op de woensdagmiddag, iemand die met hem op niveau spelletjes doet. Daar heeft ze pgb voor. Hij kan naar een speciaal vakantiekamp in de zomervakantie, met ook weer speciale begeleiding. Hij zit op een speciale SOVA training en heeft ook gespreksgroepen (misschien is dat hetzelfde, weet ik niet).
120 is volgens mij gewoon goed VWO, VMBO zou ik nogmaals echt niet doen.
Met niet sociaal leerbaar bedoelde ik dat deze jongen bijvoorbeeld wel wéét dat je iemand een hand moet geven en dat je dan iemand moet aankijken, maar dat hij het nog steeds bijzonder naar vindt. Handen schudden doet hij nu wel, maar je voelt dat hij het niet prettig vindt. Aankijken vindt hij moeilijk. Wel kan hij steeds beter voor de vorm zich aan bepaalde sociale conventies houden, maar in hem verandert er niets. Hij is zoals hij is.
En ik denk persoonlijk dat echt niet iedereen op hetzelfde sociale niveau hoeft te functioneren. Wanneer zijn omgeving accepteert dat hij is zoals hij is en hij beter uit de verf komt voelt hij zich ook weer lekkerder waardoor er minder conflicten zijn.
Overigens fijn dat de IB'er kennis van zaken lijkt te hebben. Hoe voelt het allemaal voor jou? Eerst wilde je hem graag op een 'normale' leeftijd naar het VO krijgen.
Laat je goed voorlichten, lees alles wat los en vast zit en kijk goed naar je kind: je kind frustreren op bv. leergebied werkt alleen maar contraproductief.
Hmmm, lees ik net hier beneden ergens
dat op het rugzakje en pgb enorm wordt bezuinigd. Ik weet er wat dat betreft weinig van, en kan je alleen maar vertellen wat ik van mijn vriendin weet.
Ik wacht nog even met aanvragen
Ik weet dat school al druk bezig is met alle benodigde papieren te verzamelen om een aanvraag te kunnen doen. Een rugzakje voor school lijkt mij ook erg handig, omdat hij de meeste problemen op school heeft.
Gisteravond kwam ik op de site van Bureau Jeugdzorg terecht omdat ik aan het zoeken was naar informatie over PGB aanvragen. Dat blijkt bij psychiatrische problemen via jeugdzorg te moeten. Ik heb het aanvraagformulier gedownload en uitgeprint, maar vul het voorlopig maar niet in. De aanvraag wordt alleen (mogelijk) goedgekeurd als het kind matige tot zware beperkingen ondervindt. Thuis hebben wij eigenlijk geen problemen, afgezien van woede-uitbarstingen waar hij door de GGZ in begeleid gaat worden/ gesprekken over krijgt met een GGZ-therapeut. Natuurlijk wil ik een PGB als zoon daar recht op heeft. Maar op dit moment maakt hij daar volgens mij geen kans op. Je moet bij het aanvraagformulier bijvoorbeeld aangeven welke zorg je denkt nodig te hebben (geen idee). Aangeven welke problemen je op dit moment ervaart (geen, m.u.v. van woede-uitbarstingen). En je moet aangeven hoeveel uur van welke zorg je nodig denkt te hebben. (Eeeehhhhhhh....?) Als je aanvraagt moet je een kopie van een diagnostisch onderzoeksrapport meesturen die niet ouder mag zijn dan 2 jaar. Dit rapport heb ik nog niet eens ontvangen (zou deze week komen), dus ik heb wat dat betreft nog alle tijd. Eerst maar eens kijken wat de komende tijd/ maanden ons brengt.
(En dan ga ik nu maar eens de link van die school in Lelystad bekijken. Ben ik nog niet aan toegekomen.)
Rieneke
welkom in aanvragen land.
Welke problemen ondervind je? Woedeuitbarstingen.
Dat is de enige juiste instelling. Overal waar jij denkt: dat kan hij wel als ik maar....... Dan kan hij het dus NIET! Een veel gemaakte fout door ouders die dingen moeten aanvragen. Als een gewoon kind van die leeftijd iets kan, en jou kind alleen met hulp is dat een PROBLEEM / ACHTERSTAND.
Voor het aanvragen van pgb zul je echt kritischer naar je kind en zijn omgeving moeten kijken. Objectief en niet als ouder maar als observant. Wat kunnen 'gewone' kinderen wel, zonder hulp en jou kind niet.
