Gesprek op school over voorlopende zoon
Situatie: zoonlief (groep 1, 4,7 jaar) vindt het heerlijk op school. Hij heeft veel vriendjes, is sociaal, enthousiast, verveelt zich niet, speel heel erg graag. Gewoon een typische groep 1 kleuter. Geen problemen dus.
Tienminutengesprek in november (hij was toen 4,5 jaar): gezellig jochie, komt leuk mee, etc. Ze noemden toen een aantal dingen die hij nog niet kon. Hij kende de getalsymbolen niet (thuis meteen gecontroleerd; hij kent ze wel), hij kon nog niet zo ver resultatief tellen (nou thuis wist hij wel precies dat er 22 pepernoten in het bakje zaten). We hebben toen aangegeven dat hij thuis voorzichtig begon met lezen (sinds oktober). Maar dat liet hij op school niet zien.
Op aanraden van één juf zou hij toen bekeken worden door een IB-er. Dat heeft heel lang geduurd maar uiteindelijk is dat dan toch gebeurd. Eigenlijk ging het op dezelfde manier verder. Hij wist niet wat een driehoek was, zijn knutselwerkjes zijn nog niet je van het en hij kan nog niet huppelen en hinkelen. En dat lezen, nee dat ging echt nog niet zo geweldig. Hij haalt de b en de d door elkaar, de 'ie' kent hij nog niet (we hebben het over een kind dat in 3 maand 5 minuten per dag heeft leren 'lezen'). Mijn oudste zit in groep 3 en haalt de b en de d nog doorelkaar.
Op beide toetsen heeft hij A-scores gehaald. Kortom; gewoon een leuk slim kind. Is dat zo? Moet ik pas wat gaan doen als hij vastloopt? Ben ik nu zo'n pushende ouder?
School vraagt wat ik wil. Nou, het enige wat ik kan bedenken is wat ik NIET wil. Ik wil niet dat hij naar groep 3 gaat en ik wil niet dat hij vastloopt.
(Kleine kanttekening: zijn hele klas heeft een hoog niveau; C score is een uitzondering, ik heb hier wel eens commentaar gekregen omdat mensen niet konden geloven dat iedereen in die groep 1 klas zijn of haar naam kon schrijven).
Tja
Als ik heel eerlijk ben zie lees ik niet echt iets heel bijzonder in je bericht. Hij doet het goed op school, is slim, kan al wat lezen maar heeft nog genoeg te leren op school.
Mijn dochter loopt flink voor op de rest van de klas maar omdat ze de jongste is en nog genoeg te leren heeft vind ik het prima zo.
Heeft iemand een probleem?
Ik snap het niet geloof ik. Heeft iemand hier een probleem? Je zoon niet, als ik het goed zie, leerkrachten geloof ik ook niet... Jij wel? Of - en zo lees ik het eigenlijk - zit jij je af te vragen of je een probleem hebt?
Kind heeft het naar zijn zin, begrijp ik, is slim (fijn), en zijn klasgenootjes ook (ook fijn). Alles ok toch? Of mis ik iets?
"If it ain't broke, don't fix it" zeggen de Amerikanen dan geloof ik.
Groeten,
Temet
Mijn problemen....
Tja, ik weet inderdaad niet of ik een probleem heb of niet. Ik heb het er wel eens over met anderen (juffen bij andere scholen, etc) en die voorzien wel problemen.
Probleem 1: Op school laat hij wat anders zien dan thuis. Thuis kan hij dingen wel, die hij op school niet laat zien. Als hij het op school wel laat zien is het niet goed genoeg (hij haalt de b en de d door elkaar).
Probleem 2: Wil de school wel iets doen voor kinderen die voorlopen. In het zorgplan ontbreken deze leerlingen. Hoe gaat dat straks verder?
Probleem 3: Ik heb het idee dat door steeds de dingen te benoemen die hij minder kan, de aandacht wordt afgeleid van wat hij wel kan.
Probleem 5: Dubbele A-scores; een kennis zegt dat er dan standaard doorgetoets moet worden en het reguliere aanbod dan niet toereikend is.
Herkenning (lang)
Ik heb in je vorige draadje ook al gereageerd, omdat wij hier in ongeveer dezelfde situatie zitten. De stand van zaken is hier: dochter (4 jaar, groep 1) heeft inmiddels de cito-toets van groep 2 gemaakt. De uitslag daarvan horen we dinsdag. De juf houdt een observatielijst bij met dingen die mijn dochter kan of juist niet kan en deze lijst krijgen wij dinsdag ook mee om die thuis in te vullen. Verder heeft de juf haar besproken met de IB-er van school. Dus hier wordt er wel iets mee gedaan.
Ik begrijp je gevoel hierover wel. Je ziet dat je kind (iets) voorloopt en vraagt je af of er iets mee gedaan moet worden. Aan de ene kant word je gewaarschuwd voor onderpresteren als je er niets mee doet. Aan de andere kant: er wel iets mee doen betekent misschien dat anderen (ouders of juf) je gaan zien als pusherige ouder.
De reden dat ik wel aan de bel heb getrokken op school is niet dat mijn dochter het niet (meer) leuk vindt op school, maar wel dat ik thuis merkte dat ze steeds meer uitdaging wou. Op ieder gebied. En dat ze uitermate gefrustreerd was. Misschien wel normaal voor een 4 jarige, dat weet ik niet. Maar sinds ze op school moeilijker dingen te doen krijgt, lijkt ze thuis iets minder gefrustreerd.
voor haar werkt deze aanpak dus blijkbaar. Dinsdag horen we dus de uitslagen en als die allemaal goed zijn, kijken we wat de volgende stap zal zijn. Versnellen, verbreden of verdiepen. We zullen zien.
Eerder draadje
Er heeft volgens mij onlangs nog een draadje gelopen over het onderwerp 'voorlopend kind en aanbod school'
Sommigen wezen erop dat als je kind erg snel is, het reguliere aanbod nooit toereikend is, en dat er weinig reden is om je zorgen te maken als je kind het gewoon goed doet.
Wat punt 1 en 3 uit jouw posting betreft: als jij het idee hebt dat de juffen hem negatief benaderen zou ik dat wel aankaarten. Maar uit je eerste posting kreeg ik dat idee niet zo erg.
Ik heb het idee dat het nu al aanpakken van problemen die er nog niet zijn net zoiets is als nu paracetamol slikken in de verwachting dat je maandag hoofdpijn gaat krijgen. Maar de meningen zullen ook in dit draadje wel weer verschillen neem ik aan.
Groeten,
Temet
Sw4
Herkenbaar. Ik hoopte dat school zelf het licht zou zien en bv zou voorstellen om toetsen van groep 2 af te nemen. Ik wist eigenlijk wel zeker dat hij op de groep 1 toetsen A's zou scoren, ik ben eigenlijk ook niet bang dat hij op de groep 2 testen minimaal een B scoort. Of dat ze iets van een signaleringslijst zouden gaan gebruiken. Maar ja... ik wil niet de pusherige ouder zijn. Soms denk ik wel eens... gooi je kont maar eens tegen de krib! Maar ja, hij vindt het allemaal veel te gezellig.
Temet
Ik denk dat ik ook dat draadje ben gestart. Tja, ik ben er dus nog steeds niet uit en ben in het IB gesprek met de juf niet veel verder gekomen.
Ik weet niet of de juffen hem zo negatief benaderen. Het lijkt wel of ze niet verder willen kijken dan het gemiddelde. En ik snap ook wel dat het lastig is om te bedenken dat hij voorloopt als hij niet weet wat een driehoek is. Aan de andere kant vind ik het ook raar om bij het lezen op te merken dat hij de b en de d door elkaar haalt.
Ik snap dat je kunt uitgaan van "geen probleem = geen actie" maar afwachten totdat er problemen ontstaan, vind ik ook niet zo'n geweldig plan. Ik weet het gewoon niet?
Reageren op
d en b verwisselen en thuis laten zien. Ik merk dat mijn dochter thuis veel beter leest dan op school. Is op school sneller afgeleid etc. Ook zij had in het begin moeite met de d en de b maar thuis merkte ik daar niet zo veel van. Het zijn ook momentopnames. Maar het is toch ook niet zo dat alle kinderen met A socres in groep 1 worden doorgetoest? Mijn dochter had ook A sores in groep 1 maar volgens mij hebben heel veel kinderen dat. Tja, als ik je verhaal zo lees zou ik het eerst op zijn beloop laten. Ik zie het probleem niet.
Nivea
Jij gaat er kennelijk vanuit dat er problemen gaan ontstaan. Als dat je uitgangspunt is, is het zinnig nu alvast wat te doen.
Als je (zoals ik) ervan uitgaat dat het nog maar de vraag is of er problemen ontstaan, dan kun je je veroorloven af te wachten om eens te zien of die problemen wel komen. De mens lijdt het meest, etc...
Ik denk dat je een beetje moet oppassen voor de volgende valkuil: sommige begaafde kinderen raken op school gefrustreerd en lopen daardoor enorm vast. Voor die problematiek is op enig moment aandacht ontstaan. Terecht. Maar wat dan dreigt is dat mensen gaan zeggen 'pas op hoor, als je kind niet voldoende wordt uitgedaagd loopt het enooorm vast'. Dus hoppa, de uitzondering - waar vroeger ten onrechte geen aandacht voor was - is inmiddels tot norm verheven. Het wordt zo'n cliché in de categorie 'bij hersenschudding 6 weken liggen anders Hou Je Je Hele Leven Hoofdpijn', of 'Dit en dat is Goed voor de Verwerking anders blijf je er je Hele Leven Last van Houden'
Maar ja, je wilt je kind niet tekort doen, dus als mensen komen met zo'n doemscenario ('je weet toch dat als....') dan vind je dat je wat moet.
Maar niet alle begaafde kinderen raken op school gefrustreerd en niet alle gefrustreerde kinderen lopen vast.
Ik zou afwachten. Net zoals ik ook geen pillen slik voordat ik hoofdpijn krijg. Al kan dat misschien niet eens kwaad.
Sterkte ermee
Temet
Lastig
Lastig hoor. Ternet schrijft "Ik zou afwachten. Net zoals ik ook geen pillen slik voordat ik hoofdpijn krijg. Al kan dat misschien niet eens kwaad." Ik neig daar ook naar. Maar ik herken je onrust en je zorgen. Mijn groep 3 zoon loopt ook erg voor. Hij gaat nog steeds met plezier naar school, en krijgt allerlei extra werk aangeboden, de schol is er serieus mee bezig.
Maar als hij weer eens thuiskomt met werkbladen met 2 + 3 sommetjes, word ik toch weer onrustig. Word hij niet lui? Word hij niet te veel afgeremd? Leert hij op deze manier wel omgaan met tegenslag? Leert hij wel voldoende doorzetten? Dat soort zorgen.
Maar ik probeer het los te laten, en volg de adviezen die ik hier op het forum veel lees: zorg thuis voor genoeg uitdaging etc.
Nivea
Als ik jouw stukje lees, denk ik. Een kind in groep 1 die de b en de d omdraait???? Dit is toch hardstikke normaal. Volgens mij is het gewoon een slim kind dat nog lekker speels is. Dat hoort ook als je 4 bent. Maar je er alsjeblieft niet al te druk om.
Tja...
Hier een kind dat het heel erg niet naar zijn zin had op school. Wij al rond een jaar of twee wisten dat het een slim mannetje was, maarja, wat is slim...
Wanneer je op school het gevoel hebt dat je de kont tegen de krib moet gooien zou ik het buiten school zoeken. Het klinkt mij in de oren alsof je vooral zekerheid en duidelijkheid voor jezelf zoekt (geen kritiek hoor, sterker nog, zeer herkenbaar).
Mijn ervaring is echter ook dat je je zelf al snel een rol toedicht van de streberige moeder terwijl dat misschien helemaal niet zo opgevat gaat worden.
Dus kaart het nog een keer heel duidelijk aan, waarom jij denkt dat... en wat je wensen zijn (heel concreet dus). Voelt het niet lekker dan simpelweg zelf buiten school om zoeken naar iemand/instantie die je kan helpen.
Succes!
Tja...
Hier een kind dat het heel erg niet naar zijn zin had op school. Wij al rond een jaar of twee wisten dat het een slim mannetje was, maarja, wat is slim...
Wanneer je op school het gevoel hebt dat je de kont tegen de krib moet gooien zou ik het buiten school zoeken. Het klinkt mij in de oren alsof je vooral zekerheid en duidelijkheid voor jezelf zoekt (geen kritiek hoor, sterker nog, zeer herkenbaar).
Mijn ervaring is echter ook dat je je zelf al snel een rol toedicht van de streberige moeder terwijl dat misschien helemaal niet zo opgevat gaat worden.
Dus kaart het nog een keer heel duidelijk aan, waarom jij denkt dat... en wat je wensen zijn (heel concreet dus). Voelt het niet lekker dan simpelweg zelf buiten school om zoeken naar iemand/instantie die je kan helpen.
Succes!
Kaatja, b en d omdraaien
Dit is dus de reactie van de juf op het feit dat hij thuis al enigszins leest. Ik vond het een beetje oenig, de meeste kinderen weten nog niet wat een b of een d is. Ik maak me dus niet druk dat hij de b en d omdraait.
Sjocola
Ik denk dat inderdaad dat school me ziet als een streberige moeder. Dat mijn zoontje kan lezen komt omdat hij zijn broer in groep 3 zit. Okee, dus 50% van de kinderen leert lezen omdat ze een oudere broer of zus hebben? Lijkt mij niet.
Ik hoef de kont niet tegen de krib te gooien, soms hoop ik dat mijn zoon dat gaat doen.
Wat mijn wensen zijn.... tja, wist ik dat maar. Of eigenlijk, ik heb wel een paar ideeen maar ik durf ze niet aan te dragen (bv doortoetsen M2 en E2). Ik wil graag dat school zelf met iets op de proppen komt. Ik wil niet dat hij vastloopt en volgens mij gaat er op een gegeven moment ergens iets mis. Bijvoorbeeld in groep 3.
Nu nog niets doen
Al gaat de juf toetsen op groep 2 niveau, wat heb je daaraan? Als jouw kind al wat kan lezen, getalbegrip heeft, etc. dan voldoet hij al aan de eisen van groep 2 om naar groep 3 te gaan. Je zegt zelf dat je dat niet wilt. Dus heb je ook niets aan de toetsen.
Als school struktureel niets doet aan snelle leerlingen dan kun je overwegen een andere school te zoeken die dat wel doet.
Alternatief is op deze school blijven en in groep 2 gaan praten over doorstromen naar groep 4. Als hij zo doorgaat heeft hij niet veel te zoeken in groep 3 (aangenomen dat het rekenen even ver is). Je kunt dan wel voorzichtig gaan oefenen (in groep 2) met leren schrijven. Maar het kan ook dat hij daar motorisch nog niet aan toe is.
Als je ook deze doorstroming niet wilt, dan blijft toch het alternatief over van een andere school zoeken.
Op dit moment zou ik niet aan zoon gaan trekken zolang hij het zelf naar zijn zin heeft. Juist in de kleuterklassen kunnen ze thuis lekker leren (cognitief) en op school andere dingen leren. Het wordt anders als zoon zelf een probleem krijgt.
Ja ik snap dat dat de reactie van de juf is
Nogmaals lekker laten gaan. Volgend jaar is er weer een andere juf die er hopelijk niet zo spastisch over doet. Hij zit nog aan het begin van z'n "carriere". Ik heb het zelf ook meegemaakt. De ene juf kan alleen maar benadrukken wat er fout gaat. Als het dan je eerste is schrik je er misschien van en maak je je waarschijnlijk onterecht zorgen. Kijk het gewoon lekker aan.
Helemaal met annet eens
Precies. Stel jezelf de vraag: Wat wil ik met door toetsen bereiken.
Geen probleem maken
Hoi,
Misschien een beetje kort door de bocht maarre......maak je geen problemen??? Als ik jou zo lees ben je erg gepspitst op de eventuele problemen die gaan ontstaan. Zo niet, dan toch. Zo ongeveer.
In de groepen 1 en 2 ontwikkelen kinderen zich juist heel compleet. Niet alleen cognitief. Misschien dat je zoon het juist zo naar zijn zin heeft omdat hij daarin op zijn wenken bediend wordt. Zolang het goed gaat zou ik er lekker van geneieten.
Mijn HB-dochter heeft nergens problemen mee. Ook wordt ze niet nadrukkeleijk uitgedaagd. Wel krijgt ze extra werk, extra opdrachten e.d.(compacten bijv.) Maar niet al te nadrukkelijk.
Ze zit nu in groep 4 en ik voorzie de aankomende 2 jaar nog geen enkel probleem, misschien wel helemaal nooit.
Ontspan zou ik zeggen, niet ieder HB kind gaat problemen krijgen.
Oh jka, wel geven wij onze dochter thuis uitdaging. Musea, vioolles, moeilijkere gezelschapsspelen e.d. Ik denk dat dirt wel van belang is.
Groetjes, An
Doel doortoetsen
Ik ben wel benieuwd waar hij zit. En het zou misschien handig zijn dat de juf dat ook weet. Dat ze hem gewoon zien zoals hij is. Ik zoek bevestiging en wil niet langer die pushende ouder zijn. En zodat ze niet blijven doorzeuren over dat knutselen en hinkelen.
Oei, veel te snel getikt.....
oei, veel te snel getikt.....
Niet erbij laten
Niet het erbij laten zitten. De opmerking van de IB'er toont aan dat je school totaal geen kennis van een voorsprong heeft en dus ook totaal niet in kan schatten of er meer nodig is en zo ja wat. Als je kind een achterstand had, zou je hiermee ook geen genoegen nemen.
Je kunt natuurlijk doen wat de meerderheid suggereert en wachten. Als het dan goed gaat, gaat het goed. Als je zoontje een aanpasser is dan zal er nooit iets te zien zijn en zul jij nooit weten of hij misschien niet veel gelukkiger was met met wel werken op niveau. Als hij op een gegeven moment wel duidelijk ontevreden dan mag je dus gaan puinruimen. Preventie wordt overal gezien als belangrijk, behalve blijkbaar als het om intelligentie gaat.
Feit is je kind niet gezien wordt op school en de omgeving voor hem niet uitnodigend is om zich te laten zien. Kinderen passen zich aan. Het lijkt mij geen gezonde combinatie.
Verder schrijf je niet te willen dat je kind gaat versnellen. Op deze manier ga je dat natuurlijk wel krijgen tenzij hij er prima tegen kan zich rot te vervelen in groep 3. En kan deze school daar dan mee omgaan?
Snap het ook niet...
maar dan anders. Ik zou toch best tevreden zijn, als ik jou was. Je kind maakt een gelukkige indruk, daar gaat het toch om? (kan best dat het je daar niet alleen om gaat hoor, vergeet mijn posting dan maar)
Hiet twee kinderen die voorlopen. En ook een school die daar zo goed als niets mee doet. (veel minder iig dan zo te horen jullie school) Punt is dat ik me, zeker over no 1, ook altijd zorgen heb gemaakt. Maar die was dan ook zeker niet gelukkig op school. En dan is de vraag, ligt dat nu aan de voorsprong of niet.
Bij no 2 ligt het anders. Loopt ook wel voor, misschien niet zo erg als de eerste. Maar ze is gewoon harstikke gelukkig op school. En wat iemand schreef; je weet niet of je kind nog gelukkiger is met meer uitdaging. Nee, duh. Misschien was mijn kind ook wel gelukkiger in Spanje, of met een andere moeder.
Sommige dingen zijn goed zoals ze zijn.
En nog
Misschien niet goed te beoordelen zo vanaf papier, maar ik vrees dat je met school niet verder gaat komen zo. Dus ik ben het wel eens met het advies van een voorganger om van school te switchen. Of een andere koers in te slaan met school. Want ik proef wel wat irritatie van school naar jou toe, en als je het niet over een andere boeg gaat gooien ga je vastlopen daar. (niet je kind dan maar jij, maar pas op, die irritatie kan makkelijk overslaan naar kind)
En eigenlijk best begrijpelijk, zeker als je daarbij optelt dat ze niet zoveel ophebben met hb, of dat niet zo belangrijk vinden. Ze zien een kind zonder problemen maar toch eis je veel aandacht. Dat kan steken, want er zullen genoeg kinderen zijn die wel acute aandacht behoeven.
"Mijn HB-dochter heeft nergens problemen mee."
Tja, ik had ook nergens problemen mee en toch wens ik mijn zoontje een heel wat leukere schooltijd toe met meer uitdaging dan ikzelf heb gehad.
Jij vindt mij misschien wat voorbarig, ik vind het wel erg voorbarig om te stellen dat je dochter nergens problemen mee krijgt. Altijd onder je niveau werken lijkt me niet goed. Extra werk voor een kunstje dat je al kent?
Extra opdrachten = compacten. Huh?
Klaar
"En ook een school die daar zo goed als niets mee doet. (veel minder iig dan zo te horen jullie school)"
Wat doet onze school dan, wat jullie school niet doet.
Lezen en lezen
Je hebt lezen en lezen. Als een kind woorden herkent, wil dat niet zeggen dat je kind al kan lezen.
Hetzelfde geldt voor rekenen, als een kind tot 10 (of meer kan tellen) of een rekensommetje kan maken hoeft dat niet te zeggen dat je kind dan daadwerkelijk kan rekenen.
Misschien is dat wat er hier aan de hand is.
Mijn oudste zoon kon ook al lezen in groep 1. (Zichzelf aangeleerd: op een dag zei hij tegen mij: "mama, zal ik jou eens voorlezen? En verd*md, hij las. Op school hebben ze een echte leestoets met hem gedaan, en het klopte. Hij haalde toen trouwens de d en b niet door elkaar.)
Gr. Poezie.
Poezie; en je punt is?
Mijn kind leest boekjes, kern 3. Herkennen lijkt me lastig als je de boekjes nooit eerder hebt gelezen. Ik maak me ook niet zo'n zorgen dat zijn niveau NU geniaal is, wel dat hij op school 1,5 jaar op de rem wordt gezet (terwijl school zegt; als hij er aan toe is moet je hem niet afremmen). Het is alsof een kind dat zonder zijwieltjes kan fietsen een fiets geeft met zijwieltjes.
Of denk je dat er alleen sprake is van voorlopen als het kind het "zichzelf heeft aangeleerd"? Ik neem niet aan dat jouw kind helderziend is. Ergens moet hij instructie hebben gehad over welke letter bij welk teken hoort.
"Hij haalde toen trouwens de d en b niet door elkaar". En je punt is? Mijn punt was dat mijn inziens mijn punt (voorlopen) van tafel werd geveegd door die opmerking. B en D omdraaien doen veel kinderen in het begin van hun leesontwikkeling. Mijn enige zorg is dat die leesontwikkeling nu dus al flink begonnen is, met nog 1,5 jaar voor de boeg.
Wanneer kan een kind in jouw ogen rekenen? Daar ben ik oprecht benieuwd naar. Ik heb namelijk geen idee hoe ver hij daarmee is. Met de juffen heb ik het daar niet over gehad. Ik heb geen idee of hij daarin voorloopt, commentaar van de juffen is dat hij de driekhoek niet kent (klopt niet) en dat hij 1 getal consequent in de getalrij vergeet (klopt). Zou graag inzicht in zijn rekencapaciteiten krijgen. In groep 3 wordt er begonnen met op vingers (of met rekenrek of rekenkralen) te tellen en daarna automatiseren. Automatiseren heeft weinig met inzicht te maken. Dat is gewoon veel doen. Met vingers heeft hij niet en dus heb ik niet veel verder geprobeerd. Met Monopoly weet hij prima hoe hij mij 9 euro moet betalen (daarvoor heb je meerdere briefjes nodig).
Klaar
Wat me zorgen baart is dat er geen enkel beleid is op het gebied van kinderen die meer kunnen. In sommige groepen wordt wel gedifferentieerd, in sommige groepen niet. Volgens mij afhankelijk van de leerkracht.
Met die irritatie van mij richting school valt het geloof ik wel mee.
Klaar
Ik volg je trouwens niet helemaal. In het ene bericht schrijf je dat ik het best getroffen heb met school. In het andere bericht adviseer je om te switchen.
