Home » Forum » Ouders en school » Global exploration

global exploration

24 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
papz
global exploration

Daar gaan we weer,
Na Nepal vorig jaar kan dochterlief dit jaar naar Mongolie met global exploration.
Dus weer de zelfde discussie dat ik niet van plan ben om 1000 euro te lappen en dan waarschijnlijk ook nog eens moet helpen om daarnaast nog eens 1200 euro sponsorgeld bij elkaar te schapen.

Ik snap gewoon niet dat scholen in zee gaan met dit soort organisaties.

vlinder72
Ouders

Scholen gaan ermee in zee omdat er blijkbaar ouders zijn die zoveel geld over hebben voor zo'n reis.

Als niemand zou boeken, stoppen ze er vanzelf mee.

En voor nu. Nee is nee.

Als ze later groot is en genoeg gespaard heeft, kan ze altijd nog gaan reizen.

P.s. ik heb hier in de regio nog nooit gehoord dat scholen zulke reizen aanbieden.

Sarah-Sarah
Nee zeggen

En wat gaan ze daar doen? Weeshuizen bouwen voor mensen die dat niet nodig hebben? Engelse les geven in hun steenkolen-Engels aan de zielige weeskindertjes?
Wanneer stopt die borstklopperij van westerlingen nou eens? Wanneer stoppen die cv-vullende stages van pubermeisjes nou eens?

Ik weet niet hoe oud je dochter is, ik neem aan een jaar of 15 a 16, maar je kunt ook gewoon nee zeggen. En dat de school zegt dat ze mee kan, wil nog niet zeggen dat ze mee hoeft. Zeker niet als jij het moet betalen.

papz
Natuurlijk :)

Uiteraard zeg ik nee, Ik ben het helemaal met jullie eens!
Ik snap dat ze de wereld wilt zien, maar dat kan ze best op een later tijd zelf organiseren.
Alleen vervelend dat die vraag elk jaar weer terug komt.

Overigens wordt dit niet door de school zelf georganiseerd maar door een stichting. Door een deel van de kosten als sponsorgeld te laten verdienen lijkt het minder duur, maar het kost dus gewoon 2200 euro. mag ook nog eens je hele familie en kennissenkring gaan meebetalen als 'sponsoring', maar ze krijgen dan wel lekker zelf gebakken koekjes :)

Emmawee
Behoefte

Helemaal eens..
Toch kan het goed zijn om met haar uit te zoeken wat haar zo trekt in het hele verhaal. Wil ze gewoon een tijdje weg zijn van huis? Wil ze iets goeds doen voor de wereld? Wil ze een indrukwekkende levenservaring opdoen? Wil ze graag koekjes bakken? ;)
Het kan goed zijn om samen te zoeken naar passende alternatieven, of met haar een plan maken hoe ze over één of twee jaar het geld bij elkaar gespaard kan hebben om wel mee te kunnen (en ten koste van wat).
Begrijp ik uit jouw eerste bericht dat ze vorig jaar al naar Nepal is geweest?? Of is er toen alleen dezelfde discussie gevoerd?

bicyclette
wat is je probleem?

"Ik snap dat ze de wereld wilt zien, maar dat kan ze best op een later tijd zelf organiseren.
Alleen vervelend dat die vraag elk jaar weer terug komt."

Waarom heb je zo moeite met HAAR enthousiasme voor een dergelijk programma? Wat is nu precies je probleem? Dat ze iets graag wil terwijl jij niet wilt betalen? Maar het is toch heel gewoon dat pubers soms ideeën/wensen/ambities hebben die de ouders niet voor willen financieren?

Ik snap niet zo goed waarom je de keuze van de school ter discussie stelt. Blijkbaar voorziet dit aanbod in een behoefte. Helemaal prima toch?

Dendy Pearson
Herkenning

De school waar dochter op zit is ook zo reislustig. Er wordt van alles aangeboden, zelfs reizen naar Japan.
Op dit moment loopt ook zo’n zielige kindjesaktie, in onze ogen idd westerse opdeborstklopperij. Gelukkig hebben we dit ook goed aan onze dochter kunnen uitleggen. En het is in haar vriendengroep ook niet de norm om met iedere reis mee te gaan.

Maar ik word er ook wel eens iebelig van hoor.

Syboor
Alternatieven

Er is niks mis met dochter dat ze zoiets wil. Als ze al last heeft van naieve paternalistische ideeën over liefdadigheid raakt ze die vanzelf wel kwijt tijdens zo'n project.

Er is ook niks mis mee dat papz geen 1000 euro wil neertellen.

Misschien kan de dochter van papz eens rondkijken of er een kerk in de buurt waar een groep jongeren naar een vergelijkbaar project toewerkt. Mijn ervaring is dat bij kerkelijke groepen er naar verhouding minder eigen inleg verwacht wordt, meer geld wordt ingezameld met acties, en dat er meer solidariteit is tussen de deelnemers v.w.b. giften van familie. Ik heb in een groep meegedraaid waar de verplichte eigen inleg slechts 250 gulden was op een totaalbedrag van 3000 gulden. Dat ging goed. En ja, dat was een redelijk kleine groep in een dorp met verkoop- en sponsoracties in heel veel verschillende kringen (dorp, kerk, middelbare school, basisscholen, familie). Met een grotere groep en een concurrerende groep op de middelbare school zal het allemaal iets minder makkelijk gaan.

Maar mijn punt is, de optie die jouw dochter op een dienblaadje wordt aangereikt, die trekt bepaalde jongeren en schept bepaalde verwachtingen over het verloop van de sponsoracties, en dat vereist dat er een flinke (financiële) drempel en eigen verantwoordelijkheid wordt opgelegd, anders gaat zo'n groep kapot aan meelopers. Als je dochter actief gaan zoeken in plaats van passief kiest voor wat er wordt aangeboden, vindt ze misschien wel een heel ander soort groep. En als ze niet gemotiveerd genoeg is om dat te doen, dan gaat het niet door...

papz
bicyclette

Ik vind het binnen de groep een bepaalde ongelijkheid in de hand werken. Er zijn behoorlijk wat kinderen die meegaan, het is een school met relatief veel ietwat elitaire families die daar geen enkele moeite mee hebben.

En ja, ik voel hem al aankomen, ongelijkheid en teleurstellingen horen inderdaad bij het leven, maar waarom kun je als school niks verzinnen waar iedereen aan mee kan doen en wat niet zo "nep" is als dit?

Ik bedoel als je luxe vakantiereisjes wilt aanbieden aan rijke kinderen, noem het dan ook zo, dan zou mijn dochter er al minder moeite mee hebben, want die is er met de naïviteit van een 16 jarige echt van overtuigd dat ze daar de wereld een beetje beter gaan maken.

papz
Emmawee

Ik denk dat ze alles wat je noemt aantrekkelijk vind :)
Maar nee, ze is toen niet mee geweest om exact te zelfde redenen.
Ik geloof ook niet dat er veel zijn die 2x gaan, dat valt dan weer mee

Saar
Dubbel hoor

Ik snap de weerstand tegen dit soort projecten.
Toch zie ik wel de meerwaarde ervan.
OK, jullie mogen me afschieten, noem me maar naïef;)
Ik denk wel dat de wereld er beter van kan worden.
Ik denk dat het goed is als jongeren dit doen. Ik denk idd niet dat ze daadwerkelijk kunnen helpen. Maar het brengt ze wel dichterbij die 'andere wereld'. Het zal hun wereldbeeld veranderen, en wellicht dat hun vernieuwde opvattingen ook doorsijpelen in hun vriendenkring.

Want hoe dan ook ben ik zelf best pessimistisch over onze nieuwe generatie. (bah wat word ik oud)
Het hoogste goed is de leukste selfie.

Los daarvan ben ik zelf wel blij dat mijn kinderen niet met dit plan komen.

Kyana
Aanbieden

Een school zou inderdaad dit soort reizen niet moeten aanbieden of het faciliteren dat bedrijven binnen de schoolmuren zulke reizen aanbieden. Het is puur commercie. Dat zou een school zoveel mogelijk buiten de deur moeten houden. Ik snap werkelijk niet waarom een school inderdaad dat toe laat.
Sowieso is een school geen reisbureau. Het is heel leuk als je een keer met de klas gaan kamperen in de Ardennen of uitwisseling gaat naar Londen of met de Rome reis mee. Echter dat zijn reisjes die je met de hele klas doet, waar je samen bent en wat onder schooltijd is. En waarbij iedereen mee kan (als de ouders het niet kunnen betalen dan is er een potje op school).
Het organiseren van facultatieve reizen of het laten aanbieden van dure reizen door commerciële organisaties gaat te ver. Het creëert ongelijkheid en het is geen taak van de school.
Ik kan me dus goed voorstellen dat het je tegenstaat.

Dat staat nog los van de invulling van de reis en de serieuze vragen die je daarbij kan stellen.

bicyclette
papz

Je eerste bericht kwam op mij als volgt over:
Mijn kind wil iets, en ik wil dat niet betalen en dat levert discussie op. Oplossing: school moet dit soort dingen gewoon niet bieden.

Daar reageerde ik vooral op. Je wilt een ander (school) veranderen, zodat jij thuis geen discussie krijgt. Want (zo lees ik jouw eerste bericht) blijkbaar vind je discussie heel onwenselijk? Terwijl mij dit een volstrekt gebruikelijke opvoedingskwestie lijkt. Kind wil meer dan pa/ma wil financieren. Nu is het iets dat toevallig vanuit school komt, maar dat had ook vanuit een sportclub, Scouting of de kerk kunnen komen. Of een klasgenoot die vraagt of ze meegaat op wintersport, of wat dan ook maar.

In jouw volgende bericht schrijf je iets over ongelijkheid tussen kinderen. Dat haalde ik niet uit jouw eerste bericht, vandaar.

Die ongelijkheid vind ik wel een interessant discussiepunt. Ik ben daar geloof ik niet zo principieel in. Ik geloof namelijk erg in de toegevoegde waarde van dit soort reizen, dus mooi als in ieder geval een deel van de kinderen dat kan meemaken. En natuurlijk heeft een 16-jarige wat naïeve gedachten over kindjes helpen. Veel volwassenen trouwens ook. Hopelijk is er tijdens de reizen dan ook aandacht voor de keerzijde van hulp.

Kenfan
Niet prima

" Blijkbaar voorziet dit aanbod in een behoefte. Helemaal prima toch?"

Nou nee. Dit soort westers liefdadigheidstourisme heeft hele onwenselijke bijeffecten. Kinderen uit arme gezinnen worden geronseld voor zgn weeshuizen, krijgen daar fragmentarisch les . Gezinsleven wordt ingewisseld voor steeds wisselende lichtingen goedbedoelende maar onbeholpen jongeren.

https://www.trouw.nl/home/nog-altijd-bang-voor-de-eigenaar-van-het-weesh...

Kind van een vriendin is met zo'n reis meegeweest. Van het bedoelde lesgeven kwamoverigens weinig terecht, er was weinig contact met de kinderen, en ze aten apart westers voedsel. Ze werden aan een schilderprojectje gezet. De helft van de tijd zaten ze trouwens nog met hun duimen te draaien omdat er geen materiaal was.

IDit soort reizen zijn een schaamlap voor welgestelde westerse jongeren. Daarnaast verscherpen ze de groeiende tweedeling in ons eigen land. Schoolreizen hebben als doel de sociale samenhang tussen leerlingen te versterken en een extra dimensie aan een schoolvak toe te voegen. Dan moeten ze voor de heel schoolpopulatie haalbaar zijn. Het was een van de aspecten die meegespeeld heeft bij de schoolkeuze.

bicyclette
Kenfan

" Blijkbaar voorziet dit aanbod in een behoefte. Helemaal prima toch?"
"Nou nee. Dit soort westers liefdadigheidstourisme heeft hele onwenselijke bijeffecten."

Oh jee, nu gaan dingen hun eigen leven leiden. Het enige dat in het eerste bericht stond was Mongolie en Nepal. Daarin stond niets over liefdadigheid, alleen maar dat hij het vervelen vond dat zijn kind iets wil dat hij niet wil betalen.

Daarop was mijn reactie gebaseerd.

Inmiddels is de discussie verschoven naar het wel en wee van 'liefdadigheidsreizen'. Daar had mijn eerste reactie dus niets mee te maken.

Syboor
@bicyclette

"Het enige dat in het eerste bericht stond was Mongolie en Nepal. "

Er stond ook dat het georganiseerd wordt door "Global Exploration". Die hebben een website die eenieder kan gebruiken om zich een beeld te vormen. Aan beide kanten van de discussie trouwens. Hoe kun je met droge ogen beweren dat een goedgekeurde ANBI een commerciële organisatie is?

Ze presenteren het meer als uitwisseling dan als bouwproject, maar er zitten wel degelijk allerlei vrijwilligerswerk bij: schoolokalen opknappen, Engelse les geven, etc.
Ze presenteren het zeker niet als luxe vakantie.

"Het enige dat in het eerste bericht stond was Mongolie en Nepal. "

Er staat ook dat meer dan de helft van het geld moest worden opgehaald via sponsoracties. Denk je serieus dat dat gaat lukken als het om een wintersportvakantie gaat?

Er zit wel degelijk een bepaald liefdadigheidselement aan deze vakantie en dat is waarom de dochter van papz zo graag mee wil. De discussie is terecht, ook al is het misschien wat overtrokken. Ik heb nog geen weeshuizen of weeskinderen aangetroffen bij de projecten van Global Exploration. Maar het heeft wel een hoog 'u vraagt, wij draaien' gehalte. Regel maar contact met een lokale school ergens en wij maken er wel een project van. Niet de vraag van een bestaande, stabiele organisatie in het gastland staat centraal, maar de vraag van de westerlingen.

Maar goed, als je gezeur over Jezus kunt tolereren (je doet zo'n project toch voor de cultuurshock, of niet?) dan denk ik dat er zeker andere organisaties zijn waar je een grote kans loopt om je nuttig te maken en een kleinere kans om je rijke, verwende klasgenoten tegen het lijf te lopen.

papz
bicyclette

Misschien had ik in mijn eerste bericht wat meer moeten vertellen over wat ik van de toegevoegde waarde van dit soort initiatieven vind, het gaat mij niet alleen maar om het geld, al is dat natuurlijk wel een belangrijk punt.

Wat ik fascinerend vind is dat je kennelijk heel gemakkelijk een business model kunt bouwen rondom een stichting. Ze geven keurig aan waar het geld voor nodig is (al vind ik sommige getallen dubieus) en vermelden dat de directie echt niet meer verdient dan 70.000 euro per jaar, ik zeg een geniale constructie om een reisbureau op te starten waarbij de scholen je marketing doen

bicyclette
Syboor

Waarom zo venijnig? Ik heb toch duidelijk aangeven op basis waarvan mijn reactie was? (#13)

En ja, sponsoracties zijn er ook (volop) voor reizen die niets met liefdadigheid of goede doelen te maken hebben. Juist bij uitwisselingsreizen voor jongeren is het gebruikelijk dat kinderen zelf een deel van de kosten bij elkaar moeten krijgen.

papz
syboor

"Hoe kun je met droge ogen beweren dat een goedgekeurde ANBI een commerciële organisatie is?"

Het zal volgens de wet geen commerciële organisatie zijn, maar de directeur heeft wel een een salaris van maximaal 70.000 euro

Van de 2800 euro (ik had me vergist, de sponsorbijdrage is 1800 euro) gaan er geloof ik zo'n 300 euro naar het goede doel.

bicyclette
business model

"Wat ik fascinerend vind is dat je kennelijk heel gemakkelijk een business model kunt bouwen rondom een stichting."

Bedoel je dat er winst gemaakt wordt door deze stichting? Ik weet het niet, heb niet de moeite genomen om de jaarstukken door te nemen. Ik lees hetzelfde als wat Syboor leest, namelijk dat het een ANBI goedgekeurde organisatie is.

Ik ben het overigens met je eens ben dat het belangrijk is om kritisch te zijn op dit soort initiatieven. Er gaat veel mis (waar Kenfan ook aan refereert), maar er zijn ook prima initiatieven. Ik denk dat er wel steeds meer bewustwording komt voor de keerzijde van (bepaalde vormen) van hulp. Toch zit bij veel mensen een soort ingebakken idealisme en een gevoel dat we 'moeten helpen'. Lees: met een koffer vol schriftjes, pennen, t-shirts en geld naar een arm land afreizen.

Als er binnen een uitwisselingsprogramma voldoende aandacht is voor 'wat is goede hulp en wat moeten we vooral niet doen', dan kan het zeker een waardevolle ervaring zijn voor leerlingen. Als de intentie is dat de leerlingen twee weken met bijvoorbeeld kwetsbare kindjes gaan werken, dan ben ik faliekant tegen.

Kyana
vrijwilligerswerk

Wat voor een vrijwilligerswerk kan een groep jonge scholieren verrichten in twee weken tijd dat nou echt een toegevoegde waarde ter plaatse heeft? Welke expertise hebben zij die lokale mensen niet hebben?
Voor de scholieren heeft het misschien wel toegevoegde waarde (een ander deel van de wereld zien, kennismaken met een andere cultuur, nieuwe mensen ontmoeten, het idee hebben dat je iets goeds hebt gedaan voor de wereld, misschien zelfs je eigen rijkdom beter waarderen omdat je werkelijke armoede hebt gezien....)
Maar ik kan me eigenlijk geen project voorstellen waarbij het invliegen van een stel mensen zonder enige expertise voor een korte periode nou echt iets kan toevoegen.
Het is effectiever om al dat sponsorgeld te gebruiken om daar mensen in te huren voor het project.

bicyclette
toegevoegde waarde

"Wat voor een vrijwilligerswerk kan een groep jonge scholieren verrichten in twee weken tijd dat nou echt een toegevoegde waarde ter plaatse heeft?"

Niet veel. De toegevoegde waarde zit vooral aan de kant van de Nederlandse leerlingen: zij zien wat van de wereld, ervaren een andere cultuur etc. Als ik de website bekijk, ligt daar ook het zwaartepunt: culturele uitwisseling. Er staat letterlijk: onze partners zijn geen arme mensen, maar ... (en dan iets over gelijkwaardig, uitwisselen van ervaringen). Of die partners in de andere landen er ook veel aan hebben, dat weet ik niet.
En daarnaast wordt er nog wat geklust etc. aan dingen die ter plekke nodig zijn.

Het doel van deze organisatie is helemaal niet om geld in te zamelen voor projecten, het doel is om leerlingen wat van een andere cultuur te laten zien.

Kaaskopje
Directeur

De directeur verdient dus 70.000 per jaar. Dat is dus minder dan 6000 bruto per maand. Ik heb mezelf even als maatstaf genomen en kom dan op een netto jaarbedrag uit van 34,340,92. Per maand is dat 2861,74. Ik vind dat een alleszins redelijk bedrag voor een directeur.

Kaaskopje
De reis zelf

Als ik zelf in als puber met dit reisaanbod te maken had gehad, zou ik op mijn stoel gestuiterd hebben. Natuurlijk wil je die kans krijgen! Maar ik ben die puber niet, ik ben een vervelende ouwe zeur, moeder genoemd, die dit soort reizen totaal over de top vindt. En ik vind wél dat een school moet voorkomen dat kinderen door de kosten af moeten haken en de rest van de klas uit mag zwaaien. Zo'n exotische reis is voor alle lagen in de bevolking een waardevolle ervaring, ik durf zelfs verder te gaan... voor de onderkant misschien nog wel meer dan voor de hoger geschoolden onder ons.

Dus óf je biedt alle leerlingen de kans het reisbedrag plus zakgeld bij elkaar te krijgen, wie weet willen bedrijven wel wat storten, óf je stelt je aanbod bij naar een goedkopere en ook fantastische ervaring.