Krijg langzaam gruwelijke hekel aan coöperatief leren

Ik herken het

Hier lopen we ook vast met het samen leren, werkstukken samen maken, samen, samen, samen..
Dat werkte niet. Het draaide altijd weer op een teleurstelling uit.
Nu weten we waarom. Een verse diagnose asperger. En nu?
School heeft ook hier een monopoly positie.
Maar hoe en wat? Wij zijn ook nog helemaal vers en school schuift heel graag alles van zich af.
Qua leren gaat het goed, maar de rest...

Coöperatief leren...

Bedoel je niet competentiegericht leren?

Groepjes

Het werken in groepjes, maar dan tevens zelfstandig. Als je buurman het niet begrijpt dan mag je helpen en andersom ook natuurlijk. Aanpassen, rekening houden met,leermoment.De lamme helpt de blinde. Niet alle kinderen zijn daar geschikt voor. Sommige moeten gewoon lekker hun eigen werk maken en geen gezelligheid in de groep. Dat kan ook stagneren in ontwikkeling. "Je kind kan niet samenwerken wordt er dan gezegd". Sommige kinderen hebben na vele jaren helemaal geen zin om te werken met iemand die niveau`s lager ligt. Als je avi 8 leest heb je niet altijd zin om te lezen met iemand die op avi 4 zit. En als je de tafels al lang kent heb je geen zin om de tafel van 4 te leren met je buurvrouw. Maar samen werken moet anno 2008. En als je je niet aanpast, nou, dan loop je sociaal gezien niet binnen de lijnen.Dat is dan de conclusie. Je mag niet zeggen dat je kind een hekel heeft aan samenwerken. De mijne wil wel samen spelen maar niet samen werken. Past dus niet in het moderne schoolsysteem. Het coöperatief leren. Bedoel je dat een beetje helenaleen? Of heb ik er ook niets van begrepen? Ik vraag het niet aan de juf, moet het eerst aan jouw vragen....Moet jij maar even stoppen met je taalopdracht, eerst effe aan ons uitleggen!

Leen

Zoals elke leerstijl is coöperatief leren niet geschikt voor elke leerling, een goede school moet daar op in kunen spelen, vind ik. Maar ik weet niet hoe oud jouw zoon is? in het vervolgonderwijs wordt samenwerken nl ook heel veel gedaan, zowel op het VO als op MBO en HBO, dus het is wel belangrijk dat een kind het leert.

Idem

Mijn kind zat ook op zo'n cooperatief leren basissschool. Een beetje een mix van zelf zelfstandig werken en veel in groepjes. Nu zit ze op een hele gewone, maar erg leuke middelbare school. Ze hebben gewoon een klas, elk uur een andere les, moeten zelfstandig hun eigen huiswerk doen. EN ze vindt het heerlijk. Als ze iets niet snapt vraagt ze het aan de docent, en dan hoeft ze niet zoals op de basisschool eerst naar de buurvrouw.
Eigenlijk had ik het op de basisschool niet zo door, maar het gewoon klassikaal leren werkt voor mijn kind veel beter. En ze haalt nu op het VO veel betere cijfers dan ik verwacht had. En beter dan de toetsen en juf aangaven in groep 8.

Helelnaleen

Als je goed leest ben ik het met je eens, zoals ik al schrijf: geen enkel onderwijstype is geschikt voor alle kinderen, dus ook dit niet. Persoonlijk weet ik zeker dat veel (zeker zwakkere) leerlingen beter af zijn met klassikaal les krijgen, als ze daarnaast op eigen niveau mogen werken. Maar wat ik schrijf over het VO is een gegeven, ik geef geen waarde-oordeel, het wordt scholen opgelegd en de een zal er verder in mee gaan dan de ander, maar een zekere mate van samenwerking zul je overal vinden (en dat is ook wel goed, want leren samenwerken hoort er ook bij, maar het moet geen doel op zich worden!)

Scholen zien het wel als doel

Je moet leren samenwerken anders krijg je in de toekomst problemen. Nou, op zich zit daar een kern van waarheid in. Kunnen samenwerken heeft voordelen. Maar kinderen moeten het lèren. Langzamerhand naarmate ze ouder worden. Als tegenwoordig een kleuter in een groepje niet direct zijn buurvrouw bijstaat bij het tekenen van een vierkant, dan kan de kleuter niet samenwerken en heeft het kind een "probleem". Ik ben het met Helenaleen eens, het kind heeft geen probleem. De school heeft een probleem, ze verwachten teveel op het sociale vlak. Maar dat heb ik wel met meer dingen meegemaakt. Dingen die niet schijnen te kloppen qua leeftijd van je kind, problemen zoeken in de sociale ontwikkeling, het is soms wat vermoeiend. En sommige kinderen zijn gewoon einzelgangers. Willen helemaal niet samenwerken zoals het kind van Helenaleen. Nou, dan kan hij later maar niet zo goed samenwerken, misschien wordt hij directeur en kan hij prima delegeren.

Lijkt me gewoon geen goede uitvoering

Samenwerken is goed, en nuttig, maar je moet ook leren dingen alleen te doen.

Het lijkt er op dat deze school gewoon een beetje is doorgeslagen of dat men gewoon niet goed begrijpt hoe je een school adaptief inricht.

Mijn kinderen zitten op een TOM school, puur 'het nieuwe leren' dus. Maar ze krijgen elke week INDIVIDUELE taakkaarten, met zowel opdrachten die alleen moeten als die samen moeten, en een deel van de taken is duidelijk toegespitst op het 'soort' kind. Mijn eigenheimertje mag dan ook regelmatig lekker alleen zijn gang gaan.

Coöperatief leren

Is het zo dat ze constant met cooperatief leren bezig zijn bij jou op school? Zo komt het tenminste bij mij over . Geen taakbrief, geen indiv. werk? begrijp ik dat goed?
Wij doen op school ook aan cooperatief leren maar het grote voordeel van deze manier is juist dat je dit als afwisseling in je onderwijs brengt. Je kunt het dus ernaast doen. Je hoeft niet je hele manier van lesgeven om te gooien.De ene keer werken de kinderen bv in teams of tweetallen, de andere keer juist individueel, de andere keer doe je iets klassikaal Mijn ervaring is dat de kinderen juist die afwisseling erg prettig vinden. Cooperatief is dan juist even "op een wat andere, leuke, afwisselende manier"iets leren.
Als je het op die manier doet komt volgens mij ieder kind aan bod.

Hier ook

Zoonlief vind er ook niets aan. Heeft het hoogste AVI-niveau van de klas, dus altijd hetzelfde leesvriendje die net een niveau onder hem zit. Met rekenen altijd andere kinderen helpen. Zijn geduld raakt op omdat de andere kinderen de antwoorden nog niet zien en hij wel. Het klinkt misschien wat arrogant maar ik hou het coöperatief leren ook met argusogen in de gaten.
Wat levert het een leerling 'aan de bovenkant' op. Nu zal het antwoord zijn: samenwerken en zich leren aanpassen. Ik ben er ook niet direct op tegen maar ben erover aan het lezen en mijn mening te bepalen.
Roanne

Roanne

Samenwerken en aanpassen. Dat gaat op het vo vast veel beter. De basisschool is een mengelmoes van alle niveau`s. Op het vo werkt je zoon met "gelijken". Blijkt er sociaal gezien niets mis te zijn met een kind wat hoger presteert. Althans, ik hoor dat al jaren van ouders, die soms een grote zucht slaken als het kind op het vo zit. "Mijn kind zit eindelijk op zijn plek, hoeft zich niet aan te passen qua werkniveau, het is nu idd samenwerken."

Samenwerken

Ik ben juf en ik vind het zelf ook niks. O, soms is het best aardig om samen een Engels gesprekje te oefenen of geeft het een veilig gevoel om samen een spreekbeurt te houden. Maar alles samendoen (wat in sommige methodes hier op school doodnormaal wordt gevonden) is helemaal niet leuk, of handig, of bijzonder leerzaam. Er kleven nogal wat bezwaren aan. 1) De docent ziet minder goed wat een leerling wel en niet beheerst. 2) De leerling mag zelf kiezen met wie er samengewerkt wordt: er ontstaan dubieuze duo's zonder werkdrang en weer anderen worden door niemand gekozen. 3) De docent kiest wie met wie werkt: leerling moet verplicht een ongewenste samenwerking aangaan. 4) "Ja maar, dat moeten ze later op hun werk toch ook?". Gezwets in de ruimte, heel vaak heb je dan zelf wel invloed op de samenstelling van een duo of team en bovendien ben jij op je werk bezig met jouw specifieke taken binnen het duo of team. Die grens loopt voor leerlingen veel waziger, vooral als je allemaal eigenlijk hetzelfde moet doen. Pas in de bovenbouw krijg je echte teamprojecten met superspecifieke taakverdelingen (en dat nog lang niet altijd). 5) Veel leerlingen willen gewoon niet de hele tijd samen werken. Zij werken veel liever alleen, in hun eigen tempo, op hun eigen eilandje. Zij worden later accountant of vuurtorenwachter. 6) Ik krijg basisschoolleerlingen voor mijn neus die acht groepen zijn doorgewandeld door zich vast te klampen aan anderen in hun eindeloze groepjes. Dan blijkt bij ons op school ineens dat ze nog maar AVI-5 hebben, de tafels niet kennen, niet weten wat een werkwoord is en Nederland niet kunnen aanwijzen op een kaart van Europa. Maar ze kunnen wel heel, heel goed in een groepje werken. Sjonge. 7) Al dat gezever met weektaken, studiewijzers, die verheerlijking van het Zelfstandig Werken, verhullen de ware toedracht. Niets is beter voor een leerling dan een-op-een aandacht van een docent. Ik zie dat nieuwe projectmatige cooperatieve leren (of hoe het deze week ook weer genoemd wordt) als een grote, nauwelijks verhulde bezuiniging en/of oplossing van het lerarentekort. En 8) Van al dat samenwerken word je zo sociaal. Hartstikke belangrijk hoor, vroegah toen ik nog op de lagere school zat en wij weliswaar in rijtjes van twee zaten, maar wel helemaal alleen moesten werken, waren we tenslotte allemaal zwaar geschuffelde eenlingen.
Zo, dat is eruit. Ugh.
Marieke

Marieke

O heerlijk, hoe jij het opschrijft. Zit ik in mijn postings moeite te doen om het hele "samenwerken" niet totaal af te kraken, kom jij met jou posting. Ik zal zo heerlijk slapen. Ben het zo met je eens. Maar mijn kind zit nog op de basisschool en mijn respect voor Juf houdt me tegen om jou stukje tegen haar te herhalen. Maar ik zou best willen....Intussen hoef ik me trouwens niet meer zo druk te maken om het samenwerken. Het lijkt hier wat aan het terug draaien en we zitten weer in rijen van 2. Waren er toch meer kinderen die niet zo goed konden samenwerken.....

Jaaaa marieke!

Hier op school praten ze over Het Nieuwe Leren... ik moet zeggen dat dat verdacht veel lijkt op het cooperatief leren, klopt dat?
Ook hier veel zelfstandigheid, en veel samenwerken in steeds wisselende groepjes, kinderen moeten van elkaar leren.
Mijn zoontje kwam niet verder dan de eerste kleuterklas, toen hadden wij het wel gehad met deze school. Kleuters werden, onder het motto zelfstandigheid aan hun lot over gelaten (naar mijn idee). Hij werd er trouwens allesbehalve zelfstandig van, ik kreeg een bang en teruggetrokken ventje. Vrolijk was hij wel, als hij naar huis mocht! en dan alweer meteen zeuren dat hij 's middags weer terug moest... 2x per dag met tegenzin naar school.
Wij hebben hard moeten zoeken naar een school in de buurt die gewoon klassikaal lesgeeft, en meer structuur en duidelijkheid voor hem geeft. De chaotische kleuterklas om de hoek had gezellig moeten zijn maar bleek voor hem een beproeving. We vonden een school, weliswaar 13 km verderop, maar het bestaat! Hij had nu qua leeftijd in groep 3 moeten zitten, maar is zo bang en onzeker dat hij een extra kleuterjaar doet op zijn nieuwe school. Dat was een goed advies. We zien hem vooruit gaan, hij kletst, hij verteld over school (wat hij eerst nooit deed), hij doet werkjes wat we een half jaar geleden echt niet gedacht hadden dat hij zou kunnen. En het mooie is, dat hij als superkleuter de juf en de kleinere kinderen mag helpen, en zich daardoor al een hele piet begint te vinden! Sociaal gezien is hij altijd nog niet zo'n wonder. Hij is veel (en graag) alleen, maar dat mag. Vanuit deze rustige kleuterklas, met veel structuur, en vaste herkenbare activiteiten in de dag en in de week leert hij wel meer, en wordt ook een beetje socialer.
Ons manneke "verhuisde" van een moderne school (met het nieuwe leren) naar het vrije school onderwijs... wij zijn er nog iedere dag blij mee. Gelukkig heb je een keuze, al is het niet altijd de gemakkelijkste.
groetjes Tess

Marieke

Marieke, geweldig! Niets aan toe te voegen!

Hier ook coop.leren maar niet zo extreem?

Hoi,
Jullie postings maken mij nieuwsgierig. Hier op school (ook dorpsschool zonder concurrentie) wordt er ook gewerkt met cooperatief leren maar bijvoorbeeld spreekbeurt; doe je alleen. Ik krijg de indruk dat het hier op school maar gedeeltelijk wordt gebruikt. Er wordt klassikaal les gegeven, er wordt dan wel onderscheid gemaakt wie het snel snapt. Die hoeft dan de rest niet te horen en mag beginnen. Heet iets als instructie of individueel nog wat.
Lijkt dan wel haaks te staan op coop.leren?
Marieke; zou het kunnen dat een school coop.leren een beetje toepast??
Groet
Berber

Pff

een voorbeeld van cooperatief leren zoals ik het oa gebruikt heb.
Tafeltjes automatieren: kaartjes met 10x sommen met antwoorden erop. Iedereen heeft zo'n kaartje. je maakt 2 kringen , een binnenkring en een buitenkring.(2 kinderen tegenover elkaar) De kinderen in de binnenkring noemt eerst een som, de kinderen in de buitenkring beantwoorden de som. Dan omgekeerd.ZO ga je door tot allebei de kinderen hun kaartjes met sommen hebben gedaan.
Voordelen: alle kinderen zijn bezig met de leerstof. Als je dit soort sommen klassikaal oefent droomt de helft weg, er zijn er maar een aantal actief bezig. Nu zijn alle kinderen actief bezig. Het is een leuk manier van oefenen.
Dit pas je toe bv onder de rekenles. Daarna ga je verder met de klassikale les waarbij je wel verschil in instructie hebt bv voor de zwakkere of juist de goede aan de instructietafel.
Beetje verwarrend verhaal maar even bedoeld om het duidelijk te maken.
Bovenstaande verhalen van scholen vind ik ook erg ver gaan....Lijkt me niet echt handig..

Kaf en koren

Hai allemaal, ik pas het Nieuwe Leren selectief toe (net als mijn collega hierboven). Wie graag WIL samenwerken, mag dat. Sommige duo's bestaan uit twee kinderen van hetzelfde niveau en met hetzelfde tempo die goed met elkaar kunnen opschieten en het beste leren door de stof met elkaar door te nemen. Prima prima, daar ga ik als juf niet tussen staan. Als het zo zachtjes gebeurt dat de rest van de klas er geen hinder van ondervindt, want samenwerken is (een beetje of erg)onrustig, zowel visueel als auditief.
Verder doe ik met Engels heel veel spelletjes, gesprekjes, toneelstukjes e.d. Daarbij komt samenwerken natuurlijk om de hoek kijken. Die samenwerking is echter niet verplicht. Ik heb kinderen die zich van pure ellende ziek zouden melden als ze in de klas hardop Engels zouden moeten praten. Dat gebeurt dan 1 op 1 tijdens de RT (of soms zomaar gewoon op de gang, als er maar niemand bij staat).
Kijk, hierboven chargeer ik natuurlijk enigszins. Ik vind het gewoon ergerlijk dat er elke keer weer een nieuwe methode wordt uitgevonden (die voor de oudere docent trouwens nooit echt nieuw blijkt, want in 1975 ook al als evangelie verkondigd). Die methode moet iedereen dan toepassen. Vervolgens blijkt dat leerlingen geen eenheidsworst zijn en dat sommigen/velen behoeftes hebben waaraan in de Heilige Nieuwe Methode niet wordt voldaan (om van de behoeftes van de docent maar helemaal te zwijgen, haha). Dan wordt de methode eerst verdedigd door degenen die hem hebben bedacht (staan doorgaans niet voor de klas, hebben naar ik vermoed zelfs doorgaans nog nooit een leerling van dichtbij gezien). Dan wordt-ie zo vreselijk afgekraakt door ouders, leerlingen en docenten dat langzaam het begrip daagt: de methode deugt niet. En dan verzint iemand een Tegenovergestelde Heilige Methode. De huidige verheerlijking van het Belgische basisonderwijs is een voorloper van de Tegengestelde Methode die zal volgen op het Nieuwe Leren. En ook die methode zal kinderen in de kou laten staan en leraren zwaar frustreren. Daarom volg ik al jaren geen methodes meer. Ik doe wat ik zelf goed vind. Dat klinkt veel arroganter dan het is, want wat ik goed vind is gewoon wat in de praktijk blijkt te werken voor mijn leerlingen. En voor mij.
Groetjes
Marieke