Maandag gesprek meester, wat zeggen en doen
aanstaande maandag hebben we een gesprek met de meester van onze oudste in groep 1, dochter wordt binnenkort 5.
situatie: Dochter heeft volgens meester een 'concentratieprobleem', droomt veel weg en bemoeit zich te veel met anderen. Ze wil de taakjes vaak niet afmaken want het kleuren en plakken interesseert haar niet zo. Nu hebben we bij het laatste oudergesprek de waarschuwing gekregen dat dit problemen gaat opleveren in groep 2 als het niet verbetert. Echter waar de oorzaak ligt zegt hij niet of begint hij niet over. Qua niveau kan ze het volgens ons en volgens meester aan, tenminste de poppetjes die ze tekent zijn volgens niveau 
.
Concreet willen we nu weten hoe serieus hij dit ziet, waar hij denkt dat dit doorkomt en wat dit betekent voor het overgaan naar groep 2. We zijn eigenlijk een beetje bang dat ze dadelijk in juni met een zittenblijf advies komen.
Verder krijgt dochter vaker straf als ze iets niet heeft gehoord door wegdromen. Bijvoorbeeld gisteren heeft ipv ja meester... op een vraag van de meester haar vinger opgestoken. voor straf moest ze alleen langer in de klas blijven. Dochter kwam hard huilend de school uitgelopen.
Dochter is verder een vrolijke slimme meid die veel vriendjes en vriendinnetjes heeft, verbaal erg sterk is. Als ik kijk naar de leerdoelen van groep 1 en 2 is ze nu op groep 2 niveau. Ze is wel nog speels en een echte kleuter af en toe.
Ze heeft ivm het onderzoek naar haar coeliakie en de klachten die ze ervoor had best een paar pittige maanden achter de rug maar heeft zich kranig gehouden. Dit alles weet meester en hij vroeg ook al of haar concentratieprobleem veroorzaakt werd door de coeliakie.
wat zijn voor ons punten om maandag te bespreken?
Juist
Dat zou bij dochter ook zo zijn, handen klappen, schreeuwen, aantikken want ze hoort je gewoon niet.
Thuis merk ik het vooral als ze aan het spelen is want dan zit ze helemaal in hogere sferen en dan moet ik echt naar haar toe om haar aandacht te krijgen.
Trouwens. Gisteren moesten we haar iets uitleggen en ze vond het niet geheel leuk wat we moesten uitleggen (lees een beetje mopperen) en je zag haar gewoon afdwalen terwijl we aan het praten waren. Dus zoals meester zei vroegen we haar direct wat we nu gezegd hadden en ze wist het gewoon niet. Blijkbaar sluit ze zich dus ook gewoon af als er iets is wat ze niet wilt horen
Elk nadeel hep zijn voordeel
Zo zie je maar weer Pelle, elk nadeel hep ook weer zijn voordeel! Zijn oordoppen een idee voor jouw koters?
Hier ook
Heel soms ga ik schreeuwen in mijn wanhoop. IK ZEG NET NOG DAT...!!! Stoffer heeft trouwens een tijdje écht slecht gehoord (prop in zijn oor). Maar ook met werkende oren gaat het geregeld mis.
Als zijn hoofd op een ander spoor zit, kan andere tekst er gewoon niet meer bij. Soms lijkt hij te luisteren, maar dan staat hij gewoon te wachten tot ik klaar ben met praten. Kan frustrerend zijn. Wij noemen dat 'planeet Stoffer'.
Anecdote: toen Stoffer nog in groep 1 zat, noemde de juf eens alle kinderen op. De bedoeling was dan dat de kinderen als zij hun naam hoorden, hun achternaam zouden noemen. Toen Stoffer genoemd werd... Stoffer...? STOFFER!!?? Antwoordde hij: "Ik vind vlinders wel leuk".
Zijn juf kon daar wel om lachen en wij ook.
Groeten, Maw.
Ja, hier ook
Hier ook een dochter bij wie alles het ene oor in, het andere oor uit gaat.
"Dochter, wil je even komen helpen?"
......
(iets luider) "Dochter, wil je even komen helpen?"
......
(ik ga naar Dochter toe, sta naast haar) "Dochterlief, wil je even komen helpen?"
......
(iets luider)"Dochter, wil je even komen helpen?"
Dochter schrikt en zegt "Ja mama, wat is er?"
"Kom je even helpen?"
"Ja, hoor", maar terwijl ze dat zegt, zie ik aan haar ogen dat ze weer elders zit met haar gedachten.
Ik zeg nog eens "Dochter, wil je even komen helpen?"
"Ja mama, wat is er?"
Aaaaaaaaarghhhhhhhhh
Maar eens ze de vraag helemaal gehoord heeft en haar hersenen de vraag verwerkt hebben, komt ze ook wel helpen.
Katrien
Ver weg zijn zit hier in de familie
Althans, bij de kinderen heb ik er nog niets van gemerkt maar ikzelf en mijn vader en jongere broer kunnen ook heel afwezig zijn en niks opmerken. Vooral als we aan het lezen zijn trouwens, maar ook wel zomaar. Op school had ik er volgens mij geen last van overigens. Maar... het is niet iets dat over is gegaan, eerder integendeel. Dus ik denk dat een school toch zou moeten beseffen dat sommige kinderen nou eenmaal zo in elkaar zitten.
Overigens
Overigens maakt school hier geen probleem van. 't Is de aard van het kind, zeggen ze.
Juf weet hoe ze er mee om moet gaan. Zo moeilijk is dat niet als je weet dat ze zo dromerig is en dat een boodschap soms moeilijk of met veel vertraging aankomt.
En tijdens het oudercontact (tien minutengesprek noemen jullie dat, geloof ik) vertelt juf een paar anecdotes en hoe ze die heeft opgelost, ik doe hetzelfde met anecdotes van thuis. En dan lachen we er allebei eens mee (want het is vaak ook gewoon grappig) en dat is het dan.
Katrien
Precies katrien
De aard van het kind. Geen reden tot grote zorg en geen reden voor straf, zelfs al wekt het soms zeker irritatie op.
Groeten, Maw.
Bij ha geweest
hij heeft haar oren nagekeken maar ze heeft vocht achter haar trommelvliezen dus nu testen heeft weinig zin. Druppelen en stomen en dan over 10 dagen een hoortest. Ik ben benieuwd wat daar uitkomt.
Ondertussen is manlief naar optreden op school geweest en hij heeft met eiegn ogen kunnen zien wat meester bedoelde. Hele klas danst en dochter zit in haar buikpijnhouding op de grond en is er totaal niet bij. Wat wel typisch was datz e haar buikpijnhouding had dus we houden nu extra in de gaten of alles goed gata met haar dieet en of dat misschien toch meespeelt
