Rugzak en schorsen basisschool

Wettelijk

Ik weet niet precies alle regeltjes. Maar de school heeft wel mogelijkheid tot schorsing. Hier staat dat gewoon in de schoolgids. Bij ongeoorloofd gedrag wordt kind geschorst. In eerste instantie voor korte tijd. Als de problemen onoplosbaar zijn eventueel blijvend. Het gaat natuurlijk hoofdzakelijk om je zoon`s agressie. Zijn leerkrachten of andere leerlingen dan in gevaar?
Idd wel erg, net dat laatste jaar zulke grote problemen. Wat vindt zoon er zelf van?

Niet tekenen

Dropke, de school kan jouw zoon schorsen als daar aanleiding voor is en verwijderen als de procedure correct gevolgd wordt. Je vind daar meer over in de Wet Primair Onderwijs art 40.5 en 63 (zoek bij wetten.nl op wpo).
Jouw handtekening of toestemming is hier niet voor nodig.
Dat neemt ondertussen niet weg dat het mogelijk is dat jouw zoon nog voor het einde van het schooljaar 'op straat' komt te staan. Je kunt tegen een schorsing/verwijdering in bezwaar en beroep, maar dat kost erg veel energie en het jaar is bijna om. Een andere school vinden voor die paar maanden (wat eigenlijk moet, zie de wet), gaat niet lukken.
"Ik kan onze zoon niet sturen, hij is eenmaal zo."
Je bent er vooral niet bij. Als de school er ook niks aan kan doen en je zoon wordt wel zo boos, dan is dat een reden om hem niet meer binnen te hebben. Je mag eigenlijk in je handen knijpen als de school nog wel onderwijs, huiswerk dus, voor hem wil verzorgen.
Nee, een eenvoudige positie is het niet.
Ik zou met de school overleggen. Maak duidelijk dat je goed beseft dat de school gerechtigd is maatregelen te treffen. Maak ook duidelijk dat jouw handtekening daar niets aan af of bij doet.
Het lijkt erop alsof de school toch nog even 'de ouders er goed van wil doordringen dat hun kind zo vreselijk...' Maak duidelijk dat je dat al weet. Daar hoeft niet nog een handtekening bij.
Wat jullie wellicht wel samen met school kunnen doen is een plan smeden hoe zoon zo te sturen dat hij die laatste maanden nog op school kan blijven.
Groet,
Miriam Lavell

Even los van de formele kant

Dropke:
"Hij kan heel boos worden en dat is een keer of 5 gebeurd in zijn basisschool periode. Hij zit nu in groep 8 en vorige week is hij heel boos en agressief geworden."
Even los van de formele kant; wat is er gebeurd? Blijkbaar is er op school iets heel heftigs gebeurd, en wil de school herhaling koste wat kost voorkomen.

Ziet de school het niet meer zitten

Dropke:"Mijn man niet, die is woest. Hij voelt het als een afwijzing van zijn zoon. Hij vind het voelen als tekenen voor een uit huis plaatsing."
Ik kan me dat goed voorstellen. Eigenlijk klopt het ook niet. Als er al noodzaak zou zijn voor het varanderen van de schoolomgeving, zou dat het traject moeten zijn waarbij je geen moment het gevoel hebt uitgestoten te worden. De doodlopende weg die je nu in het vooruitzicht hebt, kind van school, voelt bijzonder oneerlijk.
Dropke:"De school wil onze zoon blijven begeleiden en daar zijn ook maatregelen voor getroffen. Ook als het zover mag komen blijven ze ons steunen. Blijkbaar mogen we daar al blij mee zijn, maar zo voelt het niet."
Ook dat kan ik me voorstellen, maar het is wel de realiteit. Er zitten duizenden kinderen thuis zonder onderwijs bij wie zo'n traject is voorafgegaan en voor wie de school niks doet. Niks doen is de norm. Een school die wel wat doet, huiswerk meegeeft, kind af en toe ontvangt om de voortgang te checken, is een positieve uitzondering in vergelijking met de rest.
Niet in vergelijking met hoe het zou moeten gaan. Het is leerplichtig onderwijs tenslotte. Het onderwijs zou op zijn minst gewaarborgd moeten blijven, maar dat is helaas niet zo.
Lees deze folder www.oudersenrugzak.nl/zietdeschoolhetnietmeerzitten.pdf
tinus:"Even los van de formele kant; wat is er gebeurd? Blijkbaar is er op school iets heel heftigs gebeurd, en wil de school herhaling koste wat kost voorkomen."
Lees ook die folder. Zo heftig hoeft het allemaal niet te zijn en te voorkomen is het op een school ook al niet, want andere kinderen worden ook wel eens boos.
Het is gewoon een uitzettingsprocedure die werkt voor kinderen met een rugzak omdat die kinderen formeel ander onderwijs tot hun beschikking hebben. Ze kunnen naar het SO. Het regulier onderwijs hoeft ze niet te houden.
Zelfs op het SO is hun plaats niet zeker, want scholen worden gesubsidieerd voor hun inspanning. Als een leerling om onevenredige inspanning (dat is geld) vraagt, dan is dat genoeg om die leerling buiten te zetten. De scholen zijn uiteindelijk niet verantwoordelijk voor het bieden van onderwijs aan leerlingen, dat is de Staat.
Het vervelende is dat dit geschuif met verantwoordelijkheden voorbij gaat aan de werkelijke vraag: wat gebeurde er precies en had dat voorkomen kunnen worden?
Gisteren 'Dit was het nieuws' gezien? Daar werd een leuk grapje gemaakt over alweer een repressief wetsvoorstel. De enkele idioot die bij een evenement of winkelketen een verkeersregelaar overhoop dreigt te rijden, moet bestraft gaan worden met het innemen van zijn auto.
"Daar wordt zo'n idioot beslist rustiger van" grapte Harm Edens.
Op scholen, ook SO scholen zie de rubriek zorgenkinderen, komt men op de een of andere manier ook niet verder dan kinderen een gedragscontract of procedure van uitzetting voor te leggen in de veronderstelling dat dat ze wel af zal schrikken van hun uit de hand lopende gedrag.
Terwijl het goed mogelijk is dat hun gedrag, de aanvankelijke prikkel voor boos worden, heel redelijk is, of eenvoudig weg te nemen is als de oorzaak van die prikkel bekend zou zijn.
Wat gebeurde er precies is een goede vraag die niet gesteld wordt. Alleen het gedrag van de leerling is beschreven. En daar is iedereen het over eens, dat kan zo niet.
Groet,
Miriam Lavell

Wat er is gebeurd

Eigenlijk niet veel anders dan de andere incidenten met onze zoon. Onze zoon krijgt een bal tegen zijn hoofd. Dit gebeurde niet met opzet, maar dat verschil ziet onze zoon dus niet. Een juf praat met hem, maar zijn gezicht doet pijn. Ineens wordt hij blind van woede en wil op het kind die die bal schoot afgaan. Juf probeerde hem nog vast te pakken bij zijn arm, maar zoon wordt daardoor nog bozer en rukt zich los en gaat op zijn klasgenoot af. Hij duwt hem op de grond en wil gewoon doorgaan met zijn aanval. Hij wordt hierin gestopt door de juf. Er is (gelukkig) verder niets aan de hand met zijn klasgenoot. Waarom dit anders is dan vorige kortsluitingsreacties ? Onze zoon is inmiddels 12 jaar en wordt groter en sterker en school is bang dat het verder uit de hand gaat lopen. Nou is deze school best een kleine en komen deze aanvaringen veelvuldig voor. Onze zoon heeft een diagnose en wat je al zei Miriam er is dus een andere optie, namelijk het SO. Ik ben al enorm geschrokken van deze brief, maar mijn man was helemaal kwaad. Aan de ene kant snap ik de school wel, maar mijn man ook. Het gedrag van onze zoon (die absoluut niet goed te keuren valt) wordt wel enorm uitvergroot, omdat hij dat etiketje heeft. Ik heb zoiets van .... ik wil het graag rustig houden dat laatste half jaar. Als hij nu geschorst zou worden, zal dat een grote terugslag betekenen voor hem. Ze weten dat ook op school en zeggen daar ook rekening mee te houden, maar zo voelt het helemaal niet,

Dropke

Zoon

Dropke, krijgt je zoon op de één of andere manier hulp / behandeling i.v.m. zijn 'diagnose' en gedrag? Behalve het 'niet goedkeuren' van zijn gedrag door jullie, het uitvergroten ervan en straf door school, lijkt het mij belangrijk dat hij er mee kan leren omgaan. Ook (juist) met oog op de middelbare schooltijd die eraan zit te komen.
Op mijn oude werk (dagbehandeling) leerden wij kinderen soms niet meer dan dat zij zélf tegen anderen konden vertellen waar ze bij hun aan moesten denken. Een voorbeeld van toen waar ik bij jouw zoon aan moest denken: jongen van 13 ging aan het begin van het schooljaar al zijn nieuwe leraren af om te vertellen dat als hij pijn had of verdrietig was, hij zijn handen voor zijn ogen deed. Zijn vraag was of ze dan a.u.b. niet tegen hem wilden praten, omdat hij daar op zo'n moment echt niet tegen kon. Naast het voordeel dat leraren geïnformeerd waren, gaf het de jongen weer het gevoel meer regie over zijn leven te hebben.
Ik vind trouwens alleen maar dreigen met schorsing niet eerlijk als je die jongen ook niet iets in handen geeft waarmee dit gedrag voorkomen kan worden. Een time-out kaart, een vluchtmogelijkheid... of heb ik nu last van beroepsdeformatie?
Groeten, Maw.

Andere kant

een aantal jaar geleden hadden we op school een leerling die om kleine dingen enorm uit zijn dak kon gaan, hij had ook iets met een paar lettertjes.
op zich aardige knul, maar op een gegeven moment hadden we toch te vaak blauwe plekken opgelopen door de uitbarstingen en waren er teveel leerlingen bang voor hem. er is toen ook een procedure opgezet, maar eerst heeft hij een tijdje bij mij in het rt-lokaal zitten werken en bleef hij tijdens pauzes binnen en moesten zijn ouders hen ophalenn en brengen om buitenschoolse incidenten te voorkomen.
niet leuk misschien voor hem om buitengesloten te worden, maar steeds bluwe plekken of jeje leven niet zeker voelen is voor anderen ook niet leuk. 't was oik nuet als straf bedoeld maar als beschermen voor alle partijen

Het is niet

zo, dat dit heel vaak voorkomt hoor. Het is eerder iets wat zelden gebeurd. dirksmama : Het voorbeeld dat jij geeft lijkt me veel extremer. Wat ik niet snap, onze zoon heeft een rugzak en dit gedrag is al eens eerder besproken (jaar geleden) met de opmerking dat er extra begeleiding moest komen in vrije situaties. Daar is toen geen aktie op ondernomen. Nu het weer is gebeurd krijgen we dit op ons bord en worden ineens de maatregelen genomen die al eerder genomen hadden moeten worden. Zo wordt in pauzes nu een 1 op 1 situatie gecreeerd en tijdens het klaarzetten van spullen voor de gym, mag hij helpen of mag in zijn eentje op de basket mikken. Hadden ze dit eerder gedaan, dan was de kans zeer groot dat ze dit hadden kunnen voorkomen. Bij onze zoon zijn buitenschoolse incidenten eigenlijk niet aan de orde, het probleem ligt echt in en rond school. Ik denk dat het komt, omdat hij niet uit de situatie kan stappen. Gewoonlijk kan hij in vrije situaties weglopen. Ook vind ik het knap oneerlijk om hier in groep acht mee aan te komen. Het is niets nieuws en dus wisten ze dit al vanaf dat hij 6 jaar is. Dat een kind op zijn 12e groter en sterker wordt, lijkt me ook geen verrassing. Ik vind het dus al met al een beetje makkelijk van de school.

gr Dropke