Home » Forum » Ben ik egocentrisch en egoïstisch

Ben ik egocentrisch en egoïstisch?

124 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
Richel
Ben ik egocentrisch en egoïstisch?

Mijn vrouw is fulltime huismoeder en ik ben fulltime kostwinnaar. Ze klaagt veel en verwijt mij stelselmatig dat ik egocentrisch, egoïstisch en lui ben en dat ik meer in het huishouden moet doen. Mijn familieleden steunen haar daar in.

Ik trek dit niet meer. Een situatieschets. We zijn tien jaar samen, drie kinderen van respectievelijk 13, 7 en 5 jaar oud (de oudste kreeg ik dus gratis zeg maar). Eigen huis (had ik al voordat ik haar leerde kennen) en twee auto's.

Mijn (werk)dag ziet er als volgt uit: van 8:00h tot ca 18:30/19h ben ik naar/aan het werk. Als ik thuiskom hebben mijn vrouw en kinderen meestal al gegeten. Als ik heb gegeten breng ik doorgaans de twee jongste kinderen naar bed, de oudste redt zich inmiddels wel. Zo nu en dan help ik wel hem met zijn huiswerk e.d. Vanaf ca 21:00/21:30h heb ik een paar uur voor mezelf, die ik naast ontspanning noodzakelijkerwijs (want oud huis) vaak ook besteed aan (voorbereiden van) klussen in en om het huis.

Haar (werk)dag ziet er als volgt uit: van 7:45h tot ca 8:30h bezig met de twee jongste kinderen voorbereiden en naar school brengen. Daarna thuis koffiedrinken met een vriendin, internetten en/of shoppen. Om 12:00h kinderen ophalen, lunchen en om 13:00h kinderen weer naar school brengen. Daarna weer met een vriendin, internetten (fotoalbums maken ed) en/of shoppen/boodschappen doen. Om 15:00h kinderen ophalen en vervolgens wat huishoudelijke taken en eten koken. Pas 's avonds (als ik thuis ben) wordt serieus bezig gegaan met de huishoudelijke taken. Wassen, stofzuigen, dweilen, was ophangen, strijken, was opvouwen, etc.

In het weekend kook ik en ook de benodigdheden daarvoor regel ik. Als ze ergens heen wil mag ik doorgaans als taxichauffeur fungeren want ze is wat angstig om auto te rijden. Daarnaast besteed ik veel tijd en energie aan klussen. Ter illustratie, ik heb een aanbouw gerealiseerd van ca 32 m2. Casco had ik – vanwege tijdgebrek – uitbesteed aan aannemer. De rest; binnenmuren, leidingen, CV en zelfs de complete badkamer heb ik zelf ontworpen, voorbereid en gerealiseerd. In een half jaar tijd. Om een indruk te krijgen hoeveel werk dat is zou ik zeggen kijk eens naar help mijn man is een klusser.
Verder: carport gerealiseerd, schuur gebouwd, tuinkas geplaatst, garage geplaatst en nu bezig met het realiseren van een terrasoverkapping (haar wens). Dit zijn voorbeelden van wat grotere klussen maar er zijn voldoende minder spannende werkzaamheden (als grasmaaien en en kinderen naar zwemles of sport brengen ed) die ik doorgaans ook mag verzorgen.

Er is overigens ook de regel ingesteld dat het weekend voor het gezin is. Eigen ontspanning als tennissen of vissen of wat dan ook zult gij niet in het weekend doen. Alsof ik door de week nog tijd en energie heb daarvoor.

Ik trek de situatie niet meer. De familieleden die haar steunen vind ik maar raar want dat betreft een andere situatie. Daar hebben beiden een fulltime baan en is er geld genoeg om eventuele projecten in en om het huis volledig uit te besteden. Kortom, ben ik egocentrische en egoïstische of heb ik misschien best wel gelijk als ik vind dat ze onterecht klaagt en verwijten maakt?

Karin*
Tjonge

dat klinkt erg ongezellig bij jullie thuis. Heb je ook nog postitieve dingen over je vrouw te melden? Het klinkt namelijk niet alsof je haar erg aardig vindt?

zebra
Nee

ik vind jou niet egoïstisch en egocentrisch. Je hebt ervoor gezorgd dat het huis een stuk aangenamer is om in te verblijven,, je doet klussen als grasmaaien maar ook kinderen naar bed brengen, naar zwemles, eventueel oudste helpen met huiswerk terwijl je een lange dag weg bent.

Ik zal zeker niet zeggen dat het niet zwaar kan zijn om thuisblijfmoeder te zijn met 3 kinderen maar je vrouw heeft mi overdag voldoende tijd voor zichzelf. Het lijkt me billijk dat jij dan ook wat tijd mag hebben om te gaan sporten ed, als dit dan in het weekend gebeurt, so be it.

Temet
Twee dingen

Twee dingen
Ten eerste: ik wil het nog wel eens hebben over sexestrijd, desondanks is het woord kostwinner en niet kostwinnaar :-)

Ten tweede: misschien moeten jullie gewoon alletwee in deeltijd buiten de deur werken? Zij meer werk buitenshuis (reuze goed voor van alles), jij meer werk in huis.

Ook doen als zij per uur minder verdient dan jij.

Groeten,

Temet

j@ost
Tja

Zoals jij het nu beschrijft ben je zeker niet egocentrisch/egoistisch. Denk dat je eens met de vuist op tafel mag slaan. Je bent haar partner niet degene die voor het inkomen zorgt/ klusjesman / oppas / taxichauffeur ed.
De rollen eens omdraaien of evenwichtiger verdelen lijkt mij wel een goed idee.
Van die familieleden zou ik niet teveel aantrekken.

eiland
Opvallen

Dat is geen vraag die hier beantwoord kan worden. Op zich is het rare vraag om te stellen: er is niemand die hierover het oordeel kan vellen. Je kan er wat van vinden maar dat doet niets aan de mening van jouw familie en gezin af.
Er is een aantal zaken die mij opvallen aan jouw verhaal. Als jij op je werk bent, hoe weet jij nu hoe haar dag eruit ziet. En zien haar dagen er altijd zo uit? Ik vraag me af of zij haar dagen ook zo zou omschrijven. Je schrijft ook niets over wat ze wel doet of heeft gedaan. Misschien heb je daar geen (goed) beeld van en denk je daarom dat het weinig is. Daarnaast schrijf je een hele rits aan bouwwerken: heb je die laten realiseren of heb jij die eigenhandig gerealiseerd? Zijn ze ook af? En wat was de tijdspanne daarvan?

Tja, manlief vist of tennist hier niet maar ik weet ook niet of dat wel zo handig zou zijn. Vissen kan een hele dag duren maar ook een uur, je kan de hele dag op de tennisbaan of aan de bar hangen maar ook een uur. Ik vind bepaalde taken heel lastig omdat ik er niet goed in ben. Toch pak ik ze op omdat ze anders blijven liggen. Dat vind ik soms heel oneerlijk.

Maar misschien moet het niet gaan over het werk of de hoeveelheid ervan maar over de betrokkenheid bij het gezin. Daar bestaat geen externe maat voor, alleen de maat van jouw gezin. Het zijn zij waar jij mee door moet (of niet). En met vinden dat jij op een 'ik heb gelijk eiland' zit, schiet je niets mee op. Hoe is het voor hun? Ik zou mij afvragen waarom jouw familie haar steunt, wat is hun gezichtspunt op deze situatie en op jouw rol in het bijzonder. En niet vast gaan zitten in een gelijk-ongelijk situatie of een 'ik zeg dat ik niet kan of dat het oneerlijk is terwijl ik eigenlijk niet wil', tenzij je je gelijk halen belangrijker vindt dan het oplossen van de onvrede over en weer.
Mijn advies zou zijn om hun mening in elk geval serieus te nemen ongeacht wie er gelijk heeft. En natuurlijk vind je altijd van jezelf dat je de meeste gelijk hebt. Daar schiet je dus niets mee op. Alleen zo kan je dit oplossen. Misschien moet er bijv. een nieuwe manier van het invullen van de taken komen, niet meer of minder maar anders. Een waar elk gezinslid mee kan leven.

Marjanne
Richel

De 10 jaar dat ik fulltime thuismoeder was , deed ik het huishouden, alle clubjes, administratie, sociale contacten tja eigenlijk alles en mijn partner die 5 dagen in de week werkte deed 'alleen' de klussen in en om het huis die ik niet (alleen) kon. Op zijn vrije dag gingen we regelmatig met zijn allen naar buiten, of kon hij ff zelf tot rust komen
Het voordeel van thuis zijn is dat je je eigen tijd kan indelen en ja helaas sta je dan wel eens savonds stond te strijken. Als mij partner grapte dat hij het geld verdiende dan verzekerde ik hem dat hij een rekening kon krijgen van wat ik 'voor hem' deed en voor de (ook zijn) kinderen.
Ik denk dat het net is hoe je het beleeft en hoe je elkaar waardeert in wat je doet. Ik moest er niet aan denken om 5 dagen in de week te moeten werken, en genoot met volle teugen van het thuis zijn. Ik denk dat het voor jullie tijd is voor een goed gesprek, misschien met iemand erbij die het gesprek kan leiden en 'vertaalt' wat er gezegd wordt. Zoals ik je nu hoor barst straks de bom

tsjor
Voor het gezin

Het zou kunnen zijn dat er twee heel verschillende belevingen zijn van het klussen dat je doet. In jouw ervaring ben je dan wellicht 'voor het gezin' bezig, maar het kan zijn dat jij in haar ervaring dan niet beschikbaar bent voor 'het gezin', maar dat alles in het teken staat van jou en je klussen. Ik zou dat zeker eens bespreken.
De tijden die zij met de kinderen bezig is en de tijd die zij voor zichzelf heeft neem je erg ruim voor haar. 's morgens heeft zij krap 2,5 uur om iets te doen, 's middags krap 1,5 uur. Dat is niet zoveel als het lijkt. Bovendien wordt een van de meest tijdvretende dingen altijd vergeten: opruimen. Maar het is ook 'lege' tijd, er zit geen tijdsdruk op, er zijn dingen die moeten, maar ze kunnen morgen nog, en als ze gedaan zijn moeten ze weer direct opnieuw. Kortom, dat lijkt eerder een kwestie te zijn van onderbelasting. Vreemd genoeg kunnen vrouwen die deels werken veel efficiënter het huishouden doen en zijn ze er ook tevredener over. Elke dag tegen dezelfde rommel aankijken, waarvan je weet dat die terugkomt zodra je het opgeruimd hebt is niet erg stimulerend. Ik zou zeker eens met je vrouw praten over hoe zij haar dag beleeft.
En dan dingen veranderen.
Jij maakt je laatste klus af en stopt voorlopig met klussen. Geef dat ook aan bij je vrouw en vraag of ze mee wil helpen, zodat het sneller klaar is. 's Avonds en in het weekend stil zitten en maar zien wat er op je af komt. Die tijd benutten met je vrouw en kinderen leuke dingen te gaan doen. Volgens mij moeten jullie dat nog ontwikkelen. Of zorgen dat je vrouw in elk geval één keer per week iets voor zichzelf heeft.
Je vrouw zou eens moeten gaan nadenken over haar toekomst. De jongste is 5 en zit op school. Ze kan zich gaan oriënteren: wat wil ze later gaan doen, wat wil ze met de rest van haar leven. Ze kan nu een studie gaan volgen, opleiding doen, vrijwilligerswerk of gewoon gaan werken. Tijd voor haar om haar dromen waar te maken. Vraag er eens naar, wat zijn haar dromen. En confronteer haar eens met de vraag naar haar toekomst, hoe wil zij over pakweg 7 jaar, als de jongste op de middelbare school is, haar tijd doorbrengen. Die tijd komt snel en ze heeft nu de kans om zich daarop voor te bereiden. Steun haar daarin en geef ook aan dat je eventueel zelf minder wil gaan werken als dat nodig is voor haar ontwikkeling.
Wat mij verbaasde was dat er twee auto's zijn, terwijl zij niet durft te rijden. Ik zou echt bespreken dat een van de twee auto's weg gaat en dan samen bedenken wat je met het geld doet dat je op die manier bespaart (niet voor klussen!)

Tsjor

Jo Hanna
Beeldvorming

Het beeld wat jij hier neerzet van je vrouw is dat van een lui varken wat jou dan ook nog eens keer de klussen die zij 'zou moeten doen' in de schoenen probeert te schuiven. Als het echt zo extreem is als jij hier schetst, heb je ontzettende pech met je vrouw. Maar zou het niet kunnen dat jij haar onderwaardeert en dat jij niet helemaal in de gaten hebt hoe veel zij doet om het gezin draaiende te houden. En dat het haar gevoel zou kunnen zijn van niet gezien en gewaardeerd te worden wat in de vorm van 'eisen' op jou af komt? Een opener houding voor hoe zij de dingen ervaart (in plaats van alle vermeende objectieve feiten op te sommen) zou misschien tot minder strijd en meer verbondenheid kunnen leiden. En dan zijn problemen veel gemakkelijker op te lossen.
Groet, Jo Hanna

Ella2007
Verhaal vrouw

Ik ben eigenlijk wel benieuwd naar het verhaal van je vrouw. Een verhaal heeft twee kanten.
Op mijn vrije dagen probeer ik ook regelmatig (tussen de bedrijven door) wat voor mezelf te doen, omdat alle andere uren dat de gezinsleden thuis zijn, ik a.h.w. ten dienste sta van het gezin. Dat kan in de ogen van mijn man ook wel lijken alsof ik de hele dag op de bank de libelle zit te lezen en niks uitvoer, maar op alle andere tjdstippen, dus het hele weekend, vanaf 15.00 's middags, de avonden, ben ik dus druk bezig voor het gezin en dat kan en vind ik ook prima, omdat ik het zo enigzins voor mezelf in balans hou.

Zoals je het beschrijft heb jij geen ontspanningstijd, en dat kan niet de bedoeling zijn, Het moet mogelijk zijn dat jullie allebei een paar uurtjes in de week tijd voor jezelf nemen. Dan maar iets minder klussen, en over een wat langere termijn verspreiden.

Wat ik verder merk: mannen kunnen zich heel goed afsluiten en uren achter elkaar bezig te zijn met wat zij willen doen. Klussen, hobbies, maakt niet uit. Dat betekent dat de ander zich op dat moment bezig moet houden met de andere zaken die moeten gebeuren. En in een huishouden met 3 kinderen is dat gewoon verdomd veel, ook met de regeldingen erbij. Als je vrouw het gevoel heeft dat zij de verantwoordelijkheid heeft voor het plannen van alles, en jij bent regelmatig "afwezig", doet niet mee, omdat je aan het klussen bent, kan dat bij haar ook frustratie opleveren.

Vraag haar dus wat ze wil, wat haar prioriteiten zijn, en heb het daarover. En geef ook aan dat je ook tijd voor jezelf nodig hebt. En maak afspraken over hoeveel tijd dan, en wanneer. Je schrijft "Er is overigens ook de regel ingesteld dat het weekend voor het gezin is. Eigen ontspanning als tennissen of vissen of wat dan ook zult gij niet in het weekend doen." Waar was jij toen deze regel werd ingesteld? Je kan toch zelf ook aangeven dat dat voor jou niet werkt, en wat jouw wensen zijn ?
Praten dus, en niet verwijten, maar rustig en redelijk. Desnoods met iemand erbij.

Maylise
Nee

Puur gebaseerd op jouw verhaal vind ik je niet egoistisch. Je werkt fulltime, doet allerlei klussen in en rond het huis en zorgt daarnaast mede voor de kinderen waaronder voor 2 die niet van jou zijn. Dat vind ik allemaal niet egoistisch. Ik ben het met je eens dat als je huisvrouw bent je ook inderdaad bijna het volledige huishouden behoort te verzorgen.

Maar goed in de praktijk heb je er natuurlijk niks aan als mensen hier zeggen dat je wel of niet egoistisch bent. Je zal uiteindelijk toch echt met je vrouw moeten gaan praten. Probeer eerst eens voor jezelf duidelijk te krijgen wat de grootste knelpunten zijn en wat je graag anders zou zien. Je kan nooit alles in 1 x veranderen dus richt je op wat voor jou het meest belangrijk is. Denk na over mogelijke oplossingen.
En vervolgens breng je die punten te sprake. Geef je vrouw ook de tijd om er over na te denken en vervolgens kan je samen een oplossing bedenken. Neem haar ook serieus. Misschien zijn er ook dingen die zij anders zou willen.

En geheel persoonlijk denk ik dat het misschien inderdaad beter is dat ze weer gaat werken. Daar heeft ze nu meer tijd voor. Ze heeft dan ook weer meer te doen. Er komt meer geld binnen en dan kunnen jullie meer klussen uit besteden. En daardoor blijft er meer ruimte voor echte vrije tijd voor jullie allebei.

Richel
Bedankt voor de fijne reacties!

Iedereen bedankt voor de fijne en uitvoerige reacties, doet me goed!

Ik denk ook dat het goed is dat ze meer activiteiten buitenshuis gaat ontplooien. Is ook zwaar dag in dag uit die kleintjes om je heen. Verder heb ik ook al stappen ondernomen om meer (uit) te (gaan) praten, met begeleiding. Dit was min of meer een voorbereiding daarop: hart luchten doet goed en de reacties ook.
Bedankt.

Mvg,
Richel

Richel
Natuurlijk zijn er ook positieve dingen

Natuurlijk zijn er ook positieve dingen, zit in een dip dus zie zaken wat zwart nu...

Richel
Thx

Fijn om te horen dat je me niet egoïstisch en egocentrisch vindt. Bedankt.

Richel
Oeps

Oeps. Kostwinnaar klinkt wel zo positief ;-)
Helemaal mee eens, helaas zal het momenteel nog niet zo gemakkelijk zijn om werk te vinden voor haar.

Richel
Lastig

De rollen evenwichtiger verdelen gaat nog niet zo gemakkelijk zijn, ze vindt immers dat ik (nog) meer in het huishouden moet doen.

Mussie
Thuis

Op basis van wat jij schetst, vind ik ook dat je vrouw de bijna-volledige verantwoordelijkheid voor het huishouden zou moeten nemen. Jij werkt de hele dag en draagt daarnaast nog een steentje bij.
Maar vergis je niet in een dag thuis met kleine kinderen! Dat kan echt slopend zijn. En dus snap ik heel goed dat ze haar rust overdag neemt, en dan 's Avonds aan de slag moet. Bovendien is het eenzaam. Dus ik begrijp ook wel dat ze haar vriendin opzoekt.
ik merk vaak dat mensen zich vergissen in zo'n dag thuis. Ik ben een dag per week vrij, en die dag is tot de nok toe gevuld met boodschappen, opruimen, aandacht voor de kinderen, schoonmaken en koken. En dan zeggen mijn collega's de volgende dag: lekker uitgeslapen? Ook mijn man kan dan met de beste intenties belangstellend vragen of ik lekker rustig dagje gehad heb.
En als laatste: vergeet niet dat werken voor sommige mensen meer voldoening geeft. Er zijn heus mensen die thuis blijven en met wie het prima gaat maar er zijn ook mensen die daar niet gelukkig van worden. Misschien geldt dat ook voor jouw vrouw?

Richel
Hoe ik weet

Ik weet hoe haar dag eruit ziet omdat ik ook wel eens een dag thuiswerk en ook een tijdje ziek ben geweest. Mbt de bouwwerken: bij de uitbouw heb ik dus de buitenmuren en het dak laten doen, de rest heb ik allemaal zelf gedaan. Vergeet daarbij svp niet de tijd die het kost om telkens op en neer naar de bouwmarkt te gaan.
Ik weet dat het niet zo zeer draait om gelijk hebben en gelijk krijgen, maar ik trek vooral de verwijten gewoonweg niet meer.

Richel
Autootje twee kost bijna niets

Ik denk dat het inderdaad goed gaat zijn als ze meer activiteiten buitenshuis ontplooit. Geef dit ook regelmatig aan maar gebeurt tot op heden niet.

Dat met die twee auto's is inderdaad een punt maar ach autootje twee kost bijna niets en is toch wel heel erg gemakkelijk.

Richel
Klopt

Klopt, ze voelt zich absoluut ondergewaardeerd, en, ik kan daar weinig optimaal mee omgaan.

Richel
Eens

Een huishouden met drie kinderen is ook veel en zwaar, eens. Dat mbt eigen ontspanning ook in het weekend gaat aan worden gewerkt!

Laura
Andere kanten

Ik lees hiervoor al wat reacties waar ik het mee eens ben.
1. een dag thuis met kinderen wordt enorm onderschat. Jij beschrijft haar dag terwijl je die helemaal niet kent en niet weet wat zij allemaal doet terwijl je niet thuis bent. Het akelige van huishoudelijk werk en zorg is dat andere het niet zien. Ik werk nu,maar ben ook een paar jaar thuismoeder geweest. Dat vond ik veel zwaarder! En vooral ondergewaardeerder.

2. Dit is jouw verhaal. Haar verhaal is waarschijnlijk anders. Vele onderzoeken laten zien dat mannen en vrouwen heel verschillend inschatten hoeveel tijd mannen/vaders aan huishouden en kinderen besteden. Zoals jij het beschrijft lijkt het veel wat je doet, maar hoe weten wij of jij jouw bijdrage niet veel mooier voorstelt dan hij in werkelijkheid is? En die van haar onderschat (zie 1)? Misschien zien je familieleden het ook wel realistischer dan jij, en steunen ze haar daarom?

3. Het gaat om waardering en betrokkenheid. Niet om hoeveel uur wie waaraan besteedt. Je vrouw zeurt zo omdat ze waarschijnlijk niet veel waardering van jou krijgt voor wat ze doet. Uit je verhaal klinkt in elk geval niet veel waardering. Misschien heeft zij dat ook niet voor jou, dan moeten jullie daar samen eens over praten. Maar huishouden en zorg zijn wel erg ondankbaar, werkenden krijgen op hun werk vaak nog wel wat terug, en niet te vergeten salaris voor wat ze doen. Betrokkenheid: daarmee bedoel ik vooral bij je kinderen. Het klinkt nu alsof je dat ook een last of werk vind, om ze naar bed te brengen of in het weekend voor hen te kiezen in plaats van voor je hobbies. Maar tijd doorbrengen met je kinderen is toch ook ontspannend, dat zou toch leuk moeten zijn voor een ouder? Als ik de hele week gewerkt heb verheug ik me erop in het weekend iets met mijn kinderen te doen en tijd/aandacht aan hen te geven!
Misschien kun je om het weekend een middag iets voor jezelf doen? Maar dan moet je vrouw ook zo’n tweewekelijkse middag voor haarzelf krijgen (want nee, dat heb je doordeweeks niet met die 2 uurtjes die ze achterelkaar op school zitten).

Richel
Thx

Helaas nog niet zo gemakkelijk om nu een nieuwe baan te vinden voor haar...

Maylise
'zwaar'

Met drie kleine kinderen thuis zitten kan inderdaad vermoeiend zijn maar het gaat hier niet om kleine kinderen. Ze gaan alle drie al naar school en de oudste is al 13. Alle drie de kinderen zijn al op een leeftijd dat ze thuis ook wat kunnen hulpen. In elk geval hun eigen rommel opruimen en wat simpele huishoudelijke taken.

Het is niet alsof ze met twee peuters en een baby thuiszit. Dat is heel wat anders. Als je drie schoolgaande kinderen hebt dan is er echt wel tijd overdag voor zowel het huishouden als wat ontspanning.

eiland
Tip

Ik zou eerst deze crisis goed uitpraten en over een paar weken voorzichtig polsen hoe zij het vindt gaan (en natuurlijk hoe jij het vindt gaan) en daarna pas eens naar voren brengen of zij misschien ook buitenshuis wil gaan werken. Als je dat in zo'n situatie voorstelt, zou je aan mij een hele slechte hebben want dat zou betekenen dat ik helemaal niet gehoord wordt omdat je dan de indruk wekt dat naast het huishouden best nog een baan kan. Dan zou ik vinden dat je zeer egocentrisch bent.

Richel
Zie hoe ik weet

1 zie mijn eerdere reactie: "hoe ik weet".
2 Misschien wel ja. Ik zou zeggen ga eens een badkamer bouwen en/of kijk eens naar help mijn man is een klusser ;-)
3 Goed punt, ik ben wellicht suboptimaal met waardering tonen. Tips?
Tijd doorbrengen met gezin vind ik ook fijn en gebeurt ook best veel, soms zit ik er gewoon doorheen, kapot vh werk en dan de kinderen naar bed brengen was/is best zwaar. Gelukkig wordt dat nu ze ouder worden wel gemakkelijker.

Richel
Wordt inderdaad al wat gemakkelijker

Het wordt inderdaad al gemakkelijker nu de kinderen wat ouder worden :)

Richel
Eeeuuh

Bedankt voor het advies.

Mussie
Hee maylise

Uit je andere berichten weet ik inmiddels dat je een veel meer ervaren moeder bent dan ik, en dat blijkt maar weer! Ik vond kinderen van 5 en 7 echt nog wel klein en 'zwaar' bij tijd en wijlen.

cqcq
Wie is die man die zondag het vlees snijdt?

Ik ben blij dat je niet mijn man bent. Je bent er bijna nooit. Maakt lange dagen. Mist doordeweeks eigenlijk alle maaltijden als ik het goed snap?

en als je dan thuis bent, ga je klussen. Klussen voor onderdak voor auto's waar je vrouw eigenlijk niet in rijdt? Voor een schuur? Waren die klussen echt nodig? Klaagt je vrouw eigenlijk niet omdat je nooit echt beschikbaar bent?

Waarom maak je eigenlijk zulke lange dagen op je werk? Ben je niet gewoon tevreden met hoe je huis nu is?

Wij lezen de situatie alleen maar van 1 kant. N.B jouw familie, die beide kanten kent, staat aan de kant van je vrouw. Ik denk dan ook dat je de situatie niet goed voorstelt, en echt maar een deel van het verhaal vertelt.

Ik zou stoppen met klussen (scheelt ook geld en één v an de auto's de deur uit doen zodat je wat uren kunt minderen op je werk en ook eens kunt aanschuiven bij de gemeenschappelijk maaltijd. Wat meer meemaken van het gezinsleven. Investeren in je gezin i.p.v. in stenen en in je carrière.

Brianna F
Mwah

Noem me ouderwets, maar ik vind dat als de man fulltime werkt en je als moeder fulltime thuis zit, het niet meer dan normaal is dat alle huishoudelijke taken op de vrouw neerkomen. Eerlijk verdeeld toch? Ik ben ft thuis, had 3 kleine kinderen en ik kan nu niet zeggen dat ik het zwaar vond, vooral toen ze naar school gingen had ik in die paar uurtjes die ik alleen thuis was toch wel alle huishoudelijke klussen klaar. En 's middags deed ik boodschappen, ging naar een vriendin of even de stad in. Kwestie van plannen. En 's avonds als de bubs in bed lag, begon mijn vrije tijd.
Mijn man heeft nooit mee hoeven helpen, hij had zijn ft baan en ik kon fijn mijn eigen tijd indelen.

Pagina's

Onderwerp gesloten