Nieuw: Ontdek nu alle events en workshops bij jou in de buurt op het Ouders Eventplatform
Relaties Relaties

Relaties

anoniempje

anoniempje

31-10-2012 om 23:44

Burn out of wat?

Ik word de laatste weken doodmoe van mijn vriend,we hebben 3 kids van 8,7 en 2,ik werk 3 dagen p.w,hij is zelfstandig ondernemer!
Ik heb geen ervaringen met een burn out,maar hij loopt hier al weken om het kleinste te vloeken,straks waren de oudste 2 ruzie aan het makenen ze moesten naar hun kamer en er ging een hoop gevloek en gescheld vooraf!
Vervolgens de kleinste van 2 haalt toetsen van het toetsenbord van de laptop af(net laten maken),nog bozer en k*tjong,ik heb het hier helemaal gehad enz. enz.
Kijk we hebben allemaal wel eens een slechte dag,maar nu word ik echt moe van hem,hij praat ook niet over problemen,weet wel dat hij van div. klanten nog geld tegoed heeft en dat ik regelmatig wordt aangesproken door bekende uit onze woonplaats,wanneer ie dat en dat nu eens afkomtwerken,dan zeg ik werk dat dan allemaal af en dan mag ik me niet bemoeien,want ik weet niet waar het over gaat enz enz.
Hij werkt hard dat zal ik niet zeggen,maar wie houdt het nu vol om om 4.00u s'nachts op te staan(niet iedere dag hoor)en dan vervolgens tot 1.00u s'nachts te gaan darten(nou ja da's wel eerder afgelopen,dus te drinken)een tijdje kan dat,maar dat houdt niemand op 'n gegeven moment vol toch!
Hij werkt met familie,maar die zal niets aan hem merken,denk ik onder werktijd...
Ik moet zeggen hij ligt ook iedere dag op de bank(of te slapen of te scrabblen,kan ik me ook aan storen soms),zondags wil ik er regelmatig tussenuit met de kinderen,maar hij werkt 6 dagen in de week en is dan blij om op de bank te lamballen(vaak voetbal kijken)
Wel helpt hij soms mee om de kids in bad te doen en op bed te leggen(ook nadat ik een keer gemopperd heb,dat ik niet alles alleen kon en dat hij ook 3 kids wilde)
Ik ben ook niet zo'n prater,maar als mij iets dwarszat,zou ik het wel zeggen,hoewel hij laatst wel doorlietschemeren volgens mij heb ik een burnout,neem ik dat wel serieus,maar heb er geen ervaring mee verder!
Ook heb ik voor sinterklaas met korting speelgoed besteld voor de kids,ik zei maak dat maar terug over naar me(we hebben een aparte rekening,want ik maak teveel op,dus mijn geld is voor de boodschappen,zegt ie nee,die rommel allemaal,ze hebben al genoeg,ik ga daar geen geld aan uitgeven(meent ie waarschijnlijk niet),maar hij is een heel ander persoon,zo snel kwaad en vloeken/schelden(gewoon k*t enz. en als er iets is waar ik een hekel aan heb is dat doen bij de kinderen,zelfs die van 2 zei het laatst een keer na,echt snel geiiriteerd,niets kunnen hebben,maar ook weinig zin hebben in leuke dingen(vorige week vroeg vriend of we naar Slagharen kwamen,die zat daar op de camping,toevallig hadden we gratis kaartjes daarvan gekregen(niet dat we anders niet waren gegaan)ik was enthousiast en zei leuk,maar hij zei meteen nee,want dat is 2 uur rijden,dat vind ik veel te ver....
Ik wil nu al boeken voor de zomervakantie,want afgelopen zomer zijn we niet geweest,zegt ie nee,want ik gaan 2200 euro betalen voor een stacaravan(Italie)en eerst maar eens kijken of ik genoeg werk heb(hij werkt al va 2007 voorzichtzelf en bijna altijd alleen druk gehad,ik begrijp dat niet,geniet er toch van,het gaat toch al zo hard,heerlijk op de camping 2 weekjes...

Onze relatie is ook niet meer zoals het geweest is,sinds hij in 2010 "vreemd is geweest"(smsjes gelezen,ook nog van meerdere vrouwen,via chatsite ontmoet en zelfs 1 vrouw uit onze vriendengroep(heb bij kpn facturen opgevraagd))ben ik ook een tijdje mezelf niet geweest,ik had een enorme deuk opgelopen,mijn vertrouwen was geschaad,ik was hoogzwanger,dus hormonen gieren door je lijf en als je altijd tegoed van vertrouwen bent geweest dan zie je dat het allemaal niet zo heilig is overal!
In zijn ogen probeerde hij er alles aan te doen om het goed te maken,maar ik vond dat er weinig veranderde(hij vindt altijd dat ik hem te weinig aandacht geef,maar het was ook echt wel lust en het stoorde hem dat ik chaotisch/rommelig ben,tja praat dan....
iedereen heeft zijn voor/nadelen toch!
Nu ben ik gaan inzien dat ik altijd de goedzak ben geweest en alles altijd maar gepikt heb,dus nu doe ik mijn mond ook sneller open en dat botst nu regelmatig!
Ook vind ik het belachelijk dat hij een pincode op zijn gsm heeft,makkelijk om te zeggen,anders kijk jij er iedere keer weer in!
Als je elkaar vertrouwd,leg je de gsm gewoon op tafel zonder pin,of ben ik gek!
Die dingen storen me ook heel erg,dus echt goed is onze relatie ook niet te noemen,ik begrijp ook niet dat ik nooit in zijn bus mag rijden,als ik dan vriendinnen zie die dat wel mogen in de bus van hun man/vriend vind ik dat vreemd(snap wel dat hij weinig privegebruik met de bus rijdt,maar als ik toch eens wat op moet halen wat niet in mijn auto past!)
Ik moest dit allemaal even kwijt,hopelijk storen sommige zich niet aan mijn verhaal(vorige keer met een ander verhaal wat nare opmerkingen),anders moeten ze maar niet reageren........

Naar laatste reactie
Dit forum topic is gesloten, er kan niet meer gereageerd worden.
nonono

nonono

01-11-2012 om 00:04

Klinkt niet goed

Ik zou maar eens gaan kijken of hij echt elke avond aan het darten is of iets heel anders uitspookt. Ik ben ook zelfstandig ondernemer en hoef echt niet elke nacht tot 1 uur 'snachts weg te zijn, tenzij hij in de horeca zit.. Het klinkt meer dat hij er geen zin in heeft thuis te zijn met jou en de kids. En ik zou vrezen, gezien zijn geschiedenis, dat hij bij iemand anders rondhangt.
En mocht dat niet zo zijn: dan zou ik eerst zijn gsm willen zien, pin er van af. Afspreken dat hij zijn tijd niet verdoet met spelletjes en hem naar de huisarts sturen als hij werkelijk denkt dat hij een burnout heeft. Wat je nu schrijft denk ik totaal niet aan burnout, dan wil je niks meer- ook niet darten.

Eens met nono

Het wordt denk ik tijd voor jou om de balans op te maken. Zo te horen is je vriend er fysiek en emotioneel niet echt voor jou en jullie kinderen. Hij heeft jou aan het lijntje en ik denk dat er niet echt iets zal veranderen in jullie situatie als je hem zo zijn gang laat gaan.

Hij heeft problemen op het zakelijke vlak schrijf je. Het vloeken en schelden kan wel een teken zijn van stress en dat 'darten' is misschien een vlucht. Je bent geen prater schrijf je, maar probeer toch het gesprek aan te gaan. Vertel hem dat je wilt dat er wat verandert, omdat het anders verkeerd gaat aflopen. Als hij echt een burnout heeft, zal hij sowieso hulp moeten zoeken.

Chris

niet goed

niet goed

01-11-2012 om 12:25

Het bestaat wel:

Een man hebben die hard werkt en daarnaast bij zijn gezin is en meedraait omdat hij dat WIL.

Als je niet samen jullie gezinsleven kunt leven en van leuke uitstapjes kunt genieten en je vriend vertrouwt je zijn telefoon niet toe, wat voor leven heb je dan?

Je verdient iets beters.. En jij bent de enige die iets kan veranderen, hij zal niet zonaar veranderen.

Ik wens je veel sterkte !

Christel

Christel

01-11-2012 om 13:40

Het is al vaker gezegd

Je hebt al vaker over deze problemen geschreven en ook toen kreeg je het advies om voor jezelf en je kinderen te kiezen. Echt, je wordt met deze man nooit gelukkig.

Christel

Christel

01-11-2012 om 13:42

En nee

ik stoor me echt niet aan je verhaal, ik heb er zelf 13 jaar over gedaan bij mijn ex weg te gaan. Je mag het van mij alsmaar weer opschrijven, je mag van mij hoop houden, maar ergens weet je dat het ijdele hoop is.

anoniempje

anoniempje

01-11-2012 om 16:44

Bedankt voor de reacties....

Bedankt voor de reacties,idd wel kunnen gaan darten,wedstrijddarten heb k wel begrip voor,maar dan vervolgens als het op vrijdagavond s,om 3.00u/3.30u thuis te komen(zat)dan drink je misschien je problemen weg,want waarom heb je daar wel lol!
Iedereen zegt ook dat hij op een negatieve manier veranderd is,ook mindere kunnen hebben,snel op zijn tenen getrapt(kan k inkomen door hard werken en weinig slapen)!
En nog vervelender is dat ik geen inkijk heb op de financien,hij heeft zijn eigen pas en ik vraag er regelmatig naar,maar nooit eens samen bekijken ofzo!
Ik zei enkele weken terug dat ik de kinderbijslag wilde,omdat ik de winterjassen,schoenen enz. voor de kids had betaald,k vroeg om een aparte rekening omdat erop te storten,maar krijg je als antwoord stort jij er dan ook geld op voor de verzekeringen enz. te betalen,tja hij s kostwinner,maar mij lijkt als je van iemand houdt het niet uitmaakt dat je meer kosten betaald en ik ben gewoon daar stellig over,de kinderbijslag is voor de kinderen,maar blijkbaar begrijpt hij dat niet,ik kan me daar zo aan ergeren,ik geef eerlijk toe dat ik wel eens impulsief een aankoop doe,maar bovengenoemde dingen hebben ze nodig!
Mijn schoonmoeder zei van de week,ik zie dat tussen jullie en keer fout gaan,ik zei hoezo,jullie doen veelste veel apart,jij altijd met die 3 bezig en hij altijd werken,ja dat doet hij zelf,als je er iets van zegt,kijg je als antwoord van m,dat het zal moeten,maar soms heb ik ook het gevoel alsof ie liever weg is van thuis,maar dat zal wel lijken,zucht...........
Het is overal wel eens wat,maar bepaald dingen horen zo niet in een relatie.....

Peggy

Peggy

01-11-2012 om 18:20

Het symptoom van.....

zijn beweegredenen proberen te ontrafelen.....
Herken het.
Beloof jezelf bij deze dat je daar acuut mee stopt.
Samen zijn...samen je best doen....

Sterkte...en zorg dat je niet opbrandt; straks weet je wat een burnout is; omdat je er zelf één hebt!
(en ik weet wie het zegt.... )

Ginny Twijfelvuur

Ginny Twijfelvuur

01-11-2012 om 23:19

Dit klopt niet

Dus jij moet het doen met wat jij binnenbrengt en hij mag naar eigen goeddunken beschikken over de rest van het geld? Dat vind ik heel erg scheef.

Die kinderbijslag kun je trouwens ook op een andere rekening laten storten. Dat kun je wijzigen bij het SVB.

Ik vind jullie relatie niet in balans. Het kan best zijn dat hij heel hard werkt. En het kan best zijn dat hij krap zit. Maar jij bent van niks op de hoogte. En hij doet er alles aan om dat zo te houden. En dat klopt niet.

Sini

Ze werkt 3 dagen..

Oh en nog een keer sini

Er zijn zat redenen waarom de man kostwinner is in een gezin. Dat hoeft niet automatisch ouderwets/ongelojkwaardig te zijn toch? Mits de relatie in balans is.

Fiorucci

Fiorucci

02-11-2012 om 07:30

Sini ot

Mijn man is grotendeels kostwinner. Er is geen sprake van een ongelijkwaardige situatie alhier. Ik vind het ongelofelijk dat hier anno 2012 zo zwartwit tegenaan gekeken wordt.

krin

krin

02-11-2012 om 09:20

Sini e.a.

Wat Sini zegt, is de vaste riedel met uitstekende aanbevelingen voor een vrouw in een vermoedelijk uitzichtloze relatie, en een kort maar krachtig, zinnig stappenplan voor anoniempje. En mijn kaak klapte ook op de grond bij het lezen van "Ik zei enkele weken terug dat ik de kinderbijslag wilde". Dan mogen kostwinners nog helemaal jevanhet zijn, kostwinners die hun partner nog laten vragen om huishoudgeld zijn godzijdank een stuk zeldzamer dan 100 jaar geleden. Dus alle lange tenen weer even intrekken en terug naar het onderwerp, misschien?
Ik hoop dat ze er wat mee doet.

Stress en struisvogelen

Je vriend heeft de boel niet goed op de rit, qua werk is er chaos en financieël is het waarschijnlijk een drama. Hij is aan het vastlopen en weet er geen raad mee. De hoogste tijd om samen aan de tafel te gaan zitten. Zaken op orde krijgen waarin jullie elkaar steunen, ook financieël. Zakelijke uitgaves en privègeld scheiden. Waarschijnlijk gebruikt hij de kinderbijslag bijvoorbeeld om een rekening te betalen, dat gebeurt als er geen zakelijk geld binnenkomt. Hij raakt in de stress als jij vraagt om dit geld voor spullen voor de kinderen.
Darten en drinken is vluchtgedrag, wat geld kost, wat hij niet heeft.
Jullie hebben 3 kinderen, scheiden zou het laatste zijn waar ik aan zou denken. Praten, open kaart spelen en samen inzicht en de verantwoording dragen voor het bedrijf en privè. Hij gaat darten, jij koopt speelgoed. Alletwee geven jullie geld uit wat er niet is. Zo lang jullie de financieën niet samen op de rit krijgen komt er geen verbetering in de relatie. Blijven jullie tegenstanders terwijl je partners moet zijn en de zorgen delen.
Met een eigen zaak heb je geen tijd voor een burn out, dat kost je je huis,je zaak, je huwelijk en volgt er een faillissement.

Verschillende golflengtes?

Jeetje anoniempje, ik schrik er van hoe lang er al problemen spelen in jouw relatie (dat verhaal van cocaine kwam toch aan van jou?) en de weerslag die dit zal hebben op je kinderen. Kan je inschatten wat het voor hen betekent dat er spanningen en ruzies zijn (mijn interpretatie) en vader ontploft? Voor mij zou ontploffen over kattenkwaad van een twee jarige echt niet acceptabel zijn. Ziet je man wat voor effect zijn gedrag heeft op jullie hele gezin?
Verder heb ik het idee dat er inderdaad veel scheef is in de relatie en jullie op totaal verschillende golflengtes zitten. Ik kan me voor een groot deel vinden in de reactie van wil40. Ook ik lees uit je verhaal dat er financiele zorgen zijn in het bedrijf van je man (hij heeft geld tegoed van opdrachtgevers, moet veel werken, heeft een achterstand in klussen) en in de tussentijd geeft hij zijn geld uit in de kroeg en wil jij meer dan 2000 euro uitgeven aan een zomervakantie. Niet handig allemaal denk ik zo.
Samen aan tafel (desnoods met een externe partij, familie) om inzicht te krijgen in de financiën, wat komt er in wat gaat er uit, hoe staat het bedrijf van je man ervoor? En daar zou ik me echt hard voor maken (getrouwd in gemeenschap van goederen), want de situatie waarin hij het plaatje wel kent (of aan het struisvogelen is) en jij in het donker tast moet echt niet lang meer duren!
Veel sterkte.

Marieke

Marieke

02-11-2012 om 10:29

Struisvogel

Ik neem aan dat je in gemeenschap van goederen bent getrouwd. Als dat inderdaad zo is zou ik onmiddellijk een heel ernstig gesprek met je man gaan voeren en wel over de centen. Ik snap niet dat je hier zit te miepen over een pincode op zijn mobiel, terwijl je geen idee hebt of je op het rand van een faillissement zit of niet.
Het is prettig om jezelf als goedzak te zien, maar ik denk dat je vooral je kop in het zand steekt. Als je weet hoe je er echt voorstaat zul je daar ook naar moeten gaan handelen, in plaats van te klagen over je man zul je zelf geen verantwoordelijkheid nemen in plaats van te dromen over een vakantie in Italië terwijl je midden in de puinhopen zit (relationeel dan wel financieel). Jij bent voor de helft verantwoordelijk voor de financiën, gedraag je daarna en laat je niet afpoeieren.

Egel

Egel

02-11-2012 om 11:02

Denk het niet

Lijkt me niet dat ze in gemeenschap van goederen getrouwd zijn. Ze heeft het altijd over 'mijn vriend', en het komt wel voor dat mensen dat blijven zeggen als ze getrouwd zijn maar ik denk dat ik het wel weet...
Hoe dan ook anoniem, veel sterkte, ik hoop dat jullie elkaar en jullie zelf serieus kunnen nemen. Dat je ook je eigen gedrag even bekijkt. Probeer je te informeren over vanalles! Bijvoorbeeld over financiële zaken. En over assertiviteit (ook niet mijn sterkste kant hoor...). Probeer zoveel mogelijk een verstandig mens te zijn. En niet alleen maar vanalles denken, maar praat. Liefst rustig. Maar hou vol! Sterkte.

Ginny Twijfelvuur

Ginny Twijfelvuur

02-11-2012 om 22:17

Nou ja kostwinner

Wij verdienen samen de kost. Hier wint niemand.

Ik vind dit zo'n ouderwets begrip. Als de een nu fulltime werkt en de ander de hele dag voor de kinderen zorgt, kan ik me er nog iets bij voorstellen. Maar als je allebei een betaalde baan hebt, win je allebei de kost. Of werkt de minstverdienende dan alleen maar voor de leuk of zo? Even ter verduidelijking: mijn man verdient meer dan ik, maar er zijn complete gezinnen die moeten rondkomen met wat ik binnenbreng. Wat maakt dan dat mijn man de kostwinner is?

En op zich zou Wil wel gelijk kunnen hebben. Ware het niet dat er nog wel wat meer draadjes geschreven zijn hierover. Als je die allemaal op een rijtje zet denk ik dat er meer speelt dan alleen stress bij vriend van anoniempje.

donderkopje

donderkopje

03-11-2012 om 23:55

Triest

Ik word heel triest van het idee dat Anoniempje al maanden-(jaren?)lang haar vele voortdurende problemen met haar op alle fronten ziekelijke narcistische, manipulerende, sex-, drank- en cocaine- verslaafde partner - op geen enkele manier het hoofd kan/durft te bieden....

Anoniempje, vooral blijven schrijven hier... Je hebt al zoveel goede raad en adviezen gehad.....Ik hoop heel erg dat er ooit, ergens een knop bij je omgaat en dat je het aandurft voor jezelf en je 3 kinderen op te komen. Echt: je bent niet gek. Je kan zonder hem.

Reageer op dit bericht

Dit forum topic is gesloten, er kan niet meer gereageerd worden.