Relaties Relaties

Relaties

na zijn dood blijkt dat vader leugens verspreidde

In het kort: Mijn vader is onlangs overleden en ik ben er achter gekomen dat hij voor zijn dood mensen in zijn omgeving onwaarheden heeft verteld over mijn moeder en ook over mij. Nu was onze verstandhouding niet zo goed en het huwelijk van mijn ouders was ook behoorlijk slecht, dus het verbaast me niet helemaal dat hij dat heeft gedaan. Toch raakt het me wel en ik wil graag op zijn minst mijn moeder verdedigen, die door toedoen van mijn vader al een zeer klein netwerk heeft en nu denken die mensen mogelijkerwijs ook nog slechte dingen over ons. Dus voor mij voelt het alsof hij postuum haar nog een laatste streek heeft willen leveren. 

Heeft iemand dit ook meegemaakt, en wat kun je eraan doen?

Niet meegemaakt en lijkt mee heel pijnlijk en verdrietig, ook voor je moeder.
Maar zijn die mensen boeiend voor haar? Spelen ze een rol in haar leven, moet of wil ze iets met ze? Want de vraag is hoeveel je over je leven kan en wil delen met relatieve vreemden. 
Je kan het er ook bij laten. Sommige mensen komen er dan vanzelf achter dat je moeder een heel ander mens is dan ze dachten. Ik zou voor je moeder vooral inzetten op sociale contacten en een netwerk. Laat haar aansluiten bij een wandelclubje, handwerkclubje, naar kien- en kaartmiddagen voor ouderen gaan, er is hier zelfs dagbesteding voor bejaarden waarbij ze met een busje worden opgehaald en dan worden ze van 10 tot 15 'vermaakt' en dan weer thuisgebracht. Mensen komen je niet vanzelf opzoeken, maar ze kan en mag nu wel zelf keuzes gaan maken. Dat kan lastig zijn als je dat nooit geleerd hebt, maar sommige mensen leven juist op na het overlijden van hun partner als ze eenmaal door hebben dat ze dat best kunnen en dat het leven er alleen maar beter op wordt. 

Heeft ze zelf nog familie? Wonen die in de buurt? Anders is verhuizen misschien ook nog een optie. Maar goed, gezien de situatie verwacht ik dat dat contact niet erg hecht meer is door toedoen van je vader. 

Wat lijkt me dat vreselijk om te ontdekken. Ik zou even bedenken welke mensen het absoluut waard zijn om er nog achteraan te gaan. De rest zou ik laten zitten.

Toen mijn ex na mijn scheiding allemaal leugens over mij begon te vertellen, heb ik niets gedaan. Ik ging ervan uit dat mijn goede vrienden wel bij mij zouden komen om te vragen of de verhalen klopten. Dat bleek inderdaad zo te zijn. En degenen die zijn onzin klakkeloos aannamen, dat waren blijkbaar geen goede vrienden, die was ik liever kwijt dan rijk.

MRI

MRI

08-09-2026 om 15:49

Wat rot voor jou en je moeder. Ik denk wel dat mensen iemand meer door hebben dan je verwacht. Ze zien hoe jullie zijn, ze zagen hoe hij was. Geloof me, achterbaksheid voelen mensen vaak heus wel. Sterkte

troelahoep

troelahoep

08-09-2026 om 16:07 Topicstarter

MamaE schreef op 08-09-2026 om 15:04:

Niet meegemaakt en lijkt mee heel pijnlijk en verdrietig, ook voor je moeder.
Maar zijn die mensen boeiend voor haar? Spelen ze een rol in haar leven, moet of wil ze iets met ze? Want de vraag is hoeveel je over je leven kan en wil delen met relatieve vreemden.
Je kan het er ook bij laten. Sommige mensen komen er dan vanzelf achter dat je moeder een heel ander mens is dan ze dachten. Ik zou voor je moeder vooral inzetten op sociale contacten en een netwerk. Laat haar aansluiten bij een wandelclubje, handwerkclubje, naar kien- en kaartmiddagen voor ouderen gaan, er is hier zelfs dagbesteding voor bejaarden waarbij ze met een busje worden opgehaald en dan worden ze van 10 tot 15 'vermaakt' en dan weer thuisgebracht. Mensen komen je niet vanzelf opzoeken, maar ze kan en mag nu wel zelf keuzes gaan maken. Dat kan lastig zijn als je dat nooit geleerd hebt, maar sommige mensen leven juist op na het overlijden van hun partner als ze eenmaal door hebben dat ze dat best kunnen en dat het leven er alleen maar beter op wordt.

Heeft ze zelf nog familie? Wonen die in de buurt? Anders is verhuizen misschien ook nog een optie. Maar goed, gezien de situatie verwacht ik dat dat contact niet erg hecht meer is door toedoen van je vader.

Goeie vraag. Wat ik nu weet buren, de huisarts en de enige mensen in de familie met wie er nog contact was. Met de buren is er nooit veel contact geweest en de huisarts kan er hopelijk doorheen prikken. De familie met wie er nog contact was (familie van mijn vader) heeft voor zover ik nu kan overzien vooral dingen over mij gehoord die niet waar zijn. Mijn moeder is wel blij met het contact wat er met hen is, maar heeft er ook ambivalente gevoelens over. Die mensen zijn niet persé altijd even aardig tegen haar - ook in het verleden niet. Bij het sterfbed van mijn vader (die mensen waren er ook bij toen hij overleed) zijn er kwetsende opmerkingen gemaakt richting mijn moeder, wat mijn moeder misschien niet door heeft gehad, want het werd verpakt in een 'grapje'. Er speelt dus ook nog mee dat ik zelf een oordeel heb over deze mensen, afgezien dat zij partij kiezen/kozen voor mijn vader. Maar dat laatste kan komen omdat hij zichzelf waarschijnlijk als slachtoffer van mij en mijn moeder heeft gepresenteerd naar de buitenwereld. Met haar eigen familie was er geen contact meer maar die zijn wel op de uitvaart geweest. Ze vindt het lastig dat een zus van haar nu regelmatig belt, maar dat was dan weer iemand waar mijn vader een hekel aan had, dus het kan zijn dat mijn moeder zijn standpunt een soort van heeft geïnternaliseerd.

Het zou inderdaad mooi zijn als ze zulk soort clubjes krijgt, dat heb ik toen mijn vader nog leefde al geprobeerd aan te moedigen maar toen wilde ze niet of mocht ze dat niet. Ze heeft zodoende al 10 jaar in het geheel geen contact gehad met andere mensen buiten mijn vader om, en daarvoor ook al minimaal, dus ze is het inderdaad best wel verleerd om contact te hebben met andere mensen. We hopen heel erg dat ze nog een beetje een leven gaat krijgen na mijn vader en zal opbloeien - tot nu toe ben ik licht optimistisch daarover. 

troelahoep

troelahoep

08-09-2026 om 16:14 Topicstarter

IMI-x2 schreef op 08-09-2026 om 15:22:

Wat lijkt me dat vreselijk om te ontdekken. Ik zou even bedenken welke mensen het absoluut waard zijn om er nog achteraan te gaan. De rest zou ik laten zitten.

Toen mijn ex na mijn scheiding allemaal leugens over mij begon te vertellen, heb ik niets gedaan. Ik ging ervan uit dat mijn goede vrienden wel bij mij zouden komen om te vragen of de verhalen klopten. Dat bleek inderdaad zo te zijn. En degenen die zijn onzin klakkeloos aannamen, dat waren blijkbaar geen goede vrienden, die was ik liever kwijt dan rijk.

Nouja, dat is het dus, er zijn bijna geen mensen. Dus ik verkeer een beetje in dubio wat te doen. Ik vrees dat mijn moeder zichzelf niet zal verdedigen of het initiatief zal nemen tot contact. Dat doet ze met mij ook niet helaas (tot nu toe belt of appt ze niet uit zichzelf), alhoewel ze het wel fijn vindt om contact te hebben. 

Probeer niet om het probleem van je moeder op te lossen. Laat wat van haar is bij haar en focus je op jezelf.
Je moeder wist ook wel met wie ze getrouwd was.
Sta even stil bij wat jij (nog) wil met de leugens die over jou zijn verspreid.

troelahoep schreef op 08-09-2026 om 16:07:

[..]

Goeie vraag. Wat ik nu weet buren, de huisarts en de enige mensen in de familie met wie er nog contact was. Met de buren is er nooit veel contact geweest en de huisarts kan er hopelijk doorheen prikken. De familie met wie er nog contact was (familie van mijn vader) heeft voor zover ik nu kan overzien vooral dingen over mij gehoord die niet waar zijn. Mijn moeder is wel blij met het contact wat er met hen is, maar heeft er ook ambivalente gevoelens over. Die mensen zijn niet persé altijd even aardig tegen haar - ook in het verleden niet. Bij het sterfbed van mijn vader (die mensen waren er ook bij toen hij overleed) zijn er kwetsende opmerkingen gemaakt richting mijn moeder, wat mijn moeder misschien niet door heeft gehad, want het werd verpakt in een 'grapje'. Er speelt dus ook nog mee dat ik zelf een oordeel heb over deze mensen, afgezien dat zij partij kiezen/kozen voor mijn vader. Maar dat laatste kan komen omdat hij zichzelf waarschijnlijk als slachtoffer van mij en mijn moeder heeft gepresenteerd naar de buitenwereld. Met haar eigen familie was er geen contact meer maar die zijn wel op de uitvaart geweest. Ze vindt het lastig dat een zus van haar nu regelmatig belt, maar dat was dan weer iemand waar mijn vader een hekel aan had, dus het kan zijn dat mijn moeder zijn standpunt een soort van heeft geïnternaliseerd.

Het zou inderdaad mooi zijn als ze zulk soort clubjes krijgt, dat heb ik toen mijn vader nog leefde al geprobeerd aan te moedigen maar toen wilde ze niet of mocht ze dat niet. Ze heeft zodoende al 10 jaar in het geheel geen contact gehad met andere mensen buiten mijn vader om, en daarvoor ook al minimaal, dus ze is het inderdaad best wel verleerd om contact te hebben met andere mensen. We hopen heel erg dat ze nog een beetje een leven gaat krijgen na mijn vader en zal opbloeien - tot nu toe ben ik licht optimistisch daarover.

Wat vreselijk als je zo'n man hebt, helaas is ze niet de enige.

In aanvulling op wat anderen en wat je zelf al schreef, ik zou haar als je daar energie en mogelijkheden toe hebt, wel een beetje helpen om weer wat contacten aan te gaan en te onderhouden.

En hoe is die zus van haar, hoe vind jij haar?
Als jij haar een prima persoon vindt, en je zou je moeder weer contact met haar gunnen, dan kan je misschien wat positieve dingen over haar zus tegen je moeder vertellen, om een beetje wat positieve vibe na alle (vermoedelijk door je vader ingeprente) negatieve verhalen te brengen. Moet je waarschijnlijk wat vaker doen. 

Als je zelf ook contact met die zus hebt of wilt hebben, kan je natuurlijk zelf leuk contact hebben, daarover aan je moeder vertellen. En daarnaast kan je je tante dan uitleggen dat je moeder geen contact met anderen mocht hebben en dat ook verleerd is, dus dat zij misschien voorzichtig en herhaaldelijk kan proberen het contact aan te halen. Misschien als jij er ook bent, dat zij ook af en toe komt. En dan op een gegeven moment ook als jij er niet bent. Maar dat je tante weet dat ze niet moet verwachten dat je moeder makkelijk en snel zelf het contact zal onderhouden, dus dat zus wat meer haar best moet doen. Misschien ook maar eerlijk vertellen dat je vader mogelijk wat negatieve dingen over haar verteld heeft (dat hij dat vermoedelijk met veel van haar eigen contacten deed), dus dat dat kan verklaren als je moeder in het begin niet zo enthousiast is. En dat het dus wat tijd nodig heeft.

Zou mooi zijn als de zussen nu toch weer een redelijk fijn contact kunnen hebben.

Eens met iedereen behalve met Courage. Je moeder heeft duidelijk wat hulp van jou nodig om haar beeld van de buitenwereld weer te normaliseren. En voor activatie zou ik contact zoeken met haar huisarts. Die weet als het goed is wat de mogelijkheden zijn binnen de gemeente voor dagbesteding en sociale hulp. 
Ik weet dat het wellicht officieel niet mag, je moeder is tenslotte meerderjarig en bij haar volle verstand, maar in onze praktijk luisteren wij wel degelijk naar kinderen die voor hun ouders bellen.
Je klinkt als een heel lieve dochter voor je moeder.

Sorry, dubbel 

Reageer op dit bericht

Je moet je bericht bevestigen voor publicatie, je e-mailadres wordt niet gepubliceerd.