Home » Forum » Omgaan met moeilijke zoon van vriend

Omgaan met moeilijke zoon van vriend

2 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
Loli
Omgaan met moeilijke zoon van vriend

Sinds een jaar heb ik een relatie. We latten feitelijk, maar gezien het beroep van mijn vriend zien we elkaar niet heel erg vaak. Als hij wel eens hier is, gaat het heel goed met mijn kinderen (14 en 16). Ze vertrouwen hem, vinden hem erg aardig, schakelen hem in voor klusjes, hij hoort er helemaal bij.

Andersom is het veel lastiger. Ik ben nauwelijks bij hem als hij zijn kinderen bij zich heeft (ook pubers) want dan heb ik zelf mijn kinderen. Zijn zoon (16) heb ik daarom ook nog maar 1x gezien en zijn dochter (18) al veel vaker. Met zijn dochter klikt het. Die ene keer dat ik zijn zoon zag (op verzoek van de zoon) zat hij vastgeplakt aan tv en mobiel, wilde geen contact met me en al helemaal niet praten. Achteraf dacht hij dat ik hem niet aardig vond. Contact met zoon en zijn vader is ook moeizaam, vaak is hij in een heel slecht humeur tegen zijn vader. Voordeel van gescheiden ouders is dat als je geen zin hebt om naar de andere ouder toe te gaan, dat je dan ook niet hoeft en dus komt hij ook heel vaak niet bij zijn vader. Sociale vaardigheidstraining heeft hij al.

Waar ik eigenlijk mee zit is hoe ik met mijn vriend over zijn zoon moet praten. Vriend is soms helemaal klaar met zijn zoon, maar houdt van hem en probeert telkens opnieuw het contact te herstellen en te verbeteren. Tot nu toe moedig ik dat ook aan, we proberen samen zoon te begrijpen en te vergoeilijken. Maar soms ben ik er ook helemaal klaar mee dat zoon wel aardig is als hij geld van zijn vader nodig heeft en de rest van de tijd hem negeert of bokkig behandelt. Dat ie zijn vader telkens weer verdriet doet en afwijst. En dan vind ik het lastig om positief over hem te blijven praten.

Nu ik dit verhaal opgeschreven heb, weet ik eigenlijk geen concrete vraag meer...... Toch ben ik wel benieuwd naar tips of herkenning!

koentje
Ik vind

dat je dat gewoon tegen je vriend moet kunnen zeggen. Maar er wel rekening mee moet houden dat het zijn zoon is en zijn liefde voor hem onvoorwaardelijk. Daar moet je niet tussen gaan zitten. Ik denk bijv. dat het heel onhandig van je zou zijn als je je er mee bemoeit in de zin van 'je geeft hem dat geld niet hoor, want....'
Je kunt je ook op de valkte houden, wel begrijpen dat hij zich vervelend en in de maling genomen voelt, maar geen oordeel over zoon uitspreken. Wel kun je een mening uitspreken over zijn gedrag...
voorzichtig!

Onderwerp gesloten