Home » Forum » Verder na ontrouw deel 5

Verder na ontrouw deel 5

711 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
Flanagan
FieneR,

Je man is geen prater maar rengt je wel een kopje koffie op bed en geeft je een kus. Dat is m.i. een blijk van sorry. Iets wat je best kan waarderen en gewoon dank je wel voor kan zeggen. Dat maakt het makkelijker om op een ander tijdstip er over terug te komen.

Heeft je man veel stress op het werk en reageert hij daarom zo bot. Het helpt als je weet wat er speelt, het helpt je met het niet persoonlijk nemen van zijn woorden.
Nu lijkt het alsof je net zo hard terug slaat. Zoals het sacherijnig reageren op een kopje koffie.

Hij heeft geen zin in een sinterklaasfeest. Wij zijn op een gegeven moment Sinterklaasavond anders gaan vieren; gezellig naar een bowlingbaan en daar wat eten.
Momentje afleiding in een totaal andere omgeving. Vraag aan je man of hij het liever op een andere manier wilt vieren. Ik weet niet of jullie kinderen hebben en hoe oud ze zijn.
Zelf vind ik de hele negativiteit en demonstraties een aantasting van het pakjesavond. Alsof het bijna een schande is om het te vieren. Wat maakt je man geïrriteerd?

Of je man een borderline heeft of niet, zorg ervoor dat jij jezelf er niet zo door laat sturen.
Sta klaar als een partner, maar wel minder emotioneel en dus wat zakelijker. Met zakelijk bedoel ik je eigen belang niet uit het oog verliezen of ingaan op uitlatingen die alleen maar nadelig voor je zijn.het zet je man aan om meer naar zichzelf te kijken en met zijn gevoel te dealen omdat hij dat niet bij jou kwijt kan.

Flanagan
Wat mij hielp..

Een verandering van houding naar meer assertiviteit in mijn aanpak.
In de link staat wat je bereikt aan meer assertiviteit. Je merkt het niet alleen; je partner merkt het ook. Het geeft meer rust, waardoor gesprekken kunnen plaatsvinden en jullie elkaar kunnen helpen ipv ruzie maken.

https://assertief.nl/veelgestelde-vragen/assertiviteit/assertief-betekenis/

Brenda
FieneR

Of misschien is het wel gewoon een ongelofelijke kl**tz*k. Ik weet niet wat ik lees joh! Wat behandeld hij jou ontzettend respectloos? Dit pik je toch niet? Waarom? Niemand verdiend het om zo laag behandeld te worden. Het klinkt allemaal zo verdrietig en liefdeloos. Het klinkt alsof hij helemaal niet meer van je houd. En als hij dat wel doet dan heeft hij een behoorlijk verrotte manier om dat te tonen.

FieneR
Flanagan

'Je man is geen prater maar rengt je wel een kopje koffie op bed en geeft je een kus. Dat is m.i. een blijk van sorry. Iets wat je best kan waarderen en gewoon dank je wel voor kan zeggen. Dat maakt het makkelijker om op een ander tijdstip er over terug te komen.'

Uit mijn vorige post leek het misschien alsof ik na zo'n gebeurtenis dagen bot en chagrijnig doe, maar dat is echt niet zo. Uiteraard bedank ik hem voor een kopje koffie en geef ik een kus terug. Ik spreek ook vaak uit dat ik blij ben dat hij over zijn woede heen kan stappen en de draad weer op kan pakken. Het is echt niet zo dat ik bewust nog dagenlang loop te mokken of chagrijnig loopt te doen. Ik doe echt mn best om over dingen heen te stappen, maar ik heb er soms gewoon nog last van. Ik kan die knop niet altijd meteen om zetten, dus ja, soms hou ik dan een paar dagen afstand.

Miss
Dit

Alles heb ik weer laten bezinken. Pennestreek precies wat je zegt. Waarom zou ik nog meer pijn omhoog halen? Diep in mijn hart weet ik toch wel dat het zo is. Het heeft inderdaad totaal geen zin. Me zelf pijn doen en het verdriet opnieuw oprakelen. Alleen was het moment er weer. En dat hield mij bezig. Daarom heb ik net ook een gesprek gevoerd met man.
In mijn hoofd gaat hij weer vreemd, ik verzin de " gekste dingen "
Terwijl ik enorm druk was deze week met mezelf, komt dan toch de man met de hamer op zn moment binnen. Het hoofd wat over uren draait. Bed in. Bed uit.
Wat een wantrouwen. Bah. Het lijkt dan wel een soort dwang. Gelukkig heb ik het zelf in de gaten. En start ik volgende week met een mooie training om mentaal sterker te worden. ( 8 en lang )
Wat als ik het hoor/ zeker weet? Ik heb genoeg geestelijke tikken gehad. Dus nee voor nu FieneR ga ik het laten rusten. Het zal mij weer tot de bodem doen zinken als ik het hoor en daar wil ik vanaf, dat idiote gevoel.
Dankje pennestreek, jou post heeft mij tegen gehouden.

Wij slapen nog steeds samen. Ik kan het gewoon niet, het gevoel man/ vrouw " af" te zijn. Daarvoor hou ik nog steeds te veel van hem. Ondanks wat er gebeurd is.

Net sprak ik met hem, dan ben ik weer in de liefdes film van vorig jaar. Mijn miss man. Mijn oude.
Zo raar. Precies wat je zegt FieneR.
Ik noem het altijd Jantje lacht, Jantje huilt. Leg dat ook uit. Doe je dat ook tegen je man, vraag hem even te gaan zitten. Ik kijk hem aan en spreek hem aan als mijn zoon. Haha Maar dan op man- vrouw relatie.
Man reageerde hier ook als eerste heel nors. Dan reageer ik: gaan wij zn gesprek voeren. Dit vind IK niet leuk.

Toch zou ik proberen op dat soort goed maak momenten Dankjewel zeggen. En los laten.
Dat hij zo ijzig doet herken ik compleet. Zo is hij de warme lieve man en een uur later de " narcist" en haalt het het slechts naar boven. Als je hem tegen je hebt dan ga maar aan de kant gevoel.
Toch moet je blijven staan. Ik sta er steeds meer boven. Laat maar komen, en dan heb ik er verbaal van terug.

Geen tenen lopen, luchtig zijn.

Onthoudt : wij worden wakker en denken als eerste zoon, hond, ik & man.

Man word wakker en denkt: ik.

Miss
We kruisten elkaar.

Dat projecteren op jou, is een onderdeel van. ( mijn post bordeline)

Hij vind jou chagrijnig. Dus ben je chagrijnig.

Nee. Je bent niet chagrijnig. Hij ziet jou zo, dus projecteerd en reageert zo.

Laat je niet geestelijk kleineren. Dat is juist wat hem voed en hij zelf niet naar zijn eigen hoeft te kijken.

Het is nu eenmaal gemakkelijker naar partner te kijken ( wat hun dus altijd doen, dan naar zich zelf. Zoals mijn man, een week voor een traject het afkappen, hoefde niet meer, hij weet wel wat hij moet doen, van andere vrouwen afblijven)

FieneR kijk naar jezelf. Focus op jezelf. Steeds weer opnieuw.
Wat leren we toch veel bij.....

Flanagan
Assertiviteit

FieneR, het lezen over artikelen over assertiviteit kan bijdragen aan het minder gekwets voelen. Zo loop je uiteindelijk minder op eieren.

En als je merkt dat het werkt, ook dan kan het best gebeuren dat je je laat gaan omdat je moe bent of iets dergelijks. Maar ach, we zijn niet perfect en hoeven ook niet zo streng te zijn voor onszelf.

Mari
FieneR

Misschien kun je eens kijken naar deze test
https://www.psychologytoday.com/us/blog/the-legacy-distorted-love/201412...

Het is geen diagnose, het is een richtingaanwijzer.

sterkte

Miss
Tjonge jongen

De spijker weer op zn kop Mari !!
Pfff veel antwoorden met Ja :-(

Vandaag had ik een blauwe plek op mijn been.

Weet ik veel hoe ik er aan kom.

Kreeg een vragen vuur, waar ik wel geweest was, hoe ik er aan kwam, die had hij nog niet gezien. Of ik wel vrijdag met DIE vriendin uit eten was, waar ik was waar ik had gezegd. Man had even de kilometers gecheckt.
Waarom ik zo stil was. Waarom ik niet gezegd had dat de training door gaat donderdag ( was even vergeten te zeggen dat ze extra moeite had gedaan en ik deel kan nemen bij psycholoog)
Ik was verbluft, flabber de flap. Wat is dit.

Herkenbaar FieneR?
Wat hier Dus gebeurd is vandaag, HIJ projecteert zijn gedrag op mij. Het dubbel leven wat hij geleid heeft, gaat hij omdraaien.
Misschien dat ik vanavond toch maar eens apart ga liggen.... Of me afsluit zoals ik al deed op het hoekje van het matras.

Ik zit verbluft op de bank nu. Wat gebeurd hier in godsnaam.

Pennestreek
Och Miss

Ja, zoals de waard is vertrouwt hij zijn gasten... Projectie, dat is dit. Niet in meegaan. Ga je niet verontschuldigen, ga niet uitleggen, maar hou hem de spiegel voor.
JIJ bent niet vreemdgegaan, maar HIJ.

Ik zou dit even langzaam moeten verwerken. Is hij nu helemaal...

Flanagan
Miss,

Kan je morgen bij je ouders een bakkie koffie halen? Even ontladen.
Je hoeft niet alles alleen te doen zodat je je geïsoleerd gaat voelen.
Misschien dat de link over assertiviteit je ook mag helpen.

Zijn verandering lijkt een reactie op de verandering in jou, die hem niet is ontgaat.
Een soort paniek-reactie. Bespreek het anders tijdens de eerstkomende sessie bij de therapeut.

Miss
Dat is het vast...ja..

Hij voelde dat vammorgen al.

Na nogmaals een gesprek gevoerd te hebben (rustig) vroeg ik ook dieper aan hem wat het geweest kan zijn dit gedaan te hebben...
Omdat ik gewoon een goed gesprek met hem wil en dat tot hede toe niet krijg.
En ik ga er nu dan ook echt mee stoppen. Ik zal het nooit begrijpen, zo ver was ik al. Maar hij zelf dus nu nog steeds ook niet. En doet ook geen moeite. Maar ook dat wist ik al. Alleen werd dat weer even bevestigt.

Alles zat goed tussen ons, de intimiteit, het huisje boompje beestje gevoel. Bevestigde hij.

Toen opperde ik, gewoon omdat het kon.

Daar staat het los van zei hij, het was gewoon voor de fun, en hij sloot zich compleet af. Einde gesprek. Poef lampje weer uit.

In mijn ogen is het echt dat mede geweest, gewoon omdat het kon, ik ter goede trouw was.
Ik nu anders in het leven sta, en dat voelt hij.
Tis alsof ik vecht tegen de bierkaai.
Ik ga nooit meer krijgen wat ik had, misschien een glimp. Maar de rol als goede moeder, samen ouder te zijn is voor nu voelde. Ik zal het moeten accepteren. Meer dan dat zit er niet in...
Het was zeker paniek. Hij weet zich geen raad volgens mij met mij.
Omdat ik zo sterk groei en hij me niet bij kan houden, dat idee. ( ondanks zijn stempels)

Morgen heb ik idd al af gesproken met een fijne vriendin. En veel werk. Fijn, kijk ik nu al naar uit. Dat doet me goed. Weer vaste routine.

Miss
Bedoelde

Voelde is voldoende.

En ik denk dat de komende tijd zo blijft.
Ik moet er genoegen mee nemen. En hij met mij dat ik me nu anders opstel. Toch voelt het goed voor mezelf en is het oké. Ben nu ook niet verdrietig na deze houding, act weer van hem. Gewoon ome. Punt. Pennestreek dat wat jij posten in mijn achterhoofd. Dat kan ik voor het eerst zeggen sinds maanden.

Stop nooit meer de sleutel van je eigen geluk in de broekzak van een ander.

FieneR
Zeker herkenbaar

Ooooh ja! Dat omdraaien...die hebben we hier ook.
Dat ik (teveel) blijf hangen in achterdocht en wantrouwen is absoluut zo. Meer dan voor mij goed is. Maar als ik één ding inmiddels wel weet is dat ik degene ben die het tempo daarin bepaalt. En hoe harder hij roept dat hij mijn wantrouwen niet trekt. Of dat hij die achterdocht spuugzat is, hoe trager dat proces verloopt. Ik snap heus dat het een keer op moet houden, maar 100 procent zal het vertrouwen niet meer worden. De paniek en de triggers die die veroorzaken worden minder. Maar helemaal weg? Ik weet niet of dat ooit gebeuren gaat.
Maar nu krijg je dus dat hij mij wantrouwt in mijn wantrouwen. En dat creëert soms vrij absurde situaties. Dat hij mij beschuldigd ik bv in zijn portemonnee heb gegluurd. Of in zijn tas. Of telefoon. En dat ik me dan moet verdedigen dat ik dat niet heb gedaan (wat meestal zo is). Het is weleens zo ver gegaan dat hij plakbandjes op zijn tas had geplakt om in de gaten te houden of ik hém controleer. De omgekeerde wereld.

Hoedan
December

Normaal was december hier altijd een warme maand. Dit jaar lukt het me niet goed dit om te buigen. Kinderen geloven niet meer maar we hadden altijd een gezellige avond met opa en oma. Nu zie ik ertegenop. Net als tegen Kerst en Nieuwjaar. Wat een k*tjaar was 2018. Althans de tweede helft. Herkent iemand dit? Ik probeer positief te blijven maar het is soms zo lastig. Helpt ook niet mee dat therapie wat stagneert. Man (weer) te snel wil in mijn ogen. Niet om wil kijken. En we nogal een moeilijke periode met oudste doorgaan.

Miss
Wauw

Dat gaat gigantisch ver zeg FieneR.
Wohw ik had er grote ogen van... geen idee hoe dat verloop bij ons gaat zijn.

Maar ik heb aangegeven vandaag dat ik HEM niet ben, dat ik daar niet van gediend ben de rollen om te draaien. Dat hij dat projecteren moet stoppen. Want dan is onze relatie verder dan ouder echt voorbij voor mijn toekomst. Wat stelt een relatie ( ook ouder relatie zoals nu hier ) dan voor. Voor mij kapotmakerij.
Ik hem nooit zo zou behandelen als hij mij, hoe verdrietig ik soms ook ben, Ik moet je oprecht zeggen ik heb pas 1x op 6 maanden tijd in zijn telefoon gekeken. En verder nergens in. Het voelt niet goed dat bewust te doen. Want het wantrouwen is er toch. Of ik dat nu doe of niet. Het helpt niet. Foto's maken van bestemming deed hij. En dat "sloopte" me. Op het moment dat ik die foto kreeg zei ik Ja en een meter naast je staat Truus.
Stop daar mee. En dat is met dit gedrag ook weer. Kleuter gedrag, naja zie post pennestreek....

@hoedan herken het, Mijn oudjaars avond lijkt me geen fijne avond ( man wilde vorig jaar om elf uur naar bed, vanwege vermoeidheid. Nu weet ik omdat hij Tinder verwijderde en al het contact verbrak met Truus 3, en 4.) Ik voel de pijn, maar omarm hem. Het is er en het blijft. De komende vele datas die gaan naderen van ontdekken, bevestigingen van dagen dat hij Bij haar was... verjaardag van mijn lievelings tante daardoor vorig jaar gemist. En dit jaar ga ik het anders doen. Ik pak een borreltje op mijn nieuwe vrije leven. Hoe anders. Hoeveel groei mij sterker maakt. Mijn eigen geluk steeds meer invul. Lukt dat jou hoedan? Ook je sleutel meer in je eigen broekzak te houden. Loop je daar niet op vast?
Mijn man dendert ook door, kei hard. Word nog amper over het verdriet en bedrog gesproken, om dat het me een hoop ellende oplevert met hem. ( naja stoornis en kortsluiting in gedrag, ah fijn. Dus wel anders dan bij jou man, denk ik)

Met zoon lief en ouders heb ik vandaag ( pas ) besloten samen te eten morgen. ( cadeautjes doe ik zo ie zo voor zoon) ik ga het bewust positief benaderen, en ik was ook opgelucht. Schoonpa komt niet. Hij gaat met zijn nieuwe vriendin weg. Hoe heerlijk is dat? Een twee weken later na het sterven.
Met kerst nog geen plannen.

Hou je sterk en krachtig. Wat lijkt jou wel fijn hoedan? Om de dagen in te vullen en te verzachten?

Hoedan
Miss

Ik weet het niet goed hoe het in te vullen. Met Oud en Nieuw komt een goede vriendin van ons. Is al jaren traditie. Zij weet van de situatie en vroeg hoe ik het dit jaar wilde. Dat vond ik fijn. Zij kan dan ook een beetje als afleider fungeren, zeker met/richting de kinderen. Want ik zie nu al op tegen middernacht. Dat was altijd echt een positief ding hier. Met echt terugkijken en vooruitkijken.
Qua kerst weet ik het echt niet. Onze middelste puber houdt enorm van de kerstsfeer dus dat geeft dan wel afleiding om samen met haar het huis in de stemming te brengen.
Het gekke is dat ik voor de affaire echt in het leven stond dat ik zelf verantwoordelijk ben voor mijn eigen geluk. Ik was ook behoorlijk onafhankelijk. Maar nu lukt me dat allemaal niet zo goed. Wellicht dat ik binnenkort naast de relatietherapie voor mezelf hulp ga zoeken. Want als ik er hier zo over schrijf en nadenk dan merk ik dat ik wat vastloop daarin. Haal ook minder geluk en voldoening uit andere dingen zoals werk en gezinsleven merk ik. Ik ervaar alles wat zwaar momenteel.

Wat goed van jou Miss dat je steeds meer voor jezelf kiest. En mijn situatie is wel anders: ik zie dat man ook met zichzelf aan de slag is. Hij werkt aan dingen die eerder nooit bespreekbaar waren (denk aan verslavingsgrvoeligheid qua gamen en porno). En daar ben ik heel blij om. Terugkijkend zat man in een behoorlijke verborgen depressie/midlifecrisis. En moest er dit gebeuren zodat ook hij met zichzelf aan de gang ging. Rationeel kan ik dat allemaal nog begrijpen. Alleen emotioneel lukt mij dat (nog) niet. Ik voel me niet meer geborgen en veilig bij hem. In therapie leren we samen waar dit vandaan komt. En daar heb ik veel pijn van. Alleen ik krijg weinig terug van man op dit vlak. Ik voel weinig empathie en echte steun daarin. Man lijkt daar geen echt verdriet over te hebben. Hij stopt het weg denkt hij zelf. Ook therapeut krijgt op dat stuk geen echt vat in onze gesprekken samen. Dus daar mis ik een stuk verbinding. En dat lijkt voor mij steeds zwaarder te wegen. Ik krijg dan de neiging me terug te trekken of man uit de tent te willen lokken. En dat is niet helpend.

Pennestreek
Hoedan

Zo herkenbaar allemaal! De decembermaand is hier ook enorm beladen. Vooral vorig jaar, toen had ik behoorlijk last van flashbacks. Maar het is toch gelukt om er een gezellige periode van te maken. Dat gaat jou ook lukken. Jullie zijn gewoon goed bezig, allebei.

Maar ik ben bang dat je een beetje te snel wil. Het heeft echt meer tijd nodig. Bij jullie allebei moeten veel dingen nog zakken, een plekje krijgen, voordat je ermee verder kunt. Zoals dat jij je niet veilig voelt bij hem. Dat is logisch, en dat moet slijten doordat je langzaam weer meer vertrouwen in hem krijgt. Het is een wisselwerking, en dat is waarom het zo langzaam gaat.

Ik had dat ook, het was nog niet zoals ik het graag zag, en dan vroeg ik me af of dat überhaupt ooit wel zou lukken en of het allemaal de moeite wel waard was. Nu weet ik dat het niet perfect is, ook nooit gaat worden, maar dat geen enkele relatie ooit altijd perfect is. Dus wat telt is of ik het nu prettig genoeg vind. En daar kan ik volmondig ja op zeggen. Het is op relationeel vlak, op het verbindingsvlak, beter dan het ooit is geweest. En daardoor groeit ook het gevoel en het vertrouwen.

En dat je minder voldoening haalt uit dingen waar je vroeger wel blij van werd, dat hoort er ook bij. Je bent dagelijks meerdere keren bezig met wat er allemaal is gebeurd, er zijn iedere dag triggers, en je moet nog zo verdomd hard werken. Dat maakt het leven in zijn algemeenheid gewoon zwaar en zwaarmoedig. Maar ook dat slijt. Je zult merken dat je volgend jaar om deze tijd je weer gewoon je oude zelf voelt. Nee, een betere versie van jezelf. Echt. En een jaar lijkt lang, dat is het ook, maar groei en ontwikkeling kosten tijd. Dat kun je niet haasten en niet forceren. Hoogstens kun je proberen te ontspannen, dan gaat het makkelijker. Ken je Headspace? Of doe je aan mindfulness? Dat heeft mij echt geholpen. En het boek Zelfcompassie. Je doet het namelijk echt goed, alleen moet je dat zelf nog even gaan geloven.
You go girl!

Flanagan
Miss,

Mijn complimenten voor je doortastendheid. Chapeau.

Daar man weer overzees is, ga ik met de kinderen gourmetten. Dat vinden we een leuke actieve bezigheid met voor ieder wat wils. Op onze gourmetset kan je namelijk ook kleine pannenkoekjes bakken of racletten ;-)
Morgen nog even voor ieder een kado en een letter kopen.

Verwen je zelf eens met een bezoek aan de kapper. Dat heb je wel verdient!

Miss
Fijn sinterklaasfeestje

@flanagan, haha dankjewel. Ik heb vorige week voor het hele komende jaar afspraken gemaakt :-)
Bij mijn kapster. Dacht hup verwen momenten inplannen met die hap. Ook heb ik zn fijne bon bij sociale deal besteld voor een gez. behandeling.
Lief dat je het zegt!
Oh en wij gaan ook gourmetten, zoon is er verzot op. Dit is het eerste jaar dat hij niet meer geloofd maar heb toch vanallerlei pakjes. Hij gaat uit zijn dak straks. En ook dan weet ik (ook) weer waarom ik er nog ben.
Alleen de gedachte al dit te moeten delen in een scheiding, vreselijk. Man met nieuw portret met hun tijd zou doorbrengen.
Ik ga genieten vandaag van mijn nu nog onbevangen ventje. Die hier om half zes al langs mijn bed stond van de spanning. Haha.

@ hoedan, ik kan je voor nu geen tips geven. Ik denk dat je ontzettend goed op weg bent, alleen is het nu donker voor je. Wat ze mij hier het afgelopen jaar steeds zeiden is zorg voor jezelf.
Neem dat weer meer in acht. Echt fijn te horen dat man verder naar zich zelf kijkt. Die veiligheid zal weer moeten " groeien"
Die is hier ook echt weg. Maar ik zoek de mensen op waar ik dat wel van krijg.
Oh en dat vele game herken ik. Op vrije dagen zie ik man niet eens... kan hij makkelijk van 10 tot 21 of na werktijd tot in de nacht door gaan sinds zijn moeder gestorven is. Weer een volgende vlucht....
Maar wat moet ik er mee. Stampvoeten dat hij naar de kliniek moet? Volgens mij heb ik dat genoeg gedaan.
Heel soms zegt hij het zelf en komt een bakje thee drinken.. En dan is er een kleine verbinding, dus begrijp je echt.
Fijn dat jou man het zelf inziet !!

Probeer te voelen en benoemen wat je voelt hoedan. Gewoon tegen jezelf zeggen. Dat helpt echt. En training mindfulness is vast een goed idee voor je. Dan ligt de focus ook meer op het Hier en nu. En krijg je misschien toch wat meer rust voor jezelf. Moeilijk hoor.

Fijne Sint xxx

Hoedan
Dankje Pennestreek en Miss!

Even kort: Dank voor de bemoedigende woorden. Dat doet me goed! Ik zet straks hier in huis als iedereen de deur uit is een lekker muziekje op en ga gevulde speculaas bakken! En die tip voor mindfullnes ga ik iets mee doen! In het verleden weleens een korte training gedaan maar is weer weggevaagd.

FieneR
December

Hier ook beladen feestdagen hoor. Hier viel twee jaar geleden net voor sinterklaas 'de bom'. Wat een helse tijd was dat. Vooral oudjaar werd echt een trauma. Ruzie in de vooravond, een woedende man die ondanks de belofte met de kinderen oudjaar te vieren, wegliep en met de trein naar zijn tijdelijke onderkomen vertrok. Om de hele avond, plus nacht niets meer te laten horen. Ook niet om 12 uur. En ik intussen maar proberen er nog een beetje iets gezelligs van te maken met de kinderen...
De dag erna kwam hij (uiteraard, zou ik bijna zeggen) rond het middaguur aankakken alsof er niets gebeurd was...Zelden zo woest geweest. Wat een rotbegin van een jaar was dat.

Miss
Yes

De dag dat mijn training start :-)
Jammer dat we elkaar niet in real kennen anders hadden we samen kunnen gaan :-) ik heb er zin in!
Hoedan fijn dat je daar toch wat mee kunt, op you tube vind je ook veel meditatie filmpjes.
In het begin kreeg ik de rust er niet in maar oefening baart kunst!
Hoe was de speculaas? Hebben jullie gesmuld?
Ben trots op je zelf.( Ik koop hem in de winkel haha)

@FieneR, Jezus lijkt wel kopie (mijn) man, die gekke sprongen komen mij bekent voor.
Gewoon weg rijden, en op de vlucht slaan. Dood ongerust en meneer wandelt later binnen.
Gister had hij een wondje, omg het huis was te klein. Zoon en ik kwamen niet meer bij van het lachen, zoon zei PAPA weet je wat pas pijn doet een baby krijgen!!
We maken het steeds lichter in huis, merk dat zoon Anders heel erg in zich zelf gekeerd is, of buikpijn heeft. En dat is juist wat ik niet wil. Of ontzettend mopperig omdat hij géén zin heeft, of is dat een soort prepuberteit?Iemand nog tips wat ik daar mee zou kunnen?

Ik heb het al eens gezegd maar het zou echt wel eens kunnen kloppen, die vorm van bordeline.
Naja duidelijk zijn en veel loslaten.

Hoedan
Miss

De speculaas was heerlijk! Er is nog een stukje over haha. Wat voor training ga je doen? Jongste heeft vandaag een dag vrij en ik ook. Ik ben lekker aan het opruimen geslagen met zijn hulp. Heerlijk ruimte maken.

Hoe oud is jouw zoon? Kinderen krijgen veel mee en buikpijn kan een uitingsvorm zijn dat hij het moeilijk heeft. Zeker als ze wat jonger zijn. Gaat het goed op school? Afhankelijk van de leeftijd zou ik wel met zoon op zijn niveau praten. Dingen gaan al gauw een eigen leven leiden in het hoofd van de kinderen. En tsja soms zijn kinderen ook gewoon dwars e op zoek naar de grenzen. En dat is best zwaar bii tijd en wijle.

Miss
Trigger

Wat voel ik me ellendig. Heb een bericht ontdekt, net na het trouwen met man en een mannelijke collega. Een conversatie hoe ik finaal voor de gek gehouden werd.
Afschuwelijk. Wanneer houdt dit gevoel van verraad ooit op. Mensen die hiervan wisten.
Wat haat ik hun. Hem.
Het liefst stapte ik acuut op momenteel. Ik wil dit niet meer.

Na de mindfulness training voelde ik me oké, maar het is intensief. Maakt veel gevoelens los.

Ik houdt me rustig, zn stilte voor de storm explosie, bijt mijn tong af. Maar wanneer houdt dit ooit op!? Waar ben ik beland? Waarom is dit mijn pad wat ik moet bewandelen?
Het voelt zo onrechtvaardig. Mij zo behandeld te hebben.

Ik ben weer zo boos. Het liefst pakte ik mijn koffer.

Pennestreek
Miss

Waarom doe je dat niet? Een paar dagen dan. Lekker even alle aandacht voor jezelf. Ergens aan het strand. Kun je met dit weer heerlijk je gevoelens tegen de wind in eruit schreeuwen.
Je vertelt je man wat je gelezen hebt en dat je dat nu even echt niet trekt en daarom een paar dagen weg gaat. Ben je voor de kerst weer terug. Of niet.
Je hebt wel een pauze verdiend meisje. Ik merk zelf dat ik nog steeds last heb van vermoeidheid. Volgens mij ben ik toch nog wat schade van toen aan het inhalen. Dus wees maar gewoon lief voor jezelf

Mari
Miss

Waarom blijf je nog?

Senna
Miss

Jeetje wat vervelend weer zeg!Ik ben eventjes niet online geweest maar les net je laatste bericht. Idd misschien voor jou nu echt wel een moment om eventjes rust voor jezelf te creeeren en tijd te nemen voor jezelf. Kun je oppas regelen voor je zoon om er even zelf tussenuit te gaan?

Daarnaast de vraag die mijn therapeut mij stelde: wat is het voor toegevoegde waarde om nu nog achter dingen te komen of naar dingen te vragen. Ik kwam er snel achter dat het niets toevoegd want het veranderd niet meer en toen was toen gaf hij aan. Toen deed hij zo met je/tegen je en behandelde hij je zo. Daar heeft hij spijt van dus waarom zou je dan telkens terugpakken naar dat moment. Ik moest de therapeut wel gelijk geven hoe moeilijk het ook is (wat hij en mijn man wel konden begrijpen)
Misschien voor jou ook even een moment om je daarop te herpakken. Het is enorm klote om z’n bericht te lezen. Dat doet je weer enorm pijn. Maar is er iets veranderd in de situatie? Zijn er dingen naar boven gekomen die totaal nieuw zijn? Zo ja dan zou je idd weer goed na moeten denken wat je eigenlijkt wilt. Zo nee dan voegt het niets toe. Begrijp je wat ik wil zeggen?

Flanagan
Drempel

Ja, je man is een fraai nummer. Maar dat wist je al. Wil je een bericht van een tijd geleden aanhalen om de ‘feestdagen’ te overgieten met een zuur sausje of pas je die mindfullness training toe?

Ik heb een vraag over de training. Is de training gericht op loslaten, prioriteiten of negeren. Het nadeel van negeren is jezelf als het ware in een een soort schulp verstoppen, je klein maken. Maar je wilt niet onzichtbaar zijn/worden.
Je wandelpad is nog lang. Laat niet je hoofd hangen door dat bericht.
Misschien is een assertiviteit training beter passend.

Het nadeel van een paar dagen er even uit, is dat je ook weer terug moet. Het geeft je man de indruk dat jij hem nodig hebt. Hij is juist degene die met een koffertje ergens anders mag nadenken over wat hij te verliezen heeft met dat gedrag van hem.

Je kan hem wel vertellen dat het bericht het daglicht heeft gezien, zodat hij weet dat jij weet wat voor fijn heerschap hij is. Leg zijn gebrek bij hem neer en pak het niet op.

Wel naar zo, in deze maand. Niet gemakkelijk om het gezellig te maken.
Tip. Ipv in je eentje lopen langs het strand, kan je ook gaan schaatsen met je zoon.

Mari
mindfulness, therapeut Senna en even weggaan (miss)

Ik ben het eens met Flanagan: eigenlijk moet hij even weggaan. Jij moet de upper hand krijgen Miss.

Therapeut Senna: ja nou ja, natuurlijk is het verstandig om je af te sluiten voor het verleden. Rationeel is daar geen speld tussen te krijgen. Maar het ook onmenselijk: natuurlijk wil je weten waar de door jouw geleefde werkelijkheid een leugen was. Dat is een normale reactie van het menselijke brein: ook om te weten dát iemand zo kan zijn, dus dat je daar op beducht moet zijn. En natuurlijk wil iedereen die naieve onschuld terug van toen je het nog niet wist. Maar dat kan dus niet meer. Ik weet niet of ik het zo'n empathisch advies vind van de therapeut

Mindfulness: ben ik helemaal voor. Zelf mediteer ik al tientallen jaren. En het is heel goed om bij je zelf te komen. Het mocht mij echter niet baten in een toxische relatie. Sterker nog: daardoor heb ik het vol kunnen houden. Ten koste van een gutfeeling: eigenlijk wil ik gewoon weg. Dat ik dat gut feeling ontkende, maakte dat ik er nog dieper in kwam te zitten. Ik maar aan mijzelf werken om het goed te krijgen: ook dat is een valkuil van veel partners van mensen met een cluster b gedrag.

Vandaar mijn vraag: waarom blijf je nog als je dit zo sterk voelt?

Pagina's