Vreemdgaan tijdens zwangerschap
Mijn (ex) vriend en ik zijn 10 jaar samen geweest, we hebben een kindje van 9 maanden en ik ben 5 maanden zwanger van de tweede. Die zwangerschap kwam als nogal een schok en ik heb me fysiek en mentaal een tijdje niet goed gevoeld. Terwijl ik al mijn energie aan mijn baby en zwangerschap gaf is hij nogal verwaarloosd. Hij is toen een affaire begonnen die hij heeft opgebiecht onlangs. Hij ziet haar nog steeds omdat hij haar leuk vind en het tussen ons niet meer goed kan komen door wat hij gedaan heeft. Dit is overigens niet de eerste keer dat hij vreemd is gegaan. hij woont nog thuis omdat dit even niet anders kan en hij wil helpen bij de bevalling en geboorte. Ik ben er kapot van, hij ook. We hebben goede gesprekken maar zijn vooral aan het huilen met elkaar thuis. Een gebroken gezin is natuurlijk niet wat ik ooit gewild heb. Ik hou van hem maar zie het nooit meer goedkomen. Iemand iets soortgelijks meegemaakt of tips hoe om te gaan met deze situatie?
Izza schreef op 01-02-2026 om 16:15:
Iedere vrouw zou goed voor zichzelf op moeten komen! Nog veel te veel vrouwen laten volledig over zich heenlopen. En ik lees hier niemand die zegt dat to de situatie maar moet accepteren en haar man vergeven. Die is alweer verder gegaan terwijl to letterlijk met de problemen zit.
To is zwanger geraakt terwijl de relatie al veel langer niet goed ging. Partner geeft zelf aan dat het over is. Maar wil nog wel blijven wonen. Dat is fijn want hij kan de kinderen zien en heeft iemand inwonen voor de huishouding en verzorging. Intussen heeft hij de weg vrij voor zijn nieuwe partner (en wellicht nog wel meer scharrels). Want volgens hem is de relatie over. Hij is dus vrij om te doen wat hij wil.
Prachtige samenvatting. Maar wat moét TO hiermee?
We hebben het hier wel over een vrouw die zwanger is, bedonderd is en nu intens verdrietig is. Haar hele leven staat op de kop. Realiseer je je nou niet dat jouw reacties totaal niet helpend zijn?
Soms kun je dan gewoon beter niets zeggen.
Wat een vervelende situatie maar je moet jezelf niet de schuld geven van het vreemdgaan van je (ex)partner. Is er geen mogelijkheid dat hij elders verblijft, in een vakantiehuisje, bij vrienden of in een hotel?
Dweedledee schreef op 01-02-2026 om 16:58:
[..]
Prachtige samenvatting. Maar wat moét TO hiermee?
We hebben het hier wel over een vrouw die zwanger is, bedonderd is en nu intens verdrietig is. Haar hele leven staat op de kop. Realiseer je je nou niet dat jouw reacties totaal niet helpend zijn?
Soms kun je dan gewoon beter niets zeggen.
En soms wel. Want genoeg mensen die jaarlijks gaan scheiden na overspel. To is helaas geen uitzondering. Ze vraagt wat ze nu moet en krijgt daarvoor advies. Raap jezelf bij elkaar en zoek hulp. Zowel professioneel als steun in je omgeving. Om de overspelige de deur uit te zetten en je leven weer op te bouwen. Met haar meehuilen zal weinig helpen. Concreet steun en advies geven is beter.
Dit forum bedoelde ik.....
Verder na ontrouw - deel 8
Je partner is vreemdgegaan? Dan kom je in een rollercoaster terecht. Ongeloof, verdriet, boosheid etc. En als je partner laat weten dat hij jou niet kwijt wil dan volgt vaak de vraag: Should I stay or go? In de praktijk niet altijd even simpel te beslissen.
In dit topic vind je gelijkgestemden van wie de partner ook ontrouw is geweest. Of zelfs meermaals. En waarvan de meesten hier besloten hebben om de relatie een kans te geven. Elk verhaal is uniek. Heb je vragen, zorgen, twijfels, behoefte aan luisterend oor of wil je je emoties kwijt? Dan ben je hier aan het goede adres
Izza schreef op 01-02-2026 om 22:14:
[..]
En soms wel. Want genoeg mensen die jaarlijks gaan scheiden na overspel. To is helaas geen uitzondering. Ze vraagt wat ze nu moet en krijgt daarvoor advies. Raap jezelf bij elkaar en zoek hulp. Zowel professioneel als steun in je omgeving. Om de overspelige de deur uit te zetten en je leven weer op te bouwen. Met haar meehuilen zal weinig helpen. Concreet steun en advies geven is beter.
Zoals gewoonlijk reageer je weer op dezelfde voorspelbare manier, zonder enige vorm van zelfreflectie. Terwijl je hier regelmatig feedback krijgt op jouw manier van communiceren.
Niemand huilt hier met TO mee. Het is veelzeggend dat je er weer iets bij verzint, om je verhaal zogenaamd kracht bij te zetten.
Dweedledee schreef op 01-02-2026 om 23:24:
[..]
Zoals gewoonlijk reageer je weer op dezelfde voorspelbare manier, zonder enige vorm van zelfreflectie. Terwijl je hier regelmatig feedback krijgt op jouw manier van communiceren.
Niemand huilt hier met TO mee. Het is veelzeggend dat je er weer iets bij verzint, om je verhaal zogenaamd kracht bij te zetten.
Wat een onzin. Izza mag gewoon reageren hoe zij wil. En ze hoeft haar verhaal geen kracht bij te zetten. Die man wil haar of hij wil haar niet. Zo simpel is het gewoon. En als ze van zichzelf houdt, handelt ze daar naar.
Wat mij betreft is het advies om vooral goed voor zichzelf te gaan zorgen en zorgen dat ze zo onafhankelijk mogelijk wordt, het beste advies wat zij kan krijgen.
Haaika schreef op 06-02-2026 om 12:57:
[..]
Wat een onzin. Izza mag gewoon reageren hoe zij wil. En ze hoeft haar verhaal geen kracht bij te zetten. Die man wil haar of hij wil haar niet. Zo simpel is het gewoon. En als ze van zichzelf houdt, handelt ze daar naar.
Wat mij betreft is het advies om vooral goed voor zichzelf te gaan zorgen en zorgen dat ze zo onafhankelijk mogelijk wordt, het beste advies wat zij kan krijgen.
Begrijpend lezen is ook moeilijk.
Dweedledee schreef op 06-02-2026 om 16:23:
[..]
Begrijpend lezen is ook moeilijk.
Precies. Iedereen mag zijn eigen mening hebben. Jij huilt mee en ik geef positief opbouwend advies. To kan zelf kiezen wat bij haar past. En dan heeft ze meer aan verschillende meningen en perspectieven. Zeker als dat haar echt verder kan helpen. Ze zal toch iets moeten met deze situatie.
Anyway, topicstarter lijkt gevlogen. Hier in ieder geval. Ze plaatste nu een week geleden haar bericht....
Wat een enorme klap, zeker zo kort na een bevalling en midden in een zwangerschap 💔 Heel begrijpelijk dat je rouwt om wat jullie hadden én om het gezin dat je voor ogen had. Dat hij opnieuw vreemdgaat en haar blijft zien terwijl jij zwanger bent, maakt het extra pijnlijk en zegt ook iets over zijn keuzes, niet over jouw waarde. Probeer je nu vooral te richten op rust, steun om je heen en praktische afspraken voor de komende tijd (wonen, bevalling, zorg voor de baby). Je hoeft dit niet alleen te dragen — en dat het niet meer goed voelt, is een heel reële grens.
Izza schreef op 06-02-2026 om 16:30:
[..]
Precies. Iedereen mag zijn eigen mening hebben. Jij huilt mee en ik geef positief opbouwend advies. To kan zelf kiezen wat bij haar past. En dan heeft ze meer aan verschillende meningen en perspectieven. Zeker als dat haar echt verder kan helpen. Ze zal toch iets moeten met deze situatie.
Ik huil helemaal niet met TO mee. Maar goed, wéér dezelfde dooddoener die uit jouw toetsenbord komt. Beetje simpel gedrag, mijns inziens.
