Home » Forum » Wie bepaalt wat er gebeurt in huis

Wie bepaalt wat er gebeurt in huis?

18 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
Wies
Wie bepaalt wat er gebeurt in huis?

Door een eigen zaak in huis waar schoonmoeder ook werkt is er een vervelende situatie ontstaan. In beginsel is de relatie met schoonmoeder prima, maar doordat zij elke dag in huis is (voor de hulp die ze biedt in de zaak) is zij veel 'bezig' in huis. Je moet denken aan allerlei huishoudelijke en praktische dingen die ze ziet in huis en oplost. Ik heb al meerdere malen rustig gezegd dat ze dat niet hoeft te doen en dat ik het zelfs niet prettig vind. Je moet denken aan schoonmaken, de was, post opruimen, alles opruimen zeg maar. Ik ben altijd van alles kwijt en wil daarom ook niet dat een ander het opruimt.
Nu hebben we om de paar maanden een conflict dat zij vind dat iets op een bepaalde manier gedaan moet worden. Ik zeg dat het ons (mijn) huis is en dat ze dat thuis maar moet doen. Toch ben ik vandaag op mijn strepen moeten staan om te eisen dat ze zou stoppen met het opruimen van mijn administratie. Ik wil niet dat ze daar in zit te neuzen. Nu voel ik dat mijn privacy aangetast wordt, maar dat vind zij onzin.
Ben ik nu niet goed bij mijn hoofd? Ik ga toch ook niet bij haar regelen waar alles ligt en hoe het opgeruimd wordt en wanneer? Schoonmoeder houdt er van huishouden. Het heeft niet mijn prioriteit en ze doet graag mijn huishouden als ik het druk heb. Wel fijn als het gedaan is, maar ik heb geen zeggenschap meer over wat er gedaan wordt, hoe en waar het dan ligt. De discussie eindigde ermee dat het mijn leven is, en als zij het wil overnemen ik een nieuw leven start. Onzin, als ik maar doe wat zij wil, dan kan ik best mijn leven leiden....
Vandaag is ze met een rood verhit hoofd in een hoekje gaan zitten mokken, want ' ik word er niet leuker op' .
Is het raar dat ik mag zeggen wat er in mijn huis gedaan wordt? Heeft het zin om een mediator in te schakelen om samen eens te kijken of ze inziet dat het mijn (ons) huis is?

Wies

Vic
Man

Wat vindt je man ervan dat zij zo doet? Ik zou hem laten zeggen dat ze bij jullie haar betaalde werk mag doen en voor de rest alleen op visite mag komen. En anders een cijfercode op de huis- en slaapkamer zodat ze er niet in kan ;-)

Wies
Man is het er mee eens

mijn man is het er mee eens, maar neigt snel naar ' laat haar toch, ze bedoelt het goed' . De woonkamer is niet af te sluiten van de zaak, en ze verricht geen betaalde arbeid. Ze helpt en dat is fijn, maar ik mag ook niks zeggen over hoe ze dat doet, want is niet in dienst.

dc
Ongezonde situatie

Ik vind het altijd heel fijn als mijn schoonmoeder er is en helpt, maar die is na een week weer weg, en dan kan ik dingen met een grijns weer terugzetten op mijn plek.

Dit is een continue situatie en ze is onbedoeld jouw territorium eigen aan het maken. En dat kan niet. Het voelt voor jou niet goed, en dat zou voldoende moeten zijn om haar een stapje terug te laten doen.

Maar het is wel aan je man om dit naar zijn moeder toe te communiceren. En ik zou heel duidelijk zijn en vragen geen opruimwerk meer te doen, en enkel haar kind te helpen met de zaak. In het huisgedeelte is ze dan gewoon op bezoek.

Inge M
Lijkt mij duidelijk

"Is het raar dat ik mag zeggen wat er in mijn huis gedaan wordt?"

Jouw schoonmoeder komt helpen in de zaak maar maakt dan jouw huis schoon. Ze wordt niet betaald.
Ik denk dat je twee keuzes hebt:
1. schoonmoeder doet alleen nog maar taken die bij de zaak horen, dus niet jouw huishouden.
2. schoonmoeder breidt haar taken uit tot jouw huishouden en dan heb je verder niet veel te kiezen. Je kunt hoogstens bepaalde kamers uitsluiten of kasten afsluiten.

Jij wil van twee walletjes eten. Je schoonmoeder maakt schoon en jij bepaalt. Dat lukt alleen bij een betaalde huishoudelijke hulp.

Wies
Inge

Inge; ik wil helemaal niet dat schoonmoeder mijn huishouden doet. Dat heb ik haar al heel vaak gezegd. Maar ze blijft maar beargumenteren waarom zij het WEL moet doen. Af en toe snapt ze het en doet ze een stapje terug maar binnen enkele dagen zit ze weer in haar oude patroon. Ik wil niet van 2 walletjes eten. Ik wil mijn huis terug en dan wil ik weer iets te zeggen hebben over ons huis.

Met mijn man heb ik er ook over gesproken, maar hij zit er tussen zegt ie. Als hij er wat van zegt heeft ie ruzie.

Hoe moet ik nog duidelijk maken dat ik het NIET wil? Na 20 jaar subtiele hints ben ik ZOOOOOO boos. Ik ga haar haar toch ook niet knippen omdat IK dat wil? Of haar kledingkast opnieuw inruimen omdat ik dat zo beter vind?
Of de bankafschriften bekijken, want dan kan het misschien beter?????

Wies
Huishouden

Ik heb zelfs een poetshulp aangenomen zodat zij niets meer hoeft te poetsen. Maar wat ik al vreesde is bewaarheid; ze heeft weer nieuwe 'klusjes' gevonden die ECHT moeten. Het houdt niet op. Nooit.
Nu heeft ze tijd om de gordijnen te wassen, de tuin te ontdoen van onkruid (boehoe, mijn kruiden zomaar uit de grond getrokken en in de vuilnisbak) en maar commentaar leveren op de boekhouder (die doet het iets goed hoor!), hoe vaak ik stof, en dat ik teveel dit doe en te weinig dat.
En als ik bewijs heb gevonden dat wat zij doet niet klopt, dan heeft ze weer een smoesje klaar dat het nou eenmaal zo gegroeid is.
Amehoela. Ik kan ook zeggen dat het zo gegroeid is dat ik een cabrio van ze krijg.
Ik wil het niet. Punt.

Judith-t
Leiden?

Wies, als het haar niet duidelijk te maken is, kan je haar dan richten op een andere taak die niets met het huishouden te maken heeft of een huishoudelijke taak, beperkt tot 1 ruimte waar ze zich kan uitleven. Aangevuld met korte, vriendelijk-neutrale aanwijzing op papier. Bijvoorbeeld de keuken schoon houden en opgeruimd met op papier (bijv binnenkant keukenkastje(s), eventueel in elk keukenkastje, wat waar hoort te staan). En dan ook accepteren (als je dat kan) dat in die ruimte de dingen wat anders gaan en staan dan je zou willen. Anders de was, drogen, strijken, opvouwen, het washok. Als je haar niet kan stoppen, misschien lukt het haar te leiden, van structuur te voorzien. Dan beperk je het wellicht tot 1 kamer of 1 deel van je huis.
Zou het anders zijn als je haar betaalde? Maw, zou het dan wel duidelijk(er) zijn voor haar. Misschien ook wel voor jullie zelf. Dan zou ik dat overwegen, namelijk. Dan wordt het een 'taak' ipv 'plezier doen en waardering verlangen of moeten geven'. Ik snap je man ook wel want je verlangt van hem dat hij snijdt in de relatie met zijn moeder. Mannen en sociaal inzicht, diplomatie etc.. ingewikkeld!

Lastig hoor! Succes.

Toke
Wat hoort ze wel te doen

je schoonmoeder is bij jullie thuis omdat ze ook in de zaak werkt die jullie in huis hebben. Maar blijkbaar heeft ze tijd over? Is het dan niet een haalbaarder idee om haar aanwezigheid te beperken tot de hoeveelheid tijd die nodig is om in de zaak te werken?
Als dat niet kan, als ze de hele dag aanwezig moet zijn om te doen wat ze moet doen, en daardoor ruimte heeft om tussendoor uit zichzelf andere dingen te doen, dan zou je ervoor kunnen zorgen dat ze extra werk krijgt.
Maar verder zou ik het ook Spaans benauwd krijgen van de bemoeizucht. De prive administratie doornemen en van advies voorzien, dat zou voor mij echt ver over de limiet zijn! Dat zou ik toch heel duidelijk maken, niet met hints maar in een gesprek to the point. Een mediator is dan misschien best een goed idee. Tcoh denk ik dat het ook kan helpen als je bij haar aangeeft dat je er eens voor wilt gaan zitten, want dat je haar goede bedoelingen wel waardeert, maar dat het zo niet langer kan omdat het je op de zenuwen werkt. Dat het tijd is om heel duidelijke afspraken te maken over wat wel/wat niet, omdat het anders ten koste gaat van de familieband en dat wil je niet.
Optie is natuurlijk ook om haar niet meer voor de zaak in te zetten. Had je dat al eens overwogen?

Ginny Twijfelvuur
Kort en krachtig

Je schoonmoeders gedrag zou voor mij niet acceptabel zijn en dat is nog zwak uitgedrukt, lap en lijmwerk gaat je hierbij niet helpen en ik vind het heel zwak van je man dat hij geen partij kiest. Juist daardoor kan dit zo doorblijven etteren.

Ik zou denk ik tegen een van beiden op zeer korte termijn eens flink gaan steigeren. Ik geloof namelijk niet dat een zachte hand hier nog gaat helpen. Hier helpt alleen een kort en krachtig: STOP! Hier is de grens!!!

Inge M
Wies

Eerst las ik dat je het ook wel prettig vindt als de boel gedaan is. Vandaar mijn reactie.
Maar nu ben je heel duidelijk. Je wil dat je schoonmoeder stopt. Er is maar één iemand die dat kan regelen en dat is haar zoon, jouw man.
Hij zegt dat hij er tussenin zit. Dat ziet hij fout. Zijn plaats is naast jou in jullie huis. Hij zal voet bij stuk moeten houden richting zijn moeder. Zij doet geen taken meer in jullie huis of tuin, punt!
Zolang hij dat niet doet, zal zij jou niet serieus nemen.

Tirza G.
Copy paste

Is hiervoor uitgevonden. Ik vond je tekst zo helder als glas en zelfs nog respectvol naar schoonmama toe. Kopieer hem, pas hem ietsje aan, laat hem aan je man lezen en zeg dat hij dit NU regelt en anders geef je die tekst aan haar zelf.

Ik zou haar allang buitengezet hebben. Je moet wel zeer geduldig zijn.

Tirza

albana
Begeleiden

Lastige situatie en simpele oplossing lijkt me niet voor de hand liggend. Je man neemt geen stelling zoals jij wilt, kan dat misschien ook niet?
Nu hebben jullie er onenigheid over...hoe vaak komt dat voor? Begeleiden kán....ik begeleid mensen en dat zijn héél vaak van die overijverige mensen die in 'toom' gehouden moeten worden of in ieder geval een duidelijke taakomschrijving nodig hebben omdat ze anders steeds een stapje verder en verder gaan...en steeds meer taken /verantwoordelijkheden over gaan nemen en daar dan soms het 'werk' anderen uit handen nemen, terwijl die anderen dat helemaal niet leuk vinden.
Dat begeleiden bestaat uit gewoon 1 op 1 gesprekken waarbij dan alle punten aan de orde komen. Daar komen ook kritiek van ons aan de orde en het werkt meestal goed.
Mensen die te overijverig zijn daar zit vaak ook een stukje onzekerheid bij of een stukje rusteloosheid of het is gewoon een kwestie van 'niet zien' wat de tegenpartijd nonverbaal duidelijk probeert te maken. En ik probeer het altijd zo te brengen dat diegene wel blij naar huis gaat. Dus sluit het altijd positief af en maak 'nieuwe afspraken' maak aan het eind ook een soort samenvatting in het gesprek zodat we beiden ermee eens zijn en beiden weten waar we aan toe zijn.
Misschien kan je dat 's proberen? Ga er eens voor zitten, probeer te formuleren wat jouw gevoelens zijn op een beetje afstandelijke manier dus niet te emotioneel. Begin met te benoemen wat ze doet..en dat je daar en daar erg blij mee bent (sommige dingen vind je best wel fijn toch? En dat maakt je niet uit...heb ik dat goed). Die dingen laat je haar gewoon 'houden' en dan geef je aan dat die en die taken dingen zijn die jij liever zelf doet en dat je het niet prettig vind dat zij het doet (die adminstratie b.v. i.v.m je privacy) en ook dat en dat iets is wat je eigenlijk liever zelf zou willen doen en of ze daar rekening mee wil houden. Je 'vraagt' het eigenlijk aan haar. Voordeel van overijverige mensen is dat ze je het ook naar de zin willen maken en grote kans dat ze het erg vind dat jij je er zo naar bij voelt. Dan bedenk je iets ter compensatie, iets waar zij blij mee word. Kan ze haar kleinkinderen niet ophalen van school...naar de zwemles met 1 van hun ofzoiets? En zeg je dat je er wél blij van zou worden als ze dát zou doen i.p.v.die adminstratie. En als ze het ermee eens is benoem je achter elkaar alle 'afspraken' die jullie gemaakt hebben en maak je meteen een nieuwe afspraak voor over 2 of 3 weken om een en ander nog 's door te nemen. Onder het mom van dat je het zo fijn vind dat jullie zo samen op 1 lijn zitten :) En dat jullie vaker moeten praten zo open en eerlijk :)
De 'nieuwe afspraak' is een belangrijk onderdeel...het zal je schoonmoeder 'helpen' te herinneren wat jullie afspraken ook alweer waren en een soort stok achter de deur zijn.
Bij onze overijverige medewerkers werkt het goed en die werken ook onbetaald, sinds we dit 'beleid' toepassen gaat het zelfs stukken beter. En het kost even tijd maar je krijgt er blije mensen voor terug die met plezier hun taken uitvoeren en wel de taken waarbij wij en zij zich prettig voelen en niet té veel. Dus de investering qua tijd betaald zich ook terug.
Misschien is dit een oplossing die voor zowel je man als je schoonmoeder als ook voor jouw gaat werken?
groeten albana

an-louise
Niet toegeven

Jij bent baas in eigen huis en hoe goed je schoonmoeder het waarschijnlijk ook bedoeld,jij bepaald wat er gebeurt en wat niet.Ik denk dat er veel gezinnen zijn die ongeveer hetzelfde op de ene of andere manier doormaken.
Mijn schoonouders woonden in dezelfde straat,ook niet altijd even makkelijk.Elke dag bezoek van schoonma,want ze wou toch eens komen checken hoe het met de kindjes ging.
Mijn ouders woonden verder af,maar kwamen (vond ik wel fijn natuurlijk) elke week één namiddag.Mijn moeder hielp dan in het huishouden,was ook allemaal heel goed bedoeld,maar achteraf merkte ik toch ook vaak dat ze bepaalde dingen anders had gezet,want dat vond zij beter staan zo.In't begin zette ik alles altijd netjes terug,met de veronderstelling dat ze de week daarop het wel zou merken en vanzelf zou ophouden ermee.
Niet dus en uiteindelijk heb ik het gewoon gezegd.Voelde zich ook een beetje op de tenen getrapt,maar eerlijkheid duurt het langst.

Algebra
Begeleiden? mwah.

Dat lijkt me wat teveel moeite voor iemand die zich eigenlijk bemoeit met dingen die je in de eerste plaast niet wil.
Als het nou een medewerker was, dan was het anders. Of iemand die jij ergens voor gevraagd hebt, als vrijwilliger. Maar schoonmoeder? Die zou van mij echt buiten moeten blijven.
En als de man er nu al niets van durft te zeggen, wie zou er dan zon functioneringsgesprek met POP etc moeten voeren? En zou schoonma dan wel luisteren?
Nee, wat mij betreft zou het einde oefening zijn. Als je niet uit mijn huis kan blijven, kom dan maar helemaal niet meer. Ik zou aan man vragen waarom in ´s hemelsnaam ze nog hier moet komen. Kan ze dat niet helemaal laten? Ergens anders doen? Wegblijven? Iemand anders nemen die de taakjes van schoonma overneemt? De toon waarop Schoondochter het formuleerde was prima, beslist en niet agressief, dus: wegsturen die hap.

En niet halfzacht nog wat proberen te functioneringsgesprekken, gewoon: bedankt en tot ziens.

Of anders verhuizen, ik denk dat 100km verderop wel genoeg is.

Algebra

vlinder
Het lijkt me een leuk idee

als jij je eens een dagje zo gaat gedragen in haar huis zoals zij dat in het jouwe doet.

Dan is het vast snel begrepen en afgelopen!

Wies
Albana; tjee, dat heb ik dus gedaan

Albana, dat heb ik dus gedaan. Precies zoals jij t beschrijft en t heeft al gewerkt! Stap je voor stapje en ik voel me er veel beter bij. Zij heeft nu meer taken in de zaak en daar is ze ook blijer mee. Ze was per slot van rekening alleen maar bezig met t opruimen van onze dingen. En dat bleef maar terugkomen. Nu doet ze dingen waar de klanten ook blij van worden. En zij dus ook. En man is trots op hoe ik het aangepakt heb.
Verstuurd met de Ouders Online iPhone app.

albana
O, wat goed van je wies!

En ja dat kán helpen, als je de juist toon en het iedere keer weer een gesprek maar aan kan. En al die oplossingen van 'eruit gooien' en dat je man stelling moet nemen en verhuizen, is wel waár....Maar uit je toon snap ik dat dat niet zomaar realiseerbaar is en eigenlijk ook niet is wat je écht wil.
Denk je er wel aan om dat over 2 weken ofzo wéér te herhalen? Want schoonmama gaat zeker weer vervallen in haar oude gedrag. Dat kan ik je garanderen. Maar er anders een leuk moment van....appeltaartje bakken ofzo en daarvan een stukje erbij, kopje koffie. Een 'bijpraatmomentje'.
En nee schoonmama is geen vrijwilliger of personeelslid, maar als ik het goed begrijp is dat wel ongeveer hoe ze in jullie gezin en zaak meedraait, toch?
Dus kan je het wel ongeveer zo aanpakken.
groeten albana

Onderwerp gesloten