Hoe hou je de sex leuk in een lange relatie?
Man en ik zijn ruim 20 jaar samen. We hebben drie kinderen.
Ik ben heel blij met hem en ons huwelijk. We hebben het leuk samen. Hij is een goede vader en echtgenoot. We verdelen de (huishoudelijke) lasten gelijk. Af en toe ruzie, maar dat praten we uit. We doen leuke dingen samen (dat gaat steeds makkelijker nu de kinderen ouder worden) en gunnen elkaar ook tijd los van elkaar.
Alleen. Ik heb geen zin in sex en we doen het weinig. De laatste maanden was dit 'ok' maar nu begin ik het te missen. Alleen...ik heb echt geen zin vanwege diverse oorzaken:
- met drie kinderen in huis is er altijd een risico dat er iemand binnenkomt waardoor ik niet in the mood kom. Ik kan me niet laten gaan.
- ik ken mijn man al zo lang dat ik het lastig vind opgewonden te worden. Dat ligt er niet aan dat ik hem niet aantrekkelijk vind, maar aan het feit dat ik hem al zo lang ken. Ik vergelijk het met eten: Pizza is lekker, maar na 20 jaar pizza wil je wel eens boerenkool - gewoon iets anders. Maar dat betekent niet dat er iets mis is met die pizza.
- ik vind het heel lastig om mijn zowel als vader, vriend, werknemer te zien EN als bedpartner. Dat zijn rollen die in mijn hoofd niet goed samengaan. Ik vind het ook lastig om me helemaal bloot te geven OMDAT hij zo vertrouwd is. Straks vindt hij me gek...en dan moet ik hem weer zien bij het ontbijt.
Mijn man heeft overigens nog steeds zin en vind mij aantrekkelijk. Ik weet dat hij het vaker wil maar hij dringt niet aan. En daardoor voel ik me juist nog schuldiger.
De vraag is nu: hoe krijg ik meer zin? Ik weet het echt niet. Ik lees dat mensen seks plannen en er de tijd voor nemen. Ik geloof niet dat ik daar blij van wordt. Ik zie niet in waarom ik iets zou plannen waar ik geen zin in heb en ellenlange sessies (lang voorspel) zit ik niet op te wachten...ben ik te ongeduldig voor, hoe langer de sessie, hoe meer kans om weer in mijn hoofd te gaan zitten.
Ik geloof ook niet in meer dingen samen doen - das gezellig maar hoe gezelliger, hoe minder spanning.
Sex met een ander is niet bespreekbaar hier. En stel dat mijn man het wel ok zou vinden...dan vind ik het een groot risico. Ik ken mezelf en weet dat de kans groot is dat ik verliefd wordt. En dat is niet de bedoeling.
Wat wel goed gaat:
- ik heb laatst aangegeven dat ik meer seks wil en daar konden we goed en rustig over praten - geen verwijten naar een ander. Alleen...nu doen...hoe dan?
- ik zit goed in mijn vel, dus geen blokkade qua lichaamsbeeld.
Mijn vraag is dus: is dit herkenbaar en heeft iemand tips om ons sexleven nieuw leven in te blazen? Hoe hebben anderen dit (stap voor stap) aangepakt.
Ik zou zo graag weer eens helemaal op willen gaan in een vrijpartij, maar ik heb echt geen idee hoe. En daar word ik echt verdrietig van.
Er is geen structurele oplossing. Het wordt ook nog allemaal lastiger als je tieners thuis hebt wonen. Even spontaan in de woonkamer doen kan niet. Ben zelf 35 jaar samen. Alles geprobeerd/ gedaan (speeltjes, BDSM, anaal enz) en gaf tijdelijk extra voldoening. Een open relatie gaat niet werken denk ik bij jullie. Daar moet je gelijk mee starten.
Aan de andere kant. Het is veilig, vertrouwd met je partner. Is ook niks mee. Heb je geen fantasieën die je nog met je man wil doen. Hij heeft toch ook wel ideeën. Je zou eventueel nog naar een parenclub kunnen gaan en dan seks hebben met elkaar terwijl mensen naar je kijken (niet laten aanraken o.i.d.). Kijken wat dat met jullie doet.
jezelf ertoe zetten. Gewoon doen. Zin maken dus.
Wij zijn allebei de 50 gepasseerd en doen het ook niet meer wekelijks. Te moe, te warm, te lui. Maar we zijn er ons wel van bewust dat we af en toe gewoon eens 'moeten'. Daar maken we ook wel grapjes over.
Hoe oud zijn de kinderen? Kunnen ze deze zomer bijvoorbeeld allemaal tegelijkertijd op kamp of regelmatig allemaal uit logeren?
Ik snap dat seks hebben lastig is als er elk moment een kind binnen kan lopen.
Het tweede punt is misschien op te lossen door eens iets anders in bed te doen dan jullie meestal doen? De man is dan misschien hetzelfde, maar wat jullie samen doen niet.
Om te beginnen, zin neemt af als je het langer niet doet. Je lichaam leert de prikkels te negeren. En wat nog erger is (en bij jou gebeurd is) aan jouw prikkels zijn negatieve gedachten gehangen. Zo neemt de aantrekkingskracht steeds meer af. Dat is onprettig voor jezelf. Maar is ook een probleem in veel relaties. En verhoogt bij langdurig uitblijven de kans op affaires. Tijd om dus bewust te investeren in jullie seksleven. Juist nu de kinderen ouder worden is dat veel makkelijker. Baby's huilen en peuters kosten continu energie. Oudere kinderen kan je prima leren dat jullie slaapkamer privé is. Geen speelplek of ruimte waar je zomaar mag binnenstormen. Ze horen te kloppen en je kunt een slot aanbrengen aan de binnenkant. Ook gaan de kinderen steeds meer hun eigen gang.
En therapeuten raden agendaseks juist wel aan. Je maakt namelijk bewust tijd voor elkaar. Je gaat jezelf voorbereiden en daardoor ben je ermee bezig. Daarnaast zorgt het voor onnodige afwijzingen van je partner op andere momenten. Stel hij kust of knuffeld dan weten jullie dat er niet direct seks uit moet komen. Veel stellen gaan steeds meer afwijzen omdat er verwachtingen opspelen. Ga investeren in de relatie door bewust samen partner activiteiten te doen. Dus een serie kijken, naar de bioscoop of uit eten. Ook de sauna is heel geschikt. Zeker omdat het geen afleiding geeft en je ook samen bloot bent. Schakel een oppas in of neem een dag of dagdeel samen vrij als kinderen op school zijn. Je kunt luisteren naar podcast, erotische verhalen. Maar wat te denken van een duo massage of tantra cursus? En Stel jij zou een keer wat anders willen dan wordt je echt niet direct verliefd. Mensen die bijvoorbeeld swingen doen dat volledig samen. En in zo'n club hoef je niets met anderen te doen. Wellicht is kijken al opwindend. Ga in ieder geval dit samen serieus aanpakken. Er is voldoende mogelijk.
Bedankt voor jullie goeie en lieve reacties.
Ik reageer even zo veel mogelijk in 1 bericht.
De kinderen zijn 9,12 en 14. We kunnen ze inderdaad prima leren dat ze niet zomaar binnen mogen vallen in de slaapkamer. Praktischer is gewoon een slot op de deur.
Tegelijk alledrie op kamp lukt niet (de middelste wil dat absoluut niet). Tegelijk uit logeren is heel lastig te realiseren. We hebben geen ouders in de buurt (of uberhaupt nog in leven) waar ze terecht kunnen. Bij vriendjes logeren kan wel maar dat vraagt wel een heleboel geregel. Ik word er al moe van als ik er aan denk. En dan moeten we ook dan dus nog seks hebben als ze eens een keertje allemaal weg zijn! Pfff...
Het is wel zo dat ze zichzelf beter kunnen redden, zelfstandiger worden en we dus in die zin meer tijd voor onszelf hebben.
...brengt me bij het punt geplande seks. Ik weet dat het vaak wordt aangeraden. Maar als iets 'moet', dan wil ik het niet meer. Dan gaat het me echt tegenstaan. Plus...stel dat we over 3 dagen seks gepland hebben....dan heb ik dus 3 dagen om daar van alles over te denken. En meestal zijn dat vooral een heleboel beren op de weg. Tegen de tijd dat het zover is ben ik zo gestressed als wat.
Voor mij werkt seks denk ik het beste zo: gelijk doen als ik zin heb. Zo heb ik geen tijd om in mijn hoofd te zitten. Te lange (voorbereidings)tijd = heel veel momenten om er teveel over na te denken en er tegenop te gaan zien.
Meer dingen samen doen...we doen al veel dingen samen. Ik denk dat we eigenlijk minder dingen samen moeten doen. Apart van elkaar nieuwe dingen proberen. Want hoe meer dingen samen doen = hoe gezelliger het wordt, en goede seks is voor mij niet perse gezellig. Goede seks is voor mij explosief, spannend, niet te soft allemaal. Liever juist niet veilig en vertrouwd 
.
Fantasieen delen vind ik lastig. Ik heb ze zeker wel. en mijn man vast ook en dat is prima. Maar eigenlijk hoef ik ze van hem niet te horen en ik wil ook niet dat hij de mijne hoort. Prima als we elkaar nooit meer zouden zien. Maar heel genant als je elkaar daarna weer tegenkomt in het dagelijkse huishouden.
Parenclub en sauna's....nee niets voor mij. Anderen hoeven mij/ons niet te zien en ik hoef anderen ook niet te zien. Als dat wel jouw ding is, helemaal prima overigens. En een sauna is fijn...maar ik wil echt absoluut geen bekenden tegenkomen. Dus dan ga ik niet. Met vriendinnen ergens aan de andere kant van het land zou prima zijn. Maar niet samen met mijn man.
Ik heb overigens zeker nog zin. Dus dat is positief. Maar de seks die we nu hebben is niet bevredigend. Te vertrouwd. En meestal heb ik overdag zin. Maar dan ben ik vaak alleen thuis. Tegen d etijd dat het avond is en man thuis is is die zin al lang verdwenen.
Het liefste zou ik naar een hotelkamer gaan, en daar seks hebben met iemand die ik niet goed ken maar die ik wel aantrekkelijk vind. Niks te verliezen, lekker anoniem. Het maakt dus niet uit wat ik doe en of ik me laat gaan want ik zie die ander toch niet meer (of in elk geval niet meer in de rol van man - vader - etc).
Maar ja. Hier zou mijn man echt op tegen zijn en het einde van ons huwelijk betekenen.
Ik denk dat het nog het beste zou werken als ik het aangeef dat ik NU zin heb en dat we het dan direct doen (mits hij ook wil en dat kan). En dan direct ter zake, actie, geen ellenlang voorspel, gezoen of wat dan ook. Geen soft gedoe. En er achteraf vooral niet over praten. Zo anoniem mogelijk houden.
Klinkt misschien vreemd maar dat is denk ik de beste manier. De rollen sekpartner en vader/maatje zoveel mogelijk scheiden van elkaar.
Vanmiddag hebben we het er zo goed en zo kwaad mogelijk over gehad. We weten allebei niet hoe we tot elkaar moeten komen. Ondertussen 3x gestoord door een een kind in het gesprek. Ik word er moe en verdrietig en gefrustreerd van. En hij vast ook.
verwijderd - dubbel
Hmmmm....Wat dacht je van een rollenspel? Een afspraak maken om elkaar ergens te treffen en dan iets leuks te gaan doen, dan samen eten en een kamer boeken?
Kindjes oud genoeg om met elkaar thuis te blijven?
Pippeltje schreef op 18-07-2026 om 12:43:
Hmmmm....Wat dacht je van een rollenspel? Een afspraak maken om elkaar ergens te treffen en dan iets leuks te gaan doen, dan samen eten en een kamer boeken?
Kindjes oud genoeg om met elkaar thuis te blijven?
De kinderen kunnen zeker wat langer alleen thuis blijven zodat wij erop uit kunnen. Dat is mooi.
Maar een rollenspel....tja het blijft dezelfde persoon. Ik denk dat ik te rationeel ben om me te kunnen voorstellen dat hij en ik een ander zijn. Dat zou heel geforceerd en belachelijk voelen.
En een avond of een dagdeel samen iets leuks doen is heel leuk. Maar ik ben daarna moe. We werken allebei fulltime en de zorg van de kinderen en alle dagelijkse beslommeringen vragen veel. Ik heb ook gewoon niet de energie. Dus na een gezellige tijd samen wil ik vooral slapen.
Het zou denk ik wel werken om een week of wat langer samen weg te gaan. De eerste paar dagen afschakelen en uitrusten, en dan alle tijd en energie voor elkaar. Maar dat krijgen we praktisch niet geregeld of het zou zoveel moeite kosten dat ik er al niet eens aan begin. We zullen daarvoor een paar jaar moeten wachten totdat de kids echt een paar dagen alleen thuis kunnen blijven.
Ik vind het fijn dat veel van jullie suggesties doen maar ze voelen allemaal als geforceerd of 'belachelijk'. Ook al weet ik dat het voor anderen wel kan werken.
En dan komen we ook weer bij een eerder punt: ik vind het lastig mezelf bloot te geven en kwetsbaar op te stellen. Er staat teveel op het spel - namelijk een huwelijk dat verder wel fijn en stabiel is.
Het lastige is dat wat ik wil, niet verenigbaar is met wat mijn man wil. Dus komen we in een patstelling waar niemand blij van wordt. Daar wil ik graag uitkomen en ik denk dat kleine stapjes dan beter zijn dan een grote. Maar waar te beginnen?
key_west schreef op 18-07-2026 om 13:18:
[..]
De kinderen kunnen zeker wat langer alleen thuis blijven zodat wij erop uit kunnen. Dat is mooi.
Maar een rollenspel....tja het blijft dezelfde persoon. Ik denk dat ik te rationeel ben om me te kunnen voorstellen dat hij en ik een ander zijn. Dat zou heel geforceerd en belachelijk voelen.
En een avond of een dagdeel samen iets leuks doen is heel leuk. Maar ik ben daarna moe. We werken allebei fulltime en de zorg van de kinderen en alle dagelijkse beslommeringen vragen veel. Ik heb ook gewoon niet de energie. Dus na een gezellige tijd samen wil ik vooral slapen.
Het zou denk ik wel werken om een week of wat langer samen weg te gaan. De eerste paar dagen afschakelen en uitrusten, en dan alle tijd en energie voor elkaar. Maar dat krijgen we praktisch niet geregeld of het zou zoveel moeite kosten dat ik er al niet eens aan begin. We zullen daarvoor een paar jaar moeten wachten totdat de kids echt een paar dagen alleen thuis kunnen blijven.
Ik vind het fijn dat veel van jullie suggesties doen maar ze voelen allemaal als geforceerd of 'belachelijk'. Ook al weet ik dat het voor anderen wel kan werken.
En dan komen we ook weer bij een eerder punt: ik vind het lastig mezelf bloot te geven en kwetsbaar op te stellen. Er staat teveel op het spel - namelijk een huwelijk dat verder wel fijn en stabiel is.
Het lastige is dat wat ik wil, niet verenigbaar is met wat mijn man wil. Dus komen we in een patstelling waar niemand blij van wordt. Daar wil ik graag uitkomen en ik denk dat kleine stapjes dan beter zijn dan een grote. Maar waar te beginnen?
Maar wat wil jij dan? Want dit neigt meer naar ik wil wel seks maar niet met hem of hij moet per direct klaar staan als jij wil en het moet op jouw voorwaarden.
Hij is toch ook geen robot?
Nick90 schreef op 18-07-2026 om 13:31:
[..]
Maar wat wil jij dan? Want dit neigt meer naar ik wil wel seks maar niet met hem of hij moet per direct klaar staan als jij wil en het moet op jouw voorwaarden.
Hij is toch ook geen robot?
Nee zeker is hij geen robot.
Wat ik wel wil:
- seks met mijn man, en zorgen dat er een spannend en nieuw element in zit. Maar ik ben geen type voor rollenspellen of een ander (stel) erbij betrekken.
- seks hebben en niet in mijn hoofd zitten. Niet zorgen maken of de kinderen binnen komen lopen en niet denken aan alles wat moet gebeuren in het dagelijkse leven. Ik denk dat het daarom beter is om snel sex te hebben dan om er langer de tijd voor te nemen. Hoe meer tijd, hoe meer kansen om in mijn hoofd te zitten.
- ik wil ook dat het voor mijn man goed is. Het kan best zijn dat ik 'nu' zin heb en hij niet. Dat mag. Dan los ik het zelf op. Maar er zullen vast ook wel momenten zijn dat hij dan ook in the mood is. Het is niet de bedoeling dat hij tegen zijn zin dingen gaat doen. Ik weet zelf dat dat op lange termijn echt averechts werkt.
Het is nu de bedoeling om concrete stappen te zetten. Maar ik weet niet goed hoe en wat. Het is verlammend op de een of andere manier. Het beste is denk ik nog een slot op de deur en een blinddoek regelen.
Ik gok dat mijn posts nu overkomen als: ik heb een probleem maar ik sta niet open voor welke suggestie dan ook om er iets aan te doen. Dus van: wel klagen, niks oplossen. Ik heb zelf een hekel aan dit type mens - namelijk in de slachtofferrol blijven hangen - maar ik doe dit nu zelf ook.
Ik ben gewoon benieuwd of er mensen in dezelfde situatie zitten (vast wel) en of er ergens een tio van hen bij zit waarvan ik denk: laten we dat dan maar proberen.
Dit artikel vond ik en beschrijft goed wat er (voor een deel) aan de hand is en hoe ermee om te gaan:
https://liefdeszaak.nl/inzichten/seksualiteit-intimiteit/in-je-lichaam-seks/
misschien de lat niet zo hoog leggen?
Je hebt 2 soorten seks: als intimiteit die zorgt voor verbinding tussen geliefden en als fysieke, lichamelijke lust. Er zijn mensen die dat weten te combineren. In jouw stuk lees ik dat je niet op zoek bent naar de verbindende seks, maar naar de lichamelijke lust. SM ofzo? Als je je huwelijk wil behouden, zou ik toch samen naar een sexuoloog gaan om te kijken waar en hoe jullie je tegemoet kunnen komen zodat de verbinding bij jou ook bevrediging van de lust geeft.
key_west schreef op 18-07-2026 om 13:18:
[..]
En dan komen we ook weer bij een eerder punt: ik vind het lastig mezelf bloot te geven en kwetsbaar op te stellen. Er staat teveel op het spel - namelijk een huwelijk dat verder wel fijn en stabiel is.
Het lastige is dat wat ik wil, niet verenigbaar is met wat mijn man wil. Dus komen we in een patstelling waar niemand blij van wordt. Daar wil ik graag uitkomen en ik denk dat kleine stapjes dan beter zijn dan een grote. Maar waar te beginnen?
Ik ga nu iets geks zeggen misschien, maar ik denk dat relatietherapie of een seksuoloog wel iets voor jullie is. Want jij hebt moeite met jezelf bloot te geven en kwetsbaar op te stellen. En dat beïnvloedt jullie seksleven. Jij wil eigenlijk anonieme, ruige seks, zonder intimiteit (ik stel het misschien wat zwart/wit), terwijl jullie relatie vraagt om verbinding, intimiteit en kwetsbaar kunnen zijn. Als jij dat meer zou durven, kan je hem ook na een wilde avond 's ochtends gewoon weer in de ogen kijken als je weer samen bij het koffiezetapparaat staat.
Snap je wat ik bedoel?
Met deze man is een net zo bevredigend seksleven te behalen, dan met willekeurig welke man. Maar je moet wel durven. En iets van je huidige mindset los willen laten.
Een paar ideetjes; als eerste zorg dat je slaapkamer heel mooi en fijn is. Voor mij is dat als het er uitziet als een hotel. Mooi licht, nergens zooi of wasgoed te zien, gewoon zoals je in een hotel ziet. (bij het zicht op wasgoed tijdens de sex, ga ik echt ineens denken, jemig dit moet ik ook nog opruimen) Verder een slot op de deur (een haakje of een schuifje) dan kan er in ieder geval niet zomaar een kind binnenstappen. Uiteraard moet je nou eenmaal stillere sex hebben met kinderen in de buurt. Wel ook zorgen voor een boxje met een zacht muziekje, dat overstemt toch nog wát geluidjes.
Ik plan in mijn eigen hoofd dat ik toch minstens 1x in de week sex moet initiëren. (lukt niet altijd) maar het gebeurt al vaker sinds ik mezelf deze 'regel' heb gegeven.
Je zou als het te lang geleden is ook jezelf in de stemming kunnen brengen door bijv. te lezen op 'shespot' (speciaal even opgezocht of het nog bestond, is jaren geleden dat ik daar las, maar ben nu ook weer opnieuw geïnspireerd hiermee)
Ik heb totaal niets met lingerie, maar die ene keer dat ik het wel een keer aandeed, voelde ik me wel ineens heel sexy (niet overdag gedragen vind het niet prettig zitten, maar iets van 10 minuten als voorspel en toen trok ie het al uit haha)
Praten over sex vinden veel mensen moeilijk, toch is het wel te leren, misschien kan je zo'n kaartspel kopen met gekke/grappige vragen over sex. Ik had een ex die zo ontzetten makkelijk praatte over sex dat dat voor mij wel gemakkelijker werd om mee te praten, maar als je allebei een drempel hebt, dan wordt dat veel lastiger.
Oh en ik heb een keer online opgezocht wat je liefdestaal is, misschien heb je hier ook wat aan (maar gaat ook wel meer over de totale relatie, niet alleen over sex)