Met kind praten over seks?

Nick90 schreef op 17-07-2026 om 09:27:

[..]

Omdat ze dat mijn taak vind, ook geen idee wat ik erover moet zeggen. Ik wil ook niet al te open en eerlijk zijn.

Ik denk dat je juist wel open en eerlijk moet zijn. Dat betekend niet dat je het voor hoeft te doen, nou ja het omdoen van een condoom misschien wel, maar daar heb je bananen of komkommers voor. Straks ook belangrijk voor je dochter. Een project op school kan nooit de verantwoordelijkheid van de ouders hier overnemen. Een paar keer oefenen met het gebruik van een condoom kan veel ellende schelen want een condoom is pas betrouwbaar als je het goed gebruikt en daar geldt: oefening baart kunst. En oefenen thuis kan dan in alle rust.

Sexualiteit is iets van het dagelijks leven en zou tot de gewone gespreksonderwerpen moeten behoren binnen een gezin. Wat kun je verwachten, wat mag je 'bed'partner van jou verwachten, wat mag jij van je 'bed'partner verwachten. En ik zet 'bed' tussenhaakjes want sex hoeft niet in bed natuurlijk. Je zoon is nu 12, met een jaar of 3 kan hij al sexueel actief zijn en dat kan verder zijn dan wat voezelen onder de kleding. 

Het is een taak van beide ouders maar kinderen vinden het vaker een makkelijker onderwerp om te bespreken met een ouder van het eigen geslacht. 

Als je hier nog over moet gaan praten als ze 12 zijn heb je de makkelijke fasen al gehad en wordt het ineens gênant. Dus wacht niet met praten over sexualiteit met je dochter, dan kan het gewoon als onderdeel van alles wat je bespreekt. 

Het is niet nodig daar veel ophef over te maken. Het is gewone nieuwsgierigheid. Wel kun je uitleggen dat porno de manier is om een virus op je apparaat te krijgen. En de seksuele kant van de zaak: vraag hem gewoon 'oh, was je nieuwsgierig?'. En ga dan rustig een gesprek aan; wat had je verwacht te zullen zien; wat zou je graag willen weten en vertel je zoon vooral dat er in die pornofilmpjes vaak op een nare manier met vrouwen wordt omgegaan. En vertel hem dan vooral hoe je wel met vrouwen omgaat. Mogelijk valt hij niet op vrouwen en is hij op zoek naar andere vormen. Dat kan ook.
Wij kwamen er rond deze leeftijd achter dat zoon-lief dat ook had gedaan en dat hij toen al geïnteresseerd was in de mannenliefde. Dat hebben we toentertijd niet laten merken, want dat kwam er later uit, toen hij er klaar voor was.

Ik heb een aantal keren nieuwsberichten gelezen waaruit blijkt dat kinderen op veel jongere leeftijd porno ontdekken dan ouders denken, en dat ouders chronisch onderschatten hoe ver hun eigen kinderen zijn. Ik geloof dat het intussen al vrij gebruikelijk is voor 11-jarigen om al eens iets van porno te hebben gezien. 

In de stress schieten en helemaal verbieden heeft twee nadelen: je kunt geen enkele invloed meer uitoefenen op hoe jouw zoon porno ziet en interpreteert, en je leert je zoon dat er met zijn ouders niet te praten valt over seks. 

Als je dat toch liever anders ziet: verman jezelf, en ga het gesprek aan. Doe niet alsof je zelf heilig bent, dat is ongeloofwaardig en maakt het gesprek ook onecht. 
Je kunt praten over de technische aspecten (condooms, soa's etc) maar dat is niet het enige. Leer hem vooral dat porno net zoiets is als superheldenfilms: het ziet er spectaculair uit maar het is niet de werkelijkheid. 
Seks in werkelijkheid is omhandiger, onzekerder, het lukt soms niet, en om leuke seks te hebben moet je zeker weten dat de andere partij het ook leuk vindt. Dat betekent dat je moet aftasten bij je partner, en praten met je partner. Vind je dit fijn? Wat vind jij leuk om te doen? Dat is spannend, maar wel nodig. In porno doen ze dat allemaal niet, en dat wekt de verkeerde indruk. Die seks is vaak heel hard en veel meisjes vinden dat helemaal niet zo leuk. En dingen als anale seks lijken heel gewoon in porno, maar het is helemaal niet iets wat je zomaar met iedereen doet en wat iedereen leuk vindt. Net zoals je in het echte leven ook niet van het dak kunt springen of een ravijn overvliegen, wat in films wel kan. 

ik snap dat je vrouw geschrokken is, maar zo bestraffen is nou ook weer niet zinvol. Ja, om erin te bakken dat sex en porno een taboe is.over 15 jaar opent zn vriendin een topic: "mijn vriend kijkt stiekem porno en het is niet bespreekbaar ".
Ik begin er altijd over via een grapje. Laatst kwam ik savonds laat beneden en toen zaten zoon en vriendje op de ps ,net gta opgestart, en dan verschijnt er een vrouw in bikini in beeld. Vriendje van zoon giegelt; oeps ,betrapt!
Toen zei ik: schaam je maar niet hoor jongen, kijk jij maar lekker porno, ik ben zo weer weg. Als je maar weet dat het in het echte leven niet echt zo gaat.
En dan is het lachen, gieren, brullen en een grote mond over wat ze allemaal al weten, maar ook een serieus tintje. Gewoon luchtig. 
Ze weten meestal al meer dan je denkt,maar normen, waarden en veiligheid blijven benadrukken is wel belangrijk. 

Ik hoor in mijn omgeving ook wel eens dat de vader met de zoon moet praten en de moeder met de dochter. Ik denk dan, doe het als het moment zich voor doet. En natuurlijk kan ik me indenken dat je vrouw geschrokken is. Maar zoiets kun je ook zeggen tegen je kind en dan een gesprek erover hebben. Wees eerlijk, ook als het een vraag is waar je moeite mee hebt, dat mag je zeggen hè.
En vanaf nu misschien even kloppen als je naar zijn kamer gaat?

TO de meeste ouders willen juist met hun kinderen hierover praten. Beter dat ze het van jou horen dan van iemand anders. Of wil jij juist dat ze dit allemaal moeten leren op school van DR. Corrie?

Tip voor dit soort gesprekken.. ga er niet speciaal voor zitten. Dan moet je elkaar wel aankijken en dat is heel ongemakkelijk. Die het tijdens de afwas, of een autorit met zijn 2. Heeft hier vaak goede gesprekken opgeleverd 

Bij mij vroeger thuis en later ook met mijn eigen kinderen was seks(uele ontwikkeling en opvoeding) gewoon onderwerp van gesprek aan de eettafel. Want gewoon deel van het dagelijks leven. Net als het belang van gezond eten, op tijd naar bed gaan, de verschillen tussen mensen, politiek en rampen of de natuur. Alles kan voorbij komen. Voordeel is dat er nergens een ‘lading’ op zit. En je volgt de ontwikkeling van je kind. Als er zich vragen aandienen beantwoord je die. Een kind pikt uit zo’n antwoord wat het kan plaatsen, en later komen er aanvullende vragen.

Zo wist mijn leergierige oudste al voor zijn 3e hoe kindertjes gemaakt worden en dat hij met een ks geboren is, en de jongste netjes via mijn ‘babygaatje’ is geboren. Stapje voor stapje breidt he het verhaal dan uit, en volgt daarin het niveau van het kind.

En zo leerden ze ook al jong dat mensen (papa en mama in dit geval) ook kunnen verschillen van mening en dat dat prima is. Ruzie maken is nergens voor nodig, ieders mening dient (binnen grenzen) gerespecteerd te worden.

@Nick90 Hoe hebben jouw ouders dat dan gedaan? Of waren die ook zo krampachtig over seks? De manier met hoe jij met je kind over dat soort dingen praat komt ook heel raar over. Alsof jijzelf seks ook een ongemakkelijk onderwerp vindt. Jij bent een volwassen man, je zou hier toch gewoon over kunnen praten. Of heb jij er ook een complex over? 

FruitMoeder schreef op 24-07-2026 om 08:09:

@Nick90 Hoe hebben jouw ouders dat dan gedaan? Of waren die ook zo krampachtig over seks? De manier met hoe jij met je kind over dat soort dingen praat komt ook heel raar over. Alsof jijzelf seks ook een ongemakkelijk onderwerp vindt. Jij bent een volwassen man, je zou hier toch gewoon over kunnen praten. Of heb jij er ook een complex over?

Mijn ouders deden heel krampachtig over seks. Ze waren daar beslist niet open over. Toen ik ouder werd, hoorde ik wel eens gesprekken tussen mijn ouders en hun vrienden (waar je dan toevallig bij zat) waarin er een beetje besmuikt en lacherig over gedaan werd, maar open gesprekken waren er niet. Dus er werd bij ons thuis eigenlijk nooit over seks gesproken. Ook niet in de zin van “het is vies” of dat je er niet over mag praten, het was gewoon geen onderwerp.Ik geloof dat ik een jaar of 11 was toen ik een keer midden tijdens het avondeten vroeg: “Hee mam, wat is eigenlijk een kittelaar?” Dat had ik ergens in een boekje gelezen bij een vriendinnetje en wij wisten allebei niet wat het was, dus ik dacht: ik vraag het gewoon even. Het antwoord was: “Dat vertel ik je straks wel na het eten,” terwijl iedereen zat te lachen (ik was de jongste aan tafel). Maar ik kan me het vervolggesprek of het antwoord niet meer herinneren. Wel dat ik het gevoel kreeg dat ik dat soort dingen misschien beter niet aan mijn ouders kon vragen.

Een vriendje van school had ook zo’n boek voor tieners, met een bloot meisje en een blote jongen op de voorkant. Daar stond van alles in, maar volgens mij waren wij in eerste instantie vooral bezig met naar de plaatjes kijken.
Uiteindelijk heb ik natuurlijk wel alles geleerd over seks, maar meer via vrienden en boekjes/tijdschriften en dat soort dingen. En ja, ook wel eens met een groepje 16-jarigen een pornofilm gekeken, maar dat vonden wij als meiden vooral ranzig en totaal niet romantisch.
Tegenwoordig kun je natuurlijk alles over seks op internet vinden, van informatief tot entertainment, voor mannen, vrouwen en alles daartussenin. Ook porno in allerlei vormen. Ik merk zelf dat ik bijvoorbeeld meer heb met suggestie en sfeer (geluid, muziek) dan met ingezoomde details — dat vind ik juist niet interessant.

Ik kan trouwens prima over seks praten, maar ik vind het wel lastig als de ander dat niet wil of dichtklapt. Dat merk ik ook bij mijn kinderen. Met mijn dochter gaat het makkelijker dan met mijn zoon.
En eerlijk gezegd vind ik de opmerking dat iemand “er wel een complex over zal hebben” niet zo helpend. Niet iedereen heeft van huis uit geleerd om hier open over te praten, en dat maakt het soms gewoon wat lastiger in de praktijk, zonder dat daar meteen iets mis mee is.

Jonagold schreef op 23-07-2026 om 21:38:

Bij mij vroeger thuis en later ook met mijn eigen kinderen was seks(uele ontwikkeling en opvoeding) gewoon onderwerp van gesprek aan de eettafel. Want gewoon deel van het dagelijks leven. Net als het belang van gezond eten, op tijd naar bed gaan, de verschillen tussen mensen, politiek en rampen of de natuur. Alles kan voorbij komen. Voordeel is dat er nergens een ‘lading’ op zit. En je volgt de ontwikkeling van je kind. Als er zich vragen aandienen beantwoord je die. Een kind pikt uit zo’n antwoord wat het kan plaatsen, en later komen er aanvullende vragen.

Zo wist mijn leergierige oudste al voor zijn 3e hoe kindertjes gemaakt worden en dat hij met een ks geboren is, en de jongste netjes via mijn ‘babygaatje’ is geboren. Stapje voor stapje breidt he het verhaal dan uit, en volgt daarin het niveau van het kind.

En zo leerden ze ook al jong dat mensen (papa en mama in dit geval) ook kunnen verschillen van mening en dat dat prima is. Ruzie maken is nergens voor nodig, ieders mening dient (binnen grenzen) gerespecteerd te worden.

Zo deed ik dat ook.

Worteltaart schreef op 24-07-2026 om 10:34:

[..]

Zo deed ik dat ook.

10 jaar geleden was er een hele ophef dat kinderen dit niet op school moeten leren en dat ouders het zelf willen doen en nu heb je mensen zoals TO die zelfs dat niet willen doen. Dat vind ik erg zorgelijk. Je laat zo'n kind maar aan hun lot over.