Na 12 jaar getrouwd, 3 kinderen mis ik ontzettend de sexuele spanning en het begeert worden
Hoi allemaal, ik ben nieuw hier.
Mijn relatie begon als een enorme seksuele achtbaan. Beide konden we enorm veel en vaak genieten van alle plekjes aan ons lichaam. Geen enkele grens leek er te zijn. Vaak werd door mijn vrouw aangegeven dat "stel" de relatie gaat stuk, dan zou ze heel graag het seksuele aanhouden.
Nu, 15 jaar later, is deze achtbaan in een spanningsloze "attractie" veranderd. Vanuit mezelf gezien heb ik er alles aan gedaan wat in me zit.
Ik heb regelmatig zonder enige vorm van druk, met mijn vrouw gesproken over het feit dat ik het "ons" zo mis in de relatie. Dat ik haar geef wat ze wil....massages, waar ze uiteindelijk wel opgewonden van kan raken.....maar dat ik het ook nodig heb om me begeert te voelen.
Therapie, zowel voor mezelf, om mij een handvat te geven, als met zijn 2-en. Deze laatste eindigde helaas in een boosheid vanuit mijn vrouw.
De therapie is daarom helaas beëindigd, tevens tot spijt van de (vrouwelijke) therapeute. Een zeer ervaren vrouw op relatiegebied, en in verlengde met intimiteit. Bij dat laatste deel waren we nog niet aangekomen.
Inmiddels loop ik zeer regelmatig met een hoog libido rond, maar kan ik daar helemaal geen kant mee op. Ik droom ook regelmatig over van alles wat ik maar niet ga delen met mijn vrouw....
De reden van dit topic is dat ik merk ook wel eens het verlangen te krijgen naar andere vrouwen. Tijdens het uitgaan voelt het enorm goed wanneer een vrouw naar me toe komt en we leuk aan de praat raken. Verder dan praten komen we niet, dat zou ik niet eens aandurven.
Toch zijn het bij mij wel signalen dat ik iets significant mis in mijn leven: Sensualiteit en begeerte.
Mijn vrouw is knap en heeft een mooi lichaam. Ook ik "mag er wezen" mag ik zeggen.
Er zullen best mannen zijn die in hetzelfde schuitje zitten, maar ik zou zo graag eens een vrouwelijke kant van dit verhaal horen. Ik hoop ergens iets te lezen/horen waarmee ik dit gemis kan opvullen. Klinkt als een overlijden, maar zo onderhand (10 jaar ongeveer) maakt het mijn leven minder plezierig.
Ik hoop dat duidelijk is dat ik geen viezerik of wat dan ook ben, maar een bijna 50 jarige man die een beetje wanhopig op zoek is...
Groeten John
en je hebt geen handen John om jezelf van je hoge libido af te helpen?
dacht dat dit een serieus forum was....
Jammer, maar de groeten.
Wat stel je je voor bij een 'vrouwelijke' kant van het verhaal? Je hebt bij de therapeut je eigen vrouw gehoord en dat heeft je niet geholpen.
De relatie therapie eindigde eerder met boosheid van je vrouw en hier op het forum eindig jij eerder uit boosheid. Wat is de gemeenschappelijk deler?
Dag John, ik denk een heel herkenbaar gevoel waarin je nu zit. Welk huwelijk is wel elke dag spannend en opwindend. En het is ook logisch dat je die gevoelens hebt. Maak ze bespreekbaar met je partner, wat je al hebt gedaan, en als het niet tot het gewenste gevolg leidt maak dan een keuze. Stap er dan uit of blijf voor je vrouw of voor je kinderen. Wat ik in ieder geval met klem zou willen adviseren is geen buitenechtelijke relatie starten. Je maakt zoveel kapot en het is ontzettend belastend voor je kinderen en je vrouw. Als je dat wel zou willen bespreek dat dan met je vrouw. Wie weet wat er mogelijk is. Maar in de kern wil je begeerd worden en dan het liefst door je vrouw neem ik aan. Tsja spreek wat af, maak strippenkaartjes, zorg er gewoon voor dat zij de noodzaak ziet van dit alles en maak het concreet door aan te geven wat je nodig hebt het met je doet als je het krijgt althans niet krijgt. Voor haar zal het ook lastig zijn om nog meer te doen want ze heeft al het gevoel dat ze zoveel doet, kan ik me zo voorstellen. Dat maakt het wat behapbaar. Succes ermee! We leven maar 1x maar het mooiste is als je er samen uitkomt.
Wat zegt je vrouw erover John?
Ik begrijp je probleem wel een beetje, John.
Ik heb een paar vragen:
Hoe gaat het met haar? Is ze gelukkig? Werkt ze, vindt ze dat leuk, heeft ze vriendinnen/hobby's waar ze tijd voor heeft, sport ze?
Je schrijft: "Ik heb regelmatig zonder enige vorm van druk, met mijn vrouw gesproken over het feit dat ik het "ons" zo mis in de relatie. Dat ik haar geef wat ze wil....massages, waar ze uiteindelijk wel opgewonden van kan raken.....maar dat ik het ook nodig heb om me begeert te voelen." Hoe heeft ze daarop gereageerd?
Kan het zijn dat je vrouw inmiddels denkt dat jij er alles aan doet (heerlijke massages geven) om maar seks te hebben (terwijl ze op ander wellicht vlak niet het gevoel heeft dat jij je (ook) verantwoordelijk voelt voor het draaiende houden van het gezin) en dat ze daardoor alleen al geen zin meer in seks heeft?
Hoe is jullie relatie los van het seksuele? Dat is enorm belangrijk. Als het daar (ook) eigenlijk niet goed gaat, kan dat verklaren dat ze (ook) geen zin meer in seks met jou heeft. Ik persoonlijk zou dan als vrouw eerst willen dat de rest van de relatie fijn zou zijn en daarna zou ik pas weer openstaan voor seks. Misschien dat jij denkt, laten we seks hebben en laat mij voelen dat je mij begeert, dan komt de rest vanzelf, maar zo werkt het voor haar mogelijk niet. Tot die tijd zou je jezelf moeten helpen, wat mij betreft.
Toen ze bij relatie therapie boos wegliep, heb je toen gevraagd wat maakte dat ze boos was? Het lijkt me handig om dat te bespreken, ook als je het toen niet gedaan hebt.
Net als Draver23 adviseer ik je echt niet vreemd te gaan. Ga kijken of jij je gedrag (in de zorg voor de kinderen, het huishouden, de relatie) kunt veranderen, liefst door met haar te praten en te vragen wat zij mist zonder dat je het over seks hebt. Als ze echt niet wil praten, kan je ook kijken wat je buiten de seks allemaal kunt doen om te kijken of jullie relatie dan fijner wordt. En wellicht dat er dan bij haar weer ruimte komt voor seks en begeerte. Maar seks moet niet het doel zijn, het doel moet zijn dat jullie weer een fijne relatie hebben, elkaar steunen, lol hebben. Dan komt de seks en begeerte hopelijk vanzelf weer.
Hoe oud zijn de kinderen?
Mocht je zonder vreemd te gaan van alles geprobeerd hebben, praten, je eigen gedrag aanpassen, zelf met een peut praten om te kijken of die mee kan denken wat jij kunt doen om het samen fijner te hebben, dan kan ik me voorstellen dat jij jouw probleem met haar gaat bespreken en kijken wat er mogelijk is voor jou om aan jouw seksuele behoefte te voldoen zonder uit elkaar te gaan. Of dat uit elkaar gaan dan toch echt de enige oplossing is. Maar niet vreemdgaan, dat maakt de problemen echt alleen maar groter.
Oh, ik zie dat je al voor jezelf therapie gehad hebt. Heel goed. Was dat voor of na de relatietherapie? En waar was dat op gericht, op jezelf ontwikkelen of hoe je de problematiek met je vrouw kunt aanpakken?
Was je tevreden over die therapie?
Mocht deze therapie langer geleden zijn geweest, toen dit nog niet speelde, of niets opgeleverd hebben, dan zou het nog zinvol kunnen zijn nogmaals therapie voor jezelf te volgen.
Ik ben ervan overtuigd dat als je zelf lekker in je vel zit, evt. trauma's of problemen aangepakt zijn en je zelfvertrouwen goed zijn, dat het beste uitgangspunt is voor een relatie. Dus als daar nog ruimte voor is, dan zou ik dat aanpakken. Heb je daar altijd profijt van, ook in een nieuwe relatie, mocht het mislopen met je vrouw.
Maar mocht je er zelf alles aan gedaan hebben, dus aan jezelf werken, kijken wat jij in jullie relatie meer/beter kunt doen zoals er voor haar zijn, vragen wat haar behoeftes zijn, je evt. verantwoordelijker opstellen in huishouden, zorg voor kinderen etc. (en weet dat de mentale workload vaak als erg zwaar wordt ervaren door veel vrouwen), dan betekent het niet dat je jullie relatie kunt redden.
Je vrouw heeft daar natuurlijk ook een verantwoordelijkheid in.
Ik heb eens gehoord: je bent maar 50% verantwoordelijk voor een relatie met iemand anders, dus ook met je vrouw.
Als jij van alles doet, maar zij wil niet praten, zij wil haar behoeftes niet aangeven, zij is al uitgecheckt, misschien heeft zij wel een ander (hoeft niet, maar het kan), dan kan jij eindeloos je best doen, maar dan gaat het niet lukken.
Dus kijken waarin jij je kunt ontwikkelen en misschien een betere partner kunt worden is goed, maar kijk uit dat je jezelf niet kwijtraakt of denkt dat je nu voor haar moet kruipen. Dat is ook niet de bedoeling.
Kan het zijn dat je vrouw uitgeput is door de combi werk, huishouden en zorg voor de kinderen?
Ik dacht dat TO al vier dagen niet gereageerd had en dat vond ik zonde van Ariannes betoog maar ik zie nu dat het pas gister was, dus heb mijn verontwaardigde post weggehaald.
Je schrijft dat na 15 jaar het vuurwerk wel een beetje met een sisser is uitgegaan. Maar je eindigt met dat je nu al 10 jaar de spetterende seks mist. Dat doet mij vermoeden dat het een beetje samenvalt met het krijgen van de kinderen, heb ik dat goed?
Heb je helder waarom je vrouw minder behoefte heeft aan seks sinds die tijd? Hoe zijn de bevallingen verlopen? Een vrouw kan daar niet alleen lichamelijk schade bij oplopen maar ook geestelijk. Ik zou daar eens naar vragen.
Wat was de concrete aanleiding voor de therapie voor jullie samen? Was jouw insteek dat je het vuurwerk van voorheen weer terug wilde, of wilde je jullie relatie verbeteren? Want bij het eerste snap ik dat je vrouw boos werd. Voor de meeste vrouwen moet eerst de relatie goed zijn, rust in haar hoofd, geen stress, gewaardeerd voelen en dan komt er ruimte voor intimiteit. Bij mannen werkt het vaak andersom: door de seks voelen ze zich gewaardeerd en neemt de stress af. Dat is dus echt een hele andere benadering en ervaring.
En ik denk dat ArianneH ook een punt kan hebben. Hoe is haar (mentale) belasting? Zorgt ze wellicht ook nog voor haar en/of jouw ouders? Werkt ze veel, of is het (mentaal) zwaar werk? Hebben jullie zorgen over (een van) jullie kinderen?
Hoe gaat het als jullie samen een weekend weg zijn, komt ze dan wel wat losser? En als jullie dat nooit doen, NU een weekendje weg regelen. Inclusief de oppas.
Mijn advies zou zijn om toch weer aan te sturen op relatietherapie. En dan zou ik kiezen voor iets als EFT (Emotionally Focused Therapy). Daarin kijk je vooral naar wat beide partners nodig hebben om zich veilig en gewaardeerd te voelen. Je kunt daar ook al zelf mee aan de slag, er is een zelfhulpboek van beschikbaar van Sue Johnson, met ook opdrachten (naast aansprekende voorbeelden).
Lexus schreef op 08-06-2026 om 12:35:
Ik dacht dat TO al vier dagen niet gereageerd had en dat vond ik zonde van Ariannes betoog maar ik zie nu dat het pas gister was, dus heb mijn verontwaardigde post weggehaald.
Nou, we hebben inmiddels al 5 dagen niks meer van John47 gehoord.
Anoniemer schreef op 10-06-2026 om 07:18:
[..]
Nou, we hebben inmiddels al 5 dagen niks meer van John47 gehoord.
nou psies, en dan komen mensen als Jonagold en Arianne met van die mooie posts. Er kan natuurlijk wat aan de hand zijn maar als dat niet zo is: John, als exemplarisch is voor je communicatief vermogen, denk ik dat je vrouw die minder zin heeft niet jullie enige probleem is.
John had met zijn antwoord op Nick al afscheid genomen van dit forum.
linn19 schreef op 10-06-2026 om 10:43:
John had met zijn antwoord op Nick al afscheid genomen van dit forum.
Dat denk ik ook. Heel erg jammer dat dan uitgerekend Nick met zijn nare reactie de eerste is die post...
Nick, ik zeg het nog maar weer eens tegen je: als je niks bij te dragen hebt, laat je toetsenbord dan gewoon met rust. Jij hebt hier ook altijd vragen gesteld waarop je graag een meelevend en meedenkend antwoord wilde krijgen.
En even, als jouw vrouw al 10 jaar geen seks meer zou willen met je, zou jij dan voldoende hebben aan/genoegen nemen met je eigen handjes? Nou dan.
Ja maar er zijn toch ook andere reacties? Die van Nick hoef je niet op in te gaan natuurlijk, even wachten en doorlezen zou ik zeggen.