Home » Forum » Alles opmaken kindgebonden budget

Alles opmaken? (kindgebonden budget)

Ben jij al begonnen met seksuele opvoeding?

Of wil je weten hoe je dit kunt aanpakken? Deel jouw ervaringen hier!

44 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
Beau
Alles opmaken? (kindgebonden budget)

Nu hoor ik toch dat de belasting flink gaat snijden in de kinderregelingen...

Ik vraag me af wat ik verkeerd doe. Wij zijn een hardwerkend gezin met drie dure kinderen (12,14, 17) en een eigen huis met overwaarde. Hebben altijd gespaard voor ons pensioen en voor de studie van de kinderen en om ons huis af te betalen als we 65 zijn zodat we dan hier kunnen blijven wonen. We leven lekker, doen geen luxe dingen en kunnen van ons normale inkomen elke maand nog iets sparen. Rijden in een normale auto van 5 jaar oud, kortom goed geregeld zou je zeggen.

We zijn zo opgevoed, onze ouders hebben het zo ook gedaan en zaten in een afbetaald huis, genoten van hun oude dag. Moeder is vorig jaar overleden en daar gingen de spaarcentjes van pa, naar de (erf)belasting.

Ik overweeg nu om onze spaarcentjes maar op te maken, dure auto te gaan kopen, luxe te gaan leven (al hoeft dat voor mij helemaal niet) want als je vermogen hebt kom je nu ook niet meer in aanmerking voor kindgebonden budget.

Misschien denk ik krom en ik gun het iedereen van harte maar we worden toch gestraft voor ons spaarzame gedrag? Als je niets hebt omdat je alles erdoorheen jaagt wordt je beloond en als je spaarzaam leeft kun je alles wegbrengen. Of denk ik nu krom???

Trouwens, valt een eigen huis ook onder vermogen, voor het kindgebonden budget? Anders kan ik daar nog op aflossen...

Beau

Kiki
Beau, dat vind ik een kromme redenatie

als je genoeg geld hebt dat je geen kindgebonden budget krijgt moet je je zegeningen tellen.

Ik krijg ook geen kindgebonden budget, volgend jaar ook nauwelijks kinderopvangtoeslag meer (vandaar dat ik het dit jaar ook maar niet meer heb aangevraagd), geen zorgtoeslag en als ze de kinderbijslag en welke regeling dan ook inkomensafhankelijk gaan maken krijg ik die ook niet meer.

Wees blij dat dat soort regelingen er zijn en dat je het kennelijk goed genoeg hebt dat je er niet voor in aanmerking komt. Er zijn zat mensen die het namelijk wel keihard nodig hebben en voor die mensen moet het in stand gehouden worden. Zoiets heet solidariteit.

Doet me denken aan mensen die niet willen gaan werken omdat ze dan hun heffingskorting verliezen (iets van 170 euro in de maand) Die krijg je niet aangebracht dat ze er netto meer aan over houden als ze gaan werken, want ze krijgen die 170 euro niet meer

Beau
Eens...

Hoi Kiki,

Natuurlijk tel ik mijn zegeningen en ben het helemaal met je eens dat degenen die het écht nodig hebben voor toeslagen in aanmerking moeten komen.

Op basis van ons inkomen komen wij in aanmerking voor zorgtoeslag etc. maar omdat we zuinig leven en sparen voor de toekomst van onze kinderen hebben we ook (zuur verdiend) spaargeld. Als we ons spaargeld nu over de balk zouden gaan smijten (of in een oude sok stoppen) houden we volgend jaar ons kindgebonden budget. Laten we het netjes op de bank staan dan ontvangen we niets meer. Op zich terecht, maar die keuze zou er toch niet mogen zijn?

Beau

Belle
Inderdaad een kromme redenatie

Wat is het doel van je financiele leven: je eigen broek ophouden of zoveel mogelijk binnenharken waar je eventueel recht op zou kunnen hebben?

Toeslagen en kortingen zijn er voor mensen die niet in de omstandigheden zijn om alles zelf te financieren. Daar hebben zij recht op. Dat wil niet zeggen dat jij er ook recht op zou hebben, omdat het er nou eenmaal is.

Wij genieten een inkomen van 3x modaal, hebben al vanaf jongs af aan veel gespaard zodat er nu een paar ton in de spaarpot zit. Als we geen inkomen meer zouden hebben dan zouden we het nog jaren uit kunnen zingen zonder overheidssteun. We leven net wat onder onze stand zou je kunnen zeggen. We konden een veel duurder huis kopen, maar we wilden persé niet op het maximum gaan zitten. Verder zijn we nogal zuunig van aard. Behalve kinderbijslag en hra krijgen wij vanzelfsprekend geen toeslagen of kortingen.

Er zijn ongetwijfeld mensen die met een vergelijkbaar inkomen en levensomstandigheden wel een tophypotheek nemen, altijd nieuwe auto's kopen en de rest opmaken aan merkkleren, vakanties en dure flatscreens. Als zij zonder inkomen komen te zitten en geen spaargeld hebben omdat alles opgesoupeerd is, krijgen ze een uitkering en toeslagen en kortingen voor zaken waar wij altijd de volle mep voor moeten neerleggen.

Je kan het oneerlijk vinden dat mensen er lekker op los leven en vervolgens vanalles toegestopt krijgen terwijl jij verantwoordelijk leeft en daar dus geen recht op hebt, maar je kan ook blij zijn dat je van die noodvoorzieningen geen gebruik hoeft te maken en je je eigen broek kan ophouden.

Groetjes, Belle

cqcq
Niet alles opmaken

Maar hier wellicht wel wat investeringen naar voren halen. Een van de plannen van het kabinet is namelijk om de extra vrijstelling voor de belasting in box 3 (vermogen) voor kinderen te schrappen. Dan kom ik precies boven het bedrag dat ik vermogensredenentsheffing moet betalen. Dat laatste is niet zo erg, maar als dan ook de huurtoeslag wegvalt daardoor, dan trek ik graag wat investeringen naar voren. (bijvoorbeeld dit jaar al een wasdroger vervangen i.p.v. wachten tot hij het helemaal opgegeeft, of toch alvast dit jaar investeren in een nieuwe CV-ketel).

Overigens is er ook goed nieuws, en gaat de leeftijdsgrens voor alleenstaande ouderkorting niet naar 12 jaar, zoals het kabinet eerst van plan was, maar naar 18 jaar, das al een stuk beter. Overigens gaat voor het kindgebonden budget een vermogensgrens gelden van een ton, i.p.v. het bedrag dat ja als vermogen maximaal mag hebben in box 3. Dus daar zal ik ook geen last van hebben. (wat wel jammer is dat de bedragen weer omlaag gaan terug naar het niveau van 2010, en dat het budget geschrapt wordt voor het derde en de daaropvolgende kinderen). Maar goed, beter iets dan niets (en het bedrag voor de derde was toch al lager dan voor de eerste twee).

Beau
Zwart-wit

Het klinkt heel zwart/wit en ik wil absoluut niet klagen over mijn luxe positie. Ik vraag me gewoon af of ik niet beter kan gaan reizen, minder gaan werken en in een mooie auto gaan rondrijden van het geld waar ik hard voor heb gewerkt in plaats van mijn kleding op de markt halen, mijn boodschappen bij de Aldi doen zodat mijn kinderen kunnen studeren zodat ze later een goede baan krijgen en hoge belastingen kunnen betalen. Pak ik daarnaast alle toeslagen mee en valt er ook niets meer te halen als ik kom te overlijden...

Puck
Beau

Het liefste zou ik heel veel belasting betalen en voor geen enkele tegemoetkoming in aanmerking komen. Dat betekent namelijk dat ik heel veel verdien en er voldoende over blijft om royaal te leven.
Ik vindt je redenatie erg egoïstisch met weinig ook voor mensen die het minder hebben dan jij.

Minke
Te zuinig?

Beau misschien ben je een beetje te zuinig, probeer ook wat meer te genieten van je geld zonder het over de balk te gooien. Wie zegt dat je kinderen gaan studeren? Misschien gaan ze wel meteen werken. Misschien gaan ze wel studeren maar willen ze geen geld van je aannemen omdat ze studeren zien als een investering in hun eigen toekomst. Zuinig zijn kan heel leuk zijn maar bij jou heb ik een beetje het gevoel dat je het zuinig zijn met de paplepel hebt ingegoten gekregen en niet dat het echt een keuze van jezelf is. Probeer (verantwoord) te genieten en denk niet te veel aan later.

Jolanda123
Even wat cijfertjes

Zou je minder dan € 28.897 verdienen per jaar, dan was jouw/jullie recht op kindgebonden budget 2516 euro zijn.
Pak hem beet dus een 200 euro per maand.

en ja, dat is geld wat jullie nu niet krijgen.

Ga ik nog even verder.
Stel dat jullie 100.000 euro op de bank hebben staan. Dan heb je een heffingsvrij vermogen (jullie en de kinderen) van ongeveer 49000 euro. Over de resterende 51000 moet je dus belasting betalen. Dat zou op jaarbasis 604 euro zijn.

Tel die 604 euro bij het bedrag wat je niet krijgt aan kindgebonden budget, en dan praten we over een bedrag van 3120 euro per jaar, wat je niet krijgt en moet betalen. Dat is dus dus 260 euro in de maand.

Nu is dus de vraag, de vrijheid die je nu hebt, is dat die 260 euro waard. het is namelijk de vrijheid om daar boodschappen te doen waar je wil, om datgene te doen wat je wil, en wanneer je het wil.

En ja, belasting betalen is niet iets wat de gemiddelde nederlander graag doet. Het is alleen wel de prijs die we betalen om in nederland te wonen en te werken, en te leven. Het is de prijs die we betalen voor ons sociale stelsel, voor de wegen, voor de scholen en noem maar op.
Het is de prijs die je betaald om je mening in vrijheid te uiten, zonder dat je bang hoeft te zijn voor repercussies.

Kijk, je betaald belasting over je bezittingen. Als je dat niet wil, dan moet je zorgen dat je schulden in box 3 krijgt. Je zou kunnen overwegen om een vakantiehuisje te kopen met een kleine hypotheek erop. (of aflossingvrij, zodat je alleen rente betaald)

Zou je nu een huisje kopen van 100.000 euro, dan betaal je geen belasting in box 3.
je betaald namelijk belasting over de som van de bezittingen en de schulden :D

Hoe dan ook, je hebt nu de vrijheid om je geld uit te geven zoals jij wil. En dat is ook wat waard...

PS. Voor elke 100000 euro meer spaargeld betaal je 1200 euro belasting per jaar extra.

Beau
Single lady

Jammer dat je er zo over denkt single lady. Ik heb me erg verdiept in de erfbelasting, je moet wel als je er helaas mee te maken krijgt, naast alle verdriet.

Er viel een afbetaald huis te erven waar pa en ma samen 40 jaar hebben gewoond. Over de kindsdelen moet pa de belasting betalen maar de kinderen erven pas als pa er ook niet meer is, zo zit het erfrecht in elkaar sinds 1 januari 2010. Gevolg is dat pa zijn huis moet verkopen om de belasting te betalen...

bromvlieg
Wow, belle - o.t.

als iedereen zo oplettend en succesvol was als jij waren er nergens toeslagen of kortingen nodig.
Je boft!

mamsavan2
Vruchtgebruik

beau,
heb je er rekening mee gehouden dat het kindsdeel "afgewaardeerd" mag worden met het vruchtgebruik. Kind kan immers nog geen gebruik maken van zijn erfdeel, dit is afhankelijk van leeftijd van de langstlevende ouder. Lastiger wordt het inderdaad als al het geld in de stenen zit. Ook dan bied de notaris nog wel een oplossing. ( voor overlijden....)
mamsa

Anna3
Beau

Ik heb niet alles gelezen, maar als je zoveel spaargeld hebt dat je voor geen enkele toeslag in aanmerking komt, dan lijkt het me wat overdreven om alle boodschappen bij de Aldi te halen en alle kleding op de markt.

Jolanda123
Niet overdreven

Anna3 schreef:

Ik heb niet alles gelezen, maar als je zoveel spaargeld hebt dat je voor geen enkele toeslag in aanmerking komt, dan lijkt het me wat overdreven om alle boodschappen bij de Aldi te halen en alle kleding op de markt.

Tja, ik vind het niet overdreven. Moet je persé geld uitgeven omdat je het hebt, of omdat het kan?
Kijk, als je tevreden bent met een bloemkool bij de lidl voor 1 euro, waarom zou je er dan 2 euro voor moeten betalen bij een andere winkel?

Idem dito met kleding van de markt of de kringloop. Als het past en als je je er content bij voelt, waarom niet?

Het voordeel van spaargeld, is dat je instaat bent om de keuze te maken, of je goedkoop wilt inkopen of niet. Het is geen "heilig moeten".

en dat is ook wat waard....

Minke
Lidl en de markt

Even o.t. De Lidl en de markt zijn niet voor niets zo goedkoop. De Lidl betaalt zijn werknemers heel slecht en op de markt is veel kleding te vinden die afkomstig is uit ateliers waar kinderen werken.

amk
Minimumloon is niet het enige

het gaat er ook om hoe de medewerkers behandeld worden. Men voldoet net aan aan de wet. Dat zeker. Maar er is zo veel meer, dat de werk omstandigheden maakt. Het basis vertrouwen in de werknemers is minimaal waardoor er heel veel controle wordt uitgeoefend. Het lid zijn van een vakbond kan al problemen opleveren bv.

Dat zijn ook dingen die je, eigenlijk altijd maar zeker als je meer te besteden hebt, als consument mee zou moeten nemen in je overwegingen om voor een winkel te kiezen.

Jolanda123
Single lady

je schreef:
Je mag natuurlijk zelf weten < knip> toeslagen misloopt.

eh... wat bovenstaand voor mij in het bijzonder bedoeld of in het algemeen?

het voelt namelijk alsof het voor mij bedoeld is, terwijl ik nergens "verongelijkt" heb zitten doen over het mislopen van toeslagen.

Het enige wat ik heb aangegeven is het feit dat als je "veel geld" hebt, dat je dat in staat stelt tot het maken van keuzen, in wat je wel of niet wil uitgeven.

Dit in tegenstelling tot het "niet hebben van geld". Dan zijn er minder keuzes te maken, en heb je minder opties.

Over onze situtie persoonlijk (al dan geen toeslagen, al dan geen spaargeld, etc )heb ik in deze draad geen woord over geschreven.

Kaaskopje
Jetteke

Ik vind 17 miljoen nederlanders meer dan genoeg, vervanging lijkt me dan voldoende, hoe vervelend voor onze generatie (oude dag) dan ook.===
Ik vind dat mensen daar vrij in mogen zijn. Een overheid moet zich ver houden van dit soort privébeslissingen en die keuzevrijheid dus niet beperken door opvang te duur te maken en werken daardoor te ontmoedigen. Dat vrouwen aan het werk moeten werd m.i. succesvol aangemoedigd. Werken is tegenwoordig voor een vrouw heel gewoon.
Wat de opvangtoeslag betreft: Als je een klein inkomen hebt en je moet daar steeds meer van inleveren, dan is de stap om de kinderen zelf maar weer op te vangen misschien wel minder groot.

Kaaskopje
Tja vanaf wanneer ga je mensen verwijten maken?

Vanaf wanneer mag de overheid zeggen 'je het er teveel, betaal dat zelf maar'? Ik vind dat de overheid en de maatschappij er belang bij heeft dat de bevolkingsgroei niet te drastisch terugloopt. Bij een gezin met 3 of 4 kinderen vind ik het dus niet in de haak als de mening 'eigen schuld, dikke bult' zou zijn. Het is in ieders belang dat vrouwen kúnnen werken en evengoed voor nageslacht kunnen zorgen op een manier die onze economie betaalbaar kan houden. Daar plukken we op onze eigen oude dag zelf ook de vruchten van. Daarbij gaat het wat mij betreft niet om het aanmoedigen van gezinnen met 10 kinderen (hoewel ik dat ook een eigen keuze vind), maar als de mening zou worden dat 2 kinderen méér dan genoeg is, zou ik dat een hele foute tendens vinden.
Je gaat bij je opmerking 'Het relatief luxe leven dat de meeste mensen (vrouwen)willen leven, moet ook betaald worden. En dan wel door hen zelf vind ik, niet door anderen.' volgens wat ik eruit opmaak uit van vrouwen die niet willen werken. Er vindt een mentaliteitsverandering plaats (al een tijdje) waardoor niet werkende vrouwen meer 'not done' zijn geworden dan werkende vrouwen. Vrouwen die nu nog in dat thuisblijf-stramien zitten zullen over een aantal jaar in de minderheid raken. Je kunt vrouwen zonder werkervaring of opleiding niet afrekenen op wat in onze maatschappij lang heel normaal is geweest en ze opeens gaan dwingen om aan het werk te gaan als ze op middelbare leeftijd zijn gekomen. Dat lukt dan gewoon niet meer (tenzij je bij een callcenter wilt werken, want daar kan het wel... grapje tussendoor!:-)) Hen een AOW misgunnen vind ik dan ook niet terecht. Bij jongere vrouwen zul je merken dat ze, in het algemeen gezien, het normaler vinden om hun werk aan te houden en zoveel mogelijk te regelen om dat te kunnen blijven doen.
Mijn moeder is overigens zo'n vrouw die officieel huismoederde, maar zich in werkelijkheid het schompes typte voor mijn vaders werk. Mijn vader had een goed inkomen met zijn werk, maar wel omdat mijn moeder hem daartoe in staat stelde. Je weet niet wat zich achter iedere voordeur afspeelt.

Kaaskopje
Jetteke

Ik ben anders gaan denken. Aanvankelijk móest ik, maar daar ben ik al vrij snel dankbaar voor geweest. Maar ik kan me voorstellen dat er vrouwen zijn die die omschakeling niet meer kunnen maken en zich door het gezinsinkomen daar ook niet toe verplicht voelen. Ik maak me daar niet druk om. Je kunt niet verwachten dat een maatschappij binnen een paar jaar totaal omslaat naar een andere manier van denken. Van sommige zaken moet je incalculeren dat het zijn tijd nodig heeft. Dat er in het verleden en nu ook nog vrouwen waren en zijn die die omschakeling wel hebben kunnen maken doet er in dat opzicht niet toe. Ik vind die vrouwen, waaronder ik zelf, er niet beter om.

Maylise
Krom

Wat ik wel krom vind is dat een allochtoon die op z'n 35ste naar Nederland is gekomen en tot z'n 65ste altijd heeft gewerkt minder AOW krijgt dan iemand die in Nederland is geboren, daar scholing heeft gehad, gestudeerd heeft en vervolgens altijd thuis bij de kinderen is gebleven.
Dat vind ik toch niet helemaal eerlijk.
Ik zou me dus voor kunnen stellen dat het systeem inderdaad deels gekoppeld wordt aan de jaren dat je hebt gewerkt. Niet natuurlijk meer bij mensen die nu al in de 50 zijn maar bij de jongere mensen misschien wel.
Dan heb je natuurlijk nog de situatie dat een huisvrouw verlaten kan worden door haar man op oudere leeftijd. In dat geval zullen de kosten op die man verhaald moeten worden en anders in het uiterste geval moet er voor die vrouwen een noodregel komen in de vorm van bijstand na je 65ste zonder sollicitatieplicht.

Maylise
Krom 2

Wat ik er dus krom aan vind is dat de allochtoon uit mijn voorbeeld netto meer heeft bijgedragen aan de maatschappij dan iemand die hier gestudeerd heeft en dus alle subsidies heeft gehad en vervolgens nooit netto heeft bijgedragen aan de maatschappij.

Jolanda123
Krom2?

je schreef:

Wat ik er dus krom aan vind is dat de allochtoon uit mijn voorbeeld netto meer heeft bijgedragen aan de maatschappij dan iemand die hier gestudeerd heeft en dus alle subsidies heeft gehad en vervolgens nooit netto heeft bijgedragen aan de maatschappij.

Mijn reactie:
Kortom, je verdienste voor de maatschappij wordt uitgedrukt in het aantal euro's dat je in het verleden hebt netto hebt bijgedragen aan de maatschappij?

Ik vind dit een hele enge redenatie. Verbind je er dan ook nog een minimum bedrag aan wat je bijgedragen moet hebben? En als je onder dat minimum zit. Dus als de kosten groter zijn als de maatschappelijke baten, wat dan?

Op dit moment is het domweg zo, dat we in een overgangsituatie zitten. Van een maatschappij die gebaseerd was op het kostwinnaars model, tot een 2verdieners model, waarin beide partners moeten werken om rond te komen.

Hoe straight is het om een één op één vergelijking te maken tussen die beide modellen, en om dan met een afkeurend vingertje te wijzen naar de mensen die in het ene model precies deden wat van ze verwacht werden (namelijk thuis blijven, en voor de huishouding en de kinderen zorgen)?

Da's appels met peren vergelijken.

Jolanda123
Generatiegenoten

Jetteke schreef:

Mijn generatiegenoten/vriendinnen die niet of nauwelijks werken (ik loop ze in gedachten nu eventjes af) hebben echt zelf de keus daarvoor gemaakt.

Mijn reactie:
Ik heb dat vaker gehoord, veel vaker. Ik wordt er alleen heel moe van. De keuzes die gemaakt zijn in de periode dat men nog van het kostwinnaarsmodel uitging, waren heel anders als de keuzes die de vrouwen nu zouden maken. Dat heeft heel simpel al te maken met het feit dat de maatschappij 25 jaar verder is.

Als ik nu voor dezelfde keuze stond als voor 25 jaar geleden, dan zou ik anders kiezen. Domweg omdat er andere mogelijkheden zijn.

Toen ik 22 was en beviel van mijn oudste zoon, was er domweg niet de gelegenheid om je kind naar het KDV te brengen als je na 2 maand weer naar het werk was. En als er al een KDV was, dan waren de wachtlijsten ellenlang, en de kosten niet op te brengen.

Je schreef ook:

Ik wil ze helemaal niet dwingen om nu te gaan werken, ik vind alleen dat de gevolgen van deze persoonlijke keuzes niet op de maatschappij afgewenteld mogen worden.

Mijn reactie: In 2000 heb ik mijzelf laten omscholen, en daarna heb ik ook een periode gewerkt. Nu zit ik al weer een poos thuis. Waarom? Simpel, datgene wat ik in 2000 leerde is nu al dusdanig achterhaald en ouderwets, dat er geen droog brood meer in te verdienen valt. En dus ben je weer ongeschoold.

Zou dat dan ook niet op de maatschappij afgewenteld mogen worden?

ook schreef je

Overigens ben jij nu typisch een voorbeeld van iemand die wel op latere leeftijd nog aan het werk is gegaan, in wat waarschijnlijk ook niet je ideale baan is. Dus het kan wel. Kwestie van mentaliteit en jij hebt m.i. een juiste instelling.

mijn reactie: Bah, ik vind dat zo'n dooddoener, kwestie van mentaliteit...

Zeg je hiermee dan ook dat de vrouwen die die mentaliteit niet hebben (of in jouw ogen niet voldoende laten zien) "geen mentaliteit" hebben?

Jolanda123
Geen inkomen, of gezinsinkomen?

je schreef: Iemand die niet wil werken, betaalt geen premie, maar wil wel vanaf 65 jaar een AOW-uitkering ontvangen. Waarom: voorheen vond die persoon het blijkbaar toch ook geen probleem om zonder inkomen te leven?

Mijn reactie: Zou het misschien zo kunnen zijn dat die persoon geen persoonlijk inkomen had, maar deel uitmaakte van het gezinsinkomen?

Ik vind het ook geen probleem om zonder inkomen te leven, domweg om het simpele feit dat wij een gezinsinkomen hebben. Mijn man werkt, en ik stel hem in staat om optimaal te werken en om optimaal carrière te maken. Zijn carrière is dus ook mijn verdienste. Zijn inkomen is dus ook mijn inkomen.

Waarom zou ik dan geen recht hebben op AOW?

Kiki
Jolanda, dat heb ik altijd een vreemde redenatie gevonden

man en ik werken allebei fulltime, nou ja hij 32 uur en ik wel fulltime.

Ik heb man niet nodig om optimaal carrière te kunnen maken en hij mij ook niet. Dat is excuusredeneren en jezelf meer eer geven dan waar is.

Er zijn meer succesvolle stellen die het allemaal prima voor elkaar krijgen zonder dat ze een thuisblijvende partner hebben die ervoor zorgt dat de was en de strijk gedaan is en het eten op tafel staat.

Jij bent niet verantwoordelijk voor de carrière van je man, je maakt het hem niet mogelijk te werken. Was je er niet geweest of had je gewoon een baan gehad, had je het ook anders ingericht en anders opgelost en was je man ook heus wel geweest waar hij nu is.

Verder vind ik ook dat als je samen een keuze maakt dat er eentje thuis blijft om de andere "carrière" te laten maken, dan hoor je als gezin ook gezamenlijk te sparen voor later, door een aanvulling op je pensioen of dergelijk. Daar hoeft de overheid niet aan bij te dragen.

En had Kaaskopjes moeder elders een fulltimebaan gehad, had Kaaskopjes vader wel een typiste ingehuurd. Nu was het makkelijk dat ze er was, maar was ze er niet geweest was het werk heus niet blijven liggen.

Maylise
Jolanda

Ik heb er bijgeschreven dat nieuwe regels uiteraard niet moeten gaan gelden voor mensen die al wat ouder zijn en dus niet de kans meer hebben om nu die achterstand nog in te gaan lopen.
Ik vind alleen de gedachte om AOW te koppelen aan een aantal gewerkte jaren helemaal niet zo slecht. Het hoeft ook niet gelijk 40 jaar te zijn maar bijvoorbeeld 25 jaar. Dan heeft iedereen alsnog de gelegenheid om een aantal jaar thuis te zijn voor kinderen/wereldreizen/studies.

Ik vind het niet zo'n rare gedachte om als je nooit premie hebt betaald daar ook niet van te kunnen profiteren. Immers die persoon heeft het al die jaren ook geleefd op kosten van de partner dus na je pensioen zou dat dan ook op die manier voorgezet worden. Mocht er gescheiden worden blijft de ex partner deels verantwoordelijk. Tenslotte heeft die ook ingestemd met de hele gang van zaken.

Het is duidelijk dat er een aantal dingen drastisch moeten worden veranderd. Ik zou dit best een manier vinden om wat te gaan besparen op het AOW systeem. Verder langer doorwerken uiteraard. Dat scheelt ook al behoorlijk wat.

Maylise
Jolanda

Ik heb mijn oudste twee kinderen gekregen halverwege de jaren 80. Ook toen had je al creches, oppasouders en werkende moeders. Ik werkte ook toen fulltime en mijn kinderen gingen naar een oppasmoeder en later naar de creche. Was ook toen al niet zo bijzonder.

Of jouw man wel of niet zijn carriere aan jou te danken heeft weet ik niet. Het lijkt mij dat hij het zelf heeft gedaan maar vooruit. Alsnog maakt het niks uit voor het feit iemand die niet werkt financieel niks bijdraagt. Dat is niet erg als daar een goede reden voor is (handicap, ziekte, geen werk kunnen krijgen) maar het lijkt mij onzin dat de rest van de maatschappij de persoonlijke keuzes van mensen hoe ze hun huishouden indelen gaan financieren.

IngridT
Kiki (ter ondersteuning van jolanda)

'Ik heb man niet nodig om optimaal carrière te kunnen maken en hij mij ook niet. Dat is excuusredeneren en jezelf meer eer geven dan waar is.'

Ik vind niet dat je kunt zeggen dat dat in zijn algemeniteit waar is.

Toevallig moesten man en ik laatst bij het verlengen van de hypotheek weer eens nadenken over dingen als levensverzekeringen en zo. Het is meer dan duidelijk dat mocht ik morgen tegen een boom rijden & overlijden de eerste actie van man is om een andere baan te zoeken. Waarschijnlijk eentje waar ie minder geld verdient dan nu. Simpelweg omdat wat hij nu doet niet haalbaar is in combinatie met 3 kinderen (en die zijn al niet eens meer zo heel klein). Nu is de situatie dat ik er helemaal niet meer zou zijn wel een heel extreme, maar ik weet ook dat als ik de afgelopen jaren een 'serieuze' baan had gehad er een paar mogelijkheden waren geweest:

1. man had serieuze concessies moeten doen qua carriere
2. ik was overspannen geraakt
3. ons huwelijk was gesneuveld

Andere optie was geweest (als we er vroeg genoeg over na hadden gedacht) dat we helemaal nooit aan kinderen begonnen waren. Want als ik net zo'n soort baan had als hij (en die kans was best groot, ik ben ook niet zo'n type van half werk. meer van alles of niets) dan was dat niet een serieuze optie geweest, een gezin.

Tja, kun je er uitgebreid over bakkeleien of we andere keuzes hadden kunnen maken, hadden moeten maken, voor wie dat goed was en waarom, noem maar op. Daar heb ik nu even geen zin in. Maar feit blijft dat man zonder mijn 'thuisblijven' niet zonder slag of stoot had kunnen doen wat hij nu gedaan heeft qua carriere. En wsch ook niet het inkomen had gehad wat daar aan gekoppeld is.

bromvlieg
Heeft niks met volwaardig te maken

er zijn gewoon banen waarin je niet kunt volstaan met 2 dagen werken.

Dochter hoorde laatst van een arts dat je in het verleden als je als vrouw koos voor de opleiding tot hartchirurg ervoor moest tekenen dat je geen kinderen zou gaan krijgen, nu niet en nooit - 100% toewijding aan het vak vereist.
Nou zal IngridT geen hartchirurg in gedachten hebben wellicht, maar ik geef even een voorbeeld ;)

Alle werk is in zijn eigen soort volwaardig.
In elke baan kun je topkwaliteit leveren.

Thuis ook, trouwens.

IngridT
Jetteke

Ik maak er ook helemaal geen probleem van, maar ik kon gewoon even mijn mond niet houden toen ik dat verhaal las over dat het onzin was dat je misschien wel meer carriere kon maken als er een wederhelft 'thuis' was.

Over dat alles of niet....ik bedoel dat helemaal niet denigrerend naar wie dan ook met een part time baan. Maar ik ken mezelf. Heb 10 jaar full time gewerkt, en 4 jaar part time. Misschien niet in de meest progressieve of sociale branche, dat moet ik toegeven maar in de tijd dat ik part time werkte voelde ik me duidelijk niet optimaal. Had het idee dat ik kansen miste, en er niet 'vol' voor kon gaan. En dat was eerlijk gezegd ook zo. En ik ken mezelf. Als ik weer ga werken dan is de kans groot dat ik qua karakter of type werk of branche weer iets ga doen wat erg tijdrovend is. Man heeft dat ook. We passen ook best goed bij elkaar ;-). Hij doet het nu. En ik wacht nog even een paar jaar tot de kinderen wat groter zijn. Simple as that.

Ingrid

Pagina's

Onderwerp gesloten

Wat leert je kind in groep 1?

En dit is wat je kind al moet kunnen voor hij naar groep 1 gaat: lees het hier.