Home » Forum » Bedrijfsuitjes en geheimhouding

Bedrijfsuitjes en geheimhouding

Kind mee naar een uitvaart, wel of niet?

En wat doe je als je kind gaat lachen of keten? Lees deze tips van een rouwcoach.

 

51 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
Tirza G.
Kaaskopje (licht ot)

Meid, je hebt geen idee. Als het mot, ga ik op mijn eigen postings reageren. Puur voor de gezelligheid. O O O O O wat bén ik toch blij met mezelf, fijn he :-)

Tirza

Muurtje
Werkweigering

Bij mijn werkgever (pardon, ex-werkgever) waren een aantal medewerkers die niet mee wilden op het afdelingsuitje. Dit werd aangemerkt als werkweigering, want het was onder werktijd en ze moesten eraan meedoen.

Ik had er zelf zo m'n bedenkingen bij. Kon de reactie van de werkgever wel begrijpen, maar ze bereikten het tegengestelde: negativiteit bij die paar medewerkers.

Wat is jullie mening over het verplichten mee te doen (of in ieder geval aanwezig te zijn)?

Groetjes,
Muurtje

Katrien
Ooit, in een ver verleden

Organiseerde het bedrijf waar ik voor werkte, een teambuilding weekend. Een héél weekend, van vrijdagavond tot zondagavond. Maar het was een eer als je er voor werd uitgenodigd, want dit werd jaarlijk georganiseerd voor de meest veelbelovende werknemers van alle belgische en europese vestigingen. En dus zat ik daar één keer ook tussen.

Weigeren stond gelijk aan het bevriezen van je carrière, want ten slotte was het wel een eer om uitgenodigd te worden.

Afin, de eerste avond was wel leuk. Lekker menuutje, daarna nog even het naburige dorpje in om te gaan stappen. We hadden gelukkig allemaal aparte kamers (want ik weet dat voor sommige teambuildingweekends je kamer of zelfs bed moet delen met een collega).

Volgende ochtend eerst uitgebreid ontbijt en daarna "leuke" rollenspellen enz om elkaar goed te leren kennen. Jeugdverenigingniveau was het zo'n beetje. Maar goed, dat viel nog mee.

Namiddag ging het op hetzelfde stramien verder, maar dan meer gericht op het bedrijf zelf, dus oefeningen over probleemoplossing enz. Vond ik wel interessant.

Maar dan zondag...

Eerst werden we opgehaald met een soort legervoertuig. Dan gingen we "surviven". Een wandeling (wandelen vind ik leuk) met hindernissen (hindernissen vind ik niet leuk). Regelmatig moest er over of onder prikkel- en andere draad gekropen worden (fijn hoor, als je wat omvangrijker bent dan de gemiddelde mens), we moesten over een net, gespannen over een afgrond kruipen (dat heb ik met mijn hoogtevrees pertinent geweigerd, zodat ik helemaal om moest lopen), daarna wat rotsklimmen om dan een paar grotten te bezoeken, ...

Het was vreselijk.

Katrien

Poezie
Huh? tirza

"Wat een rare redenering. Ten eerste wíl ik mijn collega\'s helemaal niet echt leren kennen, ten tweede vind ik het raar dat ze bij jouw bedrijf blijkbaar het gedrag tijdens het uitje bepalend laten zijn voor de behandeling van de collega tijdens het werk (suflul blijkt sportief en collegiaal, eeeeeeh, mag-tie nou ineens meepraten bij het koffieapparaat? manager blijkt tuthola, eeeeeh, mag ze nou niet meer meedoen op kantoor?).

En ten derde genieten de organisatoren blijkbaar van het plagen van collega\'s. Wat een wonderlijke werksfeer moet dat zijn."
Als jij het van een negatieve kant wil zien is dat je goed recht. Zelf zie ik het van de positieve kant: een collega in een ander daglicht zien kan heel verfrissend zijn en kan de samenwerking ten goede komen.
Het gedrag van die manager verbaasde mij, die gedroeg zich nl. als een klein jammerend kind, wat ik nou niet bepaald gedrag vind wat bij een leidinggevende past. En die suffe collega mocht heus wel meedoen op het werk hoor, iedereen vond hem zelfs heel aardig. Hij bleek tijdens het uitje gewoon veel doortastender te zijn dan dat hij op het werk liet zien.
Tja, en dat jij niet tegen goedmoedig plagen kan is jouw probleem. Wederom wil je dat vanuit de negatieve kant bekijken, prima!

Gr. Poezie.

Fiorucci
Poezie

Nee, je legt het nu bij Tirza, als zij werknemer zou zijn. ik vindt dat niet kloppen. Jij kunt niet voor een ander bepalen wat hij/zij leuk zou moeten vinden. Smaken verschillen, en er zijn nu eenmaal mensen die een ander idee hebben over wat leuk is.
Man en ik worden al groen bij het idee, als ik lees over zulke uitjes. Echt, niet iedereen wordt blij van zulke dagen. Neem nou bruiloften, sommigen worden helemaal blij als ze denken aan sketches, toneelstukjes, een coverbandje met een zangeres die zichzelf overschreeuwt, en de eerste dans openen. Anderen willen juist dat pertinent niet. Echt, smaken verschillen.

Poezie
Misschien ben ik dan wel heel raar

Maar ik kan de lol er wel van inzien om tijdens zo'n uitje dingen te doen die ik anders nóóit zou doen. Heb je dat ook eens meegemaakt :-)

Gr. Poezie.

vlinder72
Hier niet hoor

Een etentje met direct collega's vind ik heel gezellig. Al het andere hoeft van mij niet. Ik ben niet geïnteresseerd in het gezamenlijk maken van schilderijen, dansles, yoga etc. Ook vind ik het jaarlijkse uitje voor het hele bedrijf dat uiteindelijk uitmond in een groot zuipfestijn een verschrikking. Dus heb ik een aantal jaar geleden besloten om hier ook niet meer aan mee te doen. Ik vind het zien van een dronkencollega walgelijk.

Dansles, schilderijen maken etc. Dat kan maar het moet wel passen. Heel vaak begint dat soort ongein rond half 6 en dan kan ik niet. Mijn man is standaard pas na 8 uur 's avonds thuis. En ik ga hem niet dwingen om een middag vrij te nemen zodat ik mee kan doen aan iets dat mij toch niet interesseert.

Alleen voor een etentje met directe collega's wil ik nog wel eens oppas regelen.

Verder zoekt iedereen het maar uit. Ik heb het druk genoeg thuis en op kantoor. Ik ben er altijd maar privé is privé en ik sport zelf al dus ik zit helemaal niet te wachten op yoga of danslessen.

En helemaal erg. Een uitje met partner. Wie heeft daar nou tegenwoordig nog tijd voor? Ik zit er helemaal niet op te wachten om mee te gaan naar een uitje van manlief en hij zit er ook niet op te wachten om mee te gaan naar een uitje van mij.

Kortom. Ik ben een ontzettend saaie muts. Ik kom naar mijn werk om te werken. Ik ben een volgens mij best een leuke collega. Ik werk hard, ik ben er altijd, ik ben ook best gezellig en ik ben ook geinteresseerd in mijn collega's maar ik heb er geen behoefte aan om na werktijd nog van alles met mijn collega's te ondernemen.

Tirza G.
Negatief versus positief

Poezie, de waarheid ligt waarschijnlijk in het midden. Jij ziet namelijk bedrijfsuitjes als iets heel positiefs - dat slaat in feite ook nergens op. Wat zou de neutrale visie zijn? Een bedrijfsuitje is een uitstapje wat wordt bedacht door een aantal mensen met als doel om buiten werktijd eeeeeeeeh wat eigenlijk?
Jij vindt "je collega's beter leren kennen" iets positiefs en wenselijks, ik niet. Waarom in vredesnaam? Als ik toch ergens gewoon mijn werk kom doen en met iedereen overweg kan, is dat toch voldóende? Koffiepraat is toch meer dan zat om iemand te leren kennen? Ik hoef niet alles van iemand te weten om fris samen te werken. Ik werk altijd heel fris samen, hoef daarvoor niet te weten dat de ander een zieke moeder verzorgt of van katten houdt.
Je hebt blijkbaar vooroordelen over collega's en leidinggevenden (ze zijn aardig, maar niet doortastend - ze zijn leidinggevend, maar jammeren te veel) - dus wellicht is het voor jou heel goed. Ik geef al jaren leiding en kan jammeren over een enge spin, een zware koffer, een naar telefoontje of een ritje op een tractor. Dat past blijkbaar niet in jouw beeld van leidinggevenden, dat moeten onverschrokken leiders zijn die met sterke wil, natuurlijk overwicht en een enorm inzicht de t/groep onbaatzuchtig en recht door zee naar de overwinning leiden - ofzoiets? Jammer dat ik je beeld onderuit moet halen :-) Ik vind het jammeren van een leidinggevende in dit geval haar tot een completer mens maken. Achgossie, kijk nou. Ze houdt niet van natte kleren. En ik maar denken dat ze zo "tough" was. Niet dus. Gewoon een mens. Inderdaad, die bedrijfsuitjes zijn heel goed tegen jouw vooroordelen.

Tirza

Vic
Buiten werktijd?

Nu het draadje toch verplaatst is, hoe is dat bij jullie eigenlijk geregeld? Ons teamuitje geldt als een werkdag. Als je niet mee wilt, kun je gewoon gaan werken of vrijnemen, maar dat komt eigenlijk nooit voor. We krijgen een budget van ca. 70 euro per persoon, plus de reiskosten als we met het ov gaan. Er zit altijd wel een avondprogramma bij, dat is natuurlijk wel eigen tijd. Je mag ook maar 8 of 9 uur schrijven voor die dag (afhankelijk van hoeveel je normaal werkt), dus geen overwerk als je tot laat blijft naborrelen.

Kiki
Nou, ik heb een hekel aan bedrijfsuitjes

dus ik organiseer ze gewoon niet. Verder werk ik samen met een stel mede-a-sportievelingen dus die zijn me gewoon dankbaar.

We gaan voor de Kerst met zijn allen uit eten en met 5 december krijgen ze een kleinigheid.

Op mijn arme man zijn werk(waar de teamuitjes verplicht zijn) moesten ze een keer in de stromende regen boerengolfen en in een stal hebben ze zitten knutselen met stro.
Ook hebben ze een keer moeten beachvolleyballen. Huizenhoog zag hij ertegen op, hij vond het helemaal niets.
Waarom doe je je medewerkers zoiets aan. Organiseer het en laat het lekker aan hunzelf over. Kom je, doe je gezellig mee, wil je niet ga je gewoon werken.

Fiorucci
Vic

Ja,bedrijfsuitjes van manlief zijn buiten werktijd. Zo gingen we ooit naar een waddeneiland. Vrijdagavond weg, bloedsaai hotel, saai weekend, best saaie mensen en zondagavond heel laat pas weer thuis. Met als hoogtepunt natuurlijk de wekker op maandagochtend, met als doel weer gezellig naar je werk te gaan....zucht.....

vlinder72
Onder werktijd?

Ik heb nog nooit een afdelingsuitje gehad tijdens kantooruren. Het is altijd 's avonds of in het weekend. Misschien dat dat ook wel een reden is, dat ik er een hekel aan heb. Zelfs onze kerstborrel begint pas na kantooruren. Nieuwjaarsontbijt ook. Moet je al om half 8 's morgens aanwezig zijn (zucht). En je moet er wel zijn hoor want anders mis je de babbel van de directeur en krijg je vragen waar je was en waarom je niet gekomen bent.

Vic
Gut

Tja, dat werkt bij ambtenaren dan heel anders ;-) Bij ons gaan mensen mopperen als een borrel na 15.30 uur begint.

Onyx
Geheimhouding

Bij mij werkt die geheimhouding juist wel. Hoe minder ik weet, hoe minder ik me er vantevoren al druk over kan maken. Ik heb leuke ervaringen, waarbij ik allerlei nieuwe dingen mocht leren (vliegeren, salsadansen), en megasaaie uitjes (rondleiding door de stad door een in architectuur geinteresseerde gids, die 3/4 van de tour onverstaanbaar was). Ik ga uitsluitend voor mezelf, want collega's zijn geen familie of vrienden en hoeven dat ook niet te worden. En ik doe alleen maar mee als alles, ook de tijd, op kosten van de baas is.
Ook heel erg: de verplichte groepsfoto's of actiefoto's tijdens het uitje, die dan jaren op prikborden hangen, in het bedrijfsblad geplaatst worden of...horror!... op de site gezet worden. Maar ja, ik ben ook de consequente boycotter van het smoelenboek. De term alleen al...!
Onyx

bromvlieg
Waarom bestaan er eigenlijk bedrijfsuitjes?

wanneer zijn die uitgevonden?

Volgens mij in een tijd dat mensen nog weinig vrije tijd, geen auto en veel minder uitstapjes hadden.

Wat mij betreft mogen alle bedrijfsuitjes 'voor de leuk' worden afgeschaft. Tenzij ze een doel hebben voor het bedrijf en de vakbekwaamheid.

Fiorucci
Bromvlieg

De gedachte erachter is temabuilding, en dat is toch echt iets van de laatste jaren, dat men daar het belang van inziet. Waarom dat niet gewoon met een etentje kan, is mij ook een raadsel....

Yta Chalne
Doel

Wij gaan meestal uit eten vlak voor de feestdagen. Dat is de drukste tijd van het jaar, en het doel is mensen alvast te laten weten dat we heel erg waarderen dat ze zich zo inzetten. Met kerst doen we dat nogmaals met een kerstpakket.
Mijn favoriete bedrijfsuitje aller tijden was met het 12,5 jarig bestaan: toen zijn we met z'n allen naar Bologna gevlogen voor een paar dagen eten, winkelen en cultuur. Heel opbouwend :-) Wij hebben dan ook personeel dat jaren na uitdiensttreding nog opgeroepen kan worden om met kerst te komen werken, dat snap je :-)

Muurtje
Vlak voor de feestdagen?

Ik moet er niet aan denken: nog meer verplichtingen in de decembermaand. Doe mij een gezellig etentje in het voorjaar. Lekker in het lentezonnetje op het terras... ;-)

Groetjes,
Muurtje

Yta Chalne
Welnee muurtje

Etentjes zijn helemaal niet verplicht. We vinden het gewoon gezellig. Als iemand niet zou willen komen is er niks aan de hand, gaat 'ie lekker thuis op de bank zitten en dan hoort 'ie de volgende dag wel hoe leuk het was van de andere collegae ;-)

Tinus_p
Iets samen doen

fiorucci:
"De gedachte erachter is temabuilding, en dat is toch echt iets van de laatste jaren, dat men daar het belang van inziet. Waarom dat niet gewoon met een etentje kan, is mij ook een raadsel.... "
Nouja, omdat eten vaak stilzitten is, en je dus niet mengt, en ook niet echt iets samen DOET.
Op zichzelf vind ik uitjes om die reden nuttig, en ik heb ook diverse leuke uitjes gehad (gelukkig gen grootse dingen als survivallen in de ardennen en dat soort ongein). Alleen dat geheimzinnige gedoe vooraf dus....

Pagina's

Onderwerp gesloten

Wat leert je kind in groep 1?

En dit is wat je kind al moet kunnen voor hij naar groep 1 gaat: lees het hier.