Home » Forum » Eindejaarsbijdrage

Eindejaarsbijdrage

Ben jij al begonnen met seksuele opvoeding?

Of wil je weten hoe je dit kunt aanpakken? Deel jouw ervaringen hier!

41 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
Anna
Eindejaarsbijdrage

Stel.... je krijgt al enkele jaren aan het eind van het jaar een bedrag(je) op je rekening gestort van je ouders.... zomaar... voor de leuk. En nog bijzonder welkom ook.
Dan na een paar jaar komt er plotseling niks. Voor zover je weet is er geen verandering in hun situatie. En hoewel het altijd een vrijblijvend exratje is geweest, heb je er na die paar jaar toch stiekum op gerekend dat het weer zou komen en ietsje meer uitgegeven aan wat ditjes en datjes dan eigenlijk volgens budget geoorloofd.
Wat zouden jullie doen? Ik neig naar "gewoon niks, het was geen afspraak of zo, en misschien kwam het nu wel even niet uit... eigen schuld dat je er op bent gaan rekenen", maar ja, aan de andere kant vind ik het ook wel weer een beetje gek dat het gewoon stopt en dat er nooit iets over gezegd wordt in de trant van "reken dit jaar maar nergens op, of zo"... Ik zelf zou zoiets wel duidelijk maken, denk ik.
Ik voel me eigenlijk dus wel een beetje teleurgesteld, maar voel ook meteen dat ik daar helemaal geen recht op heb.
Wat zouden jullie doen?
Anna

rodebeuk
Slikken en doorgaan

Je analyse klopt als een bus. Op erfenissen en schenkingen mag je nooit, nooooit rekenen.

Leuk is anders. Hier heeft mijn moeder een keer een lening teruggevraagd terwijl dat fiscaal voor ons heel ongunstig was en ze van te voren nooit gezegd had dat ze dat geld na een paar jaar al terug wilde hebben.

Ik heb even geslikt en toen terugbetaald. Haar grootste kado was eigenlijk dat we daardoor een veel fijner huis hadden kunnen kopen waar we nu heel gelukkig in zijn met de kinderen. Dus eigenlijk hád ze ons al geholpen.

Zelfde met jouw ouders: de afgelopen jaren hebben jullie echt een kado gekregen. Dat is de positieve kant.

De negatieve kant is vooral dat er niet gecommuniceerd is dit jaar. Dat vond ik ook heel lastig, om het over die dingen te hebben. Het is even een lastig gevoel. Als bruin het kan trekken zou ik het laten rusten.

bibi63
Hm

Zouden ze het niet gewoon vergeten zijn? Die mensjes worden ook een dagje ouder.....
Gr. Bibi

Tihama
Zwijgen

Nee, niet om vragen. Je zou toch niet maar 1 seconde willen dat je je ouders moreel onder druk zet?

Misschien is bij hen ook de crisis toegeslagen (pensioenen worden gekort en zo) en kunnen ze het zich niet eens meer permitteren. En dan komt hun kind vragen om het geld. Tja, voor je het weet denkt je ouder: 'het arme kind, dan eet ik voorlopig maar wat minder, want anders komen ze in de problemen').

Mond dicht dus en voortaan geen geld uitgeven dat je nog niet gekregen hebt.

Tihama

Manda Rijn
Niets

.

Kaaskopje
Je hebt toch niet echt overwogen

om hier iets van te zeggen?
Ik kan me voorstellen dat door hun geefgedrag van de afgelopen jaren een verwachtingspatroon is ontstaan bij jullie, maar je 'mag' cadeaus nooit als vanzelfsprekend gaan beschouwen.

Kaaskopje
En mocht ik hiervoor

wat onaardig klinken... ik zie dat je er mee zit en ook wel ziet dat je er eigenlijk te voorbarig op gerekend had. Wij hebben vorig jaar ook geld van mijn schoonouders gehad. En zelfs na die ene keer vroegen we ons af of ze dit jaar in de herhaling zouden gaan. Het is niet gebeurd. We hebben wel 2 halve staatsloten gekregen. Duimen dus maar:-))

dc
Niets

Ik zou niets doen. Het is een geschenk, en dat jij erop bent gaan rekenen is jammer voor je, maar niet het waard dat je hierover allerlei problemen krijgt.

Als je ouders altijd zo gul zijn geweest, dan is er vast een reden dat het dit jaar niet doorgaat, en ik zou ze niet ter verantwoording willen roepen.

albana
Dat is waarom

Om deze reden doen mijn ouders het anders. Die doneren 1000 euro zo onverwachts dat wij er eigenlijk nooit op rekenen. Meestal ook wel elk jaar,maar ze slaan ook wel eens een jaartje over. De ene keer is het een kerst-oudejaarsbijdrage de andere keer een vakantiebijdrage of het is een 'hemelvaartbijdrage' (rond hemelvaartdag dus) of een 'paasbijdrage' of een paar jaar terug toen wij een sjiek feest hadden van een neef in het buitenland een 'bruiloftsfeestbijdrage' (om de kosten voor de kleding+reis te dekken) etc. etc. En ik herinner me ook een 'pretparkbijdrage' van toen wij naar disney gingen.
Volgens mijn vader (wiens idee dit vast is, die houd van onverwachte presentjes) is dat veel leuker,want zo rekenen wij er niet op en blijven het échte extraatjes waar we écht blij van worden.
Ze slagen er zelfs in om het ons als 3 kinderen niet op dezelfde tijd in het jaar te geven. Het kan dus best zijn dat broer b.v. het dit jaar wel met kerst heeft gekregen....en wij het pas volgend jaar zomer ofzo krijgen.(tegen elkaar zijn wij als broers en zus er wel open over..en we krijgen echt even veel)
Maar ik snap het ook wel een beetje...stiekum had ik wel een beetje gehoopt op die bijdrage rond de kerst...en wat vaker op mijn rekening gekeken dan ik anders zou doen, maar niks dus. En volgend jaar trouwt mijn jongste broertje. Ik hoop van harte op weer een bruiloftsdonatie om de hele familie in het nieuw te steken....Maar er écht op rekenen doen wij dus nooit. Dat heeft pa dan maar mooi bereikt met z'n rare manier van schenken.
En dan die rare omschrijvingen die hij erbij laat zetten op je bankafschrift....ik moet er altijd om gniffelen.
Er wat van zeggen als we niks zouden krijgen zou dus ook niet in me opkomen.
groeten albana

Anna
Reactie

Dank voor al jullie reacties.
Nee, ik zou ze er ook nooit op aanspreken in de zin van "er aanspraak op maken". Maar ik vind het toch een beetje vreemd dat er gewoon niets over gezegd wordt. Ze weten dat wij het niet heel breed hebben en dat zo'n extratje heel goed valt. Dus na een paar keer ga je er op hopen en ja, er ook een beetje op rekenen. Als ze gewoon zouden zeggen dat we dit jaar om wat voor reden dan ook nergens op moeten rekenen, dan is dat duidelijk en is er geen man overboord. Nu is het allemaal zo vaag en onduidelijk.
Ik heb ook bedacht dat ze het misschien gewoon vergeten zijn. Ze zijn inderdaad wat ouder en vergeten toch wel veel meer dan vroeger. Hun financiële situatie is goed, dus ik denk niet dat het daar aan ligt. Aan de andere kant hebben ze wel een wat grotere aankoop gedaan dit jaar, maar ook vorig jaar hebben ze een vergelijkbare aankoop gedaan dus dat kan het niet zijn.
Nou, het is gek en waar ik eigenlijk dus het meest mee zit is dat er gewoon niet over gesproken wordt. Ik houd wel van wat duidelijkheid.
Maar nee, ik zal ze er nooit om vragen. Wel fantaseer ik een beetje over hoe ik het ze zou vragen, áls ik het ze zou vragen, maar echt doen.... nee.
Anna

Anna
Nou jetteke

Ach, ik ga echt niet zitten "wachten" op geld van mijn ouders. Je stelt het zo een beetje lullig. Streep het woordje Ouders door en maak er Werkgever van, of verzin het maar. Er is inderdaad een verwachtingspatroon gecreëerd... 6 jaar lang iets krijgen en dan plotseling niets.
Als ik met regelmaat iets aan mijn kinderen zou gaan geven en het zou plotseling op een of andere manier niet uitkomen, dan zou ik het ze toch even laten weten. Waarom mijn ouders dat niet doen, dat vraag ik me dus af.

Manda Rijn
Hier ook

nu hebben we beide ouders die wel wat geld hebben maar vanzelfsprekend vind ik het niet. Ik vind het eigelijk ook wel absurd hoeveel we elk jaar krijgen van beide ouders, bedragen voor verjaardagen (zowel voor ons als de kinderen, vakantiegeld, sinterklaas, kerst). Schoonpa heeft wel dit jaar aangegeven dat het de laatste keer was dat we vakantiegeld kregen.

Ik denk trouwens wel dat ik mijn beide kinderen en kleinkinderen later ook stierlijk ga verwennen en financieel ga helpen. Mijn kleinkinderen zullen er niet bekaaid van af komen ;-)

albana
Jetteke

Dat doen ze omdat het belastingtechnisch gezien goedkoper is om bij leven te schenken dan om het zodadelijk te erven.......(wat op den duur meestal wel gebeurd). En het gaat om hetzelfde geld en dezelfde erfgenamen. En voor 'slechte tijden' bewaren lijkt me niet meer van deze tijd....zeker niet als je allang 65+ bent en dus al jaren hetzelfde inkomen hebt en daar zelfs van overhoud. Deze mensen zullen hoogstewaarschijnlijk geen 'last' meer hebben van de vergrijzing en later pensioenperikelen die nu spelen.
En nu kunnen ze er zelf nog plezier aan beleven door hun kinderen te 'verassen' en alle bedankjes in ontvangst te nemen en de blije gezichten te zien. Als ze zelf er niet meer zijn niet meer. Dus het is aan alle kanten positiever.
groeten albana

bromvlieg
Verwachtingen

Lastig is dat. Ik snap best dat je al een beetje (veel) op dat bedrag rekende. Maar net als de anderen denk ik: niet vragen.

Dan een andere kwestie. Oma geeft elk jaar de kleinkinderen een bedragje. Op de bank. Een van de kleinkinderen vergeet te bedanken (da's trouwens een kind van mij, en mij vergeet ze ook wel eens te bedanken voor een extraatje). 'Volgend jaar geef ik niks meer aan die-en-die' zei ze.
Gevers vinden het erg vervelend als hun cadeautje 'for granted' wordt gezien.

Tirza G.
Tja

Mijn ouders spaarden en spaarden en spaarden en spaarden. En toen gingen ze dood. En toen erfde ik een bedrag waar ik nu nog lol van heb. Eeuwig zonde, ik heb me er flink kwaad over gemaakt. Zich altijd van alles ontzeggen om te sparen. Had er toch van genoten. Of had het dan bij leven gegeven (inderdaad zo'n belastingtechnisch voordelige constructie) dan had je kunnen zien hoe ik er van genoot.
Stom spul, geld.

Tirza

Kaaskopje
Verwachtingspatroon

Een heel ander verwachtingspatroon speelt hier. Ik heb geen contact meer met mijn ouders, die al jaren in het buitenland wonen en hier al die jaren niet meer terug zijn geweest. Een wat bot 'grapje' van ons was altijd 'zolang oma zelf nog kerstkaarten maakt gaat het blijkbaar nog goed genoeg met haar'. Kerstkaarten kregen we namelijk nog wel trouw ieder jaar. Dit jaar niet. Ik realiseerde me dat tweede kerstdag opeens. En ga, als je al meerdere jaren geen woord met elkaar hebt gewisseld, dan maar eens vragen waarom er geen kerstkaart is gestuurd.

albana
Ouderwets (jetteke)

Nou ik bedoelde met spaarzaamheid is niet meer van deze tijd ook zeker niet dat dat geld voor jongere mensen. Ik bedoel meer de groep 70+ers. Die 'weten' wat ze in de portemonee hebben, dat word zeker niet minder...Zelfs als de pensioenen bevriezen of wat dan ook zal dat die groep niet meer treffen maar de jongeren onder ons, of onze leeftijd.
Die weten ook wat ze uitgeven per maand. Ongetwijfeld minder als toen ze nog voor ons moesten zorgen....Hun behoeften zijn ook niet meer zó als toen ze jonger waren. En ze hébben alles al...weten niet eens wat ze moeten vragen voor hun verjaardag. Ze verbrassen hoogstens nog wat op vakanties,lange vakanties, een cruise of weet ik wat. En zelfs daar krijg je op een gegeven moment genoeg van. En heb je alles wel gezien.
Het enige dat ze wensen is helaas onbetaalbaar, eeuwige gezondheid. Dus wat moet je dan met het geld dat maandelijks over is? Of dat je in je huis hebt zitten of op de bank hebt staan? Bewaren voor slechtere tijden? Die komen voor hen niet meer....bewaren voor je erfenis? Dan gaat de helft naar de belastingen...Bewaren tot je slecht ter been bent en zorg nodig hebt? Grote kans dat je dat dan leuk van je spaargeld kan doen.
Dus maken ze het liever nu op zodat ze er zelf ook nog een beetje lol om kunnen maken.
groeten albana

Mover
Heel andere reactie

Moverman was heel stellig toen ik dit "probleem" met hem besprak: Gewoon vragen of alles nog wel goed gaat. Je krijgt al jaren het geld, hebt het nu niet gekregen, is er iets veranderd (in hun omstandigheden) wat je niet weet, wat ze misschien niet durven zeggen? Is er iets misgegaan met de overschrijving? Kan je ze helpen bij (evt.) financiele problemen?
Uiteraard zeg je dan dat je het geld andere jaren zo goed heb kunnen gebruiken, en dat je er altijd zo blij mee was.
Maar goed, wij zijn heel makkelijk in onze communicatie.

Yura
Toch naar vragen

Ik zou er toch naar vragen, misschien is er iets mis gegaan, is er een tikfoutje gemaakt in het rekeningnummer en zit nu iemand anders van jou eindejaarsbijdrage te genieten. Of misschien maken ze nog handmatig geld over met zo'n overschrijfkaart en wordt het handschrift wat onleesbaarder, waardoor het ergens anders terecht is gekomen. Stel nou dat dit het geval is en jij hebt niks gezegd, dat zou toch ook voor je ouders wel erg vervelend zijn. Heb je nog broers en zussen waar je eerst even kunt polsen? Als zij wel iets gehad hebben lijkt het me vrij zeker dat er iets is mis gegaan, als zij niks gehad hebben zal dat wel de bedoeling zijn geweest.

May
Wel vragen..

En dan bijvoorbeeld met een geintje. Zo zou het bij ons thuis gaan.. Ik kan me niet voorstellen dat je aan je ouders zoiets niet zou kunnen vragen..

Anna
Reactie

Grappig dat de laatste drie reacties dan toch weer anders zijn. Jetteke, je noemt me verwend en onvolwassen. Geloof me, ik ben verre van verwend en waarom jij me onvolwassen vind, begrijp ik niet. Je moest eens weten.
We zijn met vijf kinderen. Met een zus heb ik erover gesproken omdat zij, net als ik, dit geld ook heel goed kan gebruiken. Zij snapt het ook niet (heeft dus ook niets ontvangen) en vindt het net als ik moeilijk om er naar te vragen.
Ik zou er inderdaad naar willen vragen, eigenlijk. Niet (meer) omdat ik het geld wil hebben, maar omdat er het afgelopen jaar toch wel wat financiële dingetjes bijna mis zijn gegaan (geld verkeerd overgemaakt, geen goede omschrijving vermeld zodat de bestemming niet wist wat het was) en ze inderdaad nog steeds gebruik maken van ouderwetse overschrijvingskaarten. Wat mij dan weer tegenhoudt is 1) ze het toch verkeerd kunnen opvatten (want dat er dingen misgaan zien ze zelf toch niet echt) en 2) ze zich vreselijk zorgen gaan maken als het inderdaad niet helemaal goed is gegaan en niet weten hoe ze het op moeten lossen.
Afijn, ik spreek er nog eens over met mijn zus.
In ieder geval hartelijk dank voor jullie input.
Anna

Mover
Voorbeeld hoe ik het aan zou kaarten

Hoi Anna,
Met de info die je nu geeft (ouderwetse overschrijvingskaarten, in het verleden wel eens iets mis gegaan) zou ik het zeker aankaarten bij mijn moeder. Moverman bespreekt het direct, maar afhankelijk van de gevoeligheid vertel ik wel eens een verhaal in de trant van: heb je het al gehoord, de ouders van dieendie hebben ditendat gedaan en toen is er zusenzo gebeurd. Uiteraard met deels waarheden en niet te controleren verzonnen bijzonderheden. Ik noem altijd de moeder van een man van mijn collega. Die ziet mijn moeder nooit, dus niet te checken.
Op die manier breng ik wel degelijk het onderwerp ter sprake, maar zonder dat mijn moeder in de verdediging hoeft te schieten. Mijn moeder zal ook niet gauw toegeven dat ze moeite heeft met haar geldbeheer, maar zal vreselijk blij zijn met het aanbod haar te helpen.
Je moet je ouders duidelijk maken, dat je het geld niet nodig hebt (ook al is dat misschien zo) maar omdat je het niet hebt gekregen, je je afvroeg of je het alsnog krijgt, of dat er iets is misgegaan met de overschrijving, of dat je er dit jaar niet op hoeft te rekenen. Even goede vrienden :)
Gewoon doen (op welke manier dan ook).

Nasha 1st
Overschrijvingskaarten

moeten op de post. En de post is niet heel betrouwbaar meer (ik ben ws ook 2 dingen kwijt die naar mij onderweg waren)....

Tihama
Kwijt

Verkeerde nummers zijn onwaarschijnlijk, want dan zouden je ouders maar liefst 5 keer een verkeerd nummer hebben moeten invullen.
Overschrijvingskaarten kunnen kwijtraken, maar dan merken je ouders ook dat er niets van hun rekening is gegaan. Dat herstelt zichzelf dan wel als ze hun eerste rekeningoverzicht binnenkrijgen.

Maar stel je nou eens voor dat je ouders het zich echt niet kunnen permitteren dit jaar? En dan staat je kind opeens voor de deur. Hee, mam, pap, we krijgen toch elk jaar dat geld van jullie? Is er misschien iets misgegaan dit jaar?

Oeps. Euh, ja, slik. Dan moet je dus óf gaan bekennen dat je het financieel niet kunt missen. Of je moet net doen alsof je het vergeten bent. En dan hoppa, mag je 5 keer geld overmaken dat je nu eigenlijk net niet kon missen.
Wat je ook doet: door erover te beginnen veroorzaak je een gevolg. Ik zou dat gevolg niet willen.

Tihama

Marleen
Zeggen

Hoi. Ik zou er toch iets over zeggen. het zijn jouw ouders dus je weet vast wel op welke manier je het ter sprake kunt brengen. En inderdaad, ze zijn niks verplicht, maar misschien kun je alleen zeggen dat het je is op gevallen dat ... Misschien hebben ze het er over gehad dat ze vanaf nu de rest willen sparen, of dat ze iets willen gaan doen voor kleinkinderen, of wat dan ook. Anders blijft het toch een beetje tussen jullie in hangen misschien? Groetjes, MArleen

Anna
Tihama

Inderdaad, 5 keer verkeerde nummers invullen is wat vreemd, maar ze kunnen wel bijvoorbeeld vergeten zijn te tekenen of zo. De rekeningoverzichten komen maar eens per maand, dus dat wordt dan in januari. Dan zou het ze het inderdaad pas opvallen.

Maar nee, ik weet heel zeker dat het geen kwestie is van niet kunnen permitteren, dat weet ik 100% zeker.

Wat het dan is weet ik dus ook niet, maar ik zoek toch meer in de hoek van het vergeten zijn of zo. Of dat er iets mis is gegaan.

Hoe dan ook, ik denk dat we er met de tijd vanzelf wel achterkomen, dus misschien moeten we gewoon wat geduld opbrengen.

Anna

Tinus_p
Zeker weten?

Anaa:
"Maar nee, ik weet heel zeker dat het geen kwestie is van niet kunnen permitteren, dat weet ik 100% zeker."
Weet je dat echt zeker? Zo goed praten je ouders en jij blijkbaar niet over geldzaken, dus er kunnen allerlei echte of vermeende problemen zijn, variërend van geld verloren bij Icesave tot zorgen over hun pensioen.

Niet-praten is je eigen keuze, maar ik kan moeiteloos allerlei verklaringen verzinnen. Zo zou het kunnen zijn, dat die eindejaarsbijdrage is betaald uit een eindejaarsbijdrage/bonus/13e maand die je ouders hebben ontvangen, en/of uit een potje dat inmiddels leeg is (denk aan erfenisje).

dominica
Opvoeden

Ik begrijp Anna helemaal! Ik vind je niet onvolwassen of verwend. Dat vind ik mezelf namelijk ook niet, en ik had de eerste alinea van jouw posting kunnen schrijven(inclusief leeftijden van ouders en wij zijn met 6 kinderen).
Sinds een jaar of wat krijgen we (een enkel jaar uitgezonderd) in december ineens een bedrag van rond de € 1000,- op onze rekening bijgeschreven. In onze familie zijn dit jaar, in tegenstelling tot andere jaren, nogal wat dingen gebeurd waarbij een extraatje meer dan welkom zou zijn geweest (echtscheiding, ontslag, kind geboren, net verhuisd, andere baan zonder eindejaarsuitkering etc.). En juist dit jaar hebben we niets gekregen...
Ik vraag er niet naar, want ik "verdenk" mijn ouders ervan dat ze dit bewust doen. Het zou mij niets verbazen als ze dit jaar hebben gedacht: We doen maar eens een jaartje niks, anders gaan die ze er nog op rekenen. Daar komt bij dat er het afgelopen jaar het gesprek tussen broers en zussen nogal eens over geld is gegaan (tot ergernis van mijn ouders).
Ik moet er eigenlijk stiekem wel om lachen: Ze blijven ons opvoeden, tot de dood erop volgt ;-)
Kan dat bij jou ook niet het geval zijn, dat het toch juist bewust is?

Dominica

Anna
Dominica

Ik zat me net af te vragen of zoiets bij ons zou kunnen zijn gebeurd, dat opvoeden..... kijk ik op mijn rekening(internet)... en ja hoor.... het is weer bijgeschreven!!! Mijn zus en ik hebben heel hard gelachen.... wat een "zorgen" om niks. Ze zijn er dit jaar wel heel laat mee, maar ik ga niet vragen natuurlijk waarom...
Ik ben (wij zijn) in ieder geval heeeeel blij met dit bedragje (niet overdreven veel hoor, maar nét lekker).

Anna

Mover
En ga je nu

als je je ouders spreekt en heel erg bedankt voor deze zeer welkome aanvulling op het budget, zeggen dat het wel wat later is gekomen dan andere jaren, en dat je je een piepklein beetje afvroeg/zorgen maakte of je dit jaar iets zou ontvangen?
Als je niet rechtstreeks durft te vragen/praten over hun financien, is dit een manier om toch te proberen te achterhalen of er niet iets "mis" is de administratie van je ouders, en je hen misschien kan helpen eea te verbeteren/op te lossen?
Groetjes, Mover (die gelukkig heel goed met moeder over dit soort zaken kan praten, en het iedereen gunt om datzelfde te kunnen)

Anna
Mover

Nee, ik ga er niet naar vragen. Misschien dat het ooit eens ter sprake komt, toevallig, en dan zal ik het er misschien wel over hebben, op een grappige manier.

Over geld hebben we nooit met mijn ouders kunnen praten, eigenlijk. Zowel hun salarissen als hun uitgaven zijn altijd groot geheim geweest. Ik kan me dat wel een beetje voorstellen hoor, want kinderen hebben totaal geen benul van wat de waarde van geld is. Als je zegt dat je 1000 euro verdient, bij wijze van spreken, dan vinden ze dat een enorm bedrag en denken dat je stinkend rijk bent. Ze vertellen ook niet waar ze bijvoorbeeld deze jaarlijkse bijdrage vandaan halen. Ik heb daar wel mijn ideeen over, maar ook dat zou ik ze nooit vragen.
Aan de andere kant vertel ik hun ook nooit iets over mijn financiën. Ik zou ook nooit geld bij ze te leen vragen, mocht dat nodig zijn. Liever bij een vriendin, of beter nog, de bank.

Voorlopig laat ik het allemaal maar zo. Vooralsnog valt er nog niet in te grijpen.

Groet, Anna

Pagina's

Onderwerp gesloten

Wat leert je kind in groep 1?

En dit is wat je kind al moet kunnen voor hij naar groep 1 gaat: lees het hier.