(Gedeeltelijke) uitkering jongere

misschien is het al genoemd, maar zou hij in aanmerking komen voor het doelgroepregister? Dat geeft namelijk ook weer veel mogelijkheden voor (job)coaching. Zie hier de verschillende voorwaarden:https://www.uwv.nl/nl/doelgroepregister

Het UWV is het startpunt.

Edit: een van de opties is om zelf een beoordeling aan te vragen: https://www.uwv.nl/nl/ondersteuning-werk-onderwijs/beoordeling-werken-voorziening

Beste Anna Pollewop  

Ik heb geen idee of je hier nog verder leest, maar wil onze ervaring graag met je delen. Onze zoon liep vast in school en werk. Hij had een klein jaar gewerkt en daardoor een mooie spaarrekening opgebouwd. Maar hij hield zijn volledige werkweek niet meer vol.
In het werk waarvoor hij is opgeleid en wat hij graag wil blijven doen, is de cultuur totaal niet ingericht op deeltijd. Bij al zijn sollicitaties loopt het stuk op zijn wens 4 ipv 5 dagen te werken.
Toen ben ik hem gaan helpen. Verschil met jouw zoon is misschien dat mijn zoon heel bereidwillig is, maar gewoon niet weet hoe hij bepaalde dingen moet aanpakken. Hij stond op de wachtlijst bij de GGZ en is intussen zijn rijbewijs gaan halen, want dat vergroot de kans op een baan. Kon hij mooi van zijn spaargeld betalen. 
Toen hij zijn rijbewijs had, kreeg hij een onderzoek bij de GGZ, waaruit een diagnose volgde. De GGZ gaf advies hoe we hulp konden krijgen bij het vinden van passend werk.

Intussen zijn we een paar maanden naar de gemeente geweest voor gesprekken over werk en hij heeft nu een uitkering gekregen voor thuiswonenden. Dat is behoorlijk hoog, vind ik. Hij is nu met een jobcoach aan de gang om te zoeken naar bedrijven die hem wel willen hebben voor 4 dagen. En ook hij staat nu in het doelgroepenregister.

De jobcoach gaat dan samen met hem bekijken in hoeverre hij belastbaar is en wat voor aanpassingen er op zijn werk mogelijk zijn om het voor hem beter te maken.
Ook staat hij al jaren ingeschreven voor een woning. Hij wil pas het huis uit als hij een baan heeft.

Thuis kookt hij twee tot drie keer per week, hij heeft nog wat huishoudelijke taken en houdt natuurlijk zijn eigen kamer schoon.
Hij vond het prettig om wat meer hulp te krijgen. Lezen en informatie verwerken vindt hij moeilijk. 
Ik hoop van harte dat jullie zoon voor een soortgelijk traject ook te porren is. Het is inderdaad heel vervelend als je zoon voor lui en jij voor pamperend wordt uitgemaakt. Daar erger ik me ook aan. Maar je kent je eigen zoon en daarom hoop ik dat je die ongefundeerde kritiek van je af kunt laten glijden en de goede adviezen die ik in deze draad allemaal heb gelezen, kunt gebruiken om jullie allemaal weer wat toekomstperspectief te verschaffen. 
Sterkte daarmee!

AnnaPollewop schreef op 16-01-2026 om 15:46:

Bij een man van bijna 23 heb je inderdaad niet zoveel te sturen als ouder. Dan moet het toch meer van nudgen en adviseren komen. Of eruit gooien, maar dat is nogal een nucleaire optie en wat ons betreft ook helemaal niet nodig.
Socialiseren, leren goede handje geven, was doen of koken is ook allemaal niet nodig, kan hij prima zelf.
En verzekering afsluiten, autorijden en geldzaken ook. Enige issues zijn de ASS en ADHD, en een rijtje lichamelijke klachten (en nog wat geestelijke klachten als bijvangst). Waar hij zelf al dan niet hulp voor zoekt, en ook daar hebben wij niks over te zeggen.
Je kan trouwens wel van alles vinden als ouder maar de GGZ en de medische zorg hebben weer hun eigen ideeen en wachtlijsten, dus goede raad een aandringen op behandeling heeft ook weinig zin als er toch geen plek of passende hulp is. Maar dat terzijde.
Ik heb er weinig omkijken naar (af en toe de avondmaaltijd), het is alleen de zorg hoe hij aan inkomen kan komen als werken niet (volledig) gaat lukken. Van het hele traject rond WIA en WaJong etc snap ik maar weinig.
Ik laat het maar over aan het UWV en de arbo-arts, daar lopen nu gesprekken en daar zit iemand die hem gaat begeleiden, hopelijk. Inderdaad hoeft het niet voor eeuwig te zijn, over een paar jaar kan het wel weer heel anders lopen.
Er is ook veel gebeurd in zijn leven en lijf de afgelopen jaren, en het is niet vreemd dat dat eerst een nieuw evenwicht moet vinden.
Ik heb de tip over het doelgroepenregister doorgegeven, en verder kijken wij vanaf de zijlijn mee of we misschien iets meer kunnen betekenen dan een aanmoedigend gehum en een luisterend oor. Tot nu toe eigenlijk niet.
@Gingergirl, bedankt voor het delen van je verhaal. Goed om te horen dat iemand een vergelijkbare situatie ervaart.

Klinkt als een goede aanpak, naast hem staan en coachende rol waar nodig. Het is waarschijnlijk inderdaad nogal wat alles bij elkaar waar hij mee te dealen heeft op dit moment, als ik het zo lees. Fijn dat UWV en arboarts meekijken. Die zullen hopelijk ook aan het doelgroepregister denken, en zo niet: dan kan hij het eventueel zelf ter sprake brengen.

Bij mijn werkgever worden speciaal vacatures gecreëerd voor participatie medewerkers, die in het doelgroepregister staan. Ik zie mooie succesverhalen, van medewerkers die beginnen met een klein aantal uren in ondersteunende taken, met veel jobcoaching én trainingen voor ons als leidinggevende. Het is echt gericht op zoeken naar een match, en ruimte bieden voor ontwikkeling in eigen tempo in de baan met waar nodig aanpassingen. Sommige collegas die als participatie medewerkers gestart zijn, groeien door in een vaste aanstelling. Ik vind het doelgroepregister daarom echt van toegevoegde waarde. Je kijkt echt samen wat iemand (aan) kan, leuk vind, goed in is, en creëert zo de baan die past. Dat gun ik iedereen die op wat voor manier dan ook moeite heeft om mee te draaien in de ratrace van onze maatschappij.