(Gedeeltelijke) uitkering jongere
Als een jongvolwassene (22) aangeeft (nu) niet volledig te kunnen werken door gezondheidsproblemen, welke mogelijkheden zijn er dan voor een aanvulling op het inkomen?
WaJong is geen optie zo te lezen, want er is wel verdiencapaciteit.
Maar een volledig minimumloon is nu niet haalbaar. Zijn er trajecten om te begeleiden naar meer werk/te adviseren voor welke mogelijke behandelingen en welke uitkering mogelijk is? Waar begin je?
En hangt dit nog samen met ons inkomen, zolang hij nog thuis woont?
En welke mogelijkheden zouden er dan zijn om uit huis te gaan, qua draagkracht?
We zitten nu een beetje vast in de modder.
misschien is het al genoemd, maar zou hij in aanmerking komen voor het doelgroepregister? Dat geeft namelijk ook weer veel mogelijkheden voor (job)coaching. Zie hier de verschillende voorwaarden:https://www.uwv.nl/nl/doelgroepregister
Het UWV is het startpunt.
Edit: een van de opties is om zelf een beoordeling aan te vragen: https://www.uwv.nl/nl/ondersteuning-werk-onderwijs/beoordeling-werken-voorziening
Beste Anna Pollewop 
Ik heb geen idee of je hier nog verder leest, maar wil onze ervaring graag met je delen. Onze zoon liep vast in school en werk. Hij had een klein jaar gewerkt en daardoor een mooie spaarrekening opgebouwd. Maar hij hield zijn volledige werkweek niet meer vol.
In het werk waarvoor hij is opgeleid en wat hij graag wil blijven doen, is de cultuur totaal niet ingericht op deeltijd. Bij al zijn sollicitaties loopt het stuk op zijn wens 4 ipv 5 dagen te werken.
Toen ben ik hem gaan helpen. Verschil met jouw zoon is misschien dat mijn zoon heel bereidwillig is, maar gewoon niet weet hoe hij bepaalde dingen moet aanpakken. Hij stond op de wachtlijst bij de GGZ en is intussen zijn rijbewijs gaan halen, want dat vergroot de kans op een baan. Kon hij mooi van zijn spaargeld betalen.
Toen hij zijn rijbewijs had, kreeg hij een onderzoek bij de GGZ, waaruit een diagnose volgde. De GGZ gaf advies hoe we hulp konden krijgen bij het vinden van passend werk.
Intussen zijn we een paar maanden naar de gemeente geweest voor gesprekken over werk en hij heeft nu een uitkering gekregen voor thuiswonenden. Dat is behoorlijk hoog, vind ik. Hij is nu met een jobcoach aan de gang om te zoeken naar bedrijven die hem wel willen hebben voor 4 dagen. En ook hij staat nu in het doelgroepenregister.
De jobcoach gaat dan samen met hem bekijken in hoeverre hij belastbaar is en wat voor aanpassingen er op zijn werk mogelijk zijn om het voor hem beter te maken.
Ook staat hij al jaren ingeschreven voor een woning. Hij wil pas het huis uit als hij een baan heeft.
Thuis kookt hij twee tot drie keer per week, hij heeft nog wat huishoudelijke taken en houdt natuurlijk zijn eigen kamer schoon.
Hij vond het prettig om wat meer hulp te krijgen. Lezen en informatie verwerken vindt hij moeilijk.
Ik hoop van harte dat jullie zoon voor een soortgelijk traject ook te porren is. Het is inderdaad heel vervelend als je zoon voor lui en jij voor pamperend wordt uitgemaakt. Daar erger ik me ook aan. Maar je kent je eigen zoon en daarom hoop ik dat je die ongefundeerde kritiek van je af kunt laten glijden en de goede adviezen die ik in deze draad allemaal heb gelezen, kunt gebruiken om jullie allemaal weer wat toekomstperspectief te verschaffen.
Sterkte daarmee!
