Home » Forum » Waar zijn jullie begonnen

Waar zijn jullie begonnen?

Ben jij al begonnen met seksuele opvoeding?

Of wil je weten hoe je dit kunt aanpakken? Deel jouw ervaringen hier!

53 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
Huismusje
Waar zijn jullie begonnen?

Na 6 jaar niet gewerkt te hebben ben ik me aan het orienteren wat de mogelijkheden zijn om part time aan de slag te gaan....

Eerst zal ik een opleiding moeten doen aangezien ik nooit iets heb afgemaakt.

Ik heb 4 kinderen en een man met een meer dan fulltime baan.

Maar waar begin ik.....opvang voor de kinderen die dat nog nodig hebben (3 vd 4 waarvan 1 niet schoolgaand) maar dat is behoorlijk kostbaar als je nog studeerd en geen inkomen hebt...

Het lijkt wel onmogelijk voor me om her in te treden.

Voor incidentiele oppas heb ik een klein netwerkje maar verder geen vrienden/familie die 3 kinderen wekelijks kunnen opvangen.

Heb een leuke avondstudie gevonden maar dan moet ik ook stage lopen plus het is natuurlijk precies op de avond dat de een bij de hockey moet worden opgehaald en de ander naar mountainbiken gaat....

Maar er zijn toch meer moeders in mijn positie of die daarin hebben gezeten, hoe hebben jullie dit opgelost?

Tihama
Oplossing

"een man met een meer dan fulltime baan"

Misschien ligt daar wel het begin van de oplossing: als het maar om 1 avond gaat waar het knelt, dan lijkt mij dat je man dit wel moet kunnen regelen.

Een meer dan fulltime baan is meestal best wel zo te plooien dat hij op jouw stage-avond gewoon op tijd thuis is en zijn zorgtaken oppakt.

Tihama

tonny
Verleden

Dat herken ik van heel lang geleden. Laten we zeggen 1990. Drie kinderen, vierde op komst. Een man met een fulltime baan én veel vrijwilligerswerk (schoolbestuur, medewerker lokale omroep, voorzitter muziekvereniging, dat soort dingen).
Ik deed in die tijd ook vrijwilligerswerk (bij VBN, per definitie een heel kindvriendelijke club).

Er kwam betaald werk bij toen er plotseling een kleuterjuf ziek werd en de directeur geen vervanging kon vinden; omdat hij mijn man kende en wist dat ik een onderwijsdiploma had, belde hij mij op... Dus niet ík zocht, maar hij vond ;)

Ik heb voor die losse dagen een oppas bij mij thuis gevonden, dat was fantastisch! Ze haalde de jongste 's ochtends uit bed, gaf de thuiskomende kinderen tussen de middag een boterham zodat ik op mijn gemak op school kon blijven eten en werk voorbereiden, en als ik 's middags thuis kwam, was de afwas gedaan en de kamer gestofzuigd. Geweldig!

Later ben ik gaan schrijven, ook daar ben ik voor gevraagd via het netwerk van mijn echtgenoot. Leuk werk waarbij je uit en thuis combineert, al naar gelang de mogelijkheden.

Van het een rolde ik in het ander.

Mijn laatste (en huidige) oproepbaan - niet in het onderwijs- vond ik via iemand in de kerk, aan wie ik vertelde tijd over te hebben.

Rondkijken wat je wilt, en alleen dat doen wat je écht ziet zitten in combinatie met je kinderen. Want vier, da's een onderhoudend clubje hoor, zodra je over je grenzen gaat wordt het vervelend voor alle betrokkenen, hoe leuk dat extra geld ook is.

Huismusje
Een avond

is absoluut door man op te vangen maar 2 kinderen op 2 verschillende locaties brengen/halen (waarvan 1 25 min rijden) is het probleem. De cursus waar het omgaat is alleen op die do. avond (of anders overdag)....

Maar goed er zijn nog andere cursussen en zolang die 's avonds zijn op ma of woe is dat geen probleem qua oppas.

Maar de 3 maanden stage en de opvang als je eenmaal een baan heb, dat is mijn grootste probleem. Op de wachtlijst staan bij het kdv en bso is ook geen probleem maar voor welke dagen schrijf ik ze in, wat doe ik als er plek is en ik nog geen inkomsten heb....

tonny
Tja

Hockey, mountainbiken, en ze moeten gehaald en gebracht. Het is prachtig dat de hobby's van je kinderen zo hoog op je agenda staan, maar nu lijdt je eigen leven (en toekomstige werk!) eronder.

Zijn er misschien clubgenoten met wie je kinderen kunnen meerijden, tijdelijk, tegen benzinekosten?
Of is het een optie een jaartje van zo'n club af te gaan en iets te kiezen waar ze zélf heen kunnen gaan?

Verder: werk aan een netwerk! Dat is zo waardevol!

Huismusje
Tonny

Ik ben hier nu al weken over aan het puzzelen en denken en wakker van aan het liggen maar het lijkt wel onmogelijk......Maar om me heen zie ik toch ook andere werken met 3 of 4 kinderen dus dan moet het toch voor mij ook mogelijk zijn ......

Rondkijken en vragen doe ik absoluut maar dan blijft het knagen: je kan reageren op de functie maar wat doe je met opvang....Ik kan momenteel geen baan accepteren want zeker de KDV wachtlijst is voor de jongste is lang...

Manda Rijn
Tja

als je wil gaan werken zal je vroeg of laat aan het thuisfront veranderingen bekend moeten maken. Als het voor jou belangrijk is is het voor hen ook belangrijk. Ik zou eerst eens kijken of die 125 min rijden voor een ding van de kinderen niet anders kan, dichter bij huis of in het weekend ofzo.

Dit omdat het allemaal heel druk en veel en zwaar zal gaan worden ook als je het wel op de rit krijgt met brengen/halen, man, kinderen etc. Maar dat moet je er niet van weerhouden als je het graag wil, het is altijd goed voor een mens om te ontwikkelen als dat er in zit.

Ik zelf heb mijn kinderen 1 dag per week op opvang (creche en nso), 1 dag per week werkt mijn vriend thuis en als ik wil kan ik er 1 dag voor beide kinderen direct aan opvang bij krijgen. Ik zou inschrijven op de maandag, dinsdag en donderdag, dat zijn de dagen dat het het drukste is op een creche. Mocht je onverhoopt toch op de woensdag en vrijdag gaan werken dan kan je redelijk snel een plek krijgen. Ook bij stageplekken kan je natuurlijk melden dat je ook een dag (of 2) thuis wil zijn.

Als ik het voor het kiezen had dan zou ik de dagopleiding gaan doen, en die hele dag gebruiken voor je studie. Die dag zou ik dus je man en oppas in gaan zetten. Als je eenmaal begonnen bent en je weg gevonden hebt dan overwin je volgende 'problemen' vanzelf ook wel.

Veel succes !

Huismusje
Tonny deel 2

Na jaren buitenland is het juist voor de kinderen belangrijk deze hobbies, voor hun taal, hun sociale contacten etc.

En dan ook het knelpunt, ja in dit geval komen hun hobbies in de knel met mijn eigen wensen en leven maar dan heb ik zoiets: ik koos voor 4 kinderen, dan maar zelf op plaats nummer 6.... Dus ik probeer nu mijn eigen behoeftes (werk,sociale contacten,eigen inkomen) om de behoeftes van de kinderen te vouwen.....

Manda Rijn
Kdv

ja jeetje, je denkt echt te moeilijk hoor. Als je geen kdv plek kan krijgen dan neem je toch een gastouder ! Heb ik ook gedaan toen ik 4 dagen per week ging werken, toen had ik maar 3 dagen opvang (waarvan vriend 1 dag) en toen heb ik via marktplaats (ja echt waar) een paar gastgezinnen gevonden en daaruit 1 geschikte gekozen (ervaren, lief mens, juiste opleiding, leuk gezin, passend interieur/voorzieningen), terwijl ze daar zat stond ze ook op de wachtlijst voor kdv.

Als ik morgen een baan aangeboden krijg dan regel ik binnen een week wel de opvang, die opvang vind ik dus niet zo issue.

Huismusje
Manda

Ik bedoelde dat 1 kind op 25 minuten rijden is lol...

Dagopleiding is natuurlijk ideaal maar overdag zal manlief niet kunnen en dan heb ik de kosten van en de opleiding en de opvang, dat ga ik financieel niet redden. Avondcursus en dan in het weekend een stageplek zoeken is een optie, is wel aanpoten voor 3 maanden maar voor een goed doel natuurlijk...En dan hopelijk na die 3 maanden aan de slag.

Nu begint die cursus volgende week al dus dat is misschien te ambitieus maar als ze in september ook beginnen dan kan ik hobbies van de kids om de cursusavond heen plannen, nu al inschrijven kdv voor hopelijk januari '11 plekje....

Okee , dit is misschien wel een goed plan, bedankt voor jullie inbreng en het stof tot nadenken!

amk
Jij?

wat mij opvalt dat je het steeds hebt over dat JIJ het financieel niet gaat redden. Heb je hierover wel met je partner aan tafel gezeten? Jij gaat dan toch ook voor een stuk inkomen zorgen?

Zijn meer dan fulltime baan betekend meestal ook redelijk plooibaar. Ik zie dat aan mijn ex. Die blokkeert inmiddels al ruim 3 jaar 1 eind van de middag per week voor alle vergaderingen. Ook die van de raad van bestuur worden gewoon geweigert door hem. Jammer dan, hij moet zijn kind van de bso ophalen. Het heeft zijn cariere zeker niet belemert.

Als jij iets wilt zal je partner daar ook iets voor moeten doen. Het zijn JULLIE kinderen. En soms betekend dat ook de kinderen iets moeten inleveren. Live sucks ;-)

Manda Rijn
Nou ja zeg

jij gaat dat financieel niet redden ? Hoezo jij alleen, je hebt toch een gezamenlijke pot ? Er moet toch eerst geinvesteerd worden voordat je iets gaat verdienen !

Of is straks elke cent die jij verdient ook helemaal alleen van jou ? Daar zou ik het ook eens over gaan hebben met je man.

maar misschien kom ik nu te betweterig over ;-)

Ik geef les aan parttime studenten, varierend van pakmbeet 18 tm 55, ik had een paar jaar geleden een moeder die een drieling had (! van een jaar oud !) met een baan 3 dagen in de week, haar man werktte 4 dagen. Dat kan jij ook als je het wil. Overigens heb ik meerdere vrouwen in mijn vriendenkring die een gezin hebben en banen hebben op hoog niveau.

Ik denk dat je een te grote beer op de weg ziet, ja er is wel een beertje maar die loopt wel door als jij wat aandringt. Kom nou, er op af !

Huismusje
Wij

Het is geen goedkope opleiding en opvang is natuurlijk ook niet gratis....

Wel leuk hoe jij en Manda allebij weten dat mijn man best wel een dag in de week zou kunnen oppassen...Dat gaat dus niet....Een uurtje eerder weg etc geen probleem maar niet structueel een dag per week. Thuiswerken met 4 kinderen om je heen waarvan eentje 17 maanden oud is werkt ook niet.

Als ik dit wil doen is het dus in de avonduren en weekenden voorlopig...

Huismusje
Heb er nu al weer spijt van

dat ik deze vraag gesteld heb...

Moet me nu al weer verdedigen waarom mijn man niet oppast, vrij neemt, 4 dagen gaat werken etc etc etc

Jullie hebben daar meer problemen mee dan ik....Ik wist van te voren dat als ik dit wil doen de planning etc voor 80% op mijn bordje zou komen.

En ja tuurlijk moet je investeren voordat je er wat van terug ziet maar ik vind dat niet mijn hele gezin van clubjes/sporten etc af moet omdat ik dit wil....

purk
Huismusje

je wilt graag een studie doen en daarna gaan werken. De eerste periode zal je dus moeten gaan zaaien. Investeren dus. De studie en de opvang van de kinderen kost geld. Dat is zo. Beide is belangrijk. Als je je studie afgerond hebt, zal je hopelijk vlot werk vinden en zal de investering zich terugbetalen.

Het lijkt mij verstandig, ik weet niet of ik makkelijk praten heb, om de barriere financien even te laten voor wat het is. Schrijf je in voor de opleiding, regel een gastouder die je kinderen opvangt. Kijk of jullie in aanmerking kunnen komen voor teruggave kinderopvang. Zal je zien dat de kosten netto nog best meevallen.

Overleg voor de avond dat je lastig zit met kinderen halen van clubs met andere ouders. Dit is een overzienbare periode zoals ik begrijp, je vraagt het niet voor áltijd.

Ik hoop wel één ding dat de opleiding perspectief biedt op werk. Dat lijkt me erg belangrijk, aangezien je behoorlijk investeert met oppas, regelen etc.

Heel veel succes!

groetjes van Purk

Manda Rijn
Hmm

nou niet meteen wegduiken ! Kom kom, ik denk slechts wat met je mee, probeer je wat te overtuigen dat het misschien niet allemaal zo lastig zal zijn als je nu denkt.

Ik denk dat als je het zo allemaal rondom de dingen wil plannen die je al hebt het inderdaad niet gaat lukken. De knop moet ergens een beetje om denk ik om het te laten slagen, halverwege afhaken lijkt mij echt vreselijk.

Tihama
Dus

jij hebt straks TWEE banen. Een baan doe je overdag: zorgen voor kinderen en huishouden. De andere baan doe je 's avonds. Tja, dan heb jij nog meer werk dan je man met zijn 'meer dan fulltime'.

Ik ben heel bot, maar ik heb hier al te veel slechte voorbeelden van gezien. Als het financieel nodig is, dan is er geen keuze. Maar als ik je goed lees, dan kan er wel wat anders.

Gastouder regelen is een goede. Gewoon opleiding overdag volgen zodat je 's avonds tijd voor jezelf hebt. En manlief blokt gewoon een vaste middag. Genoeg mannen met commissariaten en ander Belangrijke Zaken waardoor ze 1 middag per week niet bereikbaar zijn.

Mijn man zei altijd tegen buitenlandse klanten die hem per se op zijn papadag nodig dachten te hebben:'I am really sorry, but then I have other obligations'. Heel simpel. Even oefenen, maar dan kun je heel overtuigend, discussiestilleggend aangeven dat er écht niet onderhandeld kan worden over die vrije dag.

Eerst rond die keukentafel.

Tihama

purk
Huismusje

even een hart onder de riem. Ik heb de opvang nu prima geregeld met twee oppassen. Maar ook ik heb weleens wakker gelegen hoe ik alles ging regelen en of het allemaal wel goed kwam.
Mijn ervaring is inderdaad dat oppas soms vlot geregeld is. Beren op de weg zijn soms groot en lijken onoverkomelijk. Ik begrijp je dillema dus best. Het helpt echter niet om te denken hoe moet dit dan, hoe moet dat dan en ja, maar....nee. Actief aan de slag nu.

Als ik lees dat jullie een aantal jaren in het buitenland hebben vertoefd, dan weet je vast prima zaken te regelen, een netwerk op te bouwen en je mannetje te staan. Kom op!!!

groetjes van Purk

Huismusje
Purk

Dat zit ik me ook te bedenken....Is de investering een goede? Ik zit aan 2 opleidingen te denken, 1tje in de zorg, de ander is voor zweminstructrice. Banen waarvan ik denk dat die redelijk goed te combineren zijn met de kinderen. Ook kan je hiermee wat avond/weekend diensten draaien waardoor het qua opvang vd kinderen makkelijker is. Voor dat we uit Nld vertrokken werkte ik namelijk op kantoor 28 u pw maar had te maken met (vooral in de winter) steeds zieke kinderen waardoor beide werkgevers van mij en man steeds minder blij werden....Door 's avonds en in het weekend te werken probeer ik dat te voorkomen.

Een gastouder is inderdaad sneller te regelen maar dat is niet aan de orde ivm een erg nare ervaring met onze oudste.

Tihama
Wegcijferen

"Ik wist van te voren dat als ik dit wil doen de planning etc voor 80% op mijn bordje zou komen. "

Ik denk dat je onze woorden verkeerd uitlegt. Wat ik zie is dat jij je wegcijfert. Er was ooit zo'n uitspraak "Een vrouw mag best werken, als het gezin er maar geen last van heeft". Die uitspraak is jarenlang aangehaald als voorbeeld van de manier van denken.
Ik zie dit nu bij jou terug. Niemand mag er last van hebben. Jij beschouwt jezelf als variabele in het systeem. Ik waarschuw hier zo voor omdat iedereen die ik ken, die zo dacht, uiteindelijk overspannen raakte. Als het niet ten koste van je man, niet ten koste van je kinderen, niet ten koste van je studie mag gaan, dan gaat het ten koste van jezelf.....

Niet eens omdat die anderen dat van je eisen, maar omdat jij het om te beginnen al van jezelf eist.

Tihama

Huismusje
Tihama

Het lijkt me harstikke leuk om een paar uur per week aan de slag te gaan maar niet ten koste van alles.

Dus nee ik haal de kinderen niet van clubjes, nee ik ga niet vragen aan mijn man om minder te gaan werken zodat hij misschien carriere kansen misloopt (en voordat iedereen gaat roepen dat dat onze is, neem dat nou maar gewoon van me aan dat dat echt zo is, dit is geen nederlands bedrijf)

Ik zal dan een lange werkdag maken zoals jij dat zegt door 's avonds te werken maar dat moet ik er dan maar voor over hebben.

Huismusje
Tihama 2

We typte op hetzelfde moment...

Nou dat heb je dan goed gezien, ik wil dit maar ik wil ook dat mijn gezin er het minst last van heeft...

Ik vind zelf dat als ik het anders zou willen, dus echt de zorg 50/50 dan had ik maar moeten gaan studeren en wellicht bij 2 kinderen moeten stoppen waardoor het makkelijker te behappen was geweest...

mirreke
Maar waarom

wácht je dan niet gewoon nog een paar jaar, als alles nu zo moeilijk is. Totdat jongste ook naar school gaat. Want ik zie idd ook dat het nu allemaal ten koste van jouzelf gaat. Wat brengt het dan? Als je dan toch persé iets voor jezelf wil gaan doen, ga dan op een literatuurclub of zo, of ga een opleiding doen die wat langer duurt en waarvoor je nu nog geen stage nodig hebt. Ga de pabo doen, in deeltijd. Is trouwens zwaar genoeg, misschien is dat dan geen goede tip. Want ik ben het ook met de anderen eens, dat een investering om jou te laten werken eigenlijk een investering van het hele gezin moet zijn. Niet alleen jij moet de last ervan dragen.
Maar zoals ik het nu lees: gastouder is niet mogelijk, man die een dagdeel structureel vrij neemt is niet mogelijk, kinderen die van clubje switchen is niet mogelijk, te dure opleiding/opvang is niet mogelijk. Dan zou ik het gewoon niet doen.

Huismusje
Goede en terechte vraag mirreke

Het waarom nu...

Gevoelsmatig misschien? Voor het buitenland verhaal werkte ik, in het buitenland had ik ook een defineerbare rol, expat vrouw, en nu....nu heb ik toch zoiets van: wat ben ik, wat doe ik, voel me een beetje nutteloos, eenzaam ook.

Had daar een netwerk van vrouwen die niet buitenhuis werkte of ook expat vrouwen.

Nu heb ik geen netwerk meer in die zin.

Misschien is dat het? Ik weet het eingelijk niet.

Maar misschien moet ik inderdaad wachten, geduld hebben (niet mijn sterkste punt), 2,5 jaar het uitzingen totdat de jongste naar school gaat...

mirreke
Uitzingen klinkt zo negatief

Er zijn veel mogelijkheden om met kleine kinderen toch zinnig bezig te zijn. Begin idd aan je netwerk te bouwen. Is er in de buurt geen buurthuis met een speeluurtje voor de kleintjes? Daar leer je mensen kennen. Op school leer je mensen kennen. Ik heb ook vier kinderen, en indertijd had ik op de basisschool een paar vriendinnen met wie we om de beurt de kinderen opvingen, een ochtendje per week. Zodat je die ochtend ook even vrij was. Over een half jaartje kan jullie jongste naar de speelzaal, heb je ook weer wat meer vrijheid. Dan zou je op school taken kunnen doen. Ik ging met de kleintjes op peutergym, daar leerde ik ook weer mensen kennen. Enz. enz. Via dat soort netwerken kom je vaak aan werk, of aan oppassen. Zo heb ik ook mijn oppassen gevonden, gewoon binnen de kennissenkring. Je roept dat je iemand zoekt, en een week later had ik iemand.
Ga met je kinderen naar de bieb, daar kwam ik ook altijd wel iemand tegen. Ik weet niet hoe lang je nu in Nld bent, maar via je kinderen leer je ook snel mensen kennen. En dat allemaal in je eigen dag, zonder dat je daarvoor roofbouw op jezelf hoeft te plegen.

mirreke
Overigens

ben ik helemaal voor werken en zelfontplooiing hoor (zie wat draadjes hierboven), maar ik vind ook dat het iets moet toevoegen. Als het feitelijk alleen maar stress brengt, dan gaat het niet werken. Ik kan nu wel gaan roepen dat ik vind dat jullie de verdeling moeten veranderen, maar dat heeft pas zin als jij dat zelf zo voelt. Als jij vindt dat die verdeling nou eenmaal zo is, een gevolg van vroegere keuzes, dan is dat zo. En dan moet je binnen die situatie opereren. En dan voorzie ik alleen maar problemen als je dat nu gaat doen, omdat het veel te zwaar voor je gaat worden.
Heb je al een opleiding trouwens? Is er niet iets wat je nu kunt doen? Veel gemeenten hebben ook een soort ruilbank van werkzaamheden. Jij schrijft voor iemand een brief, en iemand anders maakt voor jou een kast. Wellicht kun je daar iets in? Zodat je leven weer wat meer inhoud krijgt?

Huismusje
Mirreke

We zijn sinds de zomer terug en ik heb zeker mensen leren kennen en natuurlijk mijn vriendinnen van voordat we weggingen maar die.......werken allemaal.

Dus mijn gewone sociale leven is prima maar ik denk dat het er gewoon op neerkomt dat het nutteloze gevoel aan mij knaagt, dat de verwachtingen in Nld van vrouwen van mijn leeftijd anders zijn (iedereen die ik nieuw leer kennen vraagt waar ik werk en hoeveel uur).

In het buitenland was het redelijk simpel: als expatpartner is je visa zo dat je niet kan werken en omdat het vaak voor kortere periodes is is het ook de moeite (tijd en kosten) vaak niet om je visa te laten veranderen om wel te gaan werken. (achteraf werd het 5 jaar maar het begon als een periode voor 2 jaar)

Nu we weer terug zijn verwacht ik van mezelf en voel ook die verwachting van buitenaf dat ik weer aan de slag ga....

Huismusje
Opleiding

Nee, buiten de mavo geen vervolg opleiding...Ben begonnen met SPW maar toen kwam de 1e buitenland baan van manlief...

Ik heb vanalles gedaan, op een kdv gewerkt (in het buitenland) zwemles gegeven daar , terug in Nld met een gehandicapt meisje gewerkt, op een reclame bureau, in-en verkoop schuurmaterialen........De een noemt het een diverse CV, de ander een zooitje....

Dus ik moet niet gaan klagen dat ik niets kan vinden want dat heb ik zelf veroorzaakt met de keuzes die ik gemaakt heb. Dus ik ben niet zielig, wel zoekende naar de juiste invulling van mijn leven....

Tbm-er zijn is geen bewuste keuze geweest, een groot gezin wel, met alle bijkomende consequenties

mirreke
Maar dan vind ik echt

dat het ook een zaak van je partner is hoor, om het jou mogelijk te maken te gaan 'participeren'.
Los daarvan vind ik dat jij je niets hoeft aan te trekken van wat men vindt...
Bovendien, je bent nog niet zo lang terug... Tijd genoeg, je bent je nu aan het oriënteren.
Overigens, is de opleiding tekstredactie of bureauredacteur iets voor je? Ik ken iemand die dat met kleine kinderen ook is gaan doen. Dat werk kun je ook thuis doen. In de opleiding heb je enkele cursusdagen, veel doe je zelfstandig thuis. De opleiding duurt niet zo lang en staat wel goed bekend. Zijn niet heel goedkoop overigens.

mirreke
Of

doe een beroepskeuzetest...

Huismusje
Nog niet

aan die beroepen gedacht, zal me er in verdiepen!

Gaan nu maar eens kijken of de slaap wil komen, al dat gepieker van de laatste tijd werkt ook niet bevoordelijk!

Pagina's

Onderwerp gesloten

Wat leert je kind in groep 1?

En dit is wat je kind al moet kunnen voor hij naar groep 1 gaat: lees het hier.