Wondjes pulken
Hallo, hopelijk heeft iemand nog ideeen. De situatie; zoon, puber van 15, met fors ADHD. Hij pulkt/krapt continu wondjes open. Gevolg is dat wondjes niet genezen en steeds groter worden. Kan overal op zijn lichaam zijn, maar momenteel is het vooral zijn gezicht. Hij heeft wat last van puistjes, zit eraan waardoor er een wondjes ontstaat die steeds groter worden, omdat hij vervolgens daar weer aan zit. Hij geeft aan van de puistjes af te willen, maar ‘vergeet’ goede huidverzorging.
Het pulken/krabben is er altijd wel, maar vaak erger bij spanning/stress (die hij zeker niet altijd deelt). We zorgen voor voldoende en juiste huidverzorgingsproducten en wijzen hem op het verzorgen. En vertellen regelmatig dat hij van zijn huid moet afblijven. Maar of we hem erop wijzen of het juist negeren, het verbetert niet. Speelt al hele lange tijd. Hij geeft aan dat hij goed in zijn vel zit en dat idee hebben wij ook.
Zou het lukken om de wondjes te ontsmetten en af te plakken? Er bestaan kleine, ronde pleistertjes.
Ik zou vooral meer inzetten op hem letterlijk iets anders om handen te geven, bv. een fidget toy (of 5).
Verder goed samen nadenken van welke activiteiten hij ontspant/ontprikkelt (schilderen, gamen, sporten, puzzelen?).
Zijn er nu op zijn hoofd teveel om af te plakken (hele hoofd zit vol), maar stimuleren dat wel zoveel mogelijk. Qua fidget toy geeft hij zelf aan dat hij graag friemelt aan zijn ringen of aan een pen. Maar de ringen heeft hij al maanden om en het wordt steeds erger.
Verder outspant hij goed van af spreken met vrienden en doet dat ook veel. En van sporten en muziek maken. Dat doet hij allemaal ook wel regelmatig. Eigenlijk zit hij echt nooit graag stil. Ik vermoed dat hij met name pulkt op momenten als: school (= stilzitten), gamen of filmpjes kijken (voornamelijk als iets anders geen optie is).
Juist op school kan dan een fidget toy uitkomst bieden.
Zie het pulken maar als een tic van iemand met Tourette: je kunt er weinig/niets aan doen, maar je kunt het wel proberen om te zetten in een andere tic (anders friemelen). Een hoodie met een koordje door de capuchon kan bv ook al helpen, dan kan hij met het koordje friemelen.
Daar heb je gelijk in. Maar hij wil nu alleen maar zijn ringen of een pen om mee te friemelen. Kijken wat we/hij hierin nog meer kunnen bedenken. Tot nu toe is dat helaas niet genoeg gebleken alleen. Nog andere ideeen erbij?
Kun je dat met hem bespreken? Dat je begrijpt dat hij MOET friemelen, maar dat als hij merkt dat hij aan zijn gezicht/wondjes zit, hij meteen met iets anders moet gaan friemelen?
Ja hoor, op zich wel. Maar ik denk dat het heel veel ondoordacht is. Dat hij het niet doorheeft dat hij het aan het doen is. Net zat hij te gamen/op telefoon en zit direct aan de wondjes. Wil het liefst met vrienden afspreken, maar die zijn nog niet vrij denk ik. Dan gaat hij automatisch op zijn telefoon zitten, terwijl hij weet dat hij er niet blij/ontspannen van wordt. Dan wij ik hem erop en geeft hij mij gelijk en gaat gitaar spelen. Maar ik zit natuurlijk niet de hele dag naast hem.
Ik zit ook altijd graag aan wondjes.
Voor mij voelt het schoner als alle korstjes enz. eraf zijn.
Puistjes uitknijpen vond ik ook altijd een feest.
Nou heb ik meestal wel het geduld om te wachten tot een korstje los zit, want ik weet dat bloed tot een nieuw korstje leidt.
Misschien helpt het als hij 's ochtends de korsten schoonmaakt met water, en verder zo veel mogelijk afleiding zoekt (met pennen of ringen spelen, Rubik's cube).
Waarschijnlijk gaat het vanzelf over.
Leuk dat hij gitaar speelt!
Oei, dat is een heel lastig iets. Ik kan er zelf ook absoluut niet vanaf blijven. Als ik iets in mijn gezicht heb lukt het me nog enigzins, omdat ik daar zelf geen grotere wonden of littekens wil. Maar ook daar gaat het er garandeerd een paar keer af. Gebeurd gedachteloos. Nagel eronder en voor ik het door heb denk ik: shit. Op mijn benen ben ik na een zomer muggen gestipt.
Mijn dochter heeft het ook. Bij haar plak ik een wondje in haar gezicht direct af. Maar goed, dat zijn er geen meerdere.
Tips heb ik helaas niet voor je. Zoals gezegd, ik ben in de 40 en kan er nog steeds niet vanaf blijven. Zo kort mogelijke nagels zodat je niet gedachteloos je nagel onder het korstje zet misschien. Maar bij mij is het eenmaal een stukje los, kan ik er echt met geen mogelijk afblijven tot hij er helemaal af is. Ook niet als delen te vast zitten en het dus pijn doet om verder te trekken.
Het is een gedragsprobleem, mijn dochter had last van haren uittrekken totdat ze kaal was. Ze kreeg daarvoor cognitieve gedragstherapie. Ze deed het vooral als haar lichaam rust had, maar haar hoofd nog even doorging. Ze heeft van alles geprobeerd, waaronder inderdaad fidget toys, momenten waarop het voorkomt herkennen een aanpakken, plus een elastiekje om haar pols die ze ‘petste’ als ze het weer deed. Die laatste vond ik vrij cru maar hielp haar heel goed. ‘Pats’ hoorde je dan een paar keer.
Mijn eerste idee was, zijn nagels erg kort knippen, dan is pulken bijna niet te doen. Misschien kan je iets van een klein potje vaseline crème geven, of een lippenbalsemstick (iets wat in zijn broekzak past), dan kan hij dat op de plekjes smeren als hij de neiging krijgt te pulken. Dan kan hij toch iets ermee prutsen, en de korstjes worden dan wat zachter waardoor het minder 'trekt' en het misschien sneller geneest.
Ik ben ook een ongelooflijke pulker. Wat bij mij helpt, is op korstjes een heel klein beetje vaseline doen. Dan kan ik niet meer, zoals RaSa zo beeldend beschrijft, mijn nagel onder het randje doen. Het gladde gevoel maakt ook dat ik denk 'oja, niet pulken!' En mijn ervaring is dat korstjes er ook eerder vanzelf afgaan, dus zonder dan een (weer bloedend) wondje achter te laten.
_Anoniem_ schreef op 30-09-2026 om 16:46:
Mijn eerste idee was, zijn nagels erg kort knippen, dan is pulken bijna niet te doen. Misschien kan je iets van een klein potje vaseline crème geven, of een lippenbalsemstick, dan kan hij dat op de plekjes smeren als hij de neiging krijgt te pulken. Dan kan hij toch iets ermee prutsen, en de korstjes worden dan wat zachter waardoor het minder 'trekt' en het misschien sneller geneest.
great minds think... 
Ik zou ook naar de huisarts gaan voor een behandeling tegen puistjes, want wat er niet zit, kan hij ook niet open pulken. Ik doe het ook, dus ik vind oplossen ook lastig.
TineWinkel schreef op 30-09-2026 om 16:46:
Ik ben ook een ongelooflijke pulker. Wat bij mij helpt, is op korstjes een heel klein beetje vaseline doen. Dan kan ik niet meer, zoals RaSa zo beeldend beschrijft, mijn nagel onder het randje doen. Het gladde gevoel maakt ook dat ik denk 'oja, niet pulken!' En mijn ervaring is dat korstjes er ook eerder vanzelf afgaan, dus zonder dan een (weer bloedend) wondje achter te laten.
Die tip ga ik proberen!
Ik heb helaas geen oplossing. Mijn dochter met adhd doet dit ook en het is echt erger geworden na het slikken van haar adhd medicatie.
Wij werden erop gewezen door de psychiater dat deze verergering ook een bijwerking kan zijn van haar adhd medicatie.
