Zorgenkinderen Zorgenkinderen

Zorgenkinderen

Lees ook op
Linda85

Linda85

15-01-2015 om 14:13

Zoon van 5 mag middagen niet meer naar school

Goedemiddag,

Wij hebben het op het moment erg moeilijk met de volgende situatie.

Wij hebben nu 2 zoons, onze oudste is bijna 8 onze (nu nog jongste) is 5. (ik ben 36 weken zwanger van onze derde).

Wij hebben toen der tijd voor onze oudste een school uitgekozen. Wij waren gaande weg niet heel tevreden over deze school. Onze zoons zijn echt twee totaal verschillende kinderen. Onze oudste laat aan alle kanten gewenst gedrag zien, onze jongste is rebelser en tast duidelijk zijn grenzen af.

Ondanks dit verschil hebben wij thuis geen problemen. Het is een lief mannetje dat als je grenzen geeft thuis, hij zich daar in kan vinden. Hij kan bozer worden als een ander kind, maar blijft hier thuis niet in hangen. Is nog nooit agressief geweest of dus danig dat er geen contact meer mee is te krijgen.

Op school is dit echter heel anders.
Op het moment dat hij naar school is gegaan is onze onvrede over de school gegroeid. Via via hoorde wij dingen over onze zoon. Zodra wij in gesprek gingen met de leerkracht, werd dit ontkracht. Het was een gewoon kindje wat meer grenzen nodig had. Niets om ons zorgen over te maken. Meerdere keren gesproken met directie, juf en ib.
Vorig jaar April (onze zoon was toen nog net geen 5 jaar) is hij geslagen door een juf in zijn gezicht. Wij hebben onze beide zoons per direct van deze school gehaald en zij zijn naar een andere school gegaan.

Op deze school zijn wij erg tevreden over de communicatie. Wij worden van alles op de hoogte gehouden en werken als een team om onze zoon heen. Echter gaat het niet goed met onze zoon in de klas. Hij kan soms zo boos zijn, dat hij blokkeert, met stoelen en tafels schuiven en kan gaan schelden. Ook heeft hij eens de juf geslagen en geschopt .
Wij hebben zelf al van alles geprobeerd, beloningssystemen, praten, pictogrammen, noem maar op. Ik ben zelfs een aantal weken mee gaan draaien om het positieve gedrag te stimuleren. Zolang ik erbij was, liet hij gewenst gedrag zien, maar zodra ik weg was, werd hij al snel weer de oude in de klas.

Volgens de leerlijnen loopt hij voor in zijn ontwikkeling, rekenen 1 1/2 jaar en geletterdheid een jaar. (hij kan al aardig lezen en schrijven, rekenen vind hij heel erg leuk).

Vorig jaar november zijn wij bij de GGZ gestart met onderzoeken om in zijn hoofdje te kunnen kijken. Afgelopen maandag heeft hij zijn laatste onderzoek gehad en aankomende maandag krijgen wij de uitslagen. Autisme is uitgesloten en ADHD heeft hij wat trekjes van, maar niet dusdanig dat dit zijn gedrag op school kan verklaren. Dit is inmiddels aan ons medegedeeld. Zijn laatste onderzoek was een intelligentie onderzoek, hier van hebben wij nog geen bericht (krijgen wij pas maandag).

Gister moesten mijn man en ik op gesprek komen bij de IB'er van school. In dit gesprek hebben wij te horen gekregen dat hij in elk geval tot we een vervolg gesprek hebben n.a.v. de uitslagen van de GGZ en rondetafelgesprek, onze zoon de middagen niet meer naar school mag komen. De leerkracht heeft haar grens aangegeven.

Wij hebben het hier heel erg moeilijk mee. Als zij het nu al niet meer weten, waar gaat dit dan heen? Hij is pas 5 jaar. Wij willen koste wat het kost op deze school blijven, ook vanwege onze oudste zoon die ook al eens heeft moeten veranderen van school vanwege deze hele gebeuren.
Ook gaf de school aan dat speciaal onderwijs waarschijnlijk geen optie is aangezien hij daar te slim voor zou zijn. Maar wat moeten we nu?
Hoe komt dit ooit goed?

Is er iemand die zich hier in herkend, eigen ervaringen?

Groeten Linda


bloemetje

bloemetje

17-01-2015 om 10:18

Tsjor

"De uitslag van de IQ-test zou een antwoord kunnen geven op de vraag: kan onze zoon toe met minder onderwijstijd. Als je dan wat gerichte adviezen krijgt over wat hij die middagen kan doen, dan levert het in elk geval geen probleem op voor zijn leerproces."
Maar Linda schrijft dat haar kind al een grote voorsprong heeft. En daar doet school niets mee. Kind heeft zichzelf al leren lezen en schrijven. Een didactische voorsprong zegt misschien nog wel meer dan een IQ-cijfer. Daar staat tegenover dat een IQ-cijfer niet persé iets zegt over de onderwijsbehoefte van een kind. Een kind is zoveel meer dan zijn IQ.

"Dat 'terugtrekken' lukt niet op school in een volle klas. Ik denk niet dat je dat school of juf kwalijk kunt nemen: hoe moeten ze dat organiseren?"

Ik vind dat het paard achter de wagen spannen. In Nederland betekent leerplicht schoolplicht. Alle kinderen MOETEN naar school. De school moet er dus voor alle kinderen zijn, niet alleen voor gemiddelde kinderen. Speciaal onderwijs is er alleen voor een heel kleine groep kinderen. Juist een kind op sommige momenten een rustig plekje geven (hoekje van de klas, koptelefoon op, evt. kamertje van de directeur oid) is relatief eenvoudig te organiseren.
Maar ik blijf bij het punt: waarom doet school niets met de aangetoonde voorsprong? Terwijl iedere deskundige weet dat gebrek aan uitdaging een recept is voor problemen.

Inderdaad

#31 Inderdaad.
Halve dagen naar school is niet alleen maar slecht. Het kan een goede oplossing zijn. Zelf heb ik, omdat oplossingen van school uitbleven, gekozen voor de vrije woensdag. Dat breekt de week. Zoon (4 toen) kon zich wel 2 dagen in het gelid voegen, maar niet 5.
Toen hij een jaar of 7 was kon hij dat wel. De vrije dagen die hij in die tussentijd gehad heeft, hebben zijn onderwijsbelang niet geschaad. Hij had voor zijn ontwikkeling (op die leeftijd) de school niet nodig.

Het probleem moet benaderd worden vanuit het kind en niet vanuit verontwaardiging of personeelsmanagement.

Daarbij heb je niks aan een rij van meningen over hoogbegaafdheid en bijbehorende oplossingen. Je bent afhankelijk van de school en van wat de school wil en kan organiseren.
Los van het feit dat het probleem het probleem is, ook als het iq niet binnen een definitie valt.

Aan de andere kant: de opvatting dat kinderen recht hebben op elke schooldag school, daarvan niet uitgesloten mogen worden en er geen minuut van mogen missen, is de basis van de wijze waarop onze leerplichtwet wordt uitgevoerd. In dat licht is het voorstel van de school een regelrechte aantasting van het recht op onderwijs.

bloemetje

bloemetje

17-01-2015 om 10:33

Jules

"Wat hij nodig heeft, zijn volwassenen die rustig maar heel serieus gaan kijken waar dit vandaan komt en wat eraan gedaan kan worden.
Wat hij, naar mijn bescheiden mening, NIET nodig heeft, zijn volwassenen die roepen dat hij hoogbegaafd is (omdat dat zo leuk klinkt) en zich vast verveelt, en ach, dan is het toch te begrijpen dat je de juf slaat? Meer nog, ze roepen dit nog voor ze weten wat uit de intelligentietest komt (niet dat zo'n test dan zoveel zegt, maar goed)."

Hm, volgens mij heb je de reacties niet zo goed gelezen. Of je kleurt het wel heel erg in. Hoogbegaafd 'klinkt zo leuk'? Mwah. Dat is wat de buitenwereld soms denkt (en ja, er zijn vast ook wel ouders die het ge-wel-dig vinden), maar het is niet alleen maar een pretje hoor.
Je zegt het juist, hij heeft volwassenen nodig die heel serieus kijken. En daarom blijf ik hier het maar roepen: als je als school constateert dat kind een grote voorsprong heeft, dan moet je daar ook iets mee doen. Daar heb je dus helemaal geen IQ-test voor nodig. En ja, misschien is er nog wel meer aan de hand. Maar een kind van wie is aangetoond dat het slecht ziet, geef je ook direct een bril. Pas als na een tijdje blijkt dat de problemen niet (volledig) voorbij zijn, ga je verder zoeken.

Moni

Moni

17-01-2015 om 10:37

IQ test is eigenlijk niet nodig, tenminste niet op korte termijn

Tsjor schrijft dat de iq test kan uitwijzen of je zoon uitkan met minder onderwijstijd. Een 5-jarige die op school geen aanbod krijgt dat aansluit op zijn capaciteiten (voorsprong is al gemeten) kan uit met minder onderwijstijd. Ik denk eerder dat hij nu helemaal geen onderwijs krijgt op cognitief gebied. En dat is te weinig.

Didaktische voorsprong

Ik ben niet zo onder de indruk van de didaktische voorsprong en eventuele hoogbegaafdheid. Er zijn meer kinderen van 5 die zichzelf leren lezen en rekenen. En hoogbegaafdheid hoeft nog niet te betekenen dat je de juf gaat slaan. Je kunt ook hoogbegaafd zijn en je wel 'normaal' gedragen. Ik viel in elk geval niet op in een klas van 41 kinderen (dorp, dus alle kinderen zaten bij elkaar).

Bovendien leert het kind ook 'gedrag' en als dat nu al zo erg mis gaat, dan is het ook van belang dat het kind daarin gestopt wordt en de kans krijgt om rustiger gedrag te leren en dat verder uit te bouwen.

De opmerking dat het kind zo het kontakt met de klas kwijt raakt snap ik niet zo goed: als je kind zich thuis terugtrekt ben je er ook niet bezorgd over dat het kind 'het kontakt met het gezin' kwijt raakt.

Rustig hoekje en koptelefoon kan een oplossing zijn, maar ik denk dat een hele middag rustig hoekje en koptelefoon voor het kind geen oplossing is, zeker niet als dat elke middag is.

Ik zou de observatie 'kind trekt zich terug als het te druk wordt' serieus nemen en daarmee aan de slag gaan, in die zin dat je je dan afvraagt wat dat betekent in een schoolsituatie. Ongeacht welk etiketje erop geplakt wordt, die observatie staat, is duidelijk en kan een goede verklaring zijn voor het verschil tussen het gedrag thuis en op school. Je kunt bij jezelf ook nagaan wat je thuis allemaal ongemerkt doet om agressieve explosies bij je kind te voorkomen. Dat kunnen heel veel kleine dingen zijn die ingeslopen zijn in de dagelijkse routine. Het kan je helpen om te bekijken of daarmee mogelijke handreikingen aan school gegeven kunnen worden.

Tsjor

Linda85

Linda85

17-01-2015 om 10:45

Toevoeging

Ik denk dat je als ouder niets liever wil dan een gemiddeld kind te hebben. Je wil dat je kind 'er bij' hoort en mee gaat met wat een ieder van je kind verwacht.

Je wil niet dat je kind anders is. In wat voor opzicht dan ook. Onze oudste zoon is zo een gemiddeld kind, loopt in de pas, doet wat er verwacht wordt, komt lekker mee. Daarbij zit hij goed in zijn vel, is een tevreden mannetje.
Dat onze jongste dit niet is, hakt er in, in ons hele gezin.

Wij zijn dan ook opzoek naar oplossingen. Ik weet niet of verwijdering dan de beste oplossing is, dit ben ik aan het onderzoeken en daarbij heb ik jullie mening gevraagd.

Mentaal

'Ik weet niet of verwijdering dan de beste oplossing is...' Als je in je hoofd het woord 'verwijdering' vervangt door 'halve dagen rust' kun je er misschien anders over denken. Het woord 'verwijdering' roept al direct een emotionele tegenreactie op, want natuurlijk mag een kind niet 'verwijderd' worden. Maar als het kind na een halve dag school 'vol' zit en daarna niet verder kan, dan is een halve dag school voldoende en is rust daarnaast ook belangrijk.
Voor de thuissituatie gebruik je het woord 'terugtrekken' en dat noem je dan ook geen 'verwijdering'. Dat komt, omdat het initiatief thuis bij het kind kan liggen. Op school kan dat niet. Kind kan niet zomaar zijn stoeltje pakken en zelf op de gang gaan zitten.
Label de termen waarin je in je hoofd over school denkt anders, want anders wordt het een strijd tegen school, terwijl je een probleem hebt dat je herkent en dat om een oplossing vraagt.

Tsjor

Maar let op

Inderdaad. Je moet het anders labelen.
Tegelijkertijd moet je wel opletten. Hoe labelt de school het?
Het is namelijk best mogelijk dat de school wel inzet op een verwijderingsprocedure.

In dat geval moet de school het ook anders labelen.

Nogmaals: zoek contact met een onderwijsconsulent. Die kan je helpen. Ook met het herbenoemen van je eigen interpretaties. Ook met het opletten dat je kind er niet bij inschiet.

Linda85

Linda85

17-01-2015 om 11:00

Juist geen strijd

Ik wil juist geen strijd tegen school, ik wil het beste voor mijn kind.

Mooi dat je mij wijst op het noemen van verwijderen, en niet rust gunnen.

Toen wij dit met GGZ hebben gecommuniceerd, dat dit een oplossing was vanuit de school is dit zo genoemd. Zij geven aan dat het wellicht een tegenstrijdig effect zou kunnen hebben. Het zou kunnen dat onze zoon graag gezien en gehoord zou willen worden, daardoor negatieve aandacht vraagt (niet geleerd om dit op een positieve manier te vragen). Zij zijn bang dat op het moment je hem dus verwijderd (vandaar in mijn hoofd, verwijderd), zijn gedrag alleen maar zou kunnen versterken in de ochtend. Buiten het feit dat het het meest mis gaat in de ochtend en niet in de middag. (Er zijn ook zat dagen dat het wel goed gaat en het is niet altijd fout).

Dank je voor dit inzicht.

Linda85

Linda85

17-01-2015 om 11:19

Reactie van school

Ook was deze oplossing vanuit school gegeven voor de leerkracht he, niet vanuit het belang voor ons kind. Als wij hem niet thuis houden raken zij de juf kwijt. Vanuit dit gegeven hebben wij deze oplossing gekregen. Vandaar dat het niet juist voelde.

Maar zoals jullie beschrijven zou het inderdaad misschien ook wel een oplossing kunnen zijn voor onze zoon om op deze manier te kunnen ontladen en de ochtenden wel weer 'aan te kunnen'.

Bedankt!

Linda85

Let goed op, want wat de GGZ heeft gezegd is gebaseerd op een ongefundeerde aanname: het zou kunnen zijn dat.... en dan het hele stuk daarna. Ja, dat zou kunnen zijn, maar het zou ook niet kunnen zijn. Ik denk dat de ervaring van je zoon ook mede bepaald kan worden (even ongefundeerd) door de manier waarop je er zelf als ouder mee omgaat. Als dat is: goed, dat je zo even rustig kunt worden en je kunt school toch al heel goed aan; dan is dat iets anders dan een boze reactie: hoe halen ze het in hun hoofd om je te verwijderen.
Kinderen registreren dergelijke verschillen feilloos (proefondervindelijk bewezen).

Dat je nu al op twee verschillende scholen tegen grote problemen aanloopt met je zoon zegt wel iets. Of je juf wel of niet overspannen wordt is natuurlijk jouw probleem niet. Maar dat je kind in staat is om iemand zo te 'ontregelen' zou je wel zorgen mogen baren. Vooral omdat het niet de eerste school is, maar nu al de tweede school. Het zou wat zijn als je zelf kon zien wat er gebeurde, maar ja, als jij er bent, dan gedraagt hij zich, dus dat is lastig.

Tsjor

Linda85

Linda85

17-01-2015 om 12:27

Ter verduidelijking

Op de vorige school, dat het zo fout is gegaan is MIJN kind geslagen door een juf! Niet andersom. Hij heeft daar juist een trauma opgelopen.

Linda85

Linda85

17-01-2015 om 12:34

Vorig berichtje ging te snel

Op de vorige school is het volledig uit de hand gelopen, maar op een heel andere manier.
Er gingen daar heel veel dingen mis, niet alleen bij mijn jongste, maar ook bij mijn oudste in de klas. Plus was de organisatie heel slecht en geen communicatie.

Waardoor wij midden in het schooljaar weg zijn gegaan, is dat onze zoon is geslagen door een leerkracht. De leerkracht vond dit terecht.
Hij is overgegaan naar de andere school met de beschrijving dat hij een achterstand zou hebben!!! 1 1/2 maand later op de cito toets bleek hij overal A1 op te scooren.

bloemetje

bloemetje

17-01-2015 om 12:40

Rokende opa

"Ik ben niet zo onder de indruk van de didaktische voorsprong en eventuele hoogbegaafdheid. Er zijn meer kinderen van 5 die zichzelf leren lezen en rekenen. En hoogbegaafdheid hoeft nog niet te betekenen dat je de juf gaat slaan. Je kunt ook hoogbegaafd zijn en je wel 'normaal' gedragen. Ik viel in elk geval niet op in een klas van 41 kinderen (dorp, dus alle kinderen zaten bij elkaar)."

Dat vind ik nou echt een rokende opa argument. "Anderen maken geen problemen, dus er zal wel wat anders aan de hand zijn." En ondertussen wordt een van de weinige aanwijzigingen die ze wél hebben genegeerd. Ik vind dat je de school behoorlijk een hand boven het hoofd houdt.

Bloem

Ik vind dat er hier veel te snel naar het 'hoogbegaafd zijn' wordt gegrepen als verklaring van het gedrag. Terwijl juist dat nog niet bewezen is en nog helemaal niet duidelijk is of er ook maar enig verband is tussen hoge intelligentie en agressief gedrag in de klas. Het zijn allemaal vooronderstellingen en speculaties, die bovendien ertoe neigen om het gedrag van het kind te rechtvaardigen (moet de juf maar oplossen).

Het 'iets anders aan de hand zijn', dat komt ook niet van mij. Ik weet niet wat er aan de hand is. Ik grijp alleen terug op een observatie van Linda85 zelf, die duidelijk is.

Tsjor

Moeilijke tijd op basisschool

Linda85, mijn kind had het ook moeilijk op de bs. Het heeft dyslexie, bovengemiddeld intelligentie maar ook te maken met hsp. Juist die hooggevoeligheid speelde vanaf het begin op de bs al parten. Leerkrachten denken niet zo snel aan hsp. Ongewenst gedrag wordt sneller verweten aan verveling of overvraging.

Hsp- kinderen zijn niet altijd emotioneel en verdrietig. Ze voelen heel goed aan als een juf het 'irritant' vindt wanneer een kind anders is en zodoende niet meeloopt met de maat wat weer extra werk geeft. Dergelijke gevoelens geeft een kind het gevoel van onrecht en kan dit uiten in kriegel en frustraties de plek waar dit leeft, dus in de klas en niet thuis.

Het heeft hier een lange tijd geduurd voordat duidelijk werd wat er speelde. De info over hsp op de website van opdczodrenthe, was hier een eye-opener. Vooral de 4e en 5e alinea 's "Hoogsensitief...niet genoeg" en " Hoogsensitief .... Concentratieproblemen. De puzzelstukjes vielen op zijn plaats. Voor ons kind was dat fijn want als ouder ga je op een gegeven moment ook twijfelen aan de oorzaak van het gedrag in de klas en die frustratie die later thuis tot uiting kwamen.
Hsp uitleggen op school heeft niets geholpen; een kind dat voelt dat het onrechtvaardig behandeld wordt, ziet dat verkeerd.
http://www.opdc-zodrenthe.nl/hsp-hoogsensitief.htm

Misschien herken je je kind in deze link.

Linda85

Linda85

17-01-2015 om 14:15

Tsjor

Dat mijn kind de leerkracht 1x geschopt en geslagen heeft betekend niet dat hij continu agressief is. In tegendeel. Het grootste probleem in de klas is dat hij veel aandacht vraagt, eigenlijk continu, kan slecht tegen onrecht, heel erg regelgevoelig. Als een kindje 15 keer springt terwijl 10 keer is afgesproken, kan hij daar erg van overstuur raken. Overstuur als in de zin van, het tegen willen gaan, confrontatie aangaan en de juf hier op wijzen.
Als hier niet op gereageerd wordt (voor zijn gevoel) wordt hij boos, handen over zijn oren en wil hij niet meer bij de groep zijn (gaat dan aan de kant zitten bij gym bijvoorbeeld).

Wat ik nu oa beschrijf zijn voorbeelden uit de praktijk, vanuit de observaties vanuit school. De juf krijgt op dat moment geen contact met hem. Als zij met hem op de gang gaat en hem vastpakt om tot hem door te dringen is het nu 2 keer gebeurt dat hij heeft geslagen of geschopt.

Wij hebben hem meteen opgehaald en zijn boos geworden om wat hij heeft gedaan. Wat er ook de reden van is, er is niets wat zijn gedrag goed praat!!! Wij accepteren dit dan ook niet, maar het is nu helaas wel al 2 keer gebeurt.

Zijn frustratie, onveiligheid of hoe je het ook wil noemen, komt ergens vandaan. Het kan niet dat als het een lastig opvoedbaar kind is dat dit alleen maar op school zo extreem tot uiting komt in tegenstelling tot thuis en andere situaties.

Misschien past mijn kind niet in dit soort onderwijscultuur, misschien doen wij het als ouder het helemaal niet goed, het zijn allemaal vragen waar wij druk mee bezig zijn.

Elisa Gemani

Elisa Gemani

17-01-2015 om 14:44

Gedrag

Hoogbegaafd, hooggevoelig of iets anders; het kind heeft duidelijk meer nodig dan hem wordt gegeven. Verveling aan de ene kant en overprikkeling aan de andere kant kan voor grote problemen zorgen. Hij voelt zich genegeerd en gepasseerd en schreeuwt dus om (positieve!) aandacht. Daar moet school iets mee doen. Voldoende cognitieve uitdaging en de mogelijkheid om als het nodig is voor afscherming te zorgen. Een rustig plekje, koptelefoon oid. Mijn zoon was/is ook zo; idem niet tegen onrecht kunnen; erg van de regeltjes. En het belangrijkste: leraren moeten dit begrijpen en het kind als zodanig zien en accepteren. Dus niet als een probleemkind behandelen. Dat incident op de vorige school zal zeker ook iets met je zoontje hebben gedaan. Hij is geslagen door een juf dus in een vlaag van boosheid/frustratie mept hij een andere juf terug. Niet ok natuurlijk maar wel des kleuters en begrijpelijk gezien dat eerste incident. Hoe zijn jullie daarmee omgegaan, los van het weghalen van die school? Hebben jullie het goed besproken met je zoontje en uitgelegd? En diagnoses op deze jonge leeftijd zijn lang niet altijd eenduidig. Het kan heel goed zo zijn dat een kind hoog scoort op verschillende aanwijzingen van AD(H)D, autisme oid maar niet genoeg voor een duidelijke diagnose. Dat doet er verder ook niet toe; die gedragskenmerken zijn er en daar moet rekening mee gehouden worden. Dat kan een school heel goed. En dat zijn ze verplicht. Ik leef echt mee met jou en je zoontje. Ga erachteraan, wees pro-actief, knok voor dat ventje en laat je niet door school de verkeerde weg ingeduwd worden. Anders staat je zoontje een heel vervelende, wellicht traumatische verdere (school)tijd te wachten... Neem in ieder geval contact op met onderwijsconsulenten en vertel je verhaal. Zij kunnen je goed adviseren en indien nodig verder helpen.

Moni

Moni

17-01-2015 om 15:11

De ochtenden naar groep 3 zou heel goed kunnen helpen

Er is meer structuur en meer rust in de klas. De kinderen zijn wat ouder en begrijpen regels beter. En hij leert nog wat.

Eerder iets goed

Linda85, ik begrijp heel goed, dat je het gedrag van je kind onacceptabel vindt en dat je er boos om geworden bent, ook al helpt dat waarschijnlijk helemaal niet.
Ik denk niet dat jullie als ouders iets verkeerds gedaan hebben, eerder iets goed, namelijk dat je ongemerkt wellicht je kind en de situatie thuis zodanig hebt benaderd, dat het thuis allemaal eigenlijk geen problemen oplevert. Nu is het simpel om te stellen dat de school 'dat' dan ook maar moet doen. Dat kun je stellen als je zelf goed in de gaten hebt wat 'dat' dan is. Vergelijk het terugtrekken om even te gaan lezen. Het is niets wat je bedacht hebt, je kind heeft het zelf bedacht. Hooguit heb je in een fractie van een seconde erover nagedacht: waarom doet hij dat en wat vind ik ervan? Maar dat was ook zo over, je hebt er zeker geen observatie, analyse, diagnose en behandelingsplan voor uit de kast gehaald. Zo kunnen er nog veel meer aanpassingen zijn, die zo minuscuul klein zijn dat je ze nauwelijks opmerkt, maar wel degelijk van belang zijn, waardoor je kind thuis minder problemen veroorzaakt.
Ik zou het echter niet gaan badineren. De explosies die naar jou toe benoemd worden zijn waarschijnlijk een topje van de berg , waaronder veelal kleinere kwesties zitten die het benoemen niet waard zijn, maar wel irritaties opleveren. Bovendien geef je zelf al aan, dat in jullie gezin het gedrag van de tweede op zijn minst opgemerkt is als ander gedrag.
Het gaat niet over schuld, noch ten aanzien van de school, noch ten aanzien van de ouders. Er is op dit moment vanuit de GGZ nog geen enkele heldere diagnose over mogelijke oorzaken (het forum van ouders online is daar al veel verder mee), dus voorlopig kun je niet zo heel veel meer doen dan erkennen dat er wat aan de hand is; erkennen dat je niet weet waardoor het precies komt; maar wel kijken naar wat je ziet of wat de school aangeeft en daarover nadenken hoe je dit probleem kunt oplossen. Tijdelijke oplossingen dan wel, niet de grote definitieve oplossing voor de rest van zijn leven.
Het is nu winter, kinderen zijn dan wat meer moe, hij vindt het fijn om thuis te zijn, dus voorlopig zijn de vrije middagen een prima oplossing. Ondertussen kun je dan bekijken of het daardoor voor hem in de klas beter gaat en op basis van die observatie zet je weer een volgende stap. De IQ-uitslag komt eraan, op basis daarvan kun je ook weer een stap zetten.
Ouders krijgen geen handleiding mee bij de geboorte, scholen ook niet. Soms moet je het samen ontdekken gaandeweg.

Tsjor

Knap

Elisa: 'het kind heeft duidelijk meer nodig dan hem wordt gegeven. Verveling aan de ene kant en overprikkeling aan de andere kant kan voor grote problemen zorgen.' Ik vind het bijzonder knap dat je dergelijke analyses zo kunt maken, zonder ooit ook maar het kind gezien te hebben, met de juf te hebben gesproken etc. Hoe weet je nu bijvoorbeeld dat het kind 'meer' nodig heeft? En dat hem 'te weinig gegeven wordt'? Hoe weet je nu dat het kind zich verveelt? En dat er overprikkeling is (al kan ik me daar nog een voorstelling van maken).

Ik vind het knap.

Tsjor

Dat doe jij ook

tsjor, jij analyseert er toch ook wild op los?

Cat

Cat

17-01-2015 om 16:47

hoogbegaafdheid is niet interessant

maar als werkhypothese kan het prima dienst doen. Puur omdat de kans groot is dat deze jongen gebaat is bij maatregelen die vanuit hb goed kunnen werken. Helaas leveren scholen geen maatwerk dus moet je het met dit soort etiketjes doen.
Sommige kinderen die hb zijn lopen vast op school vanuit hun hb zijn. Het loont enorm de moeite dit eerst aan te pakken. En pas bij onvoldoende resultaat verder te kijken. Het zou heel dom zijn om bij een kind dat en een voorsprong heeft en gedragsproblematiek laat zien niet snel iets met die voorsprong te gaan doen. Daar hoef je kind niet voor te zien. Het is een stap die je niet kunt overslaan.
Er kan ook iets heel simpels meespelen bij deze jongen: geslagen door leerkracht en daardoor toch het idee hebben dat fysieke agressie op school normaal is als reactie.

Weinig

Mirjam, volgens mij heb ik weinig gezegd over mogelijke oorzaken, alleen een observatie serieus genomen.

Tsjor

Moni

Moni

17-01-2015 om 17:29

Tsjor, wij nemen juist de voorsprong serieus

Dat is niet eens een observatie maar een conclusie door school. Waar ze vervolgens niets mee doen. Uitdaging doet wonderen soms. Hersengymnastiek ook.
Mijn kind heeft nooit een leraar geslagen, was heel braaf. Hij werd alleen wel depressief en wilde dood als zesjarige. Ook hier deed uitdaging op school wonderen. Hij werd letterlijk ziek van zich de hele dag aanpassen aan de groep. Gelukkig is toen niet ingezet op hem leren zich nog beter aan te kunnen passen. Maar is zijn werk aangepast en is hij in een andere klas gezet. Probleem opgelost. Heeft toch veel therapie gescheeld.

Moni

Moni

17-01-2015 om 17:43

En ik analyseer kind van TS niet

Ik geef ervaringsverhalen en denkrichtingen op basis van het verhaal. Dat geeft TS een breder perspectief, net zoals jij een breder perspectief geeft met jouw ideeën.

Anneke

Anneke

18-01-2015 om 19:19

speciaal onderwijs niet voor slimme kinderen?

Ik snap in de openingspost de zin niet: school geeft aan de speciaal onderwijs waarschijnlijk geen optie is aangezien hij daar te slim voor is.

Ik heb een heel slim kind op het speciaal onderwijs met een vwo-advies.

Ik weet het, muggenziften volgens velen, maar ik val daarover.

Linda85

Linda85

18-01-2015 om 19:39

Wauw

Excuus, heb niemand miet mijn situatie voor de schenen willen schoppen

Moni

Moni

18-01-2015 om 19:45

De uitstroom van speciaal onderwijs is niet overal hetzelfde.

Wat ik begrepen heb is het uitstroom niveau van speciaal onderwijs (groep 8 leeftijd) heel erg ruim onder het landelijk gemiddelde. Havo of VWO niveau komt gemiddeld weinig voor. Er zijn natuurlijk uitzonderingen.
Het klopt in ieder geval wel dat zoon van TS niet in aanmerking voor speciaal onderwijs in verband met slechte leerresultaten. Om door te verwijzen naar speciaal onderwijs, is een diagnose nodig. Die er zo te lezen niet gaat komen.
Of school kan het speciaal basisonderwijs bedoelen, waar scholen zelf naar door kunnen verwijzen. Als ze dat bedoelen, dan zijn er blijkbaar afspraken dat daar geen kinderen naartoe gaan die cognitief erg voorlopen.

bloemetje

bloemetje

18-01-2015 om 19:57

Anneke

Jeetje, wat heb jij lange tenen zeg.
Linda schrijft hier wat de school tegen haar heeft gezegd, en jij 'valt daar over'?! Jemig zeg.

By the way: kijk hier eens in het archief. Je zult de nodige draadjes tegenkomen van ouders die op zoek naar speciaal onderwijs voor hun havo/vwo-kind. Dat is in veel regio's zo goed als onmogelijk.

Reageer op dit bericht

Op dit topic is al langer dan 4 weken niet gereageerd, daarom is het reageerveld verborgen. Je kan ook een nieuw topic starten.