Home » Columns » Noem je kind geen kevin

Noem je kind geen Kevin!

Door:

Henk Boeke

De overheid heeft weinig op met vaders die hun eigen kinderen opvoeden, en er een beetje apart uitzien. Dat blijkt uit een advertentie van het Ministerie van Justitie.

Van de redactie

Stel, je bent een brave huisvader, je kijkt wel eens televisie, borreltje d'rbij, en je zoon van 15 – die toevallig Kevin heet – ligt naast je op de bank. Wat kan daar nou mee mis zijn, zou je denken. Nou, heel wat, volgens de overheid.

Kijk maar eens naar de onderstaande advertentie, die afgelopen maandag in de Volkskrant stond. Met het bijschrift: "Kevins vader heeft 15 jaar de tijd gekregen om hem op te voeden. En nu jij."

Kevins vader heeft 15 jaar de tijd gekregen om hem op te voeden. En nu jij.

 

Oei, da's dreigende toon... oppassen geblazen! De overheid geeft ons 15 jaar de tijd ("Kevins vader heeft 15 jaar de tijd gekregen") om onze kinderen goed op te voeden. Lukt dat niet, dan kun je het schudden. Dan gaat een overheidsdienaar het van ons overnemen. Want van welke instantie is deze advertentie afkomstig? Van het Ministerie van Justitie. De aansporing "En nu jij" is gericht op 'pedagogisch professionals' om te solliciteren bij een justitiële jeugdinrichting, om ontspoorde jongeren weer op het rechte pad krijgen.

Oh, maar wacht even. Dan had ik het dus verkeerd begrepen. Dit gaat niet over brave huisvaders zoals u en ik, met kinderen die Harm Jan of Floris heten, maar over papa's met lang haar, een snor, een kettinkje, een tattoo en een blote buik. En tuig dat Kevin heet! Want dat het tuig is, dat kun je wel zien aan dat diamantje in zijn oorlel. Dan ben je behoorlijk fout bezig natuurlijk.

De boodschap is duidelijk. Vaders die hun eigen kinderen opvoeden, en er een beetje apart uitzien, zijn bij voorbaat verdacht. En noem je kind vooral geen Kevin, want dan gaan de alarmbellen meteen rinkelen.

Henk Boeke

was eindredacteur van Ouders Online tot 1 september 2018.

Naschrift: 

Het bovenstaande artikeltje is inmiddels ook het gesprek van de dag op GeenStijl.nl.

Ook wij ontvingen er veel reacties op. Onder andere:

1.

Mijn zoon heet Kevin, is inmiddels 31 jaar, heeft wel eens op de bank gehangen, maar is desondanks nooit in aanmerking gekomen voor heropvoeding door het gezag.

Waarschijnlijk is de naam Kevin door de adverteerders gekozen na het onjuiste bericht dat Kevin de meest voorkomende jongensnaam is van de afgelopen 20 jaar. [Het is niet Kevin, zoals de Telegraaf foutief meldde, maar Thomas - red.] Zie: FHJ Factcheck.

Met de Kevin op de foto is het trouwens goed gesteld. Hij ligt gezellig op de bank en is dus niet bezig met het slopen van bushokjes of het beroven van oude vrouwen. En zijn vader heeft zo te zien de Macht nog stevig in handen.

Carel, Amersfoort

2.

Beste Henk, het spijt mij maar ik vind je reactie overtrokken. Wat ik zie en begrijp is dat vader en zoon hangen voor de tv en verder niets doen. Ze lijken verveeld. Ik lees niet dat de vader een huisvader is maar dat het hem niet is gelukt zijn zoon van 15 jaar , op het rechte pad te houden .

Verder over de naam: inderdaad wordt hij Kevin genoemd . Het zou een interessant onderzoek zijn wat de namen zijn van de meeste ontspoorde jongeren. Ik vrees dat daar meer namen als Kevin zullen voorkomen dan Floris of Matthijs.

Anne Frieling

3.

Naar mijn mening mist u toch enigszins de onderliggende toon van de boodschap en verzandt u te veel in het interpreteren van de visuele weergave van de advertentie. Het is sinds jaren zo dat Nederland gebukt gaat onder steeds groter falend ouderschap, waarbij de opvoedkundige plicht steeds minder serieus wordt genomen.

Ik ben het met u eens dat je jezelf kan afvragen of het raadzaam is deze onderliggende toon uit te beelden door een specifiek type alleenstaande ouder te gebruiken, aangezien het falend ouderschap in alle rangen en standen van onze samenleving merkbaar is. Het is echter wel een statistisch feit dat het gebruikte "type" ouder meer kans heeft te falen in het op kundige wijze voorbereiden van zijn of haar kind op een actieve volwassen deelname aan de maatschappij dan andere groepen.

Ik acht het tevens niet meer dan terecht dat onze overheid een sneer geeft naar ouders en voogden in Nederland, omdat de problematiek bij de jeugd in veel gevallen voorkomen had kunnen worden als wij onze plicht wat serieuzer hadden genomen de eerste 15 levensjaren van het kind.

Ik wens u nochtans veel succes met uw werk als redacteur van Ouders Online. Ik lees de artikelen op de site altijd met veel interesse.

Met vriendelijke groet,

Jeroen V.A. Decker

4.

Er zijn ook goede Kevins! ;-)

Zie: Jonge mantelzorgers: Kevin (16) verzorgt zijn moeder al zes jaar

Frank Schalken

Stichting E-hulp.nl

5.

Er is inderdaad een relatie tussen opleiding en inkomen van ouders enerzijds en de namen die ze voor hun kinderen kiezen anderzijds. Zie ons recente rapport:

Onland, D. en G. Bloothooft (2008), Voornaamgroepen en sociaal-economische indicatoren, Utrecht institute of Linguistics - OTS (pdf, 57 pagina's)

Maar de suggestie dat dit door te trekken is naar opvoeding gaat natuurlijk veel te ver. En zelfs áls er al een (zwakke) relatie zou zijn, dan gaat het natuurlijk niet aan om een hele groep te stigmatiseren.

Gerrit Bloothooft,

Meertens Instituut

6.

Steengoede column over Kevin en de overheidscampagne! Of je het er nu mee eens bent of niet, dit stemt tot nadenken.

Fijtje Koets

7.

Beste Henk, je reactie is niet overtrokken en een terechte opmerking. De overheid behoort gewezen te worden op de wijze van communiceren. Het plaatje zet mensen meteen in een hokje. Ik ken vele vaders die er zo uitzien en ook verveeld kunnen kijken. De zonen heten geen Kevin maar bezitten wel hetzelfde hartje van goud. Keiharde werkers en zijn er voor je als er geholpen dient te worden. De kinderen krijgen veelal dezelfde instelling mee. Communicatie geschiedt op eenvoudige wijze. Het is ja of nee, ik mag je of ik mag je niet. Deze mensen zijn te waarderen om de inzichtelijkheid van communicatie. Kan van de boodschap van de overheid niet gezegd worden. De verschillende reacties laten al de verschillen van interpretatie zien.

Het hartje van goud wordt veelal overgeslagen. Mensen zien graag beelden. Een beeld brengt een oordeel in beweging. De overheid gebruikt beelden om bepaalde bevolkingsgroepen in een hokje te stoppen. Het versterken van de mening van de overheid. De samenleving hobbelt er achteraan. De mening van de overheid versterkend. Volgen maar... Alsof iedere vader die er zo bijzit een kind slecht opvoedt.

Top Henk, dat je er op deze wijze een punt van maakt. De overheid dient het voorbeeld te voeren in communicatie. Geen groepen mensen met een beeld veroordelen. Hoe komt het dat die bevolkingsgroepen tegen de draad in zijn. Inlevingsvermogen wordt gemist. Zegt wat van de afstand tussen burger en overheid. Als de overheid zo communiceert is het gevolg dat de burger ook zo gaat communiceren.

Blijf op deze wijze communiceren en het apparaat van hulpverleners wordt alleen maar groter. Fijne toekomst, oplossingsgericht?

Nederland, normalisatieland. Iedere burger dient te voldoen. Een droom voor een overheid, alles is te controleren en kan gestuurd worden. Mensen die er niet aan voldoen worden via media (beelden) te koop gezet. Er wordt achteraan gelopen er als een kip zonder kop en versterkt de boodschap van de overheid.

Word wakker...

Met vriendelijke groet,

Jos Immers

8.

Prachtig geformuleerd, maar helaas wel de harde realiteit! Pijnlijk genoeg glijden we onder dit kabinet alleen maar met hoog tempo verder af. Ik krijg langzamerhand zelf het gevoel dat de muur nu om Nederland wordt gebouwd met hoog tempo.

Het zou een zucht van verlichting zijn wanneer er een nieuw kabinet zou komen met veel meer jongeren met een goede visie op de toekomst. Helaas zit dat er in de werkelijkheid niet echt in.

GJ van Barneveld

Alle columns in de serie Van de redactie