Home » Forum » Hit miss always kerst

Hit, miss & always Kerst

57 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
Lente
Kaaskopje

Kun je het geld voor de reis niet lenen van familie of vrienden?
Dat lijkt me beter dan wachten tot het vakantiegeld wordt uitbetaald.

Limi
Kaaskopje

Gelukkig is het hier nog lang niet zo ver. Ik heb geen idee wat ik dan zou doen, trouwens! Langsgaan, dat kan. Uitgebreid meehelpen, nee.

Ik denk nu wel een beetje: je kunt niet de hele tijd als je nog geen hulp nodig hebt iemand afzeiken en dan ineens terugkrabbelen als je wél hulp nodig hebt. Het scheelt dat ik niet het enige kind ben; ik voel daarom persoonlijk geen druk.

Het enige is dat de andere kinderen druk zouden kunnen uitoefenen. Ik zou het wel vervelend vinden als ze bepaalde verwachtingen zouden hebben. Zo van, wij gaan ieder 2x per week en jij moet dat ook.

Maar als je voelt dat je met afzijdigheid niet kunt leven... Ik denk niet dat ik dat zelf zo ga voelen. Mijn gemoedsrust vaart wel bij het me afzijdig houden en me niet in het moeras van drama en manipulatie te laten zuigen. Wat verwacht jij ten aanzien van je gemoedsrust? Mensen ondergaan toch geen karakterveranderingen tijdens hun ziekbed? Of is dat meer van: ik ben geweest en heb gezien dat ze niet zijn veranderd, dus hoef ik daar niet meer over na te denken?

Doenja
Prijsvechter

Ik vind dat je moet gaan. Op zn minst om je moeder te ondersteunen. Vliegen een optie? Kleinste auto daar huren? Samen met je zus delen? Ik roep maar wat. Sterkte.

Kaaskopje
Doenja

Hoe treurig het ook overkomt... ik heb amper spaargeld. Het UWV heeft twee maanden nodig en een jaarafsluiting om eindelijk te kunnen uitrekenen waar ik nog recht op heb. Als die nu eens over de brug kwamen! Zus en ik hebben allebei geen rijbewijs, dus we zijn afhankelijk van taxi's daar ter plaatse. Moeder heeft geen logeerbedden, dus B&B of Airbnb. Er zit genoeg bij hun in de buurt zag ik. Ik zag er een met Russische tekst in de omschrijving, waardoor mijn zus bij voorbaat al weigert om die uit te kiezen, haha.

Aan familie vragen doe ik niet graag. De ene heeft het niet, bij de andere krijg ik hetzelfde gevoel als vroeger bij mijn ouders... dat ik verantwoording bij ze af moet leggen en me schuldig moet voelen. Maar goed, ze heeft inmiddels zelf al kosten gemaakt om daar te komen. Als het allemaal koek en ei met mijn ouders was, zou ik het hun zelf gevraagd hebben. Of mijn moeder dan, in dit geval. Ik durf gewoon niet makkelijk om geld te vragen en ben er vrees ik ook een beetje te trots voor.

Kaaskopje
Oh ja

Het wordt hoe dan ook vliegen. Ik zag dat er wel voordelige dagen zijn, waardoor je de kosten flink kunt drukken.

Pennestreek
Kaaskopje

Ik stuur jou via forumbeheer even een berichtje. Dan weet je dat je iets kunt verwachten 😉

Pennestreek
En hier

Hit: beide Kerstdagen. Sowieso omdat ik er dit jaar gewoon zonder bijgedachten en nare herinneringen van heb kunnen genieten dat we het met ons gezin hebben kunnen vieren.
Eerste Kerstdag hebben we samen Japans gekookt, sushi, kip teriyaki, paddestoelen, zoetzure komkommer, allemaal helemaal zelf en vers gemaakt en allemaal even lekker. Toe apple crumble met vanille-ijs en slagroom, ook heerlijk. Tussendoor spelletjes gedaan.
Tweede Kerstdag is altijd traditioneel (en daarom is dit ook de always) de brunch bij mijn ouders. Altijd gezellig en er kan niks mislukken. Behalve de croissantjes, maar ook dat is traditie 😜. Weer een gezamenlijke foto gemaakt, waren we vorig jaar vergeten... De kleinkinderen hebben altijd heel veel pret samen, ook leuk om te zien. En fijn dat mijn ouders er allebei nog zijn en in goede gezondheid, dat is ook iets om dankbaar voor te zijn. Maandag zijn ze 50 jaar getrouwd, dus dan hebben we weer een klein feestje. Het grote feest is op de dag dat ze voor de kerk getrouwd zijn, in het voorjaar.

Verder heerlijk relaxte dagen. Was ik ook wel erg aan toe.

Mis: helemaal geen dit jaar. Wat een geluk!

Kaaskopje
Pennestreek

Ik wacht af...

Phryne Fisher
Hit, mis en altijd

De mis was hier hetzelfde als altijd :-) Mijn vader had eerst geweigerd om te komen omdat familielid A ook zou komen. Die bleek niet te kunnen maar toen liet mijn vader drie dagen van tevoren weten dat hij toch niet zou komen omdat anderen anders zouden kunnen denken dat A niet kwam omdat hij had gezegd dat hij niet zou komen als A zou komen, en niet zouden geloven dat A niet kwam omdat ze ergens anders heen ging. Moeilijke man. Ik heb heel boos gereageerd en toen belde hij vervolgens in tranen dat hij toch zou komen als we duidelijk zouden zeggen dat A echt iets anders leuks had. Man man man.
Dus hij kwam, heeft de hele avond stilletje gespeeld met soms wat gemopper. Wilde geen voorgerecht want hij ‘eet nooit spinazie’. Van het hoofdgerecht heeft hij drie aardappelkroketten, twee sperziebonen en een plakje rollade gegeten, en geen toetje want dat zag er eng uit. Een kleuter eet nog beter.
Mijn toetje was gelukkig weer een hit, zeer goed gelukte tiramisu. Andere hit was het kerstcircus waar ik met jongste ben geweest.
Oh, en nog de mis toen ik op eerste kerstdag mijn vingertopje bijna afsneed, en een paar uur naar de HAP mocht. Gruwelijke pijn, maar dat gaat nu gelukkig alweer een stuk beter.

Toetje
Vakantie

Hit en always: net als voorgaande jaren op vakantie in een heerlijk hotel aan een Oostenrijkse piste. Pubers hebben op kerstavond weer hun twee liedjes gezongen bij de viering voor de gasten in het hotel. Doen ze al jaren. Eten is weer super.
Mis: helaas ben ik vanaf maandag al ziek en kan ik niet skien. Het eten lukt nog net, daarna ga ik weer uitgeput mijn bed in. De rest van het gezin skiet wel gewoon en ik lig dus de hele dag in de hotelkamer te slapen. Ik rust er wel lekker van uit, dat dan weer wel.

Kaaskopje
Pennestreek

Ik heb het nog niet, dus morgen verder😊

Pennestreek
Kaaskopje

Als het goed is, heb je mail...

Kaaskopje
Pennestreek

Hopelijk heb jij nu ook antwoord van mij. Misverstand van mijn kant.

Pennestreek
Nee, nog niet

☹️

Kaaskopje
Pennestreek

Ik vraag het nog een keer.

Kaaskopje
Pennestreek

Als je wilt kun je mij direct mailen: kaasje13@upcmail.nl

Via het beheer lijkt momenteel niet te lukken.

Limi
Kaaskopje

Binnen een week is het hier ineens een aflopende zaak.
Ik ben nog niet geweest. Ik dacht, het zal wel niet zo'n vaart nemen.

Kaaskopje
Limi

Och heden, dat is dan toch schrikken! En nu?

Limi
Tja

Ik heb geen idee. Bij ieder berichtje (summier, geschreven) heb ik een paar dagen nodig om mijn standpunt te bepalen en voordat ik eruit ben is de situatie weer verslechterd. Omdat iemand anders de berichten stuurt kan ik sowieso niet goed bepalen hoe ernstig het echt is (lichamelijk, itt mentale instorting). Binnen een week van zelf autorijden naar op de rand van de dood in bed.

Ik ben wel een paar uur onderweg, dus dat zou ik sowieso niet zomaar doen. Al zit de rest van de familie er wel.

Limi
En

Komt bij, als de patient me wilde zien had ze zelf nog kunnen appen in die eerste week. Als ze niet meer kan appen is ze zover heen dat het ook niet uitmaakt of ik er ben of niet. Voor mij persoonlijk voegt het niets toe. Het voelt al jaren niet meer als een moeder.

Kaaskopje
Limi

Ik ben de láátste die mag bepalen wat jij wel of niet doet.

Wat ik nu met mijn vader meemaak, is dat we opeens van alles horen, wat we niet wisten. Je weet gewoon niet wát je hoort! Ik wil je voorstellen om hier een eigen draadje over op te starten. Ik ga dat ook voor mezelf doen, want met Kerst heeft het nu niet veel meer te maken :-).

Aagje Helderder
Limi

Je moet in deze situatie de keuze maken waarvan jij denkt dat ‘ie het beste is. Alleen jij kunt voor jezelf bepalen wat dat is.

Bij dit soort dingen denk ik dat je moet meenemen in je overweging dat jij met jouw keuze verder moet kunnen leven en je moeder moet ermee sterven.

En het klinkt alsof je niet veel tijd hebt om te overwegen, voor je het weet wordt je ingehaald door de realiteit. Dus, welke keuze je ook maakt, maak ‘m snel.

Aagje

Alison
Moeilijke ouders

Vergeven doe je voor jezelf, niet voor een ander. Vasthouden aan wrok en verdriet over hoe het was of niet is geweest kost jou je energie en levensvreugde en beperkt je in je leven. Loslaten kan heel veel vrijheid en rust geven. Maar dat moet je dan ook echt voor jou zelf doen. De ander is daar in eigenlijk niet belangrijk of nodig, je doet het zelf en voor jezelf.

Dat is heel moeilijk. Ik weet hoe het moet/kan en bij mijn ouders kon ik het ook. Na heel veel jaren en veel levenservaring kon ik hun persoonlijkheden en keuzes en het handelen van daar uit, min of meer begrijpen en uiteindelijk mijn pijn loslaten en hen vergeven.

Dat vergeven heeft geleid tot mooie momenten en voor mezelf een goed gevoel. Bij mijn moeder heb ik onze moeilijke verhouding goed kunnen afsluiten en ik heb alles gedaan wat ik nodig vond en kon doen. Toen ze stierf had ik vrede met hoe onze relatie was toen en nu. Mijn vader leeft nog maar daar sta ik ongeveer hetzelfde in.

Bij mijn ex lukt me dat hele vergeven niet. Daar zit nog altijd zo veel haat, woede en verdriet. En dat doet mij veel kwaad. Precies wat ik hier boven schrijf. Maar ik heb het een keer gedaan en ooit lukt het me nog een keer.

Kaaskopje
Alison

Misschien is het ook zo, bedenk ik door wat jij zegt, dat hoe meer ik weet, hoe idioter alles blijkt te zijn, hoe acceptabeler het wordt om over mijn schaduw heen te stappen. Ik vind het eigenlijk een vreselijke uitdrukking, maar wist geen betere. Hier was sowieso nooit tegenop te boksen geweest.

Hoe sneu het ook is, kunnen we het nu afsluiten wat de invloed van mijn vader betreft, juist nu hij er nog wel is en wij (maar ook mijn moeder) ons niet kunnen verwijten dat we er niet waren

Twee jaar geleden stond ik er nog anders in. Erger nog... een paar maanden geleden ook nog. Maar ik ben nu om. Ik kan me dus best voorstellen dat Limi hier niet aan toe is en er vrede mee kan hebben als ze haar moeder niet meer ziet. Ik herken ook heel erg hoe je er dagenlang door van de kaart kunt zijn. Ik had altijd hoofdpijn en was gestrest als ik ze gesproken had. Daar mag je jezelf tegen beschermen door het contact te verminderen of verbreken. Ik heb mezelf altijd wel afgevraagd hoe het zou gaan, als het eind in zicht kwam. Daar ben ik nu en ik moet kennelijk toch gaan.

Phryne Fisher
Straatje

Misschien heel anders en sla ik de plank mis, maar ik zag het bezoek vooral voor mezelf om ‘mijn straatje schoon te vegen’. Na jaren geen contact ben ik in het ziekenhuis geweest om mijn stervende opa te bezoeken. Opa was geen lieve oude man en zei ‘zo, kom je nog even kijken voor ik dood ga?’ Dat heb ik beaamd en we hebben het nog even over koetjes en kalfjes gehad en ik heb hem sterkte gewenst. Die nacht overleed hij, en ik was blij dat we toch nog goed afscheid hadden genomen.

Kaaskopje
Phryne

Oh ja, dat is ook zo.

Pagina's