Zwanger... wat nu?
Mijn man en ik hebben een dochter van 9.
En zijn er deze week achter gekomen dat ik ongepland 8 weken zwanger ben. Een behoorlijke shock.
Maar ja en nu dan?
We hebben de financiele ruimte en nog een slaapkamer over.
Maar ik ben 36 en we moeten weer helemaal opnieuw beginnen. Dochter is al 9 en eigenlijk was die nieuwe vrijheid wel lekker (makkelijk). Heel veel zullen ze niet aan elkaar hebben. En hebben we zin om tot ons 60e een kind thuis te hebben? Vorige zwangerschap had ik pre-eclampsia dus ook angst voor herhaling.
Aan de andere kant word ik intens verdrietig als ik denk aan het afbreken van de zwangerschap. Ook vannacht weer uren gehuild.
Mijn man zegt dat de keuze aan mij is. Hij steunt beide beslissingen. Maar heeft de voorkeur voor niet opnieuw beginnen.
Het voelt eenzaam om deze keuze te moeten maken. Ik zou graag willen weten wat jullie zouden doen in mijn situatie.
jouw gezondheid op de eerste plaats. Voor jouzelf, maar zeker ook voor dochter en man.
ikzelf zou geen tweede kind willen. In wat voor wereld leven we.
bedankt voor alle nieuwe reacties weer.
Als dit kindje komt dan zullen we er zeker gek op zijn. Spijt van dit kind kan ik me ook niet voorstellen.
Het is voor mij vooral angst. Hoe ga ik medisch gezien deze zwangerschap doorkomen? Wat als ik er wel wat aan overhoud en beide kinderen en man daar onder lijden? Maar ook best even slikken dat alles weer om flesjes en slaapjes zou draaien.
Mijn man is ontzettend lief. We praten hier zeker over. Maar omdat het vooral mijn gezondheid is wil hij niet zeggen "ach, we gaan er gewoon voor". Hij vindt dat ik daar zelf over moet beslissen. Superlief, maar dit maakt het ook dubbel zo moeilijk.
We hebben altijd gezegd dat we het bij eentje houden. Niet omdat we geen plek of liefde voor een tweede zouden hebben. Maar geen risico zwangerschap meer. Maar als je dan toch zwanger blijkt te zijn is het een andere situatie.
Aviendha schreef op 01-02-2026 om 14:33:
[..]
Hier ben ik het helemaal mee eens.
En daarbij vind ik: je kunt ook besluiten dat de keuze al voor jullie gemaakt is.
Nachtenlang huilen bij het idee een zwangerschap af te breken is toch ook normaal en begrijpelijk en mag er ook zijn natuurlijk. Zou nogal raar zijn als je dat niet zou hebben en/of voelen, maar dat staat imho totaal los van de andere overwegingen om een zwangerschap wel/niet uit te willen dragen.
Staat totaal los vh feit dat de keuze al is gemaakt! Vind dat vooral een nietszeggende maar soort van manipulatieve uitspraak (op haar emotie gericht).
Jaennudan schreef op 01-02-2026 om 14:40:
...
Het is voor mij vooral angst. Hoe ga ik medisch gezien deze zwangerschap doorkomen? Wat als ik er wel wat aan overhoud en beide kinderen en man daar onder lijden? Maar ook best even slikken dat alles weer om flesjes en slaapjes zou draaien.
...
Was je tijdens de vorige zwangerschap medisch? Dus onder behandeling van de gynaecoloog ipv verloskundige?
Ik heb van mezelf al een hoge bloeddruk, waardoor ik automatisch medisch ben. Sinds 12w onder behandeling van de gynaecoloog. Er wordt extra vaak mijn bloeddruk gecontroleerd, ook de urine op eiwitten (eerste signalen pre-eclampsie), vanaf het begin van de zwangerschap slik ik aspirine en calcium. In de vorige zwangerschap (2022/2023) was hetzelfde beleid, toen is er qua bloeddruk niets gebeurd. Nu vooralsnog ook niet (35w). Dat zegt natuurlijk niets over jou, maar ik wilde even schetsen hoe de controles zijn. Je kan ook een afspraak maken met een verloskundige om te bespreken hoe men omgaat met pre-eclampsie in het verleden.
Ik hoop dat jullie de voor jullie juiste keuze maken. 
Jaennudan schreef op 01-02-2026 om 14:40:
bedankt voor alle nieuwe reacties weer.
Als dit kindje komt dan zullen we er zeker gek op zijn. Spijt van dit kind kan ik me ook niet voorstellen.
Het is voor mij vooral angst. Hoe ga ik medisch gezien deze zwangerschap doorkomen? Wat als ik er wel wat aan overhoud en beide kinderen en man daar onder lijden? Maar ook best even slikken dat alles weer om flesjes en slaapjes zou draaien.
Mijn man is ontzettend lief. We praten hier zeker over. Maar omdat het vooral mijn gezondheid is wil hij niet zeggen "ach, we gaan er gewoon voor". Hij vindt dat ik daar zelf over moet beslissen. Superlief, maar dit maakt het ook dubbel zo moeilijk.
We hebben altijd gezegd dat we het bij eentje houden. Niet omdat we geen plek of liefde voor een tweede zouden hebben. Maar geen risico zwangerschap meer. Maar als je dan toch zwanger blijkt te zijn is het een andere situatie.
Neen, het is geen andere situatie.
vanuit vol verstand bespraken jullie dat er geen tweede kind zou komen. Nu nog geeft man aan liever geen tweede kind te laten komen. Jij wordt beïnvloed door hormonen en emoties. Begrijpelijk, maar de situatie is niet gewijzigd.
Een baby hoeft niet te komen.
Euphoria schreef op 01-02-2026 om 15:26:
[..]
Neen, het is geen andere situatie.
vanuit vol verstand bespraken jullie dat er geen tweede kind zou komen. Nu nog geeft man aan liever geen tweede kind te laten komen. Jij wordt beïnvloed door hormonen en emoties. Begrijpelijk, maar de situatie is niet gewijzigd.
Een baby hoeft niet te komen.
Waar staat dat man liever niet heeft ?
Roos57 schreef op 01-02-2026 om 15:48:
[..]
Waar staat dat man liever niet heeft ?
In de OP, een na laatste alinea
Roos57 schreef op 01-02-2026 om 15:48:
[..]
Waar staat dat man liever niet heeft ?
In de openingspost.
Heb je al een arts gesproken over je gezondheid versus de zwangerschap? Want als dat je grootste twijfel is zou ik daar zo snel mogelijk werk van maken. Het probleem lijkt mij namelijk niet zo zeer de komende 18 jaar te zijn, maar wel de komende 7 maanden.
En ik snap ook wel dat die man zich nog niet durft te hechten aan een zwangerschap / kind als de kans bestaand is dat je de boel afbreekt.
Voor een zwangere vrouw in Nederland is de kans om te overlijden aan (pre-)eclampsie veel kleiner dan de kans om in het algemeen in het verkeer te overlijden
Zegt AI. Dus ik zou om het risico glad te trekken minder in het autoverkeer komen gedurende die tijd. Zou ik echt doen gewoon voor mijn geweten en mijn andere kind.
Verder heb ik geen mening hoor. Ik was gewoon nieuwsgierig naar de kansberekening.
Zwangerschap is in zijn geheel dodelijker dan niet-zwanger zijn. Pre-eclampsie maakt maar 10-15% uit van alle sterfte door zwangerschap. Zou het zelf nog even goed natrekken. Succes en veel geluk voor je toekomst hoe dan ook!
rionyriony schreef op 01-02-2026 om 17:27:
Voor een zwangere vrouw in Nederland is de kans om te overlijden aan (pre-)eclampsie veel kleiner dan de kans om in het algemeen in het verkeer te overlijden
Zegt AI. Dus ik zou om het risico glad te trekken minder in het autoverkeer komen gedurende die tijd. Zou ik echt doen gewoon voor mijn geweten en mijn andere kind.Verder heb ik geen mening hoor. Ik was gewoon nieuwsgierig naar de kansberekening.
Zwangerschap is in zijn geheel dodelijker dan niet-zwanger zijn. Pre-eclampsie maakt maar 10-15% uit van alle sterfte door zwangerschap.
Ik neem aan dat je toch ergens wel begrijpt dat het om meer gaat dan overlijden? Ach nee, nieren die uitvallen en een baby op de nicu, wat miept ze nou? Misschien kan AI je nog even helpen met een rijtje met mogelijke andere gevolgen?
En wat een debiele opmerking over het geweten en het andere kind.
CharlieB schreef op 01-02-2026 om 17:38:
[..]
Ik neem aan dat je toch ergens wel begrijpt dat het om meer gaat dan overlijden? Ach nee, nieren die uitvallen en een baby op de nicu, wat miept ze nou? Misschien kan AI je nog even helpen met een rijtje met mogelijke andere gevolgen?
En wat een debiele opmerking over het geweten en het andere kind.
Jij was mij net voor, maar volledig met je eens. Het feit alleen al dat je überhaupt AI inschakelt voor een situatie als deze…….koekoek 
En minder autorijden om het risico naar hetzelfde niveau te trekken. 
Jaennudan, heel veel sterkte met het maken van een keuze, ik zou het ook heel ingewikkeld vinden. Maar bedenk dat het jouw lijf is, jouw beslissing en je hebt dus géén goede argumenten nodig om je keuze aan anderen te verantwoorden.
Tijgeroog schreef op 01-02-2026 om 17:53:
En minder autorijden om het risico naar hetzelfde niveau te trekken.
Jaennudan, heel veel sterkte met het maken van een keuze, ik zou het ook heel ingewikkeld vinden. Maar bedenk dat het jouw lijf is, jouw beslissing en je hebt dus géén goede argumenten nodig om je keuze aan anderen te verantwoorden.
Eens, en je hoeft ook niet naar het aantal argumenten voor en tegen te kijken. Misschien telt één argument tegen (voor jullie gevoel) wel net zo zwaar als drie argumenten voor. Ik zou me goed inlezen/laten informeren door professionals (dus geen ChatGPT, laatst was in het nieuws dat AI geen betrouwbare medische adviezen geeft) en daarnaast goed proberen te voelen wat jij wil en wat je man wil.
ga er lekker voor...en luister miet naar de regeltjes dosen hier, met hun waarden en normen. Het leven is niet maakbaar
