Home » Forum » Gewoon zomaar weer aan het werk bv zorgen om baby en het is zwaar

Gewoon zomaar [weer aan het werk, bv, zorgen om baby en het is zwaar!]

Kind mee naar een uitvaart, wel of niet?

En wat doe je als je kind gaat lachen of keten? Lees deze tips van een rouwcoach.

 

24 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
Sunja
Gewoon zomaar [weer aan het werk, bv, zorgen om baby en het is zwaar!]

Hoi hoi, ik wilde gewoon even zeggen dat ik nu een maandje weer aan het werk ben en het gewoon zo zwaar vind! Ik heb echt een leuke baan, maar het is een nieuwe en ik sta voor de klas. Van die lekkere drukke klassen (voortgezet onderwijs) die al helemaal op elkaar ingespeeld zijn, terwijl jij halverwege het jaar begint. Met 1 echte rotklas erbij.
En dan wil mijn jongste zoontje (net 7 maanden) helemaal niet uit de fles drinken, en eigenlijk sowieso niet eten of drinken als ik er niet ben. Niet op het kdv en ook niet bij papa. Nu valt hij dus af en hij was al licht. Ook ziet hij te bleek dus nu lopen we in het ziekenhuis van specialist naar specialist. En stoppen ze naalden in zijn handje om bloed af te nemen, waarna ze de monsters kwijtraken (aaargh), moet hij zijn snotneusje laten controleren en moeten we ook nog naar de logopedist voor zijn mondmotoriek.
En intussen heb ik elke dag een tussenuur geroosterd gekregen om hem te gaan voeden. Maar dat maakt het er eigenlijk niet makkelijker op voor mij want nu geef ik dus eerste t/m achtste uur les met 1 tussenuur waarin ik naar huis of creche race om snel aan te leggen en daarna weer terug te moeten. Stressen in de auto als ik achter zo'n 45km-wagentje of zo'n irritante veegwagen zit, of als er WEER een wegopbreking is. Want eigenlijk zijn die 50 minuten te kort, maarja. Ik heb al een keer gehad dat mijn klas naar de aula was gegaan omdat ik te laat bij de deur was...
Maarja, wat zijn mijn opties dan: thuismoeder worden?! Ik weet niet of dat is wat ik wil. Mensen zeggen ook - zo heerlijk bemoedigend, not - dat ik moet stoppen met borstvoeding. Zo van: 'als hij niets meer krijgt, gaat hij wel drinken'. Maar ik wil eigenlijk liever juist doorgaan omdat ik erg achter bv sta, wil dat als hij drinkt hij bv krijgt en stiekem ook omdat ik vind dat hij ook rechten heeft en niet mijn eigen belang voorop moet staan.
Maar intussen ben ik doodop. Komt ook doordat als ik thuis ben ik moet nakijken en voorbereiden, en omdat ik zo (voor mijn doen) idioot vroeg op moet (6.30) terwijl mijn kereltje nog een paar keer drinkt 's nachts, vooral als hij zo'n dag zonder heeft gedaan natuurlijk.
En dan moet ik ook nog perse op de fiets heen (9km), ook als het hard waait, hard regent, ontzettend mistig is, vriest of alles tegelijk, door de breng/haalconstructie die mijn man en ik hebben. Ik werk maar drie dagen maar het voelt intussen alsof ik een marathon loop elke week, jemig.
Nu goed, verder alles o.k. hoor, wilde het gewoon even delen!

Biene M.
Nou...

Dat klinkt ook wel pittig hoor Sunja. En ergens heb ik het idee dat je werkgever dit wel fijn voor zichzelf geregeld heeft, want het voeden doe je dus volledig in je eigen tijd, terwijl je daar een kwart van je werktijd voor zou mogen gebruiken. Eigenlijk zou je dus voor minder uren ingeroosterd mogen worden dan waar je voor betaald wordt. En volgens mij had je tot je kind zes maanden was ook nog recht op een uur (of een achtste van je werktijd?) extra rusttijd. Maar jij rust helemaal niet extra, je slaapt minder en je rent extra! Zou het zin hebben op je werk aan te kaarten dat dit voor jou niet te doen is op deze manier?

Sterkte, ik vind het een hele prestatie wat je nu doet!

Massi Nissa
Herkenning

Ik ging toen mijn oudste elf weken was ook weer vier dagen voor de klas - nieuwe baan, lastige groepen, in februari begonnen. Een en al herkenning dus, al was bij mij de borstvoeding min of meer mislukt en voedde ik alleen nog 's nachts.
Biene zegt het goed, ga met je werkgever om de tafel. Vijftig minuten voor voeden is te weinig, vraag om twee lesuren. Je hebt er gewoon recht op.
Ik begrijp je zo goed, je wilt op je nieuwe werk niet de indruk wekken dat je de kantjes eraf loopt, maar dit houd je niet vol tot de zomervakantie. Zeker niet nu je ook nog zorgen hebt over je zoontje.
Het wordt wel gemakkelijker naarmate je kindje ouder wordt en een 'normaler' dagpatroon krijgt, maar daar heb je nu nog niet zoveel aan. Sterkte, hoor.
Groetjes
Massi

Fransien
Adem in, adem uit, en ga praten!

Je hebt recht op tijd om je kind te voeden tijdens werktijd, ofwel live, ofwel via kolven, dit geldt ook voor een baan in het onderwijs, dus dat tussenuur (je mag er 2 per dag en je mag ook later beginnen of eerder naar huis als dat beter uitkomt) is kolfverlof en dan moet school vervanging regelen voor jouw lesuur.
Op het moment maak ik (dit is mijn vierde kind) op de dagen kinderopvang dagen van 6 uur 's ochtends opstaan, iedereen naar gastouder en school brengen, naar het werk (net verhuisd, extra reistijd, baal baal), en ben zo kwart voor 9 weer thuis, mooi op tijd voor de 10-uur voeding en de nachtvoedingen (4 maanden, nog 2 keer 's nachts). Geloof me, ik weet precies hoe je je voelt, en ik heb nog de ervaring dat het overgaat, dat het minder vermoeiend wordt etc. En ik kan nog zo nu en dan een beetje suffen op het werk en jij niet. Jij hebt al je energie en alertheid nodig.
Heb je een buurvrouw, vriendin, oma, tante, broer, zus, iets anders, die jou een lift zou willen/kunnen geven, eventueel tegen kilometervergoeding. Dat scheelt je het weer en wind verhaal van deze winter. Wees niet te trots om om hulp te vragen, mensen doen best graag een klein klusje voor iemand anders, zeker voor een beperkte periode. Je kunt zelfs iemand vragen om kind vanuit de creche naar jou toe te brengen om te voeden, zit je stukken rustiger, en je bent toch al gauw een half uur met een voeding bezig, incl klaar gaan zitten enzovoort.
Bij kolven wil het nogal eens helpen om geluiden van de baby op te nemen, misschien (valt te proberen) kun je een geluidsbandje van jezelf maken zodat het voor je baby net is alsof je er wel bent maar in een andere kamer. Over een Tommy Tippee fles heb ik goede verhalen gehoord, maar als je kind niet wil eten als je er niet bij bent, ook geen hapje ofzo, dan is het een erg eigenwijs gevalletje en dan weet ik niet of het gaat helpen. Een vriendin van mij had ook een flesweigeraar en die heeft uiteindelijk een 7 maanden oude baby kunnen leren uit een bekertje te drinken (hele zachte buigzame plastic bekertjes had ze daarvoor), ik heb alleen ervaring met borstweigeraars (snif, en ik had zo graag nog langer willen geven, maar voltijds kolven met 4 kleine kinderen lukt me gewoon niet).
Ga uit voorzorg praten bij de huisarts (zit je toch al vaak genoeg) zodat je straks een dossier hebt mocht je overwerkt of erger raken. Op het tempo waarop jij nu je energie er door jaagt, is dat absoluut niet denkbeeldig namelijk. Als er een arbo-arts is, ga daar langs of waag er een telefoontje aan, deze mensen kennen de wet wat beter dan de doorsnee roostermaker/planner. Jij moet namelijk wel een flink stuk verlichting krijgen in je werkzaamheden. Voor een voltijdswerkweek (en als je 3 dagen zoveel voor de klas staat, vermoed ik dat je dat hebt) mag je 10 uur, dus 25%, voedingsverlof opnemen. Doe dat, want je hebt het hard nodig, en niet alleen voor je kind.

Sunja
Wat aardig

Bedankt voor alle reacties, wat aardig zeg! Ja, ik weet dat ik met mijn werkgever moet gaan praten. Dit heb ik gedaan na twee weken. Toen kreeg ik inderdaad tussenuren, maar de uren vervielen gewoon voor de klassen. Er is geen vervanging, ook niet te krijgen. Dus na 1 week werd het rooster veranderd en had ik weer tussenuren maar werden mijn dagen langer doordat ik ze inhaal, zodat er geen uitval is.
Ik vind het inderdaad erg moeilijk om zulke dingen aan te kaarten. Ook al erger ik mij wel aan dat het altijd voor werkgevers zo 'goed' geregeld lijkt. Ik ben gisteren ook beoordeeld (mijn leidinggevende kwam in de les zitten) en kreeg een 'twijfelachtig'. Daar ben ik dus ook mooi klaar mee. Ik moet een 'positief' hebben om mijn toelage op mijn salaris te behouden (ik ben lager ingeschaald dan ik eigenlijk verdien met mijn ervaring en opleiding door het systeem van de school) Maar ik vind het gewoon zo moeilijk om op zo'n moment te zeggen waar het op staat, en ik ben ook altijd bang dat het de sfeer verpest en het werk er alleen maar moeilijker op wordt.
En ergens heb ik ook altijd het idee dat het smoesjes zijn: halverwege het jaar ingestroomd, ziek kindje, niets voor mij geregeld (codes die niet kloppen, geen klassenlijsten, geen overzichten), klassen die ontzettend achterlopen, derde docent voor dit vak dit jaar, en dan was dit ook nog de allerdrukste klas waar hij bij kwam zitten. En 1 minuut voor de les begint vraagt hij naar mijn zoontje dus dat vond ik ook niet echt bevorderlijk voor de concentratie zal ik maar zeggen. Maar van de andere kant is dit gewoon zijn werk en moet ik ook gewoon mijn werk doen.
Maar soms zou ik dat dan wel willen he, dat iemand zegt: dankjewel en je doet het goed, zeker gezien de omstandigheden (en dat er niet voor niets geen hond te krijgen is die deze klus wil doen). Maar daar heb ik dus gelukkig jullie voor!
Mijn zoontje is trouwens mijn tweede kindje dus ik weet dat het over gaat. En ik was bij de logopediste gisteren en die zei min of meer dat het niet anders kan dan wat we nu doen (fles opgeven, beker drinken inderdaad). En voor dat gedrag niets te willen eten of drinken als ik er niet ben, is maar 1 oplossing namelijk dat ik thuis blijf. Of doorzetten maar...

Elx
Moeilijk

Moeilijk hoor, maar ik ben het met andere vrouwen eens, dat je dit niet lang zal volhouden. Stel jezelf wat vragen:
1) waarom werk ik?
2) waarom nu werken, of misschien pas over half jaar?
3) wat verdien je hier mee?

Met dat laatste bedoel ik niet alleen financieel, maar ook wat jij als persoon en moeder hier mee bereikt. Als je alleen werkt om financiële redenen, vergeet dat niet de kosten die werken met zich meebrengen er bij te rekenen; werkkleding, vervoer (en jij reist ook nog elke dag in je kolfpauze), cadeautjes voor collega's, trakteren bij verjaardagen, het telt allemaal op.

Persoonlijk denk ik dat t veel fijner en rustiger zou zijn als je nog even wacht met werken. Ik heb geen flauw idee hoe moeilijk t is om baan in onderwijs te krijgen momenteel, maar misschien kan je blijven werken als oproepkracht? Dan kan je tenminste nee zeggen als t te druk wordt.

Je baby is nog klein en wat is 6 maanden op een mensenleven? Voor jouw een kleine druppel, voor je baby meer dan zijn huidige leeftijd..

Succes,
Elx

Verstuurd met de Ouders Online iPhone app.

liora
Elx

Jeetje zeg, wat een slecht advies.

Lekker blijven werken maar wel zorgen dat je krijgt waar je recht op hebt!

En Elx, in het verlengde van jouw advies: misschien jan je man stoppen met werken? De baby is tenslotte nog zo klein!

dc
Inderdaad

Stuur de vrouw maar weer terug naar het aanrecht, hè.

In plaats van een constructieve oplossing te zoeken, raad je aan haar carrière op de lange baan te schuiven. Lekker jaren 50. Zelfs een vrouw werkt niet alleen voor het geld hoor.

Elx
Tegen de haren in

Duidelijk, ik strijk jullie behoorlijk tegen de haren in. Niet mijn bedoeling geweest, gewoon mijn eigen mening gegeven. Ik vond t heerlijk dat ik eerste jaar van hun leven bij beide kinderen thuis was. Noem me ouderwets, jaren 50, maar voor mij voelde het goed. Ik kon er volledig voor de baby zijn zonder gestress. Na een jaar ging ik weer aan t werk. Eerste keer zelfde werkgever, 2e nieuwe werkgever. Beide onbetaald verlof (woon in Australië).

Natuurlijk werk je niet alleen om het geld, maar zoals mijn vriendinnen het noemden; "een gat in je cv te hebben", omdat je een (half) jaar niet werkt, vind ik overdreven. En ik weet niet of iedereen nou erg vrolijk van deze gestreste situatie word. "Opofferingen" moet je soms doen, als je kinderen hebt. En natuurlijk, zou t perfect zijn als vader van de baby misschien meer beschikbaar zou zijn, maar daar schreef ze zelf geloof ik niet over, dus dat had ik in mijn reactie ook achterwege gelaten.

Mijn mening, misschien niet van de meerderheid hier, maar verschil vanavond moet er zijn. :-)

Elx

Verstuurd met de Ouders Online iPhone app.

wiggie
Zwaar hoor!

Hoi Sunja,
kan me voorstellen dat het zwaar voor je is. Denk inderdaad dat je met je werkgever moet gaan praten. Sterkte daarbij, is niet makkelijk, maar het is wel een investering in je toekomst.

En verder: kan je baby al een bordje pap eten? Mijn oudste wilde ook geen fles, maar ging met 6 mnd een bordje pap eten (geknoei, maar het voedt wel goed) en dronk met 8 of 9 mnd uit een tuitbeker. Tommee Tippie werkte een beetje, ze dronk dan op het KDV tot de ergste honger over was (80 ml ofzo).

En nog een tip. Zorg dat je op de dagen dat je niet werk zoveel mogelijk rust neemt. Echt 's middags gaan slapen/liggen. Over een paar maanden heb je weer meer energie, nu moet je aan jezelf denken.

Sterkte!
Gr Wiggie

liora
Berber

Vader kan dan met baby naar school konen waar moeder jan voeden.

Natuurlijk jan iemand stoppen met werken, maar Sunja geeft aan dat ze niet genoeg tijd heeft voor het voeden. Dat is op adequatere manieren op te lossen dan stoppen met werken.

Als ik muizen heb kan ik verhuizen, maar ik jan ook de muizen bestrijden. Dat idee.

Liora

Tihama
Oplossingen

Verschillende anderen hebben al aangegeven dat je recht hebt op 25% verlof voor voeden. Ik zou dat gewoon afdwingen, want hier ga jij aan kapot en het is ongezond voor je kind.
Als het blijkbaar onmogelijk is om een vervanger te vinden voor jouw vak, heb je een onderhandelingspositie. Ik neem aan dat ze je liever adequaat gaan betalen dan kwijtraken.

- heel onconventioneel: maar kan niet iemand jouw kind naar school halen en weer terugbrengen zodat jij kunt voeden op school? Dan hoeven ze niets te veranderen bij jouw rooster en dat is misschien goedkoper dan leerkrachten in gaan huren om jouw wegvallende uren op te vangen.
- 9 km fietsen enkele reis kan je aardig opbreken als je niet fit bent. Je kunt kijken of je in elk geval tijdelijk een tweede auto kunt aanschaffen.
- heb je hulp in huis? hoe meer hulp, hoe meer rust je voor je zelf creëert.
- is ouderschapsverlof een mogelijkheid?

Veel sterkte

Tihama

Sunja
'lekker' werken

Tja, en dat vind ik dan het probleem: lekker werken is voor mij helemaal niet lekker op dit moment! Maar stoppen volgens mij ook niet. Helemaal niet alleen uit feministische overwegingen hoor. Deels wel, ik wil gewoon niet buitenspel komen te staan. En ergens hou ik ook wel van een beetje hard werken. Het valt mij nu gewoon heel erg zwaar.
En inderdaad: het is geen optie dat papa de baby voedt want hij wil dus geen flesje en sterker: eet helemaal niets als ik er niet ben. Zal ongetwijfeld wennen zijn (maar dat wennen duurt dus al ruim 3 maanden, zolang zijn we al aan het oefenen) Met de auto naar school komen en mij daar laten voeden hebben we gedaan. Kan wel, ook niet ideaal. Vanwege leerlingen op de parkeerplaats onder andere. Ik ga dan liever stressen in de auto en op en neer.
Maar het belangrijkste is volgens mij dat gesprek met mijn werkgever. Ik moet moed verzamelen als ik jullie zo lees. Balen. Maar ik ga het toch maar proberen! Maar na die minder goede beoordeling heb ik toch al het idee dat ze mij liever kwijt dan rijk zijn (ondanks het tekort aan leraren)

dc
Sunja

"Maar na die minder goede beoordeling heb ik toch al het idee dat ze mij liever kwijt dan rijk zijn (ondanks het tekort aan leraren) "

Ze kennen je situatie. Ik heb meer het idee dat ze je liever rijk zijn, maar voor minder salaris. Beetje lullig. Ik zou dan ook niet akkoord gaan met de beoordeling, en een nieuwe vragen, wanneer de school aan hun verplichtingen voldoet.

Als je het werken nu echt niet trekt, is het dan niet mogelijk om met je arts te praten over een ziekteverlof? Ik weet nog dat mijn zus er op een gegeven moment helemaal doorheen zat, en die heeft toen iets van 4 maanden ziekteverlof gehad (haar baby bleef maar huilen, dag en nacht). Zo is het duidelijk voor je werk, en zet je jezelf niet buiten spel, want je behoudt je baan. En misschien dat alles over 1 of 2 maanden net wat lekkerder loopt.

Marleen
Tussenweg

Hoi Sunja, ik heb mt je te doen meid! Als je er zo middenin ziet zie je soms de oplossing ook even niet meer. Maar wat ik als buitenstaander gelijki denk is dat je kind je nu wel evene cht nodig heeft! Mijn zoon heeft als baby best een moeilijke tijd gehad toen hij net op de creche zat, en hij is een keer een maand lang niet aangekomen omdat de bv niet lekker liep, kwam ook door mijn werk maar ik dacht alleen maar: ik moet werken, en voelde me schuildig tegenover mijn werkgever. Achteraf heb ik daar spijt van tegenover mijn zoon, en denk ik er nu nóg vaak aan en hij is al 9. Ik bedoel maar. Je kunt deze tijd met je baby niet over doen. Ik zou zeggen: ga voor ene tussenweg. Je hoeft geen tbm te worden, maar je kunt wel (onbetaald) verlof opnemen oid. Je kind moet toch eten, en jij kan dat alleen maar doen! En wie weet, door de rust en zo, loopt het over twee maanden heel anders, gaat het eten veel beter en kun je met een gerust hart aan het werk. Succes! MArleen

Kiki
Arme jij!

Mijn jongste weigerde ook uit de fles te drinken, heeft iets van negen maanden geduurd en toen had hij hem ineens.
Ik ben heb ook tijden heen en weer gereden, ik voelde me toen zwaar ongelukkig ook. Want ik had geen tijd, mijn werk bleef liggen (ben eigen baas) en ik dacht ook dat het eeuwig zou duren.

Maar, dat bleek niet zo te zijn, uiteindelijk had hij hem door.

Ik zou echt opeisen waar je recht op hebt. Wat nou voeden in de auto, ze moeten je een kolf/voedruimte beschikbaar stellen waar de deur van op slot kan.
Je hebt recht op 25% kolfrecht en ik zou teruggaan om protest aan te tekenen tegen je beoordeling.
Stoppen met werken zou ik zeker niet doen, want het gaat over. Hij is 7 maanden, hij gaat steeds meer eten en dan heeft hij minder melk nodig. Je denkt waarschijnlijk dat het heel lang duurt, maar echt waar het gaat over.

+ Slimme Brunette +
En parttime borstvoeding?

Ook mijn dochtertje wilde in eerste instantie niet uit een fles drinken toen ik weer ging werken (ca. drie maanden na de bevalling). De vader probeerde het wel maar de fles werd in het begin geweigerd. Als ik dan thuis kwam dronk ze gulzig een extra portie uit mijn borsten. Na een aantal weken weigerde ze de fles niet meer en accepteerde zelfs poedermelk. Ze kwam goed aan dus maakte ik me weinig zorgen over de gemiste porties. Ik heb de afwisseling poeder- en moedermelk nooit zo bezwaarlijk gevonden, beter driekwart moedermelk dan helemaal overgaan op de poedermelk, moet je maar denken. Uiteindelijk heeft mijn dochter dik drie jaar (deels) borstvoeding gehad.

Maanve
Ach sunja!

Ik ben net drie weken begonnen met werken en heb al moeite met reistijd, kolven op het werk, overzicht houden op agenda en taken, de hele organisatie met melk mee naar kdv, ontdooien, invriezen, etc. En dan is mijn zoontje nog een 'dikkie dik' die wel toe kan met wat minder voeding op het kdv. Ik voel dus met je mee, want je hebt het echt heel zwaar!
Je hebt vast al van alles geprobeerd met drinken uit het flesje, maar wat bij ons redelijk helpt is drinken uit de tommie tippee-fles. Er gaat dan niet veel in, maar net genoeg om de ergste honger te stillen. Gevolg is wel dat we weer terug zijn op drie nachtvoedingen. Maar, ik zit in elk geval iets rustiger op mijn werk.
Ik wens je vooral heel veel sterkte en ga het gesprek aan met je werkgever. Heb je trouwens ook niet een bedrijfsarts die je kan benaderen en de situatie kan voorleggen? Hij/zij kan eventueel adviseren dat je tijdelijk minder uren werkt, los van het verlof voor borstvoeding.
Maanve

UeberHilde
Niet jouw probleem

Hoi Sunja,

Allemaal goed advies! Ik ben het ermee eens dat je werkgever je meer "kolfuren" hoort te geven. Zij zijn verantwoordelijk voor het rooster, niet jij! Ik snap dat je je verantwoordelijk voelt als er geen invaller is, maar dat is toch echt hun probleem. Schakel de Arbo-arts in, die kan de regels duidelijk maken en voor jou spreken als je dat eng vindt.

Bovendien: als je te weinig slaapt en te weinig rust, loopt je bv terug - en daar heeft je kind nou juist zo'n behoefte aan!

Als alle overleg en goede wil niet helpen om je recht (!!) te krijgen, zou ik je adviseren je ziek te melden. Je hebt meerdere keren aangegeven dat het niet gaat, en bovendien krijg je nu niet waar je recht op hebt, dus als er niets gebeurt, lekker voor je kind kiezen.

Wat ik ook vreemd vond bij het baby-op-school verhaal was dat je 't over leerlingen op de parkeerplaats had. Gaf je dan daar bv? Werkgevers zijn verplicht om een afsluitbare kolfruimte mét warm stromend water te verzorgen, dus vraag daarnaar! Je hebt er recht op, meis, en je kind heeft recht op bv. Die school mag in z'n handjes knijpen met zo'n plichtsgetrouwe medewerker als jij...

(Even tussendoor: welk vak geef je, en in welke stad? Ik geef Engels aan volwassenen!)

Fransien
Sunja

Hoe gaat het nu met je? Leef je nog met al het gereis, geren, gedraaf en gevlieg? Mocht je school je niet graag willen hebben, ze hebben gemerkt dat er een tekort is aan leerkrachten voor jouw vak, dus jij hebt zo weer een andere baan komend schooljaar, zij kunnen met een beetje pech het vak niet geven. Hun probleem, jij zit in een luxe-positie al ervaar je het nu even anders. Voeden in de auto is van de zotte, da's geen kolfkamer, en er is best een kamer van rector/conrector/adjunct etc die even een uurtje gebruikt kan worden. Heel jammer, je doet al niet moeilijk, maar dit is wel het minimum van wat je van een goed werkgever mag verwachten.
Je kind is nu al 7 maanden, hij gaat iets van vaste voeding krijgen en dat is ook wennen voor hem. Maar dat komt niet per definitie bij mama vandaan, en die klik gaat hij vanzelf een keer maken. Het kan nog een maandje duren, misschien meer, maar hij gaat een keer blij zijn met zijn soepstengel, ook als die door papa aan hem gegeven wordt. Maar ja, de tussentijd totdat hij gaat eten moet je door zien te komen...
Hoe is het gesprek met je werkgever verlopen?

Sunja
Afspraken

Hoihoi, het gaat iets beter in de zin dat de situatie nog helemaal hetzelfde is maar dat ik eraan begin te wennen! Dat is nog een element dat belangrijk is natuurlijk. Ik heb alleen maar overal achteraan lopen rennen de afgelopen tijd (open dag, rapportvergaderingen, sectieoverleg etc etc) dus het is er simpelweg nog niet van gekomen protest aan te tekenen tegen die beoordeling. Maar ik ben het zeker wel van plan. Dan kaart ik gelijk aan het eind van het gesprek die tijd voor borstvoeding aan. En als dat geen succes heeft, ga ik inderdaad naar de ARBO-arts - dat is een hele goede tip.
Met mijn zoontje moet ik komende week weer naar het ziekenhuis. Naar de KNO-arts en op herhaling bij de logopediste. Ik denk dat het goed is dat er naar zijn continue snotneus gekeken wordt. Maar in die logopedie geloof ik eerlijk gezegd niet meer zo na het eerste consult dat we hadden... Het ging vooral over dat hij moet eten wat hij lekker vindt en dat zaken die 'moeten' elke dag moeten worden aangeboden. Tja, dat doen we dus al maandenlang. En we hebben ook 5 spenen uitgeprobeerd. Ik denk dat we eerder behoefte hebben aan een gedragspsycholoog, zeker gezien hij eet als een beer als ik het hem geef (ook fruit, groenten, noem maar op)! :-)) En bij het kdv waren ze ook niet zo enthousiast over de 'opdrachtenlijst', wat ik mij kan voorstellen want ik ben de hele dag bezig als ik mij eraan houdt, dat kunnen zij natuurlijk niet. Terwijl ze wel al heel veel voor hem doen (vind ik).
Nu, ik vind het fijn te lezen wat jullie allemaal schrijven. En ik denk dat ik inderdaad eerst maar dat gesprek met voeren (ik heb er een afspraak voor gemaakt) en niet gelijk mijn baan aan de kant moet zetten. Ik bedacht mij ook dat geld niet gelukkig maakt maar dat je er bijvoorbeeld wel een leuke vakantie aan de Franse kust voor kunt kopen met je kinderen. En dat is dan ook best weer wat waard.

Sunja
Mooie boel

nou mensen, ik heb een gesprek gehad over die beoordeling en het is alleen maar erger geworden. Ik heb bijvoorbeeld ook gevraagd waarom ik zo snel beoordeeld ben en toen werd letterlijk gezegd dat de school voor maart wil weten met wie ze verder gaan... Ze doen alsof ze dik in de leraren zitten en ik heb nu alleen maar meer de indruk dat ik een blok aan hun been ben. Ik ben nog over voedingstijd begonnen maar dat werd snel afgekapt met dat ik blij moest zijn met de geroosterde tussenuren. Er werd ook gesuggereerd dat ouders klagen over slechte docenten, maar toen ik regelrecht vroeg of er ook maar 1 klacht over mij was binnengekomen was dat helemaal niet het geval. Ook niet vanuit mijn klassen trouwens.
Ik ben er maar verdrietig om eigenlijk. Ik heb vooral het idee dat ik heel veel tijd en energie stop in iets waar ik vanuit de leiding echt niet voor gewaardeerd word. En dat mijn kindje straks ineens een jaar is en ik alsnog op zoek kan naar een andere baan. Heb ik ook nog *voor niets* die hele babytijd lopen stressen straks. En dat terwijl ik het eigenlijk zelf niet slecht vond gaan tot die beoordeling kwam.
Wat een stomme toestand is het geworden zeg.

dc
Nou

ik zou naar je dokter gaan en kijken of je met ziekteverlof kunt gaan. Ik zou niet meer verder stressen en moeilijk doen hoor.

UeberHilde
Vind ik ook!

Wat een rotsituatie zeg! Ongelooflijk, je krijgt gewoon je recht niet! Heb je nog met de arboarts gesproken? Misschien kan die voedingstijd en een kolfkamer afdwingen (en dan wel per NU!) Zo niet, meld je dan ziek meid. Je verdient zoooooveel beter, en je kind ook.

Hier kan ik echt kwaad om worden. De rotzakken!

Onderwerp gesloten

Wat leert je kind in groep 1?

En dit is wat je kind al moet kunnen voor hij naar groep 1 gaat: lees het hier.