Getrouwd en man heeft baby gemaakt elders
Het zit mij niet lekker. Lange tijd relatie en pas getrouwd. Nu heeft mijn man een baby van 1 jaar en heeft hij nooit echt een relatie met de moeder gehad. Was een slippertje. Nu maakt hij afspraken om op bezoek te gaan vanwege omgang wat ik al te goed begrijp. Maar nu komt het.
Hij zit 10 tot 12 uren bij haar en gaat in de middag en komt pas in de nacht terug. Eerlijk dit klopt toch niet je kan mij nooit vertellen dat ze geen intieme relatie hebben. Tweede kerst heeft hij gevierd bij zijn moeder met haar en zijn zoon. Mijn kinderen en ik wisten dit niet zijn ook buitengesloten. Wat moet ik hiervan denken. Heb ik als getrouwde vrouw recht om erop te staan dat de omgangsregeling duidelijk wordt en er normale uren worden afgesproken?
Nu moet ik mijn kop houden en heb ik niets te zeggen. Zijn familie sluit meteen mijn kinderen buiten want tja ik heb een dochter met hem en zij een zoon en zonen zijn waardevoller in hun ogen. Je kan begrijpen dat ik hieraan kapot ga en makkelijk gezegd van ga scheiden dit verdien je niet. Klopt maar ik wil het oplossen en duidelijke afspraken maken maar weet mijn recht niet. Wie o wie heeft hier ervaring mee of weet hoe hiermee om te gaan.
Zijn lid slipte hem uit zijn broek en toen was het gebeurd. Klinkt niet betrouwbaar en hij gaat nu ook niet meer betrouwbaar worden alleen maar omdat jij dat wil of omdat het zo hoort.
Als sommige mensen meer van jongens houden dan van meisjes is dat ook gewoon een gegeven; wat kan je daar nu aan doen? Denk je echt dat een preek "je hoort evenveel van meisjes als van jongens te houden" daadwerkelijk iemands echte voorkeur gaat veranderen?
Ik zou ophouden in een wereld te leven die alleen in jouw wensdromen bestaat en in plaats daarvan letten op iemands daadwerkelijke gedrag, want dát alleen zegt iets over iemands persoonlijkheid.
Gebroken23 schreef op 16-01-2026 om 15:21:
[..]
Ik wilde altijd met hem oud worden en dan flikt hij dit. Mijn man wilt met mij zijn zegt hij. Maar als ik vraag om duidelijkheid wordt hij gemeen en moet ik mijn kop houden. Zegt dan dat ik alles kapot maak. Ik wil graag een normaal zonder stress leven hebben wat betreft dit. Het bepaalt de sfeer thuis en maakt alles kapot.
Nu komen we er totaal niet uit. Zodra ik erover begin heb ik een hele gemene onaardige man voor me en komt zelfs de angst naar boven.
Je mag best weten dat ik gebroken en op ben dit alles is slopend. Het kind wordt binnenkort 1 jaar. Jaar lang gaat het dus zo ben kapot.
Waarom laat je toe dat jouw man zegt dat jij je kop moet houden, gemeen tegen je is, doet onaardig, jou de schuld geeft?
Jij zoekt de oplossing in de verkeerde hoek. Jij verdient toch beter dan een man die jouw niet respecteert,over je heen walst en gemeen tegen je is?
Het liefhebbende gezin wat jij in je hoofd hebt bestaat niet met deze man.
Dus een oplossing zoals jij zegt over de omgang met dit kindje lost niks op want er is 0.0 respect voor jou vanuit deze man.
Hou jezelf niet meer voor de gek, tijd dat jij jouw zelfvertrouwen weer terug krijgt en respect voor jouzelf gaat voelen. Daar zul jij voor jezelf aan moeten gaan werken, daar ligt de oplossing.
Ook jij verdient een liefhebbende partner die jou met respect en liefdevol behandelt,respectvol communiceert en dat is niet bij deze man.
@Gebroken23
Sta jij er voor open dat er een omgangsregeling met zijn zoon komt binnen jullie gezin, dus in jullie huis? Dit lijkt mij namelijk de enige oplossing als scheiden (voor jou) geen optie is.
linn19 schreef op 17-01-2026 om 09:01:
[..]
Waarom laat je toe dat jouw man zegt dat jij je kop moet houden, gemeen tegen je is, doet onaardig, jou de schuld geeft?
Jij zoekt de oplossing in de verkeerde hoek. Jij verdient toch beter dan een man die jouw niet respecteert,over je heen walst en gemeen tegen je is?
Het liefhebbende gezin wat jij in je hoofd hebt bestaat niet met deze man.
Dus een oplossing zoals jij zegt over de omgang met dit kindje lost niks op want er is 0.0 respect voor jou vanuit deze man.
Hou jezelf niet meer voor de gek, tijd dat jij jouw zelfvertrouwen weer terug krijgt en respect voor jouzelf gaat voelen. Daar zul jij voor jezelf aan moeten gaan werken, daar ligt de oplossing.
Ook jij verdient een liefhebbende partner die jou met respect en liefdevol behandelt,respectvol communiceert en dat is niet bij deze man
Laten we nou niet doen alsof het de schuld van Gebroken23 is dat haar man zo doet.
De enige die verantwoordelijk is voor zijn gedrag, is hij zelf.
(nou weet ik wel dat de oplossing niet van hem zal komen, maar gun gebroken23 ook een beetje tijd om te beseffen dat haar situatie niet normaal is.)
Kersje schreef op 17-01-2026 om 10:19:
@Gebroken23
Sta jij er voor open dat er een omgangsregeling met zijn zoon komt binnen jullie gezin, dus in jullie huis? Dit lijkt mij namelijk de enige oplossing als scheiden (voor jou) geen optie is.
Dan is er nog wel het probleem dat zij haar kop moet houden, en dat zijn familie zijn zoon belangrijker vindt dan haar kinderen met hem.
En dat haar man graag de nacht doorbrengt bij zijn vriendin, als hun kindje slaapt.
Als scheiden geen optie is, is er geen oplossing.
haarklover schreef op 17-01-2026 om 10:22:
[..]
Laten we nou niet doen alsof het de schuld van Gebroken23 is dat haar man zo doet.
De enige die verantwoordelijk is voor zijn gedrag, is hij zelf.
(nou weet ik wel dat de oplossing niet van hem zal komen, maar gun gebroken23 ook een beetje tijd om te beseffen dat haar situatie niet normaal is.)
Ik geef TO helemaal niet de schuld dat haar man zo doet, raar dat jij die conclusie uit mijn vraag aan haar haalt.
Ik vraag waarom zij het toelaat. Zij niet zegt "stop ho zo laat ik niet tegen mij praten. Zo laat ik mij niet behandelen door een man. Zo ga ik niet verder met deze relatie.
Zij stelt zichzelf die vraag niet als eerste maar focust op een oplossing voor een heel ander probleem. ( die andere vrouw) Alleen zij kan deze vraag beantwoorden.
haarklover schreef op 17-01-2026 om 10:27:
[..]
Dan is er nog wel het probleem dat zij haar kop moet houden, en dat zijn familie zijn zoon belangrijker vindt dan haar kinderen met hem.
En dat haar man graag de nacht doorbrengt bij zijn vriendin, als hun kindje slaapt.
Als scheiden geen optie is, is er geen oplossing.
Je leest mijn reactie niet goed…..
Het is ook niet normaal dat hij zegt dat zij haar kop moet houden, maar blijkbaar ‘pikt’ zij dat. Heel verdrietig dan zijn familie de zoon belangrijker vinden, maar zij is niet getrouwd met zijn familie in die zin dat zij daarmee onder 1 dak moet leven.
En als er wel een omgangsregeling in hun eigen huis kan plaatsvinden, dan hoeft hij niet de nacht door te brengen met de moeder van zoon, want slaapt deze bij TO en man.
Als je koste wat kost niet wil scheiden, dan zie ik dit wél als enige optie. Het zou absoluut niet mijn keuze zijn, maar daar gaat het hier niet om.
haarklover schreef op 17-01-2026 om 10:22:
[..]
Laten we nou niet doen alsof het de schuld van Gebroken23 is dat haar man zo doet.
De enige die verantwoordelijk is voor zijn gedrag, is hij zelf.
(nou weet ik wel dat de oplossing niet van hem zal komen, maar gun gebroken23 ook een beetje tijd om te beseffen dat haar situatie niet normaal is.)
Ook hier lees je niet goed, want Linn schrijft ook nergens dat het de schuld van TO is.
linn19 schreef op 17-01-2026 om 10:51:
[..]
Ik geef TO helemaal niet de schuld dat haar man zo doet, raar dat jij die conclusie uit mijn vraag aan haar haalt.
Ik vraag waarom zij het toelaat. Zij niet zegt "stop ho zo laat ik niet tegen mij praten. Zo laat ik mij niet behandelen door een man. Zo ga ik niet verder met deze relatie.
Zij stelt zichzelf die vraag niet als eerste maar focust op een oplossing voor een heel ander probleem, wat niet de oorzaak is. ( die andere vrouw) Alleen zij kan deze vraag beantwoorden.
Als ze er over begint is hij onaardig en gemeen tegen haar, waardoor ze bang wordt. Dan kan ze zeggen wat ze wil, maar waarschijnlijk werkt dat dan alleen maar tegen haar.
To heeft geen schuld aan het overspel en dat kind. Maar heeft wel een keuze in wat ze toelaat in haar relatie. En hoe zij zich laat behandelen. Ik lees nergens dat die man iets wil veranderen. Sterker nog to krijgt scheldwoorden over zich heen.
Als to niet wil scheiden. En haar partner wil to behouden. Dan is dit wat het is. Dan zit to tegen haar zin in een eenzijdige open relatie (poly zelfs aangezien er een liefdesrelatie is). Ik heb het vermoeden dat hier sprake is van andere culturele achtergrond waarin dit wellicht meer voorkomt. Alleen niet voor to natuurlijk. Die mag er geen man bijhebben. Die moet gewoon haar kop houden en niet zeuren. To het is aan jou wat je hiermee wilt. In Nederland is scheiding mogelijk. Maar wellicht kom jij dan alleen te staan.
Izza schreef op 17-01-2026 om 11:40:
To heeft geen schuld aan het overspel en dat kind. Maar heeft wel een keuze in wat ze toelaat in haar relatie. En hoe zij zich laat behandelen. Ik lees nergens dat die man iets wil veranderen. Sterker nog to krijgt scheldwoorden over zich heen.
Als to niet wil scheiden. En haar partner wil to behouden. Dan is dit wat het is. Dan zit to tegen haar zin in een eenzijdige open relatie (poly zelfs aangezien er een liefdesrelatie is). Ik heb het vermoeden dat hier sprake is van andere culturele achtergrond waarin dit wellicht meer voorkomt. Alleen niet voor to natuurlijk. Die mag er geen man bijhebben. Die moet gewoon haar kop houden en niet zeuren. To het is aan jou wat je hiermee wilt. In Nederland is scheiding mogelijk. Maar wellicht kom jij dan alleen te staan.
Dat laatste lijkt me niet zoń probleem, want TO staat nu ook al alleen. Mee mogen hobbelen mits je accepteert dat jouw plek niet aan maar onder de tafel is en dat je het mag doen met de table scraps, lijkt me toch ook al een vorm van alleen staan. Je moet er maar zin in hebben.
Ik snap dat TO alle woede op die andere vrouw richt, want dan hoeft ze zelf niks aan de situatie te veranderen en niet naar zichzelf te kijken. Veranderen is voor anderen, tenslotte. Zelf zijn we immers perfect.
Maar als je doet wat je deed, krijg je wat je kreeg. Ik zou zo'n man echt niet willen, en het zou mij ook wat tijd kunnen kosten voor ik dat echt goed zou beseffen. Het is lastig, als iedereen uitstraalt dat er geen probleem is als jij maar niet zo moeilijk zou doen, om te beseffen dat niet jij maar zij het probleem zijn. En toch zal dat besef wel moeten indalen als je wat aan de situatie wil veranderen, de anderen gaan dat namelijk niet doen. Die zijn tevreden met wat er is.
Van mij mogen mensen eindeloos klagen over zaken die niet veranderd kunnen worden. Maar als het gaat om zelf hun broek op hijsen, ja dan zullen ze toch aan de bak moeten. Klagen dat anderen maar moeten veranderen gaat dan niet helpen.
Ik wist niet dat de vakanties alweer begonnen waren.
Yumi schreef op 17-01-2026 om 11:36:
[..]
Als ze er over begint is hij onaardig en gemeen tegen haar, waardoor ze bang wordt. Dan kan ze zeggen wat ze wil, maar waarschijnlijk werkt dat dan alleen maar tegen haar.
Ik denk dat je gelijk hebt.
En ik vind het heel makkelijk dat iemand roept "waarom laat je het dan toe" zonder de omstandigheden te kennen.
Misschien is Gebroken23 een slappe dweil, misschien zit ze in een moeilijke situatie - ik weet het niet.
AnnaPollewop schreef op 17-01-2026 om 12:16:
[..]
Dat laatste lijkt me niet zoń probleem, want TO staat nu ook al alleen. Mee mogen hobbelen mits je accepteert dat jouw plek niet aan maar onder de tafel is en dat je het mag doen met de table scraps, lijkt me toch ook al een vorm van alleen staan. Je moet er maar zin in hebben.
Ik snap dat TO alle woede op die andere vrouw richt, want dan hoeft ze zelf niks aan de situatie te veranderen en niet naar zichzelf te kijken. Veranderen is voor anderen, tenslotte. Zelf zijn we immers perfect.
Maar als je doet wat je deed, krijg je wat je kreeg. Ik zou zo'n man echt niet willen, en het zou mij ook wat tijd kunnen kosten voor ik dat echt goed zou beseffen. Het is lastig, als iedereen uitstraalt dat er geen probleem is als jij maar niet zo moeilijk zou doen, om te beseffen dat niet jij maar zij het probleem zijn. En toch zal dat besef wel moeten indalen als je wat aan de situatie wil veranderen, de anderen gaan dat namelijk niet doen. Die zijn tevreden met wat er is.
Van mij mogen mensen eindeloos klagen over zaken die niet veranderd kunnen worden. Maar als het gaat om zelf hun broek op hijsen, ja dan zullen ze toch aan de bak moeten. Klagen dat anderen maar moeten veranderen gaat dan niet helpen.
Ik ben het denk met jou eens. Ik kan mij wel voorstellen dat het tijd kost: eerst beseffen dat je partner geen prins op het witte paard is, beseffen dat het niet beter wordt, twijfelen of het beter wordt als je gaat scheiden,
haarklover schreef op 17-01-2026 om 16:54:
[..]
Ik denk dat je gelijk hebt.
En ik vind het heel makkelijk dat iemand roept "waarom laat je het dan toe" zonder de omstandigheden te kennen.Misschien is Gebroken23 een slappe dweil, misschien zit ze in een moeilijke situatie - ik weet het niet.
Gratis tip van mij. Lees voordat je een antwoord gaat typen eerst iemands reactie een paar keer goed door en wees je ook bewust van leestekens in reacties.
Met de posten die je nu schrijft ben je andermans reacties aan het verneuken welke nu continu verbetert moeten worden door schrijvers.
Wat je nu dus ook weer met mijn eerdere post aan het doen bent.
