Home » Forum » Dochter bang voor dokter of

Dochter 'bang' voor dokter of...?

7 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
angel3
Dochter 'bang' voor dokter of...?

speelt ze een spelletje met ons? Dochter is 3,5 jaar
Onderzoekjes op CB zijn goed gegaan tot ongeveer haar 2e. Huisarts en tandarts onderzoeken zijn nooit echt gelukt. De ogentest op cb is tot 2 keer toe niet gedaan want ze zette het op een krijsen. Osteopaat kon haar ook niet behandelen. Laatst bij de tandarts ging ze ook uit haar dak.

Ik begin nu ernstig te twijfelen of ze een spelletje speelt en er een machtstrijd van maakt.
Ik wil echter niet het risico lopen het erger te maken door het te forceren. Dus laatst bij de tandarts had ik haar voorbereid, alles oke, ze praatte alles na, we komen binnen gaat lekker spelen, broer is aan de beurt prima en dan mag zij op de stoel: DRAMA! om zich heen slaan, gillen, krijsen etc. Ik probeer nog wat (op schoot, naast broer zitten, dokter jas uit, geen instrumenten alleen tandjes tellen, kadootje kopen na afloop. NIKS werkt het blijft een drama dus ik zeg: oke dan niet. Laat maar. En we gaan weg.
Ze is stil, loopt weg en er is niks meer aan de hand.
Ik begin nu ernstig het gevoel te krijgen in de maling genomen te worden.....

Binnenkort moet ze voor de DKTP prik bij het CB. OOk die ogentest zal nog es moeten. Ga ik haar in de houdgreep nemen bij die prik? maar ja voor zo'n ogentest zal ze toch mee moeten werken.
Zal dit overgaan als ze iets ouder is?
Hoe doorbreek ik dit nou?
Iemand ervaring?

Rafelkap
Meedenken

Geen herkenning maar even meedenken. Kan je het cb bezoek niet eerst thuis spelen ter voorbereiding? Dus een witte jas aan trekken, dokterskoffertje erbij met prik, gekke bril opzetten oefenen om plaatjes te kijken. Boekjes uit de bieb over dokterbezoek lezen. Of heb je dit al gedaan.
Lijkt me niet dat ze de boel loopt te flessen, volgens mij is het een vrij normale angst. Had ze ooit een slechte ervaring met een dokter?
Tuurlijk gaat het over als ze ouder is, maar daar heb je nu niets aan. Succes verder.
Hopelijk meer tips voor jou!

Hanne.
Herkenbaar

Ik herken het helemaal. Mijn oudste (4,5) zit ook zo in elkaar.

Alles wat maar een beetje op 'medisch' lijkt resulteert in een krijspartij. Zelfs het smeren van een zalfje is al problematisch.

Ik probeer voor te bereiden door goed te vertellen wat er gaat gebeuren. Het enige resultaat daarvan is dat hij van te voren roept dat hij mee gaat werken. Op het moment zelf is het dus altijd houtgreep tijd. De laatste keer heeft hij het hele consult bij de huisarts op de grond liggen brullen (en er hoefde niets te gebeuren, huisarts moest alleen even naar een plekje op z'n arm kijken)

Hier dus wel de houtgreep. Helaas, maar sommige dingen moeten nu eenmaal. De ogentest is hier nooit gelukt. Uiteindelijk zijn de ogen bij de optometrist in het ziekenhuis nagekeken.

Jakiro
In de ogen van kinderen

Is alles wat niet normaal is, doodeng. Alles gaat buiten proporties en 300% wordt erbij gefantaseerd.
Je kan die fantasie er niet uit praten, dat werkt gewoon niet.
Wat er vanuit mijn werk vaak gedaan werd (en fantastisch hielp) was de ouder er niet bij laten.
Dus bij de tandarts met alleen de assistente. In het begin is het krijsen, maar vreemde ogen dwingen (en jij als ouder blijft een veilige haven, want je hebt je kind niet in een bepaalde situatie gedwongen) en het kind onderging het vaak gewoon.
Zo'n kind voelt dat jij als ouder "bang" bent voor de reactie van je kind (zal ze gaan krijsen, schoppen, slaan) en gaat hierop reageren.
Persoonlijk heb ik er geen ervaring mee. Ik had een dreumesdochter van toen 2,5 die na de griepprik bij de deur van de spreekkamer van de HA ging staan:
"Kom ma binne, pikke is leuk !!"
"Kom ma, dotter is lief !!"
en op die manier de mensen naar binnen loodste die nog voor een prik moesten. En allemaal met een grote grijns :)
Jakiro

amk
Sluit me aan bij jakiro

mijn zus idd wel volwassen maar qua ontwikkeling een kind van 1.5 is niet te handhaven als mijn ouders mee naar binnen gaan bij een arts.
Tandarts was destijds zeer resoluut en heeft mijn ouders niet in de behandelkamer gelaten. Zus gaat met een verliefde blik bij de tandarts naar binnen. En hij mag dus gewoon in haar mond wroeten terwijl ze zeer gevoelig tandvlees heeft (kenmerk van haar syndroom) en wij niet eens met een tandenborstel mogen wijzen.

groet,
Angela

angel3
Mm

zal er eens over nadenken. Ik vind het dan natuurlijk op zo n moment een beetje 'genant' als ik dokter alleen moet laten met een wild om zich heen slaand kind. Ze luistert niet eens meer is totaal niet aanspreekbaar. Lijkt me moeilijk om dan gewoon de deur dicht te trekken.... ik ga er eens over nadenken :)

Lisa76
Hier vandaag hetzelfde...

Dokter gaat altijd goed maar vandaag bij de tandarts...

Drama. Deed dus echt zijn mond niet open.(3 jaar) Toen hij hard begon te huilen heeft hij toch even snel gekeken. Lastig hoor. Ik had hem een kleinigheidje beloofd als hij mee zou werken. DAt was dus weer heel hard huilen buiten dat hij dat dus niet kreeg. Eenmaal thuis zei hij: volgende keer weer! Je moet kleine cadeautje maar bewaren!

Dat doe ik dus maar maar ik vrees het ergste voor volgende keer. Net voor hij ging slapen ging hij ook doodleuk met zijn mond open voor me staan. Tel me tandjes maar mama....

Onderwerp gesloten

Wat leert je kind in groep 1?

En dit is wat je kind al moet kunnen voor hij naar groep 1 gaat: lees het hier.