Home » Forum » Extreme verlegenheid

Extreme verlegenheid?

6 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
Kitty
Extreme verlegenheid?

IK ben benieuwd of hier iemand is die raadt heeft.
Onze dochter 3,5 jaar is een heerlijk meid met een karaktertje! Thuis en bij familie en mensen waar we vaak komen gaat het wel aardaig goed met haar.
Maar zodra er meer dan 1 kindje is en ze kent ze niet zo goed verandert ze in een schuw vogeltje, ze speelt dan zeker niet mee.
Ook op de kinderopvang waar ze sinds kort 2 dagen naar toe gaat is ze een verlegen introvert meisje.
TEgen de juffen praat ze wel maar ze speelt het liefst alleen, en wil zeker niet in de belangstelling staan.
ALs ze gevraagd wordt om mee te doen doet ze dat sinds kort wel even maar druipt snel weer af om allen te gaan spelen.
IK vind het moeilijk al lijkt ze er zelf niet echt last van te hebben.
MIjn vraag is eigenlijk wat kan ik hiermee en moet ik er wel wat mee doen,
THuis kan ze echt compleet door het lint gaan.
WIe o wie herkent dit?

GRoeten Kitty.

Linda99
Heel herkenbaar

Mijn oudste van bijna 7 is net zo. En je kunt er niet veel meer mee dan je kind de veiligheid bieden die ze nodig heeft en blijven aansporen om met andere kindjes te spelen enzo. Maar vooral niet pushen!

jopi
Komt vanzelf

Hi Kitty, ik denk dat je dochtertje gewoon wat meer tijd nodig heeft om te wennen aan nieuwe gezichten. Als nog maar sinds kort op het KDV zit, is het echt niet gek dat ze dan met 3,5 jaar niet meteen volledig los gaat. Ze is nieuw, de meeste kindjes kennen elkaar al en een grote groep is best eng.

Mijn zoontje heeft ook lange tijd bij vreemde gezichten enorm de kat uit de boom gekeken, en thuis praatjes voor 10. Ik werd soms gek van al die stomme opmerkingen ('kan ie wel lachen', 'wil je mijn vriend niet zijn') van vooral volwassenen. Want met name volwassenen vinden dat je als kind bepaald gedrag hoort te vertonen. Kinderen trekken zich veel minder aan van een verlegen kind en dat geeft je dochter ook op het KDV en in andere spel situaties de kans om haar eigen moment te bepalen dat ze mee wil doen in het spel. Dat kan soms even duren, maar ik heb het bij mijn eigen zoontje ook gezien: het komt vanzelf.

Vooral niet pushen. Of benadrukken tegenover anderen dat ze verlegen is. Of vragen waarom ze niet meespeelt. Daar zal ze alleen maar onzekerder door worden of het gevoel krijgen dat ze 'anders' is, of 'moet'. Gewoon laten gaan en wel stimuleren door af en toe mee te spelen met haar waar de andere kinderen bij zijn. Betrek haar in het spel, beloon haar als ze lief meespeelt of praat er achteraf enthousiast over ("dat was een lief kindje he?") en als ze niet wil prima. Althans, deze huis-tuin en keuken pedagogiek :-) heeft bij ons goed geholpen!
Mijn zoontje is inmiddels ook 3,5 en is in een jaar tijd veranderd van een timide, introvert mannetje in een praatjesmakertje met veel bravoure. Niet dat ik dat leuker of beter vind, maar het kan dus echt nog alle kanten op.

Een verlegen karakter is ook een prachtkarakter en probeer te accepteren dat je meisje het in haar eigen tempo doet!

Succes, Jopi.

kitty
Even snelle reactie maar

heb het niet goed in mijn verhaal gezet maar ze gaat sinds 1,5 jaar 1 dag in de week naar opvang.
En vanaf afgelopen juli dan 2 dagen.
DUs je zou denken dat het wel zou moeten wennen, toch?

Groet Kitty.

annemir
Herkenbaar

Hoi kitty,
mijn dochtertje is net 2 geworden en heeft het netzo. eigenlijk heeft zij het meer naar volwassenen toe dan naar kindjes.
ze heeft twee grotere broers en aanwezige ouders. thuis is ze enorm gebekt en maakt ze de dienst uit. Zodra iemand buitenshuis iets tegen haar zegt, kruipt ze in me om er voorlopig niet meer uit te komen.
op het kdv waar ze al anderhalf jaar komt, is het ook zo. ze zegt bijna niets, doet niet mee met zingen enzo,maar thuis zingt ze de geleerde liedjes uit volle borst.
ze praat nauwelijks daar en als ze iets zegt, is het heel zacht.
Ik vind het ook heel zielig,maar ik weet ook niet wat ik eraan zou moeten doen.

succes!

Janine
Hier ook

Dochtertje 3,5 jaar reageert ook op andere kinderen. Ze trekt zicht terug en houdt zich stil als er andere kinderen zijn. Bij het kdv heeft ze echt een uur nodig om te 'wennen', elke keer weer. en ze gaat daar al drie jaar naar toe. Of het over gaat.... Ik weet het niet. Ik denk dat het haar natuur is.

Ik heb haar zondag wel wat zitten koppelen aan een meisje. Daar moest ze eerst niets van weten, maar uiteindelijk was ze daar wel met het meisje aan het spelen. Het helpt dus blijkbaar bij haar wel om het wat te stimuleren. Wat doen ze bij het kdv van jouw dochtertje er aan?

Wat me opvalt is dat je schrijft dat jouw dochtertje er geen probleem mee heeft. Ik zie dat bij mijn dochtertje een beetje. Eerst vindt ze het wat moeilijk, maar zodra ze besluit op zichzelf te spelen is dat okee. Waarschijnlijk vindt ze het toch fijner om samen te spelen.

Janine

Onderwerp gesloten