Home » Forum » 4 dreumes en peutertijd 1 4 » Sociaal kindje wordt niet begrepen

Sociaal kindje wordt niet begrepen?

27 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
Sterrenhemel
Sociaal kindje wordt niet begrepen?

Wij hebben een dochtertje van 16 maanden. Zij is een vrij open kindje en leeft naar het motto: Hoe meer zielen hoe meer vreugd. Zij is een extrovert meisje, dat graag op pad is, het leuk vindt, om nieuwe mensen te mogen leren kennen en dol is op nieuwe omgevingen en uitdagingen. (Heel anders dan haar ouders ^^)
Ons dochtertje zoekt daarom ook graag contact met andere kindjes, door bijvoorbeeld haar speelgoed aan te bieden aan andere kindjes of door andere kindjes te kietelen. Maar haar gedraag wordt helaas niet gewaardeerd. De andere kindjes lopen dus gewoon weg, nemen het speelgoed niet aan of kijken ons dochtertje gewoon aan, alsof ze niet weten wat ze moeten doen of haar gedrag gewoon niet begrijpen.
Nu weet ik natuurlijk wel, dat het gedrag van de andere kindjes normaal is. Niet elk kind wil door een vreemde gekieteld worden en niet elk kind vindt het leuk, als ons dochtertje gillend voor blijheid binnenstormt.
Maar het maakt mij vaak verdrietig als ik zie hoe graag ze met andere kindjes contact wil leggen, maar het op de een of andere manier niet lukt.
Hebben jullie misschien tips voor mij?

juf Ank
ja,

Dit is inderdaad heel normaal van beide kanten. Jouw dochter neemt veel initiatief, dat is prima, maar dat betekent ook dat zij ook wel eens afgewezen wordt en nog heel vaak gaat worden. Wen er dus maar snel aan!

Ik denk dat je heel erg moet oppassen hier zo zwaar aan te tillen.. Voor je het weet breng jij je teleurstelling over op je dochter en zal zij gaan denken dat het erg is, dat een ander kindje iets weigert of geen belangstelling voor haar toont. Stap er dus snel overheen en reageer nonchalant als je zoiets ziet gebeuren. Neem haar hierin mee, zeg haar iets als: 'Geeft niets, doe maar....."

Als een klein kind iets ziet gebeuren of iets overkomt zie je heel vaak dat de blik van het kind naar de ouder gaat. Het peilt als het ware jouw reactie om te bepalen hoe zij dit in moet schatten.
Daarom is het belangrijk er luchtig overheen te stappen.

Sterrenhemel
juf Ank

Beste juf Ank,

hartelijk bedankt, voor jouw tip. Ik zal in toekomst mijn gedrag bijsturen en een positieve feedback geven aan mijn kindje, als er weer zoiets gebeurt. :)

Triva
Mwoah

Ik wil niet dat een kind zomaar aan mijn kind komt, kietelen is niet normaal. Verder moet je je kind gewoon leren dat een lichaam van jezelf is en daar kom je dus niet zomaar aan ( het lichaam van een ander)

Phryne Fisher
Triva

Dit kindje is nog geen 1,5, nog amper een peuter. Wees blij dat ze niet bijt ;-) Ze moeten nog zoveel leren.

Sterrenhemel
Triva

Jouw reactie slaat echt nergens op. Ik leer mijn kind heust wel, dat haar lichaam haar eigen is en die van een ander natuurlijk ook. Toen ons kindje nog niet kon uiten of het van iemand opgepakt of geknuffeld wou worden (vooral door vreemde), heb ik het ook nooit toegelaten. Nu kan onze dochter zelf aangeven, wat mag of wat niet. Kietelen is echt normaal. Er is niks mis mee. Ons kindje is ook nog maar 16 maanden uit. Wat doe je als jouw kind naar school gaat? Dan mag tijdens het spelen zeker nooit lichamelijk contact plaats vinden. Succes daarmee. Eerlijk, het zijn mensen zoals jij, voor wie ik mijn kind wil beschermen. Zonder empathie.

Flavia
vreemde

kietelen is leuk als je elkaar goed kent, en je weet dat de ander het ook kan waarderen, niet als dat gebeurd door een onbekende ongeacht de leeftijd. Het leest alsof je dochter dit zomaar doet, daar zou mijn kind ook niet van gediend zijn. Velen zijn helemaal niet gediend van kietelen.

Ik zou je dochter iets meer begeleiden bij het contact maken, ze lijkt me vooral heel enthousiast en daar zijn andere dreumessen/peuters meestal niet zo van gediend.

Sterrenhemel
Flavia

Ik begrijp natuurlijk, dat andere kindjes niet zo leuk vinden, als ze door een vreemde gekieteld wordt. Toen mijn dochter het andere kindje aan haar arm kietelde, heb ik de arm van ons kindje zachtjes terug getrokken en aan haar uitgelegd, dat het andere kindje het niet fijn vindt, als zij zoiets doet.

annie
Ik zou

los van eerdere adviezen zou ik ook proberen haar in contact te laten komen met oudere (extraverte) kindjes.
Grote kans dat oudere kindjes het actieve gedrag wel waarderen.
Misschien niet ieder kind, maar intensiveer dan zo mogelijk het contact met kindjes die wél blij worden van je kind.
Want positieve ervaringen zijn alleen maar een pre!

Je kindje is vlgs mij toch (op z'n minst) een tikje anders, of misschien wel voorlopend. De meeste kinderen op die leeftijd zijn niet zo gericht op leeftijdsgenoten.
Teveel 'deksels op de neus' is op deze leeftijd natuurlijk niet fijn, daar zou ik wel in beschermen.

Sterrenhemel
Annie

Bedankt voor jouw reactie. Ik zal kijken of wij in contact kunnen komen met iets oudere kindjes. Gelukkig heeft ons dochtertje nog een aantal oudere neefjes en nichtjes, die heel graag met haar spelen. :)

Triva
sterrenhemel

Lees je beginposting nu eens door vanuit de ogen van een ander en bedenk hoe jij je kind zit op te hemelen hoe goed en sociaal het wel niet is en hoe verbaasd jij bent dat het kietelen etc niet gewaardeerd wordt. Later zet je wel iets neer over dat je wel weet dat het gedrag van de andere kinderen normaal is maar je zei toen niet dat je het je kind verbiedt als het kietelt.

Na mijn reactie zei je: "Kietelen is echt normaal. Er is niks mis mee." Nou daar ben ik het niet mee eens.

Pas in #8 zeg je opeens dat jouw kindje niet mocht kietelen. Hoe kon ik dat eerder weten?

annie
Mooi Sterrenhemel

Ik zou deze gevoelige periode goed benutten en contact met neefjes en nichtjes goed aanhalen. Nodig ze uit, werp je op als oppas.
Elke positieve ervaring is er één voor je kindje.
Zou erg jammer zijn als ze haar enthousiasme gaat verliezen.

Zelf zou ik gedrag naar andere kinderen niet snel verbieden. Tenzij het echt over grenzen van andere kindjes heen gaat en je ziet dat andere kind deze grenzen niet goed aan kan geven. Maar doorgaans corrigeren ze elkaar prima.

marleen
sociaal?

Ik begrijp niet zo goed waarom je je kind als 'sociaal' beschrijft. Sociaal is volgens mij dat je goed aanvoelt wat een ander wenst/wil/voelt/nodig heeft. Daar is in het geval van jullie kind toch juist geen sprake van?
En nee, er is niets mis met je kind, het is een open kind dat overal op af gaat. Leuk! Maar het moet nog leren dat dat niet altijd en overal 'sociaal wenselijk' is. Juist zo'n kind moet je als ouder goed begeleiden.

Door het gedrag van je eigen kind (een kind dat de neiging heeft over de grenzen van anderen te gaan) 'sociaal' te noemen, geef je in feite aan dat het probleem bij de andere kinderen ligt. Dat lijkt me geen succcesvol uitgangspunt. Ga ervan uit dat jouw kind nog net zo veel moet leren als de alle anderen van die leeftijd. Ga ernaast zitten, benoem, begeleid, leg uit, leid haar af enz. En vooral: leef het haar voor, hoe je met anderen omgaat!

Sterrenhemel
Triva

In mijn eerste posting had ik al vermeld, dat ik de andere kindjes wel begrijp, als ze van het enthousiasme, dat onze dochter vaak vertoond, niet altijd gediend zijn. Nergens staat , dat ik erover verbaasd ben. Hierbij zou ik het ook graag willen laten. Heb een aantal leuke tips gekregen, waarmee ik aan de slag zal gaan. :)

Sterrenhemel
Bedankt Annie...

...voor jouw begrip en je oplossingsgerichte reacties. Daar help je ons verder mee. 👍

Sterrenhemel
Marleen

Ik vind ons kindje wel sociaal, ja. Sociaal competent, dat zeker nog niet, nee. Hier heeft ons dochtertje natuurlijk nog begeleiding nodig. Maar ja, ik zie niet veel kindjes om mij heen, die in de supermarkt naar volwassenen zwaaien, hun toelachen en er blij van worden, als deze er positief op reageren. En dat is zeker niets, wat wij haar voorleven. In tegendeel. Wij hadden soms liever dat ze niet zo open was. Juist vreemden tegenover niet. Maar misschien heb je gelijk, en had ik beter kunnen schrijven, dat wij een open kindje hebben in plaats van een sociaal kindje, juist omdat er verschillende definities bestaan betreffende het woord "sociaal". Maar ook jouw bedankt voor jouw tip, hoe wij haar hierin het beste kunnen begeleiden.

mirreke
Hou het in de gaten...

Een kindje dat té open naar vreemden is, moet je net zo goed begeleiden als kindjes die heel teruggetrokken zijn.

Het is op die leeftijd ook best bijzonder, omdat kindjes dan juist vaak eenkennig zijn. Hou in de gaten hoe dit gedrag zich bij jullie dochter ontwikkelt.

Levina
Correctie van leeftijdsgenootjes

Zelf lees ik niets geks of zorgwekkends: gewoon een lekker enthousiast meisje dat uiting geeft aan haar blijheid. Prima toch.
Sterrenhemel; volgens mij moet je haar gewoon lekker laten gaan (met wel, zoals jij al aangeeft te doen, af en toe vertellen dat je kind de lichamelijke grenzen van anderen moet respecteren). De rest regelt zich vanzelf, lijkt me. Onderschat nooit de kracht van 'correcties' van leeftijdsgenootjes.
Als er een curve zou bestaan voor het uiten van enthousiasme, zat jouw dochter bovenaan de lijn. Veel kindjes zitten er iets onder, zijn minder direct, extravert en open. Je dochter zal daarvan leren en ook iets meer 'sociaal wenselijk' gedrag gaan vertonen. De anderen zullen haar gedrag misschien iets temperen, terwijl zij met haar sprankelende persoonlijkheid anderen hopelijk ook laat ervaren hoe leuk het eigenlijk is om een onbezorgde spring-in-t-veld te zijn.

Het laatste wat ik zou doen, is me onzeker laten maken: we hebben allemaal iets te leren van elkaar, en dat is helemaal prima toch?

Veel plezier met je dochter!

Loepsie
Op het kietelen na zou ik haar lekker laten

Ik zou haar zeker niet beperken in het lekker vrolijk en sociaal zijn. Behalve dan het kietelen, daar zou ik op letten en meteen ingrijpen wanneer dat gebeurd. Mijn dochter van 18 maanden is bijvoorbeeld niet zo sociaal. Ik denk dat zij 1 van die kinderen zou zijn die het kietelen niet leuk vindt of wegloopt(ze zou eerst het speeltje aannemen, dat dan weer wel :-p)

Mijn dochter wil weleens met haar vinger op het oog of de neus van een kindje wijzen. Ze doet dit wel zachtjes en drukt niet hard maar zodra ik haar zie haal ik haar handje weg. Zij bedoelt er niets mee, het is haar manier van dingen ontdekken maar ik begrijp heel goed dat niet elk kindje of ouder hiervan gediend is. Zelf opletten dus..

Sterrenhemel
Mirekke en Loepsie

Ook jullie bedankt voor je reacties. Ik let er wel op, dat ons kindje niet te ver gaat en hou haar ook tegen, als ze lichamelijke grenzen overschrijdt. Zoals je zegt Loepsie, voor onze kleine is het gewoon een manier van ontdekken. Zij bedoelt er niks boos mee en doet het waarschijnlijk alleen maar, omdat ze zelf graag gekieteld wordt. :) Als de andere kindjes de speeltjes van onze dochter niet willen aannemen of haar geen aandacht schenken, speelt ze gewoon in haar eentje verder. Ze lijkt het nu nog niet erg te vinden. Ligt waarschijnlijk meer aan mij.

Sterrenhemel
Levina

Dank je wel voor jouw positieve bericht en jouw opbouwende woorden. Met haar onbezorgde karakter maakt onze dochter tenminste ons leven mooier. :)

mirreke
Sterrenhemel

ja, waarschijnlijk ligt het meer aan jou en je moederhart. Je zou zo graag willen dat iedereen je kindje net zo lief vindt als jij haar vindt en dat kindjes net zo blij op haar reageren als zijzelf is :-)

Het is heerlijk, een onbezorgd vrolijk kindje, geniet van haar! En ik bedoel mijn 'waarschuwing' niet als zure ouwe tante die vindt dat kinderen niet uitbundig mogen zijn. Integendeel, ik vind het heerlijk.

Ik bedoel het meer als volgt: het is belangrijk dat een kindje leert dat zij andermans grenzen respecteert maar dat ook anderen haar grenzen leren respecteren, en dat zij ook haar eigen grenzen leert aangeven bij anderen.

Nou is ze zestien maanden, dus nog piepjong en is er tijd genoeg natuurlijk. Maar juist bij een superenthousiast kindje kan het zo zijn dat een ander snel over haar grenzen heengaat. Haar oppakt, of in de wang knijpt of over de haren blijft strijken, ook als zij het misschien niet (meer) wil. Dat is wat ik bedoel, blijf in de gaten houden wat er gebeurt.

Phryne Fisher
Moedertrots

Dat is wel een grappig fenomeen, die moedertrots. Mijn kinderen waren best wel terughoudend, maar sommige mensen konden wel heel goed contact met hen krijgen. Dat zag ik als bewijs van hun verstandigheid en mensenkennis. Jongste was naar andere kinderen toe vaak een grapjas, heel open en nog steeds weet ze bij nieuwe kinderen binnen een kwartier hoe de gezinssituatie is en waar ze wonen. Als kleuter prikte en kietelde ze ook vaak andere kinderen, waardoor ze klasgenootjes had die niet naast haar wilden zitten in de kring. Ze had dus al snel een groepje gevonden dat ook graag grenzeloos te werk ging. En ik maar trots zijn ;-) Dat is ook alleen maar goed, ouders die trots en blij met je zijn. En ooit krijgen ze ook realiteitszin.

annie
Moedertrots

Er is niet alleen moedertrots, maar ook behoorlijk veel moedervenijn... Welkom in die wereld Sterrenhemel.
De negatieve en/of bezorgde reacties hier vind ik vreemd en op z'n minst overtrokken.
We hebben het hier over een eigenlijk nog baby!!
Die wel nood heeft trouwens aan positieve ervaringen. (en sommige kinderen hebben daar toevallig geluk mee, anderen wat minder. Ligt evenveel aan omgeving als aan kind zelf,)

De meeste kindjes van deze leeftijd zijn bijzonder ongeïnteresseerd in leeftijdgenoten. Ook op psz zie je nog erg veel langs elkaar heen spelen.
(mijn dochter nodigde wel kindjes van psz mee naar huis maar echt samen spelen was het vaak niet)
Pas in kleuterklas zie je interactie fors toenemen.
Ook daar zie je kinderen veelvuldig aan elkaar zitten. Om heel veel redenen. Juist het leren afgrenzen is een belangrijke drijfveer om dat te doen! Als ouder is het dan misschien leuk de opvoedende ouder uit te hangen maar in feite is dat (meestal) totaal overbodig, kinderen leren dat juist van dat aftasten.

Uiteraard kijk je als ouder toe en grijp je in als dat echt nodig is. Maar bij kinderen van deze leeftijd ben je er sowieso normaal gesproken bij.

Kinderen moeten leren grenzen respecteren. Maar dat duurt wel jaren. En niet voor niets zijn kinderen dol op stoeien enz, dat helpt allemaal bij het leren bepalen van die grenzen. Ze moeten het letterlijk gaan 'voelen'.

Sterrenhemel
Mirekke

Geen zorgen. Ik vond je helemaal niet bot overkomen. Maar leuk, dat je het nog een keer hebt uitgelegd. Je hebt natuurlijk gelijk. Anderen zouden het enthousiasme van ons dochtertje ook als een uitnodiging kunnen opvatten, om over haar grenzen heen te stappen. Maar gelukkig laat ze goed weten wanneer ze iets niet wil. Pas vandaag weer duidelijk bewezen. :P

Sterrenhemel
Phryne Fisher

Mooi, om jouw verhaaltje te mogen lezen. Is mijn dochtertje dus niet de enige. ^^ Vandaag had ik kunnen meemaken, dat het ook anders kan. Lijkt alsof onze kleine meid een kindje heeft gevonden, die haar enthousiasme wel kan waarderen. Die twee deelden hun eten en speelgoed met elkaar. Mooi om te zien!

Sterrenhemel
annie

Bedankt voor jouw bericht. Het was leuk, om jouw reactie te mogen lezen. In combinatie met sommige andere post's kan ik het nu allemaal luchtiger zien. Één a twee reacties hier hadden mij wel onzeker gemaakt, omdat ik het gedraag van mijn dochter niet als vreemd aanzag en ik eigenlijk alleen maar tips wou, hoe ze iets meer positieve ervaringen kon maken in de omgang met leeftijdsgenoten. Gelukkig heb ik er wel een aantal waardevolle tips gekregen.