Dreumes- en Peutertijd Dreumes- en Peutertijd

Dreumes- en Peutertijd

Raar...kinderen komen niet buiten?

Ik geef toe dat het druilerige weer van vandaag niet uitnodigt om naar buiten te gaan, maar in mijn omgeving ken ik een paar moeders die blijkbaar de hele winter niet buiten komen met hun kinderen.
De een dat haar kinderen (baby en peuter) eigenlijk door de week niet buiten komen omdat haar peuter van 2,5 lastig is en blijkbaar er snel vandoor gaat. Ook vindt zij vaak dat haar kinderen 'ziek' zijn. (een baby met verhoging is bij mij niet zo ziek dat ie niet naar buiten kan) Zelfs boodschappen bij de supermarkt worden nog zonder kinderen gedaan, laat staan dat die kleintjes een keer in een speeltuintje/kinderboerderij komen.
De andere moeder was zelfs met mooie winterweer nauwelijks de deur uit geweest (alleen een keer met een sleetje naar de supermarkt op een neer) want die hield zelf niet van sneeuw. Oudste jongetje is net 4 geworden en wil nooit naar huis als ie op school of bij vriendjes is geweest, vind je het gek. Ik werd gewoon bijna boos toen ik dat hoorde.

Beide moeders (blijkbaar doen de vaders niet mee in het verhaal) lijken het wel teveel moeite te vinden om in hun eentje met 2 kinderen op stap te gaan.
Nu heb ik zelf ook twee kleintjes (4,3 en 1,0 jaar) en daar word ik elke dag ook erg moe van, maar ik vind het toch erg belangrijk (ook voor mezelf) om elke dag een frisse neus en wat beweging te halen.

Ik ben toch geen uitzondering dat wij de afgelopen maand continue winterpret hadden (iglo bouwen, sneeuwpop maken, schaatsen). Oudste moet ik wel altijd even motiveren om naar buiten te gaan, maar eenmaal buiten vind ie het bijna altijd leuk en wil hij niet meer naar binnen;-) Jongste gaat gewoon mee in de buggy in een warme zak. Overigens ben ik ook wel van het type dat de kinderen laarsjes aantrekt om in de plassen te stampen als het heeft geregend, maar dat is toch niet zo gek toch? (doen de beschreven moeders ook nooit, namelijk)

Rafelkap

Rafelkap

08-02-2010 om 11:30

Dus

jij bent een supermoeder en zij zijn maar luie donders?
Ja inderdaad. :-)

troelahoep

troelahoep

08-02-2010 om 11:49 Topicstarter

Nouja....

...ik was gewoon oprecht verontwaardigd dat die ene moeder zei dat de kinderen drie dagen in de week letterlijk niet buiten komen (dagen dat ze niet naar kdv gaan). Ik zou zelf overigens gillend gek worden als ik de hele dag binnen bleef met de kinderen.

Hanne.

Hanne.

08-02-2010 om 12:32

Ook weinig buiten geweest

Ach, ik ben de afgelopen weken ook niet veel buiten geweest met de kinderen. Ja voor 'transport' maar niet echt om te spelen.

Na de eerste sneeuw lol hadden de kinderen er geen behoefte meer aan, en ik heb geen zin om ze te dwingen. Merk dat nu de sneeuw weg is ze wel weer naar buiten gaan. Zou me er niet te druk om maken.

Indd raar...maar

wat wil je d'r aan doen? Je hebt moeders die komen echt nooit buiten, daar geloof ik wel in. Ik zie het hier ook in mijn omgeving. Ik verbaas me ook over moeders die nooit geen activiteiten ondernemen met hun kids, die kinderen zien nooit een zwembad,bos,een kinderboerderij of een ballenbak. Heel bijzonder, maar goed ik vind het raar, want ik sleep dus mn kinderen (3,5 jaar en 1 jaar) overal mee naar toe en als het me niet lukt dan bel ik een familielid/kennis/vriendin om te vragen of die gezellig mee gaat sleetje rijden, mee gaat naar de ballenbak of wat dan ook. Ik zou het ook niet kunnen de hele dag binnen zitten, pff zou gek worden. Maar goed, blijkbaar zijn er ook moeders die gek worden om met 2 kinderen naar buiten te gaan.
Het enige wat ik wel eens doe, is ze overhalen en mee te nemen en te laten zien hoe leuk en gezellig het kan zijn.
Mijn oudste kon met 2 jaar al kilometers zelfstandig lopen. Ik ken een jongetje die nu bijna 2 is en die kan nog niet eens 5 meter lopen dan is die al moe. Tja duidelijk niet gewend om veel zelfstandig te lopen en zit dus altijd (echt altijd) in de wandelwagen. Heel erg vind ik het en soms praat ik er met haar over en probeer ik haar over te halen. Maar als de wil er niet is.....

Iedereen is anders

Ik zou me er niet druk om maken. Wij gaan in de winter ook weinig naar buiten om te spelen. We komen elke dag heus wel even buiten om lopend boodschappen te doen of naar een clubje te fietsen maar naar het park gaan we sporadisch.

Ik ken een stel dat dus helemaal niet met hun baby naar buiten ging uit angst voor bacterieen etc. Dat vond ik vreemd maar goed, live and let live.

Asa Torell

Asa Torell

08-02-2010 om 14:22

Tsja

Als dat al het grootste verschil is in jullie opvoeding kun je je borst wel natmaken. Er komt nog heel wat meer langs: veel/weinig tv, veel/weinig gamen, wel/niet zelf naar school op een bepaalde leeftijd, wel/niet knutselen of spelletjes doen met de kinderen, wel/niet tegen de kinderen schreeuwen...
Hier vaste regels over de tv, nog geen gamespullen (oudste is bijna 6, klasgenootjes hebben die dingen al wel), maar verder bevind ik mij ongetwijfeld aan de verkeerde kant van al deze streepjes. Op mijn thuisdag moet ik 4x per dag naar buiten met een onwillige peuter (ze houdt niet van kou en wind en nog minder van achterop de fiets zitten) om zoon van school te halen en dan ben ik er wel klaar mee, daar hoef ik geen park meer bij.
Zomers (lees: als de 15 graden buitentemperatuur is gepasseerd) is dat heel anders, dan gaan we in het weekend elke dag naar buiten met ons vieren en op de thuisdag installeer ik me s middags in de speeltuin met de kinderen.
Met zoon ging ik trouwens veel meer naar buiten toen hij peuter was, want die had nog geen grote broer op school als dagvullend programma en bovendien vond hij het erg leuk. Ook nu zou het anders zijn als ik meer dan 1 dag thuis was, want de hele week binnen lijkt me inderdaad niet gezond en zou ik zelf ook vervelend vinden.
Overigens zie ik de relatie met het niet naar huis willen echt totaal niet. Dat hebben zoveel kinderen, die hebben gewoon moeite met omschakelen van wat ze aan het doen zijn.

troelahoep

troelahoep

08-02-2010 om 15:00 Topicstarter

Ja, maar...

de moeder waar ik het over heb gaat letterlijk niet naar buiten met haar kinderen, omdat ze dat te lastig vindt. Tenzij ze (sporadisch) gaat theedrinken ergens komen de kinderen de deur dus niet uit. Deze mensen hadden blijkbaar 'een comfortabele auto voor het vervoer van de kinderen' gekocht. Als ze rond deze tijd van het jaar de deur uitgaan mogen ze van de voordeur naar de auto en vice verca lopen.

De andere ouders ondernemen bijna nooit iets met de kinderen, hebben een heel strak patroon van middagslaapjes voor de jongste en vindt het 'heel speciaal' wat wij met de kinderen doen.

Maar goed. Wij komen door de week ook vaak niet veel verder dan boodschappen doen en oudste naar school brengen voor de frisse neus, maar 3 dagen in de week in het geheel niet naar buiten vind ik net zo ongezond als drie keer in de week patat eten.

Goed zo!

Ik ben niet zo van het "live and let live...".
Zal ook niet altijd zeggen wat ik er van vindt, maar in dit geval kan ik me helemaal vinden in wat je schrijft mamahippie!
Ik had in een eerder draadje hier op het forum al geschreven dat ik me soms stoor aan de beperkte tijd die ouders hun kinderen gunnen. Dat je steeds vaker ziet dat geduld beperkt is. Dat kinderen mee moeten in het tempo van de ouders. Etc. etc. Wat je schrijft is erg herkenbaar. Wij proberen heel bewust onze dochter (2 jaar en 2 maanden)op allerlei manieren te stimuleren in activiteiten, heel divers, boerderij, kinderboerderij, speeltuin, zwembad, winkelcentrum, knutselen, tekenen, schilderen, kleien, stoeien, wandelen, fietsen, etc. etc. En goed voorbeeld doet goed volgen, als de ouders enthousiast zijn en er zin in hebben, nou, ga er dan maar van uit dat die kleine er ook enthousiast in mee gaat. En heus niet iedere dag, maar wel vaak.
En ja, ik heb heel eerlijk gezegd ook het idee dat veel andere ouders zich er niet toe zetten om dat zo te doen. Zal ik wel niet mogen zeggen van sommigen, maar doe het toch. Leuk om te lezen dat je je ook zo inzet trouwens!

Limi

Limi

08-02-2010 om 17:23

Ach

Ik ga iedere dag wandelen met mijn peuter (loopt) en baby (wordt gereden). Daarentegen doe ik helemaal niks aan muziek en knutselen....

Onze buurkinderen hebben trouwens afgelopen zomer voor het eerst in de tuin gespeeld. De oudste is 4.

Asa Torell

Asa Torell

08-02-2010 om 17:41

Brrr

Wat een zelfgenoegzaamheid. Denk je dat het helpt als je tegen anderen zegt dat ze het verkeerd doen? Volgens mij niet, en zeker niet op de 'kijk mij eens wel een goede ouder zijn' toon die hier uit de berichten van mamahippie en svdveen spreekt.
Weet je, een tweede kind komt vergeleken met de oudste bijvoorbeeld al zo krankzinnig veel te kort. Als je daar over nadenkt kun je bijna niet anders dan concluderen dat er kennelijk met 'veel minder dan optimaal' ook al aardig wat te bereiken valt. Althans, dat is dus mijn kijk op de zaak. Plus nog een heleboel andere ideeen als: liever aandacht die je graag geeft, dan jezelf dwingen veel meer te doen dan er in je zit. En vooral: kind ook de ruimte geven om zelf aan te rommelen en zelf met initiatieven te komen.
Ik zie zelf een goede ouder zijn (waarvan ik voor mezelf niet zou willen beweren dat ik het ben) veel meer als iemand die positief met kind communiceert, naar kind luistert en per kind kijkt wat hij/zij nodig heeft dan dat het een streeplijstje is van hoeveelheid activiteiten, buitenzijn, geraffineerde suikers etc. Op het gebied van geen aandacht zijn zoveel diepgaandere fouten te maken dan niet naar de kinderboerderij gaan!
Als ik bovendien terugdenk aan mijn jeugd was ik zeker wel eens blij met een activiteit samen met mijn ouders, maar dat moet je zien als eens in de zoveel tijd samen koekjes bakken of in het weekend naar het bos. Verder speelden ze maar een zijdelingse rol, me vermaken deed ik echt zelf.
En nog meer (ja ik kan hier wel over doorgaan): hoe denk je dat dat in de geschiedenis geweest is? En in de rest van de wereld? Ik denk dat de lat misschien wel onwaarschijnlijk hoog gelegd wordt door jullie, daar kun je voor kiezen, maar dan moet je misschien niet vreemd opkijken dat niet iedereen dat doet.

Kadonaj

Kadonaj

08-02-2010 om 19:15

Ik snap dat ook niet inderdaad...

Als kind was ik altijd buiten te vinden, maar het valt me op dat in mijn buurt mijn zoon van 5 de enige is die (en dan ook nog eens erg slecht, zonder toezicht) buiten speelt. Meestal in de tuin of het veldje wat 50 meter verder ligt. Hij speelt daar dan dus zelden met andere kindjes. Als hij met broertje van anderhalf buiten speelt in de tuin heeft hij het ook onwijs naar zijn zin en zeker als het hard regent met de paraplu/regenjas en laarzen aan...

Ik ben ook zo'n moeder die lekker meestampt in de plassen, jammergenoeg nu hoogzwanger en al maanden weer last van bekkeninstabiliteit, dus dit jaar geen slee voor mij eh... de kinderen ;) Al heeft de oudste de jongste wel getrokken...

vader des huizes is helaas net als jouw buurvrouw, ik erger me er dan ook stevig aan dat hij niet meer met de kinderen naar buiten gaat nu ik niet verder dan 10 meter kan lopen.

Wat zal ik blij zijn als de kleine is geboren en mijn lichaam zich weer kan herstellen, BOS, Park, Strand, here we come again :)

troelahoep

troelahoep

08-02-2010 om 19:29 Topicstarter

Asa,

ik bedoelde mijn bericht helemaal niet als 'zij doen het verkeerd en ik ben de ideale ouder'. Zoals ik al zei, stond ik perplex van het feit dat er in mijn omgeving mensen zijn waarvan de kinderen niet buiten komen. En dan heb ik het er dus niet over dat de kinderen zo sneu zijn omdat hun ouders ze niet minstens drie keer in de week naar de kinderboerderij nemen.
Maar deze mensen vinden het zelfs te lastig om met hun kinderen naar de supermarkt te gaan en gaan gewoon letterlijk de voordeur niet uit. De ene met een schoolgaand kind haalt nog net 1x per dag haar oudste van school met de auto (wordt 's ochtends door de vader gebracht). Misschien juist omdat beide dames heel bewust voor het (thuis)moederschap hebben gekozen had ik dat niet van ze gedacht.
Verder heb ik helemaal geen kritiek op deze dames, het zijn zelfs goede vriendinnen van me, en iedereen zijn opvoedstijl.

Leuk die felle reacties...

Ik zit hier met een kleine glimlach de reacties te lezen, ik had ze natuurlijk wel verwacht.
Ik vind dat er twee groepen mensen zijn die we in onze samenleving behoorlijk aan het vergeten zijn, dat zijn de ouderen en de kinderen. Daarom, als iemand dan een topic opent met de melding dat ze vindt dat ze teveel kinderen ziet die niet buiten komen, dan reageer ik er graag op.
Ik wil niemand overhalen iets anders te doen. Ik hoop dat ooit dat de maatschappij zich als geheel ontfermt over ouderen en kinderen, dat wachtlijsten in de juegdzorg verdwijnen, dat verzorgingstehuizen voldoende zorg kunnen bieden, etc. etc.
Zelfs de beste ouders zullen wel eens achteraf denken "ai, dat had ik anders moeten doen", ik heb dat zelf regelmatig. Maar toch vind ik dat ik (of eigenlijk wij) het erg goed doen. Waarom zou ik dat zelf niet mogen zeggen als ik er moeite voor doe om het goed te doen?
En het argument dat het op andere plekken in de wereld of in andere tijden nog slechter was dan dat sommigen de opvoeding nu doen, dat vind ik geen reden om er geen moeite voor te doen. En niet zomaar moeite, nee, je kind verdient de grootste moeite en inzet! Jezelf wegcijferen, nee, dat zou ook voor het kind niet goed zijn. Maar we zien natuurlijk allemaal bijna dagelijks voorbeelden van situaties waarin kinderen de dupe zijn van het gedrag van ouders of van het feit dat ouders hun eigen activiteiten/interesses belangrijker vinden.

troelahoep

troelahoep

08-02-2010 om 19:36 Topicstarter

Herkenbaar trouwens

van die buurkinderen die niet in het speeltuintje te vinden zijn. Tenminste, kinderen in de leeftijd tot 5 jaar ongeveer. Oudere kinderen hier in de buurt zijn hier wel buiten te vinden als het weer het een beetje toelaat (hoeven de ouders niet meer mee?), en hier spelen de grote kinderen ook heel leuk met onze vierjarige overigens. Maar de leeftijdsgenootjes die er ook genoeg zijn in de buurt zijn meestal binnen.

Maar ik zat ook meer op de slee dan de kinderen, Kadonaj:-p Is toch ook lekker voor jezelf, om eruit te zijn?

Merel78

Merel78

08-02-2010 om 20:01

Tja

tja...ik ben ook zo'n ontaarde moeder die - zeker in de winter - niet zo veel buiten komt. Ik heb zelf gruwelijk het land aan kou, regen, sneeuw en ijs. (ok, ben wel buiten geweest met haar in de sneeuw!)Dan heb ik misschien nog geluk dat mijn man wel regelmatig met haar naar de winkel fietst (wat ik ook overigens deed, doe, maar ik ben nu hoogzwanger en ook al maanden last van mijn bekken, dus dat gaat allemaal wat moeizaam). En verder in de zomer zijn we regelmatig in de tuin en bij de kinderboerderij te vinden.

Maar betekent dat dat ik geen aandacht heb voor mijn kind, of dat ik niet 'de grootste moeite en inzet' toon, pft, ik vind van niet. Maar ik kies weer voor andere dingen, en je moet soms gewoon keuzes maken in de tijd die je hebt (en die tijd is soms echt beperkt). En die zijn soms anders dan de keuzes die andere ouders maken. Dat maakt je dan toch niet een betere of slechtere ouder dan een ander? Volgens mij hangt het ook erg af van hoe je zelf bent (ben je zelf graag en veel buiten/ buiten de deur) en wat voor kind heb je. Je hebt nu eenmaal kinderen die gewoon niet de hele dag binnen kunnen zitten of je moet zelf gillend gek worden, en dan moet je gewoon weg met ze, iets ondernemen, naar buiten enz. Ik heb daarentegen een kind wat zich de hele dag vermaakt met puzzels en boekjes, duplo, knuffels enz. Buiten spelen o.i.d. vindt ze ook leuk, maar het is niet een must als het een keer niet zo is.

Merel

3 kids mam

3 kids mam

08-02-2010 om 20:11

Ik ben zo´n moeder

Ik ben zo´n moeder die weinig met de kinderen naar buiten gaat als het vriest, zoals nu.
Ik ben dol op wandelen, fietsen met de kids naar de speeltuin, kinderboerderij etc. en doe normaliter zoveel mogelijk lopend of met de fiets maar met dit weer met mijn kids naar buiten is echt een drama. Alledrie mijn kinderen van 4, 3 en 1,5 hebben echt een hekel aan de kou. Voordat ik ze alledrie dik heb aangekleed ben ik een half uur verder en zodra ik 100 meter weg ben begint de eerste te piepen. Dit piepen gaat al snel over in huilen en al snel volgt de tweede. Allen de oudste huilt niet, die zeurt alleen. Alledrie kleed ik ze echt goed aan maar ze blijven het koud hebben.Daarbij heeft jongste echt een hekel aan zijn wanten, hij krijgt daar echt woedebuien van. Vanmorgen dacht ik in een positieve bui de oudste weer eens met de fiets te brengen. Op de fiets was jongste al woedend en hij heeft nog een kwartier gehuild thuis voor het weer goed was. Morgen ga ik dus weer met de auto. Als het niet hoeft ga ik echt niet dergelijke drama´s opzoeken.
Daarnaast ga ik, ook uit luiheid, met dit weer niet alle kinderen meeslepen naar de winkel als het niet hoeft. Waarom zou ik.

Kern: heb je wat voor je kinderen over?

Volgens mij is de kern hier of ouders iets voor hun kind(eren) over hebben en dat vervolgens met plezier doen, of dat ze altijd hun eigen belangen vooropstellen. Dus ben ik het met de 'aanstichtster' van deze discussie eens dat het best een beetje raar is als kinderen weinig of nooit buiten komen, ongeacht welk weer het is. De meeste kinderen vinden het toch heerlijk om samen met papa en/of mama (en de andere kindjes buiten) sneeuwballen te gooien en sneeuwpoppen te maken? Dat kan voor jezelf wel een opoffering zijn, maar als je je kleintje zo ziet genieten doe je het toch de volgende keer weer? Ik ben al de hele week niet in orde, dus zit m'n zoon al bijna de hele week binnen want papa is vaak laat thuis. Ik voelde me daar zo naar over ( mijn zoon houdt ook erg van buitenspelen) dat ik vanmiddag toch even met hem naar de kinderboerderij ben gegaan. Hij heeft het zo ontzettend naar z'n zin gehad, dat ik alleen maar heel blij ben dat ik het gedaan heb en er zelf ook van heb genoten. Maar ik had géén zin en puf van tevoren. Hiermee ben ik dus geen supermoeder, maar wel een moeder die ook doet wat haar kind leuk vind en niet alleen waar ze zelf zin in heeft en waar haar kind niet op zit te wachten. En dát mis ik soms (met Sander) in verschillende ouders om me heen.Laat een kind kind zijn!

Hiermee bedoel ik dus zeker niet die ouders die binnen blijven omdat hun kinderen dat net zo leuk vinden. Die kinderen zijn er gewoon en die doe je meer plezier met binnen blijven en lekker knutselen. Maar de kern is dus volgens mij: heb je als ouder wat voor je kind over? Kun je je verplaatsen in je kind en eens meegaan met wat hij/zij leuk vind i.p.v. altijd je eigen programma te volgen?

Asa Torell

Asa Torell

08-02-2010 om 20:45

Svdveen

Ik was volgens mij de enige met een felle reactie na jouw laatste posting. Dus je ziet ze al voordat ze er zijn... zo zeer ben je er blijkbaar op ingesteld ;-).
Ik zie eigenlijk niet zo veel voorbeelden van kinderen die de dupe zijn van ouders die hun eigen activiteiten belangrijker vinden. Integendeel, ik zie ze veel heen en weer rennen naar school (middagpauze), hobbyclubjes, speelafspraakjes, etc op hun ene vrije dag in de week. Ik herken het dus niet. Blijkbaar omdat ik tot het gemiddelde behoor en degenen om mij heen ook, vermoed ik.
Daarentegen is dat luisteren naar kinderen dus een stokpaardje van mij (net ook een cursus voor gedaan) en daarbij valt het me wel op dat kinderen vaak in de rede worden gevallen, er vaak kleinerend op hun klachten wordt gereageerd, etc. Maar daar kan ik zelf ook wat van (wordt aan gewerkt) dus ik heb weinig neiging te vertellen dat ik het goed doe op dat gebied.
Mijn voorbeelden van vroeger, 2e kind etc waren om je te laten afvragen waar de grens ligt van wat 'de grootste moeite en inzet' is. Die ligt dus niet voor iedereen op dezelfde plek. En kan waarschijnlijk oneindig ver opgerekt worden, ook tov. waar jij hem legt.
Wat de maatschappij betreft, dat lijkt me een ingewikkelde vraag omdat je altijd wel bevestiging van je ideeen kunt vinden, er zijn zoveel verschillende ontwikkelingen. Kinderen worden tegelijkertijd enom beschermd, er wordt meer tijd aan besteed dan ooit, maar aan de andere kant worden ze heel lastig gevonden, tenminste door derden. Volgens mij moet dat losser kunnen, maar hoe, dat lijkt me de vraag. In engeland zagen we dit extremer in de vakantie: niemand durft een onbekend kind aan te spreken uit angst voor pedofiel te worden versleten, kinderen worden enorm vermaakt met een 'experience' pretpark bij elke bezienswaardigheid, maar tegelijkertijd is er geen speeltuin op de camping. En alleen naar de wc mag ook niet (vanwege diezelfde vermeende pedofielen weer).

Asa Torell

Asa Torell

08-02-2010 om 20:50

Mamahippie

Ja, ik veegde je te veel op een hoop met svdveen, excuus. Al vind ik die opmerking over het niet naar huis willende jongetje dus wel vrij onterecht. Kennelijk hebben sommige mensen gewoon een enorme hekel aan naar buiten gaan en besteden ze de tijd met hun kinderen liever anders, vermoed ik. Ze zullen wel niet vinden dat het net zo ongezond is als elke dag patat eten.

Guinevere

Guinevere

08-02-2010 om 21:02

Niet zo zwart/wit

Ik denk dat deze discussie erg zwart/wit aan het worden is, terwijl dat helemaal niet nodig is. Wie zegt dat die moeder die liever niet naar buiten gaat, niet binnen de hele dag vreselijk leuke, stimulerende activiteiten zit te doen met de kinderen?
Van de buitenkant af gezien is het gewoon niet mogelijk om een oordeel te vormen over hoe zielig die kinderen zouden zijn. Los daarvan ben ik het er mee eens dat het zonde is als je niet geniet van de mooie wintermomenten.
Overigens zijn er vroeger erg veel kinderen groot geworden zónder dat de ouders zich de hele dag zaten bezig te houden met een uitgekiend activiteitenprogramma. Dat blijken de meeste kinderen namelijk prima zelf op te kunnen stellen en uitvoeren, zonder hulp van de ouders. Toch is het wel leuk om zo af en toe iets anders met ze te gaan doen, anders zien ze nooit een museum van binnen, of een bergtop van dichtbij.

Biene M.

Biene M.

08-02-2010 om 22:46

Naar buiten met baby en peuter

Mijn jongste is bijna 2 en een enorm ongehoorzaam wegloperig type. Ik denk dat ik ook niet zo gauw "gezellig" met hem op pad zou gaan als er ook nog een kleiner kind was dat mijn aandacht nodig had. Dan zou iedereen meer lol hebben als we thuis bleven.

Biene M.

Biene M.

08-02-2010 om 22:48

Oh en

mamahippie, zo oordelend en laatdunkend als jij over die moeders praat en dan verderop doodleuk in een berichtje meldt dat het goede vriendinnen van je zijn. Daar kan ik veel over zeggen, maar dat komt samengevat neer op: bah.

Asa, beetje gelijk

Haha Asa, je hebt wel een beetje gelijk, maar dat komt omdat ik hierover ook wel eens met bv. mijn collega’s praat. En altijd zijn de reacties ook nogal fel.
Het is een onderwerp dat me na aan het hart staat. Wat ik heb geschreven is ook echt mijn mening. Ik wil graag dat geluid ook laten horen. En ik weet dat dat nogal een uitgesproken geluid is, en dat ik dus bots met de mening van andere mensen. Het is ook niet zo dat ik probeer mensen over te halen, dan had de toon inderdaad wel anders geweest.
Wel fijn dat je zo inhoudelijk er op in gaat trouwens.
Ik heb trouwens nooit gezegd dat ouders het slecht doen als ze het niet op mijn manier doen. Ik heb alleen gezegd, althans geprobeerd te zeggen, dat tijd en moeite investeren in je kind of kinderen te vaak nagelaten wordt. Aandacht hebben voor, luisteren naar en serieus nemen van je kind is net zo belangrijk. Je tempo aanpassen heb ik ook genoemd. Of je dat nu buiten doet of binnen, of dat nu in een goed/leuk gesprek is of door te knutselen, doet er allemaal niet toe. Ik neem aan dat we het eens kunnen zijn over het feit dat buitenlucht en -licht belangrijk is voor de mentale ontwikkeling en fysieke gezondheid van een kind (van onszelf ook trouwens). Dat er kinderen zijn die niet of nauwelijks buiten komen kan ik me voorstellen, dat zie je helaas in kindonvriendelijke buurten vaak genoeg, en ook daarover zijn we het toch wel eens dat dat niet ok is?
Het is niet zo dat wij een activiteitenprogramma hebben thuis, maar als ze het zou willen dan kan ze knutselen o.i.d. We stimuleren haar niet door haar allerlei activiteiten door de strot te duwen, maar meer door te faciliteren, oftewel gelegenheid aanbieden om te ondernemen. Of ze het dan doet is aan haar.

@berber...

Anders is niet persé slecht.

Minder op elkaar gaan letten?! Laten we nou eens veel meer op elkaar gaan passen!

Kadonaj

Kadonaj

09-02-2010 om 09:43

Gewoon even je ei kwijt toch?

daar is een forum toch ook voor, gewoon even polsen wat anderen vinden en meelezen?

Mijn zus is ook een binnenblijf moeder, anders worden de kleren van de kinderen vies, je snapt dus wel waarom ik de kinderen vaak iets anders aandoe als ze bij mij komen spelen :P En ze daarna in bad gaan ;) hehe, lekker rebels, I love it ;)

Rafelkap

Rafelkap

09-02-2010 om 10:20

Mutserig

Excusez mijn reactie. Ik vond het gewoon een mutserig onderwerp, want wat moet je er verder mee? Mamahippie heeft geen probleem dat ze iets anders aan denkt te moeten/willen pakken. Andere ouders doen vaak dingen anders. Het is verder geen kindermishandeling door wat minder vaak buiten te komen.
Maargoed, ik kan ook niet reageren uiteraard :-)

troelahoep

troelahoep

09-02-2010 om 10:56 Topicstarter

Wauw, wat een discussie

...is dit geworden zeg. Blijkbaar ligt het nogal gevoelig!

Dankjewel Kadonaj, het was inderdaad gewoon even iets dat ik kwijt moest en daar is een forum toch ook voor. Het was helemaal niet de bedoeling om mensen af te zeiken, de betreffende moeders kennen mijn mening zelfs al. Alleen, als je iets opvalt (en dit vond ik écht opvallend) dan mag je dat melden toch? En dan lijkt me het nog beter om hier mijn punt me maken dan dat ik met een buurvrouw ga 'roddelen', want hier is het anoniem, niet?

Bovendien zijn de moeders uit het bovenstaande juist degene met wie ik relatief het meest omga om opvoedingsdingen mee uit te wisselen (ben zelf relatief jong dus bijna alle vrienden hebben nog geen kinderen). Dus in zo'n geval wil ik graag even weten wat andere ouders doen. Maar dat weet ik nu geloof ik; er zijn hier moeders die ook proberen elke dag (even) naar buiten te gaan met de kinderen, maar een heleboel doen dat niet, en voelen zich daar blijkbaar toch ergens schuldig over, anders zouden ze zich niet zo verdedigen.

Maar goed, dank jullie wel voor de discussie, leuk om te lezen:-)

ayla

ayla

09-02-2010 om 12:12

Ach

Je kunt toch ook dingen doen zonder naar buiten te gaan? Op school dagen ben ik met brengen en halen vaak buiten, ik breng eigenlijk altijd te voet of met de fiets dus frisse lucht genoeg, bijvoorbeeld op maandag heb ik 6 tochtjes naar school of sportclub, nou dan heb ik genoeg straat gezien voor 2 dagen. Peuterzoon trouwens ook want die begint al te huilen als ik met zijn jasje aankom. Wil niet dai dai, wil met auto’s spelen. Soms heb ik het gevoel dat ik naar buiten moet uit een soort verkapt plichtsbesef want binnenblijven zou slecht zijn. Terwijl de kinderen zich met dit weer binnen prima amuseren. Daarbij heb ik net zoals Biene zo’n peuter die het als een spelletje ziet om vooral hard weg te rennen en zich overal te verstoppen en zich muisstil te houden, 1 keer is dat wel leuk maar om iedere dag achter een ongehoorzame peuter aan te rennen vind ik weer niet leuk. Vastsnoeren in de buggy vind hij weer een minder idee. De laatste keer dat ik met hem naar de winkel wandelde begon hij na 10 minuten te huilen, bijna thuis he mama bijna thuis he. Gelukkig kwam ik mijn schoonmoeder tegen die hem meegenomen heeft in de auto, het eerste dat hij zei was: brrr koud he oma
Ach nog even en dan begint de lente en dan kunnen ze in de tuin spelen en dan zit ik er lekker naast met mijn boekje

Trouwens sdveen, nu kun je nog facilteren of hoe je het wilt noemen maar over 1 of 2 jaar krijgt je dochter een zekere eigen wil en dan valt er niet al te veel te faciliteren. Hoe je het draait of keert, als je dochter straks ouder is en ze wilt niet meer naar buiten of knutselen of muziek spelen dan kun je haar niet dwingen

Overigens

Voor wie het nog niet gezien had: in de rubriek Gezondheid heb ik nav deze draad een draadje gestart over de gezondheidswinst (als die er al is) van naar buiten gaan.

Groeten,

Temet

troelahoep

troelahoep

09-02-2010 om 13:03 Topicstarter

Joh

wat doe je onaardig Berber. Zo bedoel ik het écht niet, en we zijn hier toch niet om met modder te gooien? Als jij het geen draadje waardig vind meng je je nog aardig in de discussie.
Zoals ik al zei wilde ik de mening van anderen peilen, en als jij dat ziet als dat ik 'mijn gelijk wil halen', jammer. Ik zocht iets in de trant van bevestiging, meer niet.

Maar blijkbaar ben ik een 'supermoeder' en ben ik getrouwd met een 'supervader', dat wordt me hiermee weer meer duidelijk. Het viel mij in mijn omgeving op dat wij relatief veel doen met/voor de kinderen (waarvan naar buiten gaan één ding is), dat peil ik hier op dit forum, en dan meld ik nog even mijn conclusies.

Reageer op dit bericht

Dit forum topic is gesloten, er kan niet meer gereageerd worden.