Home » Forum » Afkraken

Afkraken

29 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
inge123
Afkraken

Gisteren gingen mijn dochter (11) zoon (12)en haar vriendinnetje naar de winkel. Helemaal blij waren ze met de geluksarmbandjes die ze gekocht hadden. Aan tafel had mijn dochter ze om haar pols gedaan en ook mijn zoon. Mijn zoon zit op in groep 8. Mijn man zei, wat heb jij nou om je pols. Je bent toch geen meisje. Zoon kreeg een kleur en had ze later afgedaan. Ik vind deze situaties zo zielig. Altijd moet hij maar een echte jongen zijn. Hij is te jong voor zijn leeftijd zegt mijn man. Ja, duh, hij is een keer blijven zitten dus zit hij nu met jongeren die hij kopieert natuurlijk. Ik ben zo bang dat zulke opmerkingen negatieve gevolgen heeft voor zijn toekomst. Of zal hij er juist sterker door worden.

T&T
Bah

Niemand wordt er sterker van als hij niet zichzelf mag zijn en wordt afgekraakt...
Tess

Katie69
Niet leuk

echt niet leuk, waarom zou je zoon geen armbandje om mogen, hoezo die opmerking. Mijn zoon heeft ook een tijdje van de textiele armbandjes om gehad.

purk
Geen slimme actie

ik geloof dat ik ter plekke mijn man was afgevallen en had gezegd dat hij zelf mag weten of hij een bandje om doet of niet. Vind hij het een leuk bandje, prima klaar, dan doet die dat lekker om.
Ik kan me je ontreddering voorstellen en dit is in mijn ogen typisch zo'n gevalletje....als ik het nu achteraf nog eens over kon doen.

Lijkt me een ideaal moment om eens te bespreken dat mensen verschillend zijn en iedereen mag zijn wie hij of zij is.....

Maar goed als je man dat vaker doet, zou ik het eens bespreken zonder zoonlief erbij.

Succes!

groetjes van Purk

Katie69
Ik ook

had ook direct gereageerd naar mijn man, natuurlijk! Heb jij dat niet gedaan dan?

Tango
Maar goed

Dat je man niet de vader van mijn zoon is, die huppelt regelmatig in jurkjes van zijn zus rond in huis. Nou is hij 6 dus wel wat jonger, maar hier wordt er verder door papa niet moeilijk over gedaan, zolang hij er maar niet mee over straat loopt tenminste....
Ik vind het ook een hele nare opmerking van je man. Je zoon zal hier alleen maar onzeker van worden, want zijn vader accepteert hem niet zoals hij is. Mannen kunnen ook best armbanden dragen hoor. Was het niet zo dat B.A. van The A-team altijd tig armbanden en kettingen droeg? Zeker ook geen echte man?

Emmawee
Je bent toch geen meisje?!

Snertopmerking. Mijn man zegt het als Stoffer hem tijdens het stoeien krabt. Dan is het een geintje en vooral bedoeld om mij op de kast te jagen. En ik speel dat spel zeer serieus verontwaardigd mee. Ik vind het nl. echt belachelijk dat hij het zegt.
Als serieuze opmerking is het onnodig grievend voor zowel je zoon, als voor je dochter. Vergeet dat laatste vooral ook niet.
Groeten, Maw.

Manda Rijn
Tja

Ik kan daar niet zo bij, als ik een zoon had gekregen dan had hij van mij best in een disneyjurk op straat gemogen, ik ben nergens bang voor en ik verwacht eerder positieve reacties hier in mijn straat dan lullige. Overigens mijn grote puberneef heeft als kleuter het haarspeldje bij jongetjes geintroduceerd, enig was dat, de halve klas zat in een week vol met jongetjes met haarspeldjes. Gewoon laten gaan !

Mijn oudste dochter had als peuter een sterke voorkeur voor blauw, met name donkerblauw vond ze erg mooi. Ik heb een flinke tijd alles in blauw voor haar gekocht, ook het 12 inch fietsje, alleen ondergoed kon ik niet in blauw krijgen en toen ze ouder werd had ze nog steeds een niet typische meisjessmaak. Ik ben wel een paar keer aangesproken op haar kledingvoorkeur door andere moeders (2 zijn het ik zie ze nog regelmatig hun kinderen spelen met mijn dochter), die gaven mij dan tips waar ik "wel leuke meisjeskleding kon kopen", bemoeizuchtige zelfingenomen tutjes zijn het.

Mijn oudste is nu bijna 8, heel leuk kind met veel vriendinnen, echt een meisje, maar niet roze, ik vind haar een goede smaak hebben, meestal kiest ze hippe kleding uit, beetje disco.

Mijn jongste is 16 maanden en ziet er anders uit, die stop ik veel in roze kleertjes wat haar leuk staat, ik ben benieuwd wat haar smaak gaat worden.

Ik zou zo'n vent eens neerzetten op de bank en hem er verbaal flink van langs geven, gaat het nou om mijn ego of de authenticiteit van zijn zoon ?

dihanne
Gesprek aangaan

Oef, wat een situatie voor je zoon!
Helemaal niet leuk, en ik zou er ook enorm van balen.

Wij hebben een dochter dus het vader-zoon-gebeuren gaat aan ons voorbij. Maar je leest/hoort er wel veel over natuurlijk. Ik luister veel muziek van Bram Vermeulen, en daar is het ook een terugkerend thema.

Ik heb geen idee hoe je man is, maar misschien is het toch een idee om op een rustig moment het gesprek aan te gaan. Misschien kun je erachter komen welke bedoelingen erachter zitten.

Denkt hij een goede vader te zijn, door zijn zoon te behoeden voor uitlachen in de buitenwereld? Of door zijn zoon tot man op te voeden? (En hoe doe je dat dan?) Of misschien zelfs diep van binnen bang voor een homo-zoon???

Misschien zitten dit soort gevoelens eronder. En als je man dit bij zichzelf herkent, dan kan hij misschien wat beter gaan sturen (je moet ook nog de puberteit door met die twee!).

Of had hij zelf ook wel zo'n armbandje gewild, maar vond zijn eigen vader dat soort dingen nooit goed?

Of was hij gewoon chagrijnig en vloog het zijn mond uit?Dat komt in ieder gezin voor natuurlijk. Dan zou hij erop terug kunnen komen met zijn zoon.

Of....

Weet helemaal niet of dat bij jullie past, maar zo zou ik proberen erachter te komen waarom hij zich zo opstelt.

groet,
Dihanne

inge123
Update

Gisteren een gesprek gehad met mijn man.
Ik : even over jouw reactie gisteren tegen zoon over dat armbandje. Hoe denk je dat hij zich voelde toen jij dat zei.
Hij: Hoezo, had hij er problemen mee?
Ik: nee
Hij: preciessss
Ik: niet dat hij dat zei maar hij heeft het armbandje wel afgedaan en ik zag dat hij een kleur kreeg.
Hij: ja het was toch een kinderachtig armbandje. Vind je zelf niet.
Ik: nee, als hij het wil dragen.
Hij: Je houd hem zo jong. Hij is 12. Hij had gvd al op de middelbare moeten zitten. Straks is hij het pispaaltje van de klas.
Ik: maar dat zit hij niet. Hij gaat nu met kinderen om die er nog niet op zitten. (hij is 12 geworden begin juni.) Op deze manier durft hij zichzelf niet te zijn.
Hij: hij moet leren kritiek te kunnen verdragen.
Ik: ja opbouwende kritiek.
Hij: pfff, ik ga wel met hem praten.
Einde discusie

Ik bracht ook nog even naar voren dat ik die opmerking over zijn haar ook niet leuk vond. Hij wilde wat met zijn haar doen. Een kleine hanenkam die wel meer jongens hebben. Ook op de middelbare. Hij kwam blij de kamer in en vroeg wat papa van zijn haar vond. Ja, leuk, zei hij. Voor een kind van 5. Daar reageerde ik geirriteerd op dat papa geen benul heeft hoe de kinderen op school er bij lopen. En dat ik het wel leuk vond.

MariaRosa
Ik moet er toch niet aan denken

dat dit een genderdysfoor kind zou zijn (ja het kan nog veel erger dan homo: een jongen die zich echt meisje voelt). Dan zou het kind tot op het diepst van zijn ziel gekrenkt zijn. Het spijt me, Pa klinkt bot en dom. Ook al is zoon een 100% heterojongen, dan nog is het krenkend. Het is alleen maar afkraken en geeft een beeld van hoe onzeker Pa zelf eigenlijk is voor wat betreft man/vrouw rollen. Maar goed Ingel dat jij een beetje tegenwicht geeft.

MariaRosa

Tijgeroog
Antwoord

"Hij: Hoezo, had hij er problemen mee?

Ik: nee

Hij: preciessss

Ik: niet dat hij dat zei maar hij heeft het armbandje wel afgedaan en ik zag dat hij een kleur kreeg. "

Je had dus eigenlijk moeten antwoorden dat je zoon er wel problemen mee had. Hij wilde het armbandje namelijk niet meer om (en dat wilde hij eerst wel, anders droeg hij het niet), en hij kreeg een kleur, dus hij voelde zich niet prettig.

MariaRosa
Ja en ook wat emmawee zegt

Het is bovendien grievend voor je dochter. Blijkbaar is het heel fout om een meisje te zijn in papa's ogen?

Anneque
Tegenwicht

Hoi Inge,
Ik zou in dit geval echt tegenwicht bieden, en mijn man in die zin afvallen. Ik zou mijn kind apart nemen (niet stiekem, in alle openheid, maar wel om even rustig te kunnen praten) en uitleggen dat papa en mama het niet eens zijn hierin. En dan jouw standpunt duidelijk overbrengen: dat hij goed is zoals hij is, dat ieder kind zijn eigen smaak heeft etc. etc.
Het kind steunen en sterken in zijn eigenwaarde is hier (imho) belangrijker dan het één-lijn-trekken van beide ouders.

Manda Rijn
Ik hou daar gewoon niet van

even nog, kan het niet laten.

Dat gezeur over hoe je moet zijn, wat je moet dragen, wie bepaalt dat ?

Ik vind dat hele mannetjesgedoe zo ontzettend sneu, ik zie er dan van die lpf achtige grote lullen kort lontje bij (quote Meindert Fennema).

En ik heb liever een in leer geklede pot met neusring als dochter dan een kind wat niet zichzelf durft te zijn omdat pa allerlei oordelen dient te moeten uiten over een armbandje. Een armbandje !!! waar hebben we het hier over, hij loopt toch niet in een roze hello kitty string ?

Chippie
Sorry...

Sorry... maar je man is gewoon een botte, domme boer om je kind en dingen die hij belangrijk vindt af te kraken. In ieder geval geen voorbeeld voor je zoon, je dochter of kinderen in het algemeen. Ieder kind heeft het recht om zichzelf te mogen zijn. Ik zou echt woest zijn. Ik zou mijn man direct op zijn falie hebben gegeven (meestal zitten we op één lijn) voor zo'n botte uitspraak. Ook om aan mijn kind aan te geven dat papa en niemand anders ontzettend fout bezig is. Nu ga je half mee met papa en heeft het kind (eigenlijk allebei je kinderen) dat jij en papa op één lijn zitten.

Ik snap ook niet dat jij kunt zeggen dat je zoon er geen problemen mee had. Hij heeft zijn armbandje afgedaan en kreeg een kleur; hoezo hij had er geen problmeen mee?

Poezie
Ja maar...

JIJ had toch ook een probleem met de reactie van je man? Dat zou ik toch echt wel op de eerste plaats hebben gezegd.
Mijn ex vindt mijn kinderen er altijd zo "sjofel" uitzien: afzakbroeken met leuk t-shirt en vest met capuchon. Zelf als het gloednieuwe kleding is. Anderson (en dat vind ik dan weer hilarisch) vinden ze hem een opa die zijn broeken tot onder zijn oksels draagt.
Het is hier inderdaad een kwestie van elkaar respecteren.
Hebben jullie trouwens op het nieuws die rel om die "I love boobies"- bandjes gezien? (Verenigde Staten) Hilarisch, die reactie van puberjongens.

Gr. Poezie.

Jade
Ik begrijp...

...eigenlijk niet waarom je hebt aangegeven dat jouw zoon geen moeite heeft met de reactie van zijn vader: dat had hij namelijk wel.

Neem me niet kwalijk dat ik het zeg, maar moet jouw man jouw zoon gaan leren hoe hij groot moet zijn?? Dan mag hij zelf wel naar een cursus of zo.......wat een botte hark.

Dat wordt wat als jouw zoon goed in de puberteit zit en zich goed gaat afzetten tegen zijn vader.....of jullie zoon trekt zich in zijn schulp of de ruzies zijn niet van de lucht......

liora
Relativeren

Hoi,

Iedereen wordt nu wel heel boos op de vader maar hij bedoelt het wel goed. Hij wil zijn zoon beschermen en is bezorgd of zoon niet buiten de groep valt nu (niet jongensachtig genoeg) of straks (te kinderachtig).

Ik denk alleen dat je met hem kunt praten over dat kinderen met veel zelfvertrouwen zelden buiten de groep vallen en hij dus beter kan bedenken hoe hij jullie zoon zich goed over zichzelf kan laten voelen.

Liora

Verstuurd met de Ouders Online iPhone app.

MariaRosa
Pelle (ot)

Bedankt, ik heb daar al gereageerd! MariaRosa

Gaia*
Lef

Misschien vindt papa het wel stoer als je meer het lef om het armbandje te kopen en te dragen benadrukt. Lef past waarschijnlijk meer bij jongetjes en is dus iets om trots op te zijn. ;)

Een ander sterk punt van zoon is dat hij zijn eigen smaak dus heeft. Jongens op die leeftijd zijn vaak al 'om' want ook klasgenootjes hebben zo deze meningen / normen. Helaas. Het lijkt heel autonoom, zijn keuze voor de armband. Dat is dus groter dan zijn leeftijdsgenootjes. Jammer dat de vertaling 'jong' is door de inhoudelijkheid (armbandje) van zijn keuze.

Emma goed dat je het toch nog besproken hebt. En ook goed dat je man zegt met je zoon te gaan praten.

Margriet*
Liora

Ik vind niet dat je het moet relativeren. Ik vind de vader weinig positief reageren. Ik zou als ik moeder was in deze situatie hem er zeker op wijzen.
Ik lees net weer in een onderzoek dat als ouders een afwijzende houding hebben en hun kind niet accepteren zoals het is het kind deliquent gedrag kan ontwikkelen. Nou is dit hier niet het geval maar ik zou zeker wel de vader wijzen op het effect van zijn gedrag op het kind.
Ouders moeten daar ook bij stil staan of iets nu stoer is of niet. Je kunt dingen ook op een andere manier brengen. Ik ben benieuwd hoe de vader het dan met zijn zoon gaat bespreken. Ik hoop op een positieve manier....

dirksmama
Niet sterker

Je zoon wordt niet sterker door dit soort rotopmerkingen van zijn vader.
Hooguit wordt hij er later net zo'n jerk van als z'n pa blijkbaar is.

Ik was dus werkelijk pislink geworden als ik bij jou aan tafel gezeten had.

dirksmama
Maar

aan de andere kant lijkt het of papa zich zorgen maakt over je zoon, zit het hem erg dwars dat je zoon nog in groep 8 zit? Dan moet hij toch begrijpen dat ie z'n zoon daarover niet de grond in kan boren?

Lijkt ook dat papa een beetje verward is over wat nou eigenlijk mannelijk, vrouwelijk of 'groot' is. Want iedereen weet dat over de hele wereld dit soort armbandjes door mannen en vrouwen (grote mensen dus) gedragen wordt en dat niemand zich er druk over maakt dat dat vrouwelijk zou zijn voor die mannen of mannelijk voor die vrouwen.

inge123
Bedankt.

Ik denk dat papa zich inderdaad zorgen maakt over zijn kind. Zelf is het een harde. Wat een ander over hem zegt doet hem niets. En hij komt altijd bot uit de hoek waar hij later weer spijt van heeft of niet omdat hij het zelf niet door heeft dat hij bot doet. Hij bedoelt het niet altijd zo. Het is mijn taak om hem daarop te wijzen en uit ervaring weet ik dat hij er ook iets mee doet. Mijn man ziet zijn zoon alleen maar thuis en niet op school waar hij kan zien dat hij echt wel geliefd is bij de kinderen van zijn klas. Hij hoort wel veel dingen en vind zijn zoon aan de andere kant wel een krachtig type. Hij wil gewoon niet dat hij teveel door zijn zusje beinvloed word en dat hij meer met jongens omgaat. Dat doet hij de laatste tijd goed. We zijn verhuisd en het duurde even voor hij vriendjes uit de buurt leerde kennen. Nu heeft hij dat. Ik zeg hem ook dat hij waarschijnlijk straks een hele omschakeling krijgt als hij op het middelbare zit. We zullen zien en bij een eventuele opmerking ga ik mijn zoon zeker verdedigen. Bedankt voor jullie mening. Het maakt mij alleen maar sterker.

dc
Jeetje

Gisteren heeft mijn stoere zoon van 2 de hele ochtend in een roze jurk rondgelopen, met een pop onder z'n arm. Leuk toch! Ik heb er een foto van gemaakt voor m'n man die het geweldig vond.

Als mijn man er een probleem mee zou hebben, dan zou hij de boom in kunnen. Mijn kinderen mogen zich ontwikkelen zoals ze willen, al hun "vrouwelijke" en "mannelijke" kanten ontdekken, met onvoorwaardelijke steun van z'n ouders. Wat is er mis mee dat je zoon beinvloedt wordt door z'n zusje? Misschien zorgt dat er wel voor dat hij later een supergoed huwelijk heeft, omdat hij z'n vrouw begrijpt!

Vic
Dat vind ik toch wat anders hoor

Je kunt een jongetje van 2 in roze jurkje natuurlijk niet vergelijken met een 12-jarige die volgend jaar naar de brugklas gaat. Hoewel ik vind dat een kind 'altijd' zichzelf moet kunnen zijn, begrijp ik ook de vader die zijn zoon wil beschermen tegen gepest. Als ik een zoon zou hebben, zou ik waarschijnlijk ook liever willen dat die wat meer macho is dan een lief zachtaardig metromannetje. Mijn eigen dochter is ook in sommige opzichten wat anders dan anders. Dat vind ik leuk en ik ben er blij mee dat zij haar eigenheid durft te tonen. Soms probeer ik ook wel wat te sturen richting wat meer 'conform gedrag', alleen om haar te behoeden voor harde kritiek van leeftijdsgenoten.

dc
Ja maar

ik vind de opmerking van de vader meer de grond in boren dan beschermen tegen de buitenwereld. Als je dat als doel hebt, dan heb je een goed gesprek met zoon over waarom hij de armband beter niet naar school aan kan doen, lijkt me.

Maylise
Armband

Ik zie even niet in waarom een armband in de brugklas niet zou kunnen. Ik zie regelmatig puber jongens rondlopen met armbandjes, bijvoorbeeld van die festival armbandjes of kleine leren armbandjes of een gouden armband of van alles en nog wat. Het zal wel van de school of de groep waartoe je behoort afhangen maar het is volgens mij helemaal niet onacceptabel.

Dit afgezien van de reactie van je man die ik ook absoluut niet vind kunnen. Ik zou nooit tegen mijn kinderen zeggen dat is voor jongens of dat is voor meisjes. Ze mogen fijn zelf bepalen wat ze doen of wat ze aanhebben.

Maylise

Onderwerp gesloten

Wat leert je kind in groep 1?

En dit is wat je kind al moet kunnen voor hij naar groep 1 gaat: lees het hier.