Home » Forum » Dochter van 9 eet als een muisje

Dochter van 9 eet als een muisje

15 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
Dendy Pearson
Dochter van 9 eet als een muisje

Hallo,

Mijn dochter heeft tot haar 2e jaar goed gegeten, luste ook alles. Toen ze peuter werd is ze daarmee gestopt en was ineens alles vies. Na wat gedram van mijn kant hebben we dat maar gelaten, want het hielp allemaal toch niet en ik was het gedoe aan tafel zat.
Nu is ze 9 en ze eet nog steeds niet veel en ze lust nog steeds weinig. Het is niet alleen dat ze maar een paar groenten eet, ze eet ook weinig van patat en pannenkoeken. Ze eet echt als een muisje. Ze groeit wel als kool, is goed op gewicht en is echt nooit ziek, dus ik denk dat ze best aan haar vitamines ed komt. Ze snoept ook niet veel tussendoor. Wat ze eet is gezond. Ze pakt ook graag een appel tussendoor.
Maar ik maak me eigenlijk zorgen over het feit dat ze zo weinig lust. Eten bij een ander betekent algauw dat zij een boterham met pindakaas eet terwijl de anderen broodjes kroket oid eten. Ik zie eten toch wel als een sociaal iets, zij ziet het meer als een noodzakelijk kwaad:-) Over 2 jaar gaat ze op schoolkamp en dan zal ze best een probleem hebben.
Herkent iemand dit? Wordt dit vanzelf nog beter?

grt Dendy

Tango
Probleem?

Ik zie eerlijk gezegd het probleem niet zo. Ze eet een paar groenten, pakt regelmatig tussendoor een appel, groeit goed en is nooit ziek. Het maakt toch niet uit dat ze een boterham met pindakaas eet i.p.v. een broodje kroket, als zij dat nou lekkerder vindt. Ik vind het juist goed dat ze dit zelf aan durft te geven. En dat schoolkamp is pas over 2 jaar, daar zou ik me nog echt geen zorgen over maken. Misschien eet ze tegen die tijd veel beter en ook daar zal ze best een boterham kunnen krijgen als ze iets eten dat ze echt niet lust.
Het scheelt misschien dat ik hier thuis ook geen goede eters heb hoor. Tangodochter is nu bijna 11 en heeft tot haar 9e ook zeer slecht gegeten. Sinds ze zelf mag opscheppen 's avonds, gaat haar bord eindelijk meestal leeg. Overdag eet ze verder nog steeds niet veel, 's morgens 1 boterham, tussen de middag op school een boterham en een rijstwafel of krentebol. Maar ook zij groeit prima en is zelden ziek. Vanmorgen klaagde ze nog dat andere kinderen veel vaker ziek thuis mogen blijven....
En Tangozoon is een nog veel slechtere eter. Eet net zoveel brood als Tangodochter, maar 's avonds gaan er misschien 6 happen aardappels en groente in met wat stukjes vlees. Het liefst eet hij alleen maar brood, wat eenmaal per week mag van ons. Als wij macaroni eten eet hij een boterham want macaroni lust hij echt niet.
Hij is nog minder vaak ziek als Tangodochter, klaagt weleens over buikpijn maar dat is meestal spanning. Groeien tja, dat doet hij weer niet zo snel, maar ik heb niet het idee dat dat door het weinige eten komt. Hij zou wel wat meer spek mogen krijgen van mij, want dan zou hij het tijdens de zwemles misschien wat minder koud hebben.

Isabella Caramella
Over twee jaar

Dus over twee jaar is het pas een probleem? En daar maak je je nu al zorgen over? Dat duurt nog twee jaar!!!
Ik vind het geweldig dat ze liever een boterham met pindakaas eet dan kroketten, dat is toch veel gezonder! En als ze buiten de boot valt zal ze vanzelf wel meer dingen gaan eten om erbij te horen. Als ze dat wil, misschien wil ze helemaal niet erbij horen, en dat getuigt ook alleen maar van karakter, toch?
Als ze gezond is, niet meer aan doen, geen zorgen maken, geniet van de a.k. lente.

Manda Rijn
Irritant zeg

ik hou niet van gemier aan tafel, en ik vind het ook wel prettig als kinderen iets uit willen proberen ipv direct zeggen "dat lust ik niet".

Nou heb ik dus geen kinderen die alles lusten en proberen en ze zeggen ook regelmatig "dat lust ik niet", zo irritant vind ik.

Tja wat doe je er aan, zolang ze genoeg eten en ook gezonde dingen eten en netjes bij anderen mee eten (dat zou ik wel eisen, bij een ander gedraag je je doe je je best en zeg je dat je het lekker vindt, tenzij je het echt niet lust maar dat had je dan van te voren moeten aangeven).

hier komt er wel eens een jongetje eten wat geen friet lust, maar verder eet hij alles. Verder ook vrienden die niet van de soep zijn maar die ouders zeiden die ene keer ook "ik wil geen geklaag over het eten horen" (toen wist ik dus dat ze niet van de soep waren ;-)

tja dwingen kan niet, inspireren misschien wel, laat haar zelf eens koken, regelmatig mee helpen (boodschappen doen, koken, tafel dekken, opruimen, vaatwasser) dan ziet ze wat voor werk het is.

AnneJ
Loslaten

Ik kan me voorstellen Dendy dat je liever hebt dat ze gewoon overal meeeet maar zo werkt het helaas niet bij alle kinderen ook al is dat een wijdverbreid ideaal. En sommige kinderen worden groot op nog veel minder variatie.
Teveel aandacht voor het eetpatroon van een kind lijkt me ook niet echt gezond. Zelf ben ik altijd bang dat het, gezien het karakter van mijn kinderen niet ondenkbaar, juist tot obsessieve aandacht of eetproblemen leidt bij mijn kinderen. Prijs haar voor haar gezonde keuzes en dat ze goed is. En wie weet als ze ouder is en haar kring wordt nog wat wijder dat ze dan vanzelf wat meer variatie gaat aanbrengen.

Kobalt
Zo'n dochter

Ach ik heb ook zo'n dochter. Die heeft gewoon een supergoed smaakorgaan. Hierdoor zijn heel veel smaken en structuren voor haar niet lekker.
Ze is inmiddels 15 en het gaat best. Ze is wel eens hongerig van een kamp en dorstig van een schoolreisje terug gekomen. Bij de eerste mocht je geen boterham in plaats van het warme eten en toen heeft ze alleen komkommer gegeten. Bij de tweede mocht ze geen water, want dat was 'zielig' (!?!).
Nou ja, daar krijg je niets van, een weekje trek.
Tegenwoordig redt ze zich helemaal prima. Het is wel zo, dat ik haar vanaf het begin heb gezegd dat je nooit tegen eten mag zeggen dat het 'vies' is. 'Blubber is vies.' Dus zei ze al heel vroeg, 'ik vind het niet zo lekker'. Ze is ook nog verlegen, dus ze durfde bij een ander nooit om iets anders te vragen, dan zei ze 'Ik hoef niet, dank u.' en dan at ze dus niets. Dat is echt helemaal niet erg.
Zolang je dochter groeit en zich ontwikkelt, zou ik me er geen zorgen over maken.
Oh ja, wat hier wel een goede was, ze is op een gegeven moment naar een kookcursus voor kinderen geweest in het 'buurthuis'. Daar heeft ze wel wat meer interesse in 'proeven' gekregen.
Eten is wel een sociaal gebeuren, maar als je niet eet, kun je toch wel gewoon aan tafel zitten en meedoen aan het gesprek? Dat is hier ook een regel.

silvester
Best wel eens lastig

Ook twee kinderen hier die veel niet (denken) te lusten, ze zijn vier en bijna zeven. Gelukkig nog wel genoeg variatie mogelijk, maar af en toe baal ik ook wel eens. De hoeveelheid die ze eten maakt me iets minder uit, maar goed, dat wat ze lusten eten ze we genoeg naar mijn idee.
Ik zou het ook prettig vinden als ze gewoon meer lusten voor het geval we ergens anders eten, in restaurant, op visite of bij vriendje bv. Voelt soms gênant vind ik, alsof ze verwend zijn ( misschien?), en is soms gewoon lastig. Zou het leuk vinden als ze enthousiast op eten zouden reageren en graag iets nieuws zouden proberen ipv direct te zeggen dat wil/lust ik niet...
Zelf lust ik alles eigenlijk, dus dacht ik paar jaar geleden nog met het goede voorbeeld nog wel ver te komen, nu ja, er is nog hoop...oudste moet nu wel vaker in Ieder geval een hapje proeven van iets, en zowaar is er soms iets dat hij toch wel lekker blijkt te vinden...
Succes

Dendy Pearson
Dat is het idd

Ik zou het ook gewoon leuk vinden als er enthousiast gereageerd wordt op eten. Dat ze liever een boterham met pindakaas eet dan een kroket heeft niets te maken met dat ze dat gezonder vindt. Het is gewoon het niet willen eten. En ik weet best dat ik er geen nadruk op moet leggen, daar ben ik allang mee gestopt. Ik vind het ook gewoon niet leuk dat het menu thuis zo beperkt is. Dat het gezellig aanschuiven bij een ander zomaar niet kan.
Mijn peuterzoon wil ook wel eens niet eten, maakt me niet uit. Maar hij kan zomaar ineens de garnalen van mijn pizza pikken. Gewoon om te proberen. En dat is dus iets wat dochter niet doet en ook nooit heeft gedaan.
Met mijn verhaal over het schoolkamp wil ik alleen maar aangeven dat ze het zichzelf zo moeilijk maakt. Ze zal nog wel vaker ergens moeten eten wat de pot schaft en wat ze lust is zo beperkt.
Ik vind dat jammer, want ik eet wel vrijwel alles.

Dendy

Kobalt
Dendy

Ze is nu negen jaar. Bij mijn kinderen was het rond deze leeftijd van belang, dat ik ze meer losliet. Dat ik ze dus hun eigen keuzes liet maken, ook al was ik het er niet altijd mee eens. Autonomie dus. Zelf bepalen wat je eet, welke hobby's je uitoefent, hoe je je vriendschappen inricht. En je ouders zijn er om je op te vangen, als je valt.
Dus eigenlijk zou jij het helemaal niet ongezellig moeten vinden, dat je dochter niet met de pot mee-eet. Ze zou dat zelf ongezellig moeten vinden. En tot dat moment, gaat ze waarschijnlijk niets veranderen.
Ten minste, dat is mijn psychologie van de kouwe grond. ☺

JansjeRommy
Ook een muizenhappen eter

Je openingspost zou over mijn muisje kunnen gaan, ook negen jaar. Supergezond en sportief en nooit ziek, maar een klein maagje en van jongs af aan weinig lol in eten. Dat heeft ze niet van mij...
Ik heb het al vrij snel gezien als iets wat bij haar hoort. Ik probeer haar van jongs af aan wel te interesseren in eten door met haar te bakken en te koken en ze speelt ook heel graag met het Jamie Oliverspel op de DS. Volgens mij maken deze dingen dat ze veel positiever tegenover eten staat. Maar ik probeer haar nooit te pushen om meer te eten. Als mensen iets zeggen over haar eten of haar figuur kap ik dat altijd af met dat ze gezond is. Nu heel langzaamaan merk ik dat ze meer dingen gaat proeven, weliswaar met muizenhapjes, maar ik vind het wel fijn.

Eira
Hier ook een muisje van 9

Mijn dochter leeft op cornflakes zeg ik wel eens.
Lust ook bijna niks, geen groenten, fruit, gelukkig eet ze nog wel beschuitjes met iets er op, op dit moment ook pindakaas:)
Af en toe vliegen de zorgen hierom me aan maar dwingen helpt niet, stimuleren ook niet, ze heeft pddnos dus daar zal het ook mee te maken hebben, groeit goed en is nooit ziek. Ik zelf was vroeger ook een hele slechte eter en met mij is het helemaal goed gekomen want ik lust bijna alles:)
Het gene wat mij er het meest dwars zit aan haar eenzijdige eetpatroon is de slechte basis die je hier mee legt, dat is wel iets waar ik me zorgen om maak, want ik ben zelf wel nogal van het gezonde eten.

Dendy Pearson
Ik vind

het een fijne gedachte dat het iets is dat bij haar hoort.Dat ga ik mezelf voorhouden.
En als ze over een paar jaar op kamp gaat stop ik wel een zak krentenbollen in haar slaapzak. Kan ze toch de ergste honger wegeten:-)

Dank jullie wel!

Dendy

Kobalt
Krentenbollen?

'Nee, hoor, die hoef ik niet.' :) :)

Lizelot
Lastige eter

Mijn zoon is ook een lastige eter.Hij is nu 11.
Grappig,maar krentenbollen lust hij echt niet.
Ik kook om de dag iets wij hij goed eet,de andere dagen iets wat hij minder eet of hij krijgt iets anders.Ik heb hem uitgelegd dat zijn smaakpupillen nog veranderen,dus hij blijft proeven.Dat werkt hier goed,als hij iets niet lust,is dat prima,hij is zelf trots op zichzelf als hij ineens iets wel lekker vindt.
Laatst had hij op een etentje een garnelencoctail geproefd en opgegeten.vorige week zag hij garnalen liggen tijdens het boodschappen doen en wilde graag een broodje met garnalen.Hij lust ook geen mayonaise of andere sausjes en sla.dus hij wilde enkel garnalen op zijn broodje,maar na een hap vond hij het toch niet lekker.Na mijn uitleg dat bij het etentje wat saus door de garnalen zat en een beetje sla,wilde hij dat toch nog wel een keer proeven.En hij vond he lekker.Zo leert hij steeds wat meer te eten.We hebben hem nooit gedwongen.Toen hij 9 was vond hij veel nog niet lekker,nu gaat hij steeds meer eten.
En de opmerkingen die ik krijg,leg ik naast me neer.

Ely
Psssst

Niet aan mijn kinderen vertellen want ik stuur hier erg aan op alles leren eten maar ik was zelf een drama als kind. Lustte echt niks, heel lastig. Pas toen ik ging werken en op een diner zat met hoge heren en echt niet wist wat ik kon bestellen wat ik met pokerface weg kon krijgen ging bij mij de knop om. Nu lust ik alles, (al heb ik de trent om maden en sprinkhanen te eten wel aan me voorbij laten gaan) mijn motto is: ik lust alles maar heb wel mijn voorkeuren. Maar ik slobber nu net zo makkelijk een oester weg om maar wat te noemen.
Dat in antwoord op je vraag: komt dit goed? ;)

Verstuurd met de Ouders Online iPhone app.

Onderwerp gesloten

Wat leert je kind in groep 1?

En dit is wat je kind al moet kunnen voor hij naar groep 1 gaat: lees het hier.