Home » Forum » Koppigheid of extreem verlegen

Koppigheid of extreem verlegen

Ben jij al begonnen met seksuele opvoeding?

Of wil je weten hoe je dit kunt aanpakken? Deel jouw ervaringen hier!

8 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
Katja Schlosser
Koppigheid of extreem verlegen

Hallo allemaal,

Ik heb een dochtertje van net 5 jaar die een beetje vreemd gedrag vertoond. Als ik met haar bij andere mensen ben dan komt er geen woord uit terwijl als ik er niet ben ze bij wijze van het hoogste woord heeft.
Thuis kletst ze ook van smorgens vroeg tot savonds laat de oren van de kop af alleen als ik dus bij anderenmet haar ben dan weigert ze het.
Ze vertikt het ook als ze bij de dokter ofzo is. De schoolarts kon ook niets met haar beginnen totdat mijn dochter op een gegeven moment zei dat ik weg moest gaan.... Eerst niets op uitgedaan maar de arts en ik hadden wel door dat het zo weinig nut had dus ben ik maar op de gang gaan zitten en ik h oor haar binnen een seconde kletsen tegen die arts. Je voelt je echt vreselijk lullig op zo'n moment.
Dit gedrag vertoont ze dus dagelijks en ik ga het steeds vervelender vinden. In huis is ze de vrolijkheid zelf, ook wel als er anderen hier in huis komen. en steeds meer mensen valt dit vreemde gedrag op want ze doet het ook bij vriendinnetjes als ik haar daar naartoe breng en als ik dan weg ben dan is ze bijna bij het brutale af.
Herkennen meer mensen dit?

Groetjes katja

Pippie
Katja

Google eens op selectief mutisme. In bepaalde situaties of bij bepaalde personen of op locaties, kan een kind dan niets zeggen. Het lijkt of een kind weigert, maar het kan dan gewoon niet praten.

Misschien herken je er iets in, misschien niet. Is dat altijd zo geweest? Dat niet praten? Wat doet ze op school?

Pippie

katja74
.

Hoi Pippie,

Inderdaad was ik dat al tegen gekomen maar dan zie ik alleen situaties die vreemd zijn dus ook op school en andere plaatsen en daar heeft ze er geen last van....tenminste niet als ik weg ben;-) Het is puur als ik erbij ben , zo snel ik weg ben veranderd ze als een blad aan de boom. Zou ik langer als een half uur 3 kwartier blijven dan is het over maar tot die tijd heeft ze dat vreemde gedrag. Bij vriendinnetjes thuis ook...zolang ik er ben maar komen vriendinnetjes hier dan heeft ze er weer minder last van.
Gisteren tegen de schoolarts zei ze dat ze het eng vond als ik erbij ben en dat ik toch al weet dat ze het kan.... Als je zoiets hoort voel je je echt heel lullig

Groetjes Katja

Jesse_1
Echt geen woord?

Ik vind het wel heel goed dat ze tegen de schoolarts praat als jij er niet bij bent!
Ik herken op zich wel wat van onze oudste. Die zei ook altijd NIKS bij bijv de dokter. Inmiddels is hij 8 en kan ik hem van te voren instruëren dat hij wel gewoon antwoord moet geven als de dokter wat vraagt (en dat doet hij dan ook wel), maar het houdt nog niet over ;-).
Jesse

katja74
.

Hoi Jesse,

Dat is nou juist ook het vreemde van het hele verhaal....dat ze het wel doet als ik er niet ben. Net of ze bang is dat ze er straf voor krijgt ofzo als ze iets niet goed zou doen, nou daarvoor heb ikhaar echt nog nooit straf gegeven.
Inderdaad zeg ik van te voren ook altijd dat ze wel moet praten en de dingen moet doen die de arts vraagt en dan krijg ik ook altijd netjes "ja dat doe ik ook "als antwoord maar als het dan zover is...
Het is zelfs zo erg dat ze haar adem gewoon inhoudt als de dokter met een stethoscoop wil luisteren:-)
Vanmiddag had ik even een klein gesprekje met haar juf en die denkt dat het pur eigenwijzigheid is omdat ze weet dat ik het erg vindt...kijken hoever ze kan gaan maarja dat zal toch een keer doorbroken moeten worden lijkt me.
Ik hoop dat het net als bij jou zoontje van voorbijgaande aard is:-)

Groetjes Katja

rodebeuk
Niets breken

en vooral niet op jezelf betrekken!
Dat zou mijn insteek zijn.
Ik zou gewoon afwachten. Mijn zoontje had ook die neiging. Nou ja, niet praten? Dan maar niet. Hij is nu bijna 7 en heel erg bijgedraaid. Nooit aandacht aan besteed. Wel soms benoemd dat hij dingen miste door niet te praten, bijvoorbeeld omdat hij dan niet om dingen vroeg die je alleen krijgt als je vraagt.

Ik vind het gevaarlijk om het op jezelf te betrekken omdat je dan geen zuiver oordeel meer kunt vormen en in een machtsstrijd verwikkeld kunt raken.

Pippie
Andersom

Ik snap het nu beter. Wat je misschien eens kan proberen is de andersom aanpak. Je spreekt nu met haar af dat zij spreekt. Vervolgens doet ze het niet. Het zou kunnen dat het iets van macht voelen is. Maar wat het precies is maakt misschien niet zo uit.

Je kan het naar je terug trekken. Je spreekt af dat zij niets zegt en dat jij het woord voor haar gaat doen. Maar dan kan het dus wel gebeuren dat je het niet goed zegt voor haar, dat ze het even weet ;-) . Jij hebt op dat moment dan weer de 'macht'.

Je kan dat eens proberen om het los te gaan laten. En zij kan het dan ook los laten. Het is opvallend dat ze het niet doet bij jullie thuis. Blijkbaar valt er dan niets te 'winnen'.

Pippie

Maxime
Verkeerd zeggen?

Hoi,

Misschien kan je van haar een reaktie ontlokken als je dingen verkeerd zegt? Bijvoorbeeld zij praat niet en jij antwoord op een vraag, bijvoorbeeld, want wil ze drinken, dat je dochter water het aller lekkerst vind? (terwijl je weet dat ze liever limonade heeft) zoiets? Of ze houdt van K3 en jij zegt, "nee K3, dat vind ze stom"..... zou ze dan niet reageren, omdat het niet klopt wat je zegt. Ongeveer zoals Pippie hierboven al beschrijft.
Het lijkt me lastig hoor,

Maxime

Onderwerp gesloten

Wat leert je kind in groep 1?

En dit is wat je kind al moet kunnen voor hij naar groep 1 gaat: lees het hier.