Home » Forum » Onhandelbaar straffen of belonen

Onhandelbaar; straffen of belonen?

18 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
weet het ff niet meer
Onhandelbaar; straffen of belonen?

Ik weet het niet meer. Mijn 9-jarige kan zo ontzettend onhandelbaar zijn. Grote mond, overal commentaar op hebben, driftbuien en ga zo maar door. Echt pre-puberaal gedrag. Ik vind het heel lastig om hier mee om te gaan. Straffen helpt niet; het vervelende gedrag komt weer terug als de straf erop zit. Belonen helpt wel, maar ik heb hier echt moeite mee. Een kind belonen dat bijv. op het potje moet leren plassen vind ik prima, maar een kind gaan belonen omdat je wil dat het naar je luistert en beleefd is, daar heb ik toch wel moeite mee.
Hoe pakken jullie dit aan?

reina
Beiden

Combineer het. Op gedrag wat echt niet kan kun je een sanctie zetten, maar beloon hem/haar ook als dingen wel goed gaan. Laat je boosheid niet de overhand krijgen, bedenk dat negeren vaak ook helpt, niet reageren als iemand driftig wordt is moeilijk, maar heeft meestal meer effect dan wel reageren, want dat is olie op het vuur. En zoek vooral ook naar de momenten die wel leuk zijn, koester die en laat merken dat je daar blij mee bent (niet zozeer door het direct te benoemen, want dan komt er snel ook een negatieve boodschap mee, maar door jouw manier van doen.)

dihanne
Inderdaad: allebei

Ik denk dat je inderdaad beide moet doen.

Het is logisch dat je het helemaal zat bent. Maar juist het belonen van goed gedrag is effectief, en als ik je bericht lees, reageert je kind goed op complimenten. Maak daar gebruik van!

Je schrijft dat je het eigenlijk niet passend vindt om een negen-jarige te belonen voor gedrag wat 'normaal' zou moeten zijn. Helaas is dat op dit moment voor jouw zoon niet normaal. Dus zal hij moeten leren hoe hij zich moet gedragen als hij zijn zin niet krijgt; hoe hij zijn drift kan beteugelen (zelfcontrole opbouwen) enz. En dit zal hij met name van jou/jullie moeten leren.

Als je op dit moment niet de veerkracht voelt om daarmee aan de gang te gaan, is hulp vragen misschien het beste. Het is jammer als je zoon niet de kans krijgt NU te leren hoe hij zich moet gedragen, en natuurlijk zonde als jullie band onder zijn gedrag gaat lijden.

veel sterkte!
Dihanne

koentje
Belonen

is ook al het geven van een complimentje. Als hij wel luistert of iets doet dat naar je zin is, is het toch niet zo moeilijk om te zeggen:'Hee, wat fijn dat je zo goed luistert, zo hebben we het veel gezelliger he?' Eventueel kun je daar nog iets aan koppelen of een leuke natuurlijke consequentie ervan spiegelen.

En dan niet erachteraan verzuchten '... deed je maar altijd zo goed je best...' :-)

Pippin
Met koentje eens

Deze korte verbale beloningen werken vaak veel langer en effectiever door dan allerlei cadeautjes. Zo werkt een korte directe verbale correctie ook vaak beter dan een ingewikkeld strafsysteem. Misschien is het een idee om met je kind om tafel te gaan zitten en uit te leggen wat je nu precies stoort aan zijn gedrag. Misschien is er iets aan de hand waarom hij zich zo gedraagt?
Onze kinderen zijn overigens heel erg gevoelig voor beloning in de vorm van samen met hen iets leuks doen. Koekjes bakken, een gourmet organiseren, een avondwandeling, naar de stad, een spelletje doen. Dat soort zaken. Dat heeft ook direct met de problemen te maken. 'Je bent zo gezellig vandaag, zullen we wat leuks doen samen?'
Als kinderen rond een jaar of negen zijn, wordt de wereld een stuk groter voor ze. Ze weten beter wat er te halen is, de sociale structuren in de klas worden ingewikkelder en moeilijker te begrijpen. Dat is voor hen nieuw. Ze moeten dan soms opnieuw leren welke omgangsvormen acceptabel zijn. (Tegen een vriendje kun je wel 'l*l' zeggen, tegen je vader niet.)Net zoals een peuter moet leren op een potje te plassen. Dus ik vind dat het kind wat dit goed doet, best beloond mag worden.

*bella*
Zie het niet als belonen

Communicatie is sowieso wel wat meer dan belonen en straffen. En daar lijkt hij me iid wel wat groot voor worden.
Maar zo te horen snakt hij naar positieve aandacht, en in deze periode zal hij dat niet veel krijgen, als hij steeds op een negatieve manier om aandacht vraagt. Helaas weet ik precies wat je bedoelt, en ik weet dus ook dat straffen hierbij niet helpt. En met straffen bedoel ik ook gewoon de negatieve aandacht die hij krijgt.
Maar oh, het is zooo moelijk!! Voor mij dan. Vandaag had zoon weer een pesthumeur en hij kondigde al aan dat we vast ruzie zouden krijgen. Maar helaas voor hem;-) had ik een best goede dag en me al heilig voorgenomen me niet mee te laten sleuren door zijn stemming. En het is me nog gelukt ook, echt knap want hij trekt zo´n beetje alles uit de kast. Maar daaronder zit dan toch dat kleine jochie dat het gewoon moeilijk heeft. Alleen, als ik ook boos ga worden etc kan ik dat helemaal niet meer zien. (laat staan als ik echt in de opvoedstand schiet en ga corrigeren etc, schiet helemaal niet op hier op die momenten!) Ja, natuurlijk heb ik vandaag ook hier en daar gecorrigeerd, daar kom ik dan toch niet onderuit omdat hij grenzen aftast, maar wel heel rustig en zonder hem echt af te vallen. En zoon voelt zich al zo snel afgevallen. En dan komt zo´n heel boos jochie toch bij me op schoot zitten na het eten, en hebben we leuke gesprekjes samen in bad.
En dan zou ik willen dat het me altijd zou lukken zo rustig te blijven.
Echt opvoeden kun je volgens mij beter doen als eea weer iets rustiger is, en dan dmv goede gesprekken ed.
Oh ja, en dat doe je vast wel maar is iets dat er hier soms bij inschiet, geef hem ruimte zich te uiten op de manier die bij hem past. Hier bijv wil zoon best graag praten maar vaak niet op de momenten die ik ervoor uitkies. Terwijl als hij bijv in bad zit hoef ik maar op de rand erbij te komen zitten en hij begint. Maar ik moet eraan denken want roepen zal hij me niet vaak. En soms ben ik zelf te druk bezig....

Guinevere
Wat vind jij belonen?

Ik vraag me af wat je onder straffen en belonen verstaat?
Belonen hoeft niet altijd heel expliciet te zijn. Het kan er ook uit bestaan dat je aan het eind van de middag zegt: "Goh, wat hebben we nu een leuke, gezellige dag gehad samen, vind je ook niet? Ik vond het echt leuk met jou!". En voor wat betreft straffen: ik begin zo langzamerhand te geloven in het principe "vaker dan 3 keer per dag op hun lazer geven werkt niet". Ten eerste is het dan niet meer gezellig in huis, waar je zelf ook onder te lijden hebt. Ten tweede krijgt het kind een negatief zelfbeeld, wat een negatieve spiraal kan opleveren. Ten derde komt het gewoon niet meer aan na een paar keer. Liever dus op een ander manier de "angel" eruit proberen te halen.

rodebeuk
Derde weg: stoeien

Onze oudste van 8 is de laatste tijd opeens opstandig met van die bestendige buien, een half uur of langer is alles, alles alles fout.

Het enige dat effectief helpt is stoeien tot hij weer lacht (duurt soms een kwartier). Ik weet niet of je dat een optie vind? Het is zo mooi om te zien hoe ze zich daarbij hervinden... en een stuk aangenamer dan eindeloos discussieren en brutaliteiten over je uitgestort krijgen.

weet het ff nie...
Belonen

met belonen bedoel ik het beloningssysteem: stickers plakken o.i.d. voor goed gedrag (dus niet brutaal, opstandig etc. ) en daar iets aan koppelen. Dus bijv. bij 15 stickers samen koekjes bakken. Op zich werkt dit uitstekend, maar ik heb hier een beetje moeite mee. Ik vertel mijn kinderen vaak dat ze respect moeten hebben voor anderen, beleefd moeten zijn etc. en dat ze moeten luisteren naar hun ouders, leerkrachten, trainers etc. Ik vertel daarbij dat ze zich best mogen uiten als ze ergens moeite mee hebben, maar dan op een nette manier en niet d.m.v. commentaar/grote mond. Ik vind dat een kind dit gewoon moet weten en ik vind niet dat ik daar dan een beloning tegenover moet stellen (natuurlijk wel in de vorm van complimentjes, maar niet d.m.v. een beloningssysteem). ik vind eigenlijk dat dit vanzelfsprekend moet zijn. Of vraag ik dan teveel?

weet het ff nie...
Koentje en pippin

Complimentjes geven doe ik ook vaak hoor. Maar ik wil dit negatieve gedrag doorbreken en dat lukt me op dit moment niet (alleen met een bel.syteem waar ik dus eigenlijk niet zo achter sta in dit geval). Met mijn kind om de tafel gaan heb ik al vaak gedaan, maar vaak weet ze neit wat haar dwarszit en zegt ze: "Het komt zomaar opeens opzetten".

Caillic
Opvoeden

Beetje cru gezegd: wat jij vindt, is niet belangrijk, doet er niet toe. Je kan van alles vinden, maar als de praktijk anders uitwijst, zul je je daarop moeten afstemmen. Kijk naar de realiteit, naar waar je dagelijks mee te maken hebt, en stem daar je beleid op af.

weet het ff nie...
Ja

daar heb je idd een punt caillic....
Helaas werkt het niet zo dat kinderen zo maar zonder slag of stoot doen wat jij van ze vraagt...

ijsvogeltje
Laat eens iemand meekijken

Het is misschien een drempel voor je, maar overweeg om eens een professional mee te laten kijken. Onze jongste zoon (bijna 8) kan erg driftig en hyper zijn. Hij gaat nu ook sinds een tijdje naar een kinderpsycholoog en we hebben daar een erg goed gevoel over.
Geen vaag sofa-gebeuren hoor, maar drie kwartier spelen en ondertussen dingen leren. Want daar gaat het om: leren om de juiste verwachtingen te stellen (je kunt nu eenmaal niet altijd een spelletje winnen) en leren om op een goede manier met emoties en frustraties om te gaan. Een kind is over het algemeen niet boos en tegendraads omdat hij dat leuk vindt, maar omdat hij niet weet hoe het anders kan. Een kinderpsycholoog kan je daar goed bij helpen.
Je hebt wel een verwijzing van de huisarts nodig (ik heb gewoon even gebeld: 'zoon zit zichzelf flink in de weg en we willen naar een kinderpsycholoog, schrijft u even een briefje?'). Je krijgt ook vergoed van je zorgverzekering.

Laminaat
Negeren

Ik mis nog een belangrijk opvoed"instrument" in jullie rijtje belonen en straffen. En dat is negeren. Belonen doe je waar het maar kan (complimentje of glimlach is vaak al genoeg), negeren doe je bij slecht gedrag ook zo veel mogelijk, dus als het gedrag op die plek op dat moment niet echt kwaad kan (kind zeurt, kind dreigt, kind kliert, kind hangt, kortom; vraagt op ongewenste manier om aandacht), straffen doe je als het echt niet anders kan en dan liefst op een relevante manier, passend bij de "overtreding" en heel consequent.
Dit zijn een paar regels die je ook leert bij opvoedcursussen die vaak gratis worden gegeven. Vraag er naar bij de ggd.
Groetjes,
Laminaat

Stoepkrijt
Ja, negeren!

Ik was altijd nogal van de preken, tot dochter (11) met haar ogen begon te draaien en het duidelijk niet meer aankwam. Nu loop ik gewoon weg als ze aan het drammen/klieren/brutaal doen is. Gisteren had ze een vriendinnetje hier en wist ze alles beter. Midden in zo'n duidelijk niet waar verhaal ben ik gewoon naar mijn werkkamer gegaan. Later kwam dochter binnen en zei: "sorry mam, ik was me aan het uitsloven voor J." (En dat terwijl vriendinnetje J. echt een schatje is, waaraan ze echt niet hoeft te laten zien hoe stoer ze is.) Dikke knuffel en klaar.
Die tip van laatst hier ergens op het forum, dat je niet zegt "hou op met drammen" maar "ik bewonder je vasthoudendheid" werkt hier ook goed. Dochter lacht zich rot als ik dat poeslief zeg en houdt op met drammen.

reina
Laminaat

Mee eens, in mijn eerste reactie heb ik dat ook aangegeven, negeren werkt vaak heel goed, voor sommige ouders is het wel erg moeilijk, maar als je merkt dat het werkt gaat het steeds beter.

Emmawee
Wat gaat eraan vooraf?

Straffen, belonen en negeren, zijn allemaal interventies achteraf. Als het kwaad al is geschied. Voorkomen is beter, maar vraagt een andere kijk.
Weet je wanneer hij onhandelbaar wordt? Welke situaties eraan vooraf gaan? Soms lijken buien uit het niets te komen, maar zit er toch een aanwijsbare reden achter. Bijvoorbeeld, een kind vindt het heel vervelend om gestoord te worden in zijn activiteiten. Het kan dan een wereld van verschil uitmaken, als je probeert eerst even bij je kind aan te sluiten, voor je jouw wensen / instructies erin knalt. Dit is maar een voorbeeld om aan te geven dat het goed kan werken om te kijken wat er aan vooraf ging. Soms worden kinderen strontvervelend omdat ze moe zijn of trek hebben.
En verder moet een kind zich natuurlijk gewoon netjes gedragen, maar dit moeten ze vaak ook leren. Zeker op deze leeftijd gaan ze met elkaar een stuk ruwer om en is het zoeken hoe dit nu werkt met hun ouders. Mag je wel of niet schelden? Een beetje voor de gein, of alleen dat hele erge niet, maar 'trut' tussendoor, kan dat wel? Weet je kind waar de grens ligt? Heeft je kind alternatieven? Het kan erg goed werken om met je kind heel concreet te bespreken wat hij kan doen op het moment dat hij zich boos voelt. Je kunt ook zeggen: als je zo tegen mij doet, kan ik niet naar je luisteren. Maar luister dan wel (en écht) als hij min of meer netjes zijn hart lucht.
En is er eenmaal stront aan de knikker, dan zou ik op dat moment niet teveel aandacht geven aan het gedrag en proberen te begrijpen wat de boodschap is. Je kind geeft op een beroerde manier aan dat hij het ergens niet mee eens is, of zich niet goed voelt. Negeren kan, het stoeien van Rodebeuk is erg mooi als dat werkt, een muziekje opzetten kan ook fijn zijn. Ga er in zekere zin boven hangen zolang het nog kan. Geef duidelijk je grens aan als dat nodig is. Maar houd open dat je er voor je kind bent. "Ik ga hier niet naar luisteren, maar als je weer kunt praten hoor ik het graag".
Hmmm... klinkt lekker makkelijk zo, maar dat is het niet. Het raakt je toch als je kind zo tekeer gaat.
Groeten, Maw.

Pippin
Emmawee

Mooi geschreven, ik ben het helemaal met je eens.

Onderwerp gesloten

Wat leert je kind in groep 1?

En dit is wat je kind al moet kunnen voor hij naar groep 1 gaat: lees het hier.