Home » Forum » Tips gevraagd voor aandacht oefenen

Tips gevraagd voor aandacht oefenen

Ben jij al begonnen met seksuele opvoeding?

Of wil je weten hoe je dit kunt aanpakken? Deel jouw ervaringen hier!

52 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
Sasvangent
Tips gevraagd voor aandacht oefenen

Wij kregen uit school al regelmatig te horen dat dochter (7) niet aandachtig is. Helaas heeft manlief bij een wedstrijd dit weekend aan den lijve ondervonden hoe 'erg' het inderdaad is gesteld met die aandacht. Man verzuchtte dat dit inderdaad echt niet kan in een klas. We moeten dus actie ondernemen voor het te laat is. Ze heeft nochthans geen concentratieprobleem, ze kan zich zelfs goed concentren.

Omdat haar juf dit als serieus werkpunt heeft vermeld, wil ik best iets doen onder de vakantie.

Dus: heeft iemand een goed boek met info of andere tips om specifiek aan aandacht te werken?

Guinevere
Vraag

Wat is het verschil eigenlijk tussen aandacht en concentratie? Volgens mij is dat precies hetzelfde?
En wat zijn dan concreet de problemen waar ze tegenaan loopt, wat heeft de juf al gedaan?

Nasha 1st
Aandachttekort....

ik sluit me bij Guinevere aan....

Sasvangent
Verschil

Ik dacht niet dat aandacht en concentratie hetzelfde is? Ik doe een poging om het uit te leggen:

Voor je je kan concentreren, moet je eerst aandachtig zijn. Eerst moet je zeg maar, "opmerken" dat de juf iets uitlegt, dat er een blad met oefeningen voor je neus ligt, dat je juf je aanspreekt, dat iedereen al begonnen is aan zijn taak, ... . Pas dan kan je je concentreren, en dus doen wat de juf vraagt, het blad met oefeningen maken... .

Op zich heeft dochter geen probleem om haar werk te maken, maar ze droomt weg, hoort niet dat de juf al 3 stappen verder is, kijkt rond, begint pas als iedereen bijna gedaan heeft etc.

Afgelopen weekend ging ze middenin een wedstrijd zomaar even van haar stoel rondlopen voor iets anders te gaan doen; terwijl ze 5 minuten laten toch weer haar concentratie "hervonden" had en doorging met de wedstrijd.

Vandaar dus dat ik meen dat ze geen probleem heeft met de concentratie op zich, maar wel met de aandacht, het opmerken dat ze iets moet gaan doen. Ik hoop dat het wat duidelijk is?

Ik zoek dan ook tips voor het leren opmerken dat er wat moet gebeuren, voor het niet wegdromen.

ayla
Sasvangent

Precies ayladochter, ik hoor over haar ook steeds dezelfde opmerking. Hoe gaat het thuis met bijvoorbeeld spellen doen? Kan ze daar wel haar aandacht bijhouden? Dochter kan ook midden in iets opeens afdwalen en dan helemaal in gedachten naar buiten staren. Of pas na 5 minuten erachter komen dat de hele klas al in de rij staat om naar buiten te gaan. Haha zou het toch aan het type kind liggen.

Sasvangent
Ayla

Hm, Je hebt wel gelijk, het zijn precies die klachten die jij al had :-(
Ik dacht eigenlijk dat de juf overdreef, maar man ziet dat nu toch anders.

Spellen spelen is geen probleem, maar dat doet ze dan ook graag. Het rare is dat ze eigenlijk ook best graag rekenen enzo doet, nou vooruit, er zijn wel leukere dingen maar daar ligt het niet aan.

Ik hoop dat er wat goede tips gegeven worden, en dan mag jij ze gratis meegebruiken!

liat
Voorlezen?

Ik kan dit niet staven met bewijzen, maar ik denk dat voorlezen een gunstige invloed heeft.

Wij hebben onze kinderen van jongs af aan veel voorgelezen en ze kunnen zich alle drie erg goed concentreren.

Manda Rijn
Via school

het lijkt mij zinnig als je leerkracht voorstellen doet hoe je dit moet aanpakken, tips, trucs, cursus, training etc

Is er geen intern begeleider op school die hier wat van weet ?

Guinevere
Sas

Dat wat jij beschrijft is ook concentratie, alleen dan de concentratie die nodig is voor het "voortraject".
Levert het problemen op eigenlijk?
Wat juf hieraan kan doen: haar vooraan zetten, haar aandacht steeds even proberen terug te halen door haar naam te noemen.
En...ik had het vroeger ook. Ik ben er aardig overheen gegroeid... een beetje dan. Toen ik doorhad dat ik door op te letten in de les, nooit meer mijn huiswerk hoefde te leren, kwam het helemaal goed. Maar dat was pas op het VWO. :-)

ayla
Sasvangent

Sasvangent, kan jouw dochter wel haar aandacht bij het lezen houden, zelf lezen en dan specifiek avi teksten. Het was de juffrouw hier opgevallen dat dochter erg snel afgeleid was, vergeten waar ze was, daardoor sloeg ze regels over. In ieder geval snel afgeleid.

Nasha 1st
En

(niet om nu overal meteen een etiket op te plakken, maar) het kan een vorm van AD(H)D zijn, de ADD vorm. Die kinderen dromen inderdaad steeds maar weg....

Guinevere
Nas-1

Nasha, ik kan me vaag herinneren dat de dochter van Sas een nogal hoog IQ heeft. Dus het kan ook (jaja, daar gaan we weer ;) ) een bijverschijnsel zijn van HB...

Sasvangent
Guineverre

Concentratie in het voortraject, klinkt wel net. Of het problemen oplevert? Het is te zien hoe je ernaar kijkt. Ze zit op het niveau van de klas, ze heeft er voorlopig geen slechte punten door (behalve dan voor luisterend lezen want als je niet luistert, kan je geen vragen beantwoorden).

Ik voorzie vnl. dat het een probleem gaat worden: nu teert ze grotendeels op wat ze al kan, of anders heeft ze het snel door, dus maakt het niet echt uit wat de juf verteld. Maar als ze zich die techniek van dromen eigen maakt, dan zal ze de dag dat die 'voorkennis' op is niet weten hoe ze moet opletten.

Maar, als ik erover denk, op dit moment lijkt het meer een probleem voor de juf zelf, omdat het natuurlijk niet leuk is dat een kind de hele dag niet oplet. En ik zie dat haar juf dit als erg frusterend ervaart.

VWO is nog ver weg, als ze met deze houding dat al ooit haalt ;-).

Zijn er specifiek dingen die het kind (in plaats van de juf) kan doen in het "voortraject"?

Sasvangent
Ayla

Ivm. lezen: dat geeft hier geen probleem (ze is er ook vroeg genoeg mee begoonnen), officieel zit ze nu op AVI 7. Voor haar leeftijd is dat zeker wel goed.

Maar de eerste AVI test die ze (pas geleden) deed --en toen las ze evengoed als nu-- scoorde ze "maar" avi 4.
De reden was simpel: het was de eerste keer dat ze een avi tekst moest lezen en ze dacht dat ze vraagjes uit die tekst zou krijgen. Ze had dus traag gelezen (zonder fouten weliswaar) maar probeerde aandachtig de tekst te lezen en zaken te memoriseren.
Als ze IB-er zou gezegd hebben: het gaat alleen om het tempo en aantal fouten, had ze toen ook gewoon hoger gescoord. Als je dochter niet weet dat het gewoon om tempo gaat, kan het dus de mist ingaan. Maar ze kloeg wel over "een onnozele tekst".

Minna
Draai het eens om

Je zegt dat ze nu grotendeels teert op wat ze al kan, op het snel doorhebben van wat er moet gebeuren en dat ze in de problemen kan komen als die voorkennis op is. Maar als je het eens omdraait? Nu komt ze niet in de problemen door de voorkennis die ze heeft, het hele voortraject is dus helemaal niet interessant voor haar, want er wordt blijkbaar geen nieuwe of waardevolle informatie voor haar gegeven. Denk je niet dat ze vanzelf op gaat letten als de voorkennis op is en de informatie die gegeven wordt dus wel interessant en nieuw is?

Sasvangent
Ib-er

die doet helemaal niks, behalve de klachten doorgeven. Volgens haar is het gedrag van dochter "gewoon haar karakter"; een verklaring die gegeven wordt voor alles wat niet meteen in het klasgebeuren past.

Sasvangent
Omgekeerd

minna, ik hoop dat je gelijk hebt. Alleen lees je zo vaak dat kinderen geen werkhouding aanleren in de onderbouw, en dat zich dat wreekt in het middelbaar. Ik wil niet dan moeten constateren dat het al jaren speelde en dat we er niks aan gedaan hebben.

Anderzijds is het misschien veel gevraagd van een kind om de hele dag op te letten 'voor de schone ogen van de juf', zeker als je zonder opletten ook wel meekan... .

Misschien moet ik mij dan toch meer richten op het aanbod in de klas dan de eis dat dochter oplet omdat het nu eenmaal moet.
Of ze moet haar zaken en werkhouding maar leren door de dingen die ze buiten school doet.

Polly Shearman
Het is ook lekker vaag

ik snap het heel goed, je dochter krijgt een blad voor haar neus met de opdracht: maak de sommen op het blad.
Het is op dat moment voor haar duidelijk wat ze moet doen, ze kan zich focussen op haar werk ( vergeet ze daarmee de wereld om zich heen??) maakt het blad keurig af.
Maar als de juf dan iets zegt?? en opletten?? dat zijn van die vage opdrachten? en hoe lang moet je dan luistern? tot de juf iets heeft gezegt? of een uur? of hoe zit dat dan? He daar vliegt een vogel buiten, goh ik wauw dat ik ook kon vliegen, zou het warm zijn? zou ik straks naar het zwembad mogen? oh wacht: ja juf? oke, dit blad ook maken? ok! FOCUS AAN: en ze maakt het blad weer. FOCUS UIT en la la la lekker weg dromen....

gaat het zo???

vader
Taakgerichtheid

Een 'probleem' van onze zoon is door de school benoemd als taakgericht werken en dat lijkt op wat jij zegt. Vooral op de toevoeging van Polly. Volgens mij weet mijn zoon vaak gewoon niet precies wat de bedoeling is en kan hij het zelf niet bedenken (ik denk dat er wel een relatie is met zijn v/p-kloof > 30).
Elk jaar weer probeer ik de leerkracht te vertellen wat een oplossing kan zijn (zijn gedrag is namelijk 'ongepast' volgens de leerkracht) voor zijn niet-gewenste gedrag in de klas. Namelijk zorgen dat hij weet wat hij moet doen!
Hij is 11 en kan bijvoorbeeld al heel lang heel goed (alleen) koken. Gewoon door het recept te volgen. Maar een recept maken (dus bepalen wat je precies moet doen), dat gaat hem echt niet lukken hoor!
Vorige week verzuchtte hij nog dat hij vast weer 'zelfstandig moest werken' deze week. "Maar mam, ik weet dan echt niet wat ik moet doen en als ik dat vraag zeggen ze dat ik mag kiezen. Maar wat mag ik dan kiezen?". Hij gaat nu naar groep 8. Dat wordt geen Dalton of Montessori volgend jaar ;-)
Vader

Sasvangent
Er zit wel wat in

polly: ik zie het inderdaad wel zo een beetje voor me; alleen denk ik dat zo'n gedachtengegangen toch voor elk kind spelen? Wat maakt dan dat sommige kinderen wel kunnen/willen opletten en andere niet? Maar ja, vaag zal het allemaal wel zijn.

Vader: dochter heeft geen kloof, ze zit op V en P ongeveer gelijk. Ik herken wel wat je schrijft over je zoon, maar dan voor mijn zoon. Dochter daarentegen zou, mijns inziens, veel beter af zijn met "dit heb je te doen tegen het einde van de week en voor de rest doe je maar wat je wil". Dan zou ze gauw alles afmaken en zich voor de rest amuseren. Maar nu gaat alles nogal langzaam en er wordt veel herhaald, iets wat haar enorm stoort.

Ik leidt uit je tekst af dat je zoon ooit een IQ test heeft gehad: weet je of dit gedrag eventueel kan samenhangen met een hoge verwerkingssnelheid (vermits hier geen kloof)?

Polly Shearman
Verschil sasvangent

sommige kinderen kijken naar buiten en denken na over de vakantie, horen vervolgens de juf geluid maken, schakelen hun gedachten over van de vakantie naar de juf en horen wat ze zegt en kunnen dan vervolgens ook de opdracht uitvoeren.

sommige kindern kijken naar buiten en denken na over vakantie ( en nog 10 andere dingen) horen de juf niet, of horen haar wel, maar het dringt niet door, of ze kunnen niet hunzelf zetten tot echt luisteren. juf verteld een opdracht, en dat komt gewoon niet aan in hun hoofd. Pas nadat juf, oogkontact maakt, of even hun arm aanraakt en dus pas NADAT er kontact ontstaat, is het kind in staat te horen en te begrijpen wat de juf zegt.
Bij andere kinderen, begint de juf te praten en is dat dus het teken op te gaan letten. andere moeten dus eerst opgaan leten voordat ze de juf kunnen horen.

greot, polly

ayla
Juist

en ayladochter hoort duidelijk tot categorie 2. Psychologe zei ook over haar dat ze makkelijk afgeleid en wat dromerig is maar ook weer goed te corrigeren en dat laatste vonden zij belangrijk. Je moet bij haar echt dat contact maken om haar aandacht te krijgen

Sasvangent
Duidelijk maar

polly, ik weet dat de juf al één en ander geprobeerd heeft, ze heeft een tijd vanvoor gezeten, regelmatig wordt haar naam enzo gezegd. Ik denk dat ze daar uiteindelijk wel op reageert, maar dan laat ze duidelijk merken dat de juf haar stoort: draaien met haar ogen, zuchten, of gewoon zeggen dat ze niet wil of geen zin heeft... .

Hier is ook voor mij de taak weggelegd om ervoor te zorgen dat ze niet meer zo ongepast zal reageren (helaas gemakkelijker gezegd dan gedaan - ik vind dit wel heel schaamteloos van haar en ik heb dat ook bij de juf toegegeven.)

Vandaar uiteindelijk deze vraag: als ik "de bron" kan aanpakken, verdwijnt de rest vanzelf (hoop ik). Dus, of ze gemakkelijk te corrigeren is weet ik eigenlijk niet.

vader
Op zoek naar oefeningen

Sasvangent: inderdaad ooit getest waar V/P-kloof werd genoemd. P= iets onder gemiddeld (98), V= 31 punten hoger. Conclusie: geen valide test om TIQ te bepalen. Maar, voor mij is dat op zich niet (zo) belangrijk. Uiteindelijk vind ik dat we, en dus ook mijn zoon, moeten leven met de wereld om ons heen inclusief alle verschillen. Het is dus aan hem om te leren (of liever gezegd: het is aan ons om hem te leren) dat je je op bepaalde momenten nu eenmaal moet aanpassen.
Ikzelf heb eerder wat gehad aan opmerkingen van M.Lavell waarin zij vertelde dat zij haar zoon leerde te doen wat er van hem werd verwacht, ongeacht wat hij ervan vond (dat was in ieder geval wat ik eruit haalde). Omdat mijn zoon verbaal sterk is, kan ik hem dat ook goed uitleggen. Er vervolgens naar handelen is nog wel erg lastig.
Jij vraagt naar 'verwerkingssnelheid'. Wat bedoel je daarmee? Ik wil graag in groep 8 mijn zoon aanleren dat hij zijn werk 'gewoon' moet doen. Goed en helemaal, inclusief nakijken. Omdat ik er op school niet bij ben vind ik het lastig hoe ik hem thuis kan laten 'oefenen' wat hij op school zou kunnen toepassen. Immers, een andere situatie is voor hem niet concreet genoeg om op een ander moment te gebruiken.
Overigens: hijzelf ziet het probleem niet (zo) en vindt het allemaal wel meevallen. Dat is een beetje jammer want daarmee is zijn motivatie om het te veranderen ook gering.
Vader

Pippin
Thuis

Wij hebben een dochter die ook veel moeite heeft met het vasthouden van de aandacht en het verwerken van gesproken instructie. Volgens mij is er niet 'De methode' of 'Het boek' hierover te vinden.
Wij doen er thuis wel het een en ander aan. Ten eerste aan de bewustwording. Ik kan me voorstellen hou jouw dochter doet in de klas, Sas. Onze dochter kon vroeger ook zo reageren. Maar dat heeft ze zichzelf afgeleerd. We hebben veel gesprekken met haar erover gevoerd en het is haar nu duidelijk dat mensen concentratie van haar verlangen in haar eigen belang. Ze wordt er dus niet meer opstandig van.
Het oefenen begint thuis. Met aankleden 's morgens bijvoorbeeld. Dochter is een kind dat echt vijf minuten met een been in een broek kan zitten dromen. Of dat de boterham die ze wil eten, halverwege haar mond laat zweven, zonder dat er beweging in zit.
Dan spreken wij haar aan. We hebben afgesproken dat wij dat mogen, dat zij dan dus niet geirriteerd reageert. Maar wij spreken haar dan ook vriendelijk aan, ook niet geirriteerd dus. (en geloof me, dat is soms moeilijk voor mij!!). C'est la ton.....
Daardoor lukt het haar steeds beter om taakgericht te zijn. Het is wel een proces. Een heel langzaam proces ;)))
Op school gaat het soms wel lastig, maar ook daar is de toon van de leerkracht essentieel. De kernhouding is: ze is dromerig, dat kan ze niet helpen, we nemen het haar niet kwalijk, maar we hoeven het niet te accepteren. Vroeger kwam ze nog wel eens met: 'Zo ben ik nu eenmaal.' Tja, daar trappen wij niet in.
Het helpt als er een weektaak in de klas is. Het helpt als het werk dat ze moet doen goed georganiseerd is. Het helpt als ze naast de juiste kinderen zit. Ze zit nu naast een kind, wat net zo kletserig en fantasierijk als zij is. Dat werkt niet. Ze kan het beste naast een harde werker zitten. Maar het schooljaar duurt nog maar twee dagdelen....
Het helpt ook als we haar motiveren. Dus, coaching gesprekjes, navragen hoe het ging op school, het belang van schoolwerk benadrukken, etc.
Thuis moet ze ook schoolwerk maken en daar oefenen we ook de taakgerichtheid mee. Ze zit op ballet en dat helpt ook met de concentratie. (zij is dat ene meisje dat naar links draait, als de rest van de groep naar rechts draait ;))
Oh ja, en als ze vrij is, dan mag ze dromen wat ze wil. Dan hoeft ze echt niets van ons. Want het is wel een schat!

Vader
Goed thuis, pippin

Ja, Pippin. Vind ik de moeite van het proberen waard. Elke ochtend als laatste beneden, ik 4x roepen om sokken en schoenen aan (allebei en niet alleen links) en dat doe ik natuurlijk geirriteerd. Maar inderdaad, uitleggen ook de link met (school) werk en afspreken dat dat 'nou eenmaal' niet kan en dat wij het mogen zeggen en dat hij niet Jahaa of 1 wenkbrauw omhoog mag doen...
Extra irritant is trouwens dat hij uiteindelijk nooit te laat is... (en ook zijn schoolresultaten zijn goed), het belang is voor hem dus erg moeilijk zichtbaar.
Vader

Pippin
Belang

Het belang is voor je zoon natuurlijk heel groot, maar hij is er waarschijnlijk al zo aan gewend, dat iedereen tegen hem 'aanzeurt', dat hij niet beter weet.
Ten minste, dochter vindt het nu echt heel vervelend als ik geirriteerd tegen haar doe. Maar toen het nog zo slecht ging, leek het net alsof het haar niet meer raakte, tot ik echt woest werd. Ik betrapte mezelf erop dat ik zei: 'Het lijkt wel alsof ik bij jou altijd eerst heel boos moet worden, voordat je doet wat ik zeg.' Zo'n zin is natuurlijk een teken aan de wand.
Haar belang is dus niet: op tijd op school komen. Maar: op een gezellige manier opstaan en met zijn allen vrolijk de deur uit. Misschien kun je in het begin werken met beloningen, om hem te laten ervaren hoe leuk het is om zonder gezeur bij de tijd te blijven?
Je moest eens weten hoe het hier kan botsen 's morgens (Ik ben eigenlijk een avondmens, boehoe)! Gelukkig kennen wij elkaar wel aardig goed hier in de buurt, anders zou bureau Jeugdzorg nog op de stoep komen staan. Het is bij onze dochter net een zwart putje, als je eenmaal begint met boos worden, zit je binnen de kortste keren met verschrikkelijk geschreeuw en gehuil, en probeer daar dan maar weer eens uit te komen.

Polly Shearman
Sasvangent

Ik geloof best dat de juf van jou verwacht dat je je dochter "beter" opvoed zodat ze niet meer met haar ogen rolt in de klas, maar dat is haast onbegonnen werk. JIj bent er nl niet bij in de klas, JIJ kan haar niet belonen als ze wel op de juiste manier reageerd, en als ze WEl ceconcentreerd aan een werkje zit. Dat zal de juf toch echt lekker zelf moeten doen.

JIj kan thuis wel met haar aan de gang gaan,
zoek een deel van de dag dat iets niet zo lekker loopt omdat ze niet haar aandacht erbij kan houden.
bijvoorbeeld het ochtend ritueel.
Kies dan een onderdeel wat ze eigenlijk al beheerst, bijvoorbeeld het uittrekken van haar pyjama.
Je wilt nl dat ze die bezigheid bewust gaat doen, met volle aandacht, zodat ze leert iets met aandacht te doen.
Je begint met iets wat ze eigenlijk al kan, om zo haar zelfvertrouwen te vergroten. Dus stel je kiest pyjama uittrekken, krijgt ze elke dag als het lukt een stikker, na 5 stikkers krijgt ze in het weekend een ijsje, maar zo niet dan niet.
Als dat een week lang is goed gegaan, kan je er een kleine opdracht bij doen,
dus a) zelfstandig pyjama uittrekken
b) pyjama op de juiste plek lekker ( onder kussen ofzo)
en zo elke week een nieuwe opdracht, erbij doen. Mits het goed gaat.
Denk ik hele kleine babysteps. Want het probleem met ons ouders is dat we te veel in een keer willen en dat dan het hoofd van ons kind het allemaal niet kan behappen.

Als je op deze manier, bijvoorbeeld het ochtend ritueel thuis aanpakt, zal je merken dat in de loop van de weken de aandacht gedurende de dag langzaam aan ook verbeterd. Dus dat ze automatisch in de klas ook steeds geconcentreerder zal zijn, en zich meer bewust van haar omgeving, meer aandachtig zal zijn.

dat hele ochtend ritueel, de stikkers en het ijsje zijn natuurlijk maar voorbeelden, het kan net zo goed het avond ritueel, krullen, knikkers en pokomon kaarten zijn.

Natuurlijk is het nu bijna vakantie, maar als je nu begint met iets kleins wat voor jullie allebeid haalbaar is, dan kan het verschil als ze eind van de zomer weer naar school gaat al merkbaar zijn.

dus per week een klein opdrachtje erbij, hoe kleiner hoe beter, want het moet wel heel haalbaar zijn. elke keer een kleine beloning en dan na een week een grotere beloning ( hou die ook klein) als het een week ( of 5 schooldagen) goed is gegaan.

groet, Polly

Guinevere
Wegdromen en aankleden (licht o.t.)

Als jullie het toch over wegdromen bij het aankleden hebben: nou, daar kan onze zoon óók wat van! Toch hebben we het maar één keer gepresteerd om te laat te komen dit jaar. Ging wel ten koste van diverse scenes en boze buien wederzijds.
Wat ik nu meestal doe: zoon gaat op een kleedje zitten in de gang met zijn schone kleren. Daar is geen afleiding, dus dan is ie zó klaar. Dat moet ik dan natuurlijk uitgebreid toejuichen. :-)
Daarna gaat het cirkus verder bij het ontbijten. "Eten? Hoezo eten? O ja, eten!" etc.
Ik denk ook wel dat Sasdochter er bij gebaat is om te leren wat het belang is van opletten bij de uitleg. Dat kun je thuis wel doen. Maar het bij de les houden is voor de rest een taak van de juf. Juf kan ook een speciaal geluid afspreken met de jongedame. BIjvoorbeeld: als ik klik met dit ding, dan zit je weer weg te dromen, en dan roep ik je even terug op aarde/in de klas.

Bikkel
Oh, oh, wat herkenbaar weer

Hier ook een zoon die er bij zijn haren bijgesleept moet worden. Het is inmiddels zo normaal hier geworden dat er vergeten wordt te eten, aan te kleden, haren te kammen (zag zoon vandeweek met ongekamde haren in de bus zitten op weg naar schoolreisje) dat het continue aansporen als normaal beschouwd wordt door de rest van het gezin. Totdat een buitenstaander dat opvalt en ons er weer eens attent op maakt.
De laatste tijd gaat het vrij redelijk. Ik zeg welke tijd hij een bepaalde taak af moet hebben. Hij zorgt dat dat gebeurt, ik zeur dan niet. Hij leeft op de klok, dus dit is overzichtelijk voor hem. Het scheelt in ieder geval een hoop gemopper van beide kanten.
Hij heeft met de juf afgesproken dat zij even op het bord tikt als ze echt iets nieuws gaat uitleggen of ze tikt even op zijn tafel. Dan weet zoon dat hij er bij moet komen. Dat geldt ook trouwens voor jongste dochter maar dat is vanwege gehoorproblemen (ze heeft auditieve verwerkingsproblemen).
En Pippin, die scenes die jij beschrijft mbt jouw oudste dochter, die herken ik wel heel erg van mijn oudste dochter. Zij krijgt wel de dagplanning rond maar de schoolplanning (lees: het leerwerk) niet altijd en dan moet ze behoorlijk aangespoord worden. Of opruimen. Of eenvoudige dagelijkse dingen als de telefoon van boven naar beneden meenemen. Spreek ik haar daar niet op de juiste manier op aan, dan kan ze daar op een zeer luide toon over klagen. Ajaj, het is weer mooi weer, de tuindeuren staan open maar gaan toch best vaak even dicht als dochter het op haar heupen heeft.

Sasvangent
Inderdaad, ook thuis

pippin, polly: het gedrag dat jullie beschrijven speelt inderdaad ook thuis. Ik had er zelfs nog niet bij stilgestaan. Als ik haar niet voortdurend aanspoor om te knabbelen bij het ontbijt, blijft ze minutenlang met het eten in haar mond zitten..., aankleden gaat gestaag beter, maar wel onder constant "ben je al bezig, ben je al klaar, hoe lang duurt het nog..." van mijn kant. Da's natuurlijk één en al geroep want ik ben al beneden als zij nog boven is. Gelukkig hebben we geen buren denk ik soms ;-).
Dus die tips over thuis en klein beginnen, ga ik zeker gebruiken.

En oh, wat herkenbaar ook: ik lijk de helft van de dag wel boos op dat kind, en 't is nog zo'n schatje. Altijd dwars en tegenspreken (ook zoals op school dus). Altijd heeft ze een beter idee, altijd wil ze iets anders doen. Het kan inderdaad heel erg irriteren.

Ook een goede tip: we zijn meestal net op tijd op school, maar het zou veel leuker zijn voor het hele gezin als we rustig en ontspannen aan de dag kunnen beginnen. Dat ga ik eens rustig uitleggen, dat zij daar mee voor verantwoordelijk is.

Voor in de klas dan: tja, dochter is versneld rond Pasen, in een klas gesmeten waar ze niet welkom was (noch door de kinderen, noch door de juf). Dat heeft zijn sporen waarschijnlijk ook nagelaten. "Naast het juiste kind zetten" was er dus niet bij. En de toon van de juf tegen haar kan ik me levendig voorstellen, niet erg vriendelijk.
In ieder geval hoop ik dat de kinderen van haar nieuwe klas vergeten zijn in september dat zij dat kleintje was dat zomaar middenin het jaar naar groep 4 mocht. Want het is niet leuk, elke dag naar school waar ze je liever buitenkijken. En dan moet je nog opletten en beleefd zijn. 'T was wat veel gevraagd blijkbaar ;-).

Ik heb er veel aan, aan de herkenning en de tips! Nu alleen proberen heel geduldig te zijn!

Pagina's

Onderwerp gesloten

Wat leert je kind in groep 1?

En dit is wat je kind al moet kunnen voor hij naar groep 1 gaat: lees het hier.