Advies kleuterverlenging.
Tijdens het vorige oudergesprek kwam naar voren dat mijn zoon (5 jaar, geboren in november) moeite had met letters en met hakken en plakken. Een woord zoals b-a-l kon hij bijvoorbeeld niet goed samenvoegen tot een woord en daarbij twijfelde hij vaak.
Sindsdien heeft hij wel vooruitgang geboekt. Hij herkent bijna alle letters (los van de q en p) en kan er ook veel benoemen. Daarnaast heeft hij nog moeite met het herkennen van bepaalde klanken. Volgens de leerkracht beheerst hij deze vaardigheden nog niet voldoende voor een soepele start in groep 3. Thuis zien wij echter dat hij de online oefeningen van groep 2 goed maakt en daar vaak weinig moeite mee lijkt te hebben.
Daarnaast wordt aangegeven dat hij sociaal-emotioneel nog wat kwetsbaar is. Hij is onzeker, komt niet goed voor zichzelf op en klapt vaak dicht als er iets gebeurt. Hij zit momenteel in een combinatiegroep 1/2 met in totaal 34 kinderen.
Alle andere herfstkinderen uit zijn groep gaan volgend schooljaar naar groep 3, behalve mijn zoon. Sinds een paar dagen komt hij verdrietig thuis omdat kinderen tegen hem zeggen dat hij niet naar groep 3 gaat. Afgelopen vrijdag is hij zelfs diep in zijn gezicht gekrabd door een ander kind. Toen wij vroegen wat er gebeurd was, zei hij eerst dat hij het niet wist. Uiteindelijk bleek dat hij bang was dat iemand boos zou worden als hij zou vertellen wat er gebeurd was. Pas na veel doorvragen vertelde hij welk kind het had gedaan. Hij had zelf niets gezegd tegen het kind of tegen de leerkracht.
De leerkracht geeft aan dat hij een zacht karakter heeft en graag lief gevonden wil worden. Daarom vindt school het verstandig om hem nog een jaar te laten kleuteren, zodat hij sterker en zelfverzekerder aan groep 3 kan beginnen.
Ik twijfel hier erg over. Ik vraag me af of een extra jaar kleuteren zijn onzekerheid daadwerkelijk zal oplossen, omdat ik denk dat dit ook deels bij zijn karakter hoort. Daarnaast maak ik me zorgen dat hij straks zonder zijn vriendjes achterblijft. Alle kinderen met wie hij nu speelt gaan naar groep 3, terwijl hij in groep 2 blijft. Ik ben bang dat hij zich daardoor eenzaam gaat voelen, minder uitdaging krijgt en misschien juist nog onzekerder wordt.
Aanstaande vrijdag hebben we opnieuw een gesprek met de leerkracht en de kwaliteitsmedewerker van school. Ik merk dat ik erg twijfel, mede omdat de leerkracht zijn standpunt al duidelijk heeft gemaakt.
Zijn er ouders die ervaring hebben met een vergelijkbare situatie? Hoe is dat bij jullie verlopen en hebben jullie achteraf de juiste keuze gemaakt?
troelahoep schreef op 09-06-2026 om 09:52:
Ik vraag me eigenlijk heel hard af waarom kleuters nou persé al het hakken en plakken door de strot geduwd krijgen. Of schrijfdans. Of andere voorbereidende lees- en rekentaakjes. Ik zag gisteren nog op een peuterspeelzaal zelfs werkjes hangen die met tellen te maken hadden, met bepaalde aantallen bolletjes die ingekleurd moesten worden.
Nu zijn mijn kinderen en ikzelf natuurlijk niet maatgevend, maar pikken de meeste zulke dingen niet gewoon snel op als ze eenmaal in groep 3 zitten, voorzover ze in het dagelijks leven niet al het een en ander aan tellen en letters hebben meegekregen? Veel jonge kleuters kunnen hun eigen naam al schrijven bijvoorbeeld maar dat hebben ze eerder thuis geleerd dan op school, en meestal kunnen ze ook al prima tellen. Moeten kinderen werkelijk zo lang van tevoren op schoolse wijze worden voorbereid op leren lezen en rekenen?
Ja, dat moet omdat ze steeds minder bewegen. Schrijfdans is om de fijne en grove motoriek te ontwikkelen. Zonder goede motoriek is het krijgen van een leesbaar handschrift een stuk moeilijker.
Rekenenisleuktaalook schreef op 06-06-2026 om 16:29:
[..]
Dit inderdaad!
Verschil kunnen horen en verschil maken tussen de verschillende klanken is de basis van leren lezen en schrijven.
Ook dit gaat niet altijd vanzelf beter door een jaar over te doen. Ik heb nu een leerling van acht waar ik nog regelmatig een klankgebaar voor maak om verschil tussen M en N te duiden of B en P of D en T.
Van die auditieve analyse had ik nog nooit gehoord. Ik ben er nog altijd zwak in en daardoor ook zwak in spelling. Lezen heb ik na een moeizame start vrij vlot opgepakt. Op een zeker moment ga je hele woorden in een context lezen. Ik kan me herinneren dat aan mijn ouders geadviseerd werd om me veel te laten lezen zodat ik ook beter ging spellen. Dat hielp wel bij mijn leesvaardigheid, maar niet bij het spellen. Pas toen ik zelf verhaaltjes ging schrijven en ik na moest denken hoe een woord gespeld werd, ging mijn spelling vooruit en maakte ik niet langer met zweet op mijn rug dictees.
rionyriony schreef op 09-06-2026 om 08:06:
...
Mogelijk dat dit laatste minder geldt voor heel knappe kinderen, waarop falen minder indruk maakt omdat ze al heel vaak positief beloond zijn dus die fout maakt dan minder in hen los. Daar kunnen ze wel tegen.
Dat is ongeveer het tegenovergestelde van hoe het 'werkt' bij het gros van de slimme kinderen die ik ken (en dat zijn er vanuit verschillende hoeken heel veel). Je ziet juist bij die meer begaafde kinderen dat ze het heel lastig vinden om fouten te maken. Dat ze zo gewend zijn om alles in één keer te kunnen, dat ze blokkeren als dat eens niet zo is. Én dat ze zich zeer bewust zijn van de dingen die ze (nog) niet weten/kunnen
Los van alles vind ik het wel zorgwekkend dat kinderen van 5 anderen gaan uitlachen omdat hij mogelijk iets niet kan/ niet kan meekomen of in een andere klas blijft. Vraag mij af of dit 1 bullebakje is die de rest meekrijgt of dat dit gebruikelijk is in de klas. Bijzonder..
Maheiden schreef op 08-06-2026 om 21:14:
[..]
Dat is dan lang geleden.16 jaar geleden toen we nog de 2e Maanversie hadden, leerden we al dat zingend/zoemend/slepend lezen beter was. Hakken doe je om woorden te spellen.
Maar goed, on topic: een kind dat een zingend woord niet goed kan herhalen zal meer moeite hebben om tot lezen te komen. Ja, er zijn ook kinderen die lezen d.m.v. woordbeelden maar de meesten hebben die vaardigheid nodig. Dit kan geoefend worden, daar is groep 2 een goede plek voor.
Tel er nog maar een paar jaar bij op, bij die 16 jaar, ik ben er al veel langer uit en volg het alleen nog maar van de zijlijn van vriendinnen die nog wel in het po zitten. Met Piaget en Montessori in mijn achterhoofd vanuit mijn eigen opleiding (uit het jaar Kruik, dus misschien ook al achterhaald) vraag ik me af of die eenzijdige focus op de cognitieve ontwikkeling bij steeds jongere kinderen juist een averechts effect heeft.
Wat mijn punt is, is dat h&p, zoemend lezen en welke vernieuwing goede hulpmiddelen kunnen zijn bij het aanvankelijk lezen, maar geen doel an sich waar kinderen op afgerekend zouden moeten worden. Bij een van mijn kinderen merkte de docent rond de herfstvakantie in groep 2 zorgelijk op dat ie totaal nog geen interesse had in letters "en dat toch onderhand wel eens moest komen" Gelukkig was het mijn vierde en niet mijn eerste kind, anders was ik misschien ook wel in de stress geschoten. Voor niks, want in de kerstvakantie bleek hij ineens vloeiend te kunnen lezen. Hij was zelf maar verdergegaan in Pippi Langkous omdat hij geen zin had om te wachten tot het voorleesritueeltje bij bedtijd.
Rekenenisleuktaalook schreef op 08-06-2026 om 07:15:
[..]
De keuze moet voor dit jaar de juiste zijn. Daarna zie je wel verder. In deze keuze al kijken naar de rest van de schoolcarrière is zinloos.
Ja, en toch: bij onze dochter (decemberkind) was het eigenlijk geen issue, zij kon na 1,5 jaar kleuteren naar groep 3, ze was er zowel sociaal-emotioneel als cognitief aan toe. Daarna is ze altijd verreweg de jongste geweest in de klas. Op de basisschool ging dat nog, maar op het VO werd dat iets anders. Altijd het ukkie in de klas, gecombineerd met onzekerheid en een moeilijke klas met een heftige queen bee, heeft ervoor gezorgd dat ze geen leuke schooltijd heeft gehad.
Daarnaast: ze doet vmbo, heeft nu dus met 15 jaar examen gedaan, en als ze slaagt gaat ze met 15 jaar naar het mbo. Dat vind ik (te) jong. Ze moest dus met 14 jaar al een beroepskeuze maken. Eigenlijk vind ik dat niet kunnen. Maar hier denk je niet over na als je de keuze maakt voor kort kleuteren...
Ik weet, je kan niet met alles rekening houden, maar toch vind ik dit een aspect dat onderbelicht blijft bij het gesprek over kort en lang kleuteren.
Ik zou gewoon laten gaan naar groep 3. Sociale-emotionele ontwikkeling om een kind groep 2 over te laten doen, heb ik altijd meer een quasi-argument gevonden. Het is subjectief en zegt niks over eventuele problemen met leren in groep 3. Als er geen echte cognitieve redenen zijn om hem niet naar groep 3 te laten gaan, hij aansluiting heeft met vriendjes uit deze jaarlaag en hij bovendien zelf graag wil, zou ik het gewoon doen. En als in groep 3 blijkt dat hij toch moeite heeft met lezen, dan lijkt het me veel nuttiger om groep 3 over te doen. Maar niet nu laten zitten omdat er mogelijk in groep 3 een probleem zou kunnen zijn.
Duizendpoot schreef op 09-06-2026 om 14:08:
Ik zou gewoon laten gaan naar groep 3. Sociale-emotionele ontwikkeling om een kind groep 2 over te laten doen, heb ik altijd meer een quasi-argument gevonden. Het is subjectief en zegt niks over eventuele problemen met leren in groep 3. Als er geen echte cognitieve redenen zijn om hem niet naar groep 3 te laten gaan, hij aansluiting heeft met vriendjes uit deze jaarlaag en hij bovendien zelf graag wil, zou ik het gewoon doen. En als in groep 3 blijkt dat hij toch moeite heeft met lezen, dan lijkt het me veel nuttiger om groep 3 over te doen. Maar niet nu laten zitten omdat er mogelijk in groep 3 een probleem zou kunnen zijn.
En dat is nou juist het probleem. Waarom een quasi argument? Ze zouden veel meer naar kinderen moeten kijken naar hun welbevinden en betrokkenheid ipv alleen maar cognitie er is meer dan alleen cognitief.
Quasi argument omdat het een gevoelsargument is. Nergens in het verhaal blijkt dat zoontje slecht in zijn vel steekt, geen vriendjes heeft etc. Zijn welbevinden vormt volgens mij niet het probleem.
Hij wil juist wel graag naar groep 3 en is verdrietig dat zijn vriendjes wel gaan en hij niet. Dat lijkt me dan "sociaal emotioneel" ook een belangrijk argument. Je kunt net zo goed argumenteren dat juist blijven zitten hem nog minder zelfvertrouwen geeft, want dan voelt hij dat hij iets niet goed kan of iets niet goed heeft gedaan. Ik lul maar wat, maar je kunt op deze wijze alles recht of krom praten. Daarom noem ik het een quasi
argument. Het is nog niet te voorspellen hoe hij zich gaat ontwikkelen.
Het enige wat er op dit moment scheelt, is dat hij nog niet zo goed kan knippen en plakken met woorden, maar dat wordt eigenlijk pas echt geleerd in groep 3 en dat hij zo verlegen is, maar dat is meer een karaktertrek.
Willempje73 schreef op 09-06-2026 om 13:27:
[..]
Ja, en toch: bij onze dochter (decemberkind) was het eigenlijk geen issue, zij kon na 1,5 jaar kleuteren naar groep 3, ze was er zowel sociaal-emotioneel als cognitief aan toe. Daarna is ze altijd verreweg de jongste geweest in de klas. Op de basisschool ging dat nog, maar op het VO werd dat iets anders. Altijd het ukkie in de klas, gecombineerd met onzekerheid en een moeilijke klas met een heftige queen bee, heeft ervoor gezorgd dat ze geen leuke schooltijd heeft gehad.
Daarnaast: ze doet vmbo, heeft nu dus met 15 jaar examen gedaan, en als ze slaagt gaat ze met 15 jaar naar het mbo. Dat vind ik (te) jong. Ze moest dus met 14 jaar al een beroepskeuze maken. Eigenlijk vind ik dat niet kunnen. Maar hier denk je niet over na als je de keuze maakt voor kort kleuteren...
Ik weet, je kan niet met alles rekening houden, maar toch vind ik dit een aspect dat onderbelicht blijft bij het gesprek over kort en lang kleuteren.
Dat is vreemd. Sinds 1986 (of zo) bestaat de 1 oktobergrens niet meer. Dus statistisch gezien hadden er meer kinderen zo jong als zij in de verschillende klassen moeten zitten. En een nare sfeer in een klas is toeval. Mijn zoon en dochter hadden er 1 schooljaar tussen zitten. Zij hadden beiden een leuke klas, het tussenliggende jaar was een dramaklas.
Jonagold schreef op 09-06-2026 om 18:18:
[..]
Dat is vreemd. Sinds 1986 (of zo) bestaat de 1 oktobergrens niet meer. Dus statistisch gezien hadden er meer kinderen zo jong als zij in de verschillende klassen moeten zitten. En een nare sfeer in een klas is toeval. Mijn zoon en dochter hadden er 1 schooljaar tussen zitten. Zij hadden beiden een leuke klas, het tussenliggende jaar was een dramaklas.
Jij loopt hier toch ook al 100 jaar mee? Dan weet je toch ook dat scholen heel lang terughoudend zijn geweest met het plaatsen van herfstkleuters in groep 3? Sterker nog, op de basisschool van mijn jongste 2 zoons kleuterden(geboren rond de eeuwwisseling), wisten de kleuterleerkrachten het niet eens dat de grens formeel opgeschoven was naar 1 januari.
Bijdeweg, die samenvoeging van kleuter-en basionderwijs met de wet WPO uit 1986 is vooral ingegeven uit bezuinigingsoverwegingen in die economische crisisjaren. In onze buurlanden zijn het nog steeds aparte scholen en aparte opleidingen voor kleuteronderwijs.
kenfan schreef op 10-06-2026 om 10:14:
[..]
Jij loopt hier toch ook al 100 jaar mee? Dan weet je toch ook dat scholen heel lang terughoudend zijn geweest met het plaatsen van herfstkleuters in groep 3? Sterker nog, op de basisschool van mijn jongste 2 zoons kleuterden(geboren rond de eeuwwisseling), wisten de kleuterleerkrachten het niet eens dat de grens formeel opgeschoven was naar 1 januari.
Niet alleen terughoudend geweest zijn, maar dat nog steeds zijn! En dat is niet voor niks. Sommige kinderen lukt het allemaal prima als ze met 5,5 naar groep 3 gaan, maar we zien gewoon dat het voor heel veel van deze kinderen echt struggelen is! Ik weet zeker dat er dan de kinderen die doorgaan (zie je wel, het lukt hem gewoon hoor!) een deel is dat echt hoger geëindigd zou zijn als ze langer gekleuterd hadden en er ook echt rijp voor waren om te gaan leren lezen! Jammer dat er geen startpunt in februari is, zoals dat bij vervolgopleidingen soms is!
Herkenbaar, wij hebben behoorlijk wat uit de kast moeten halen om een van onze kinderen (december) naar groep 3 te krijgen. Achteraf terecht en excuses van de school. We zijn vooral uitgegaan van het sociaal welbevinden van het kind, alle vriendjes waren wat ouder en gingen ook naar groep 3. Nog een jaar kleuteren zou echt veel frustratie hebben opgeleverd.
Vier jaar later was er juist een heel actieve leerkracht die uitging van het principe 'iedereen gaat door, tenzij'.
Op het gymnasium hebben onze kinderen geen problemen gehad, daar waren veel jongere leerlingen. Misschien is dat op een VMBO anders, dat weet ik niet. Ik kan me voorstellen dat het lastig is om echt de jongste te zijn van een klas, zeker als het een pittige klas is.
Bij het begin van de studie merkte kind dat het moeilijk was om een kamer te vinden. De meeste studentenhuizen wilden geen minderjarigen. En een van onze kinderen wilde bij een studentenvereniging, dat kon pas in het tweede jaar. Reden is dat ze geen gedoe wilden met de alcoholwetten. Bij de roeivereniging moesten steeds alcoholtesten worden gedaan, bij binnenkomst en bij naar buiten gaan.
kenfan schreef op 10-06-2026 om 10:14:
[..]
Jij loopt hier toch ook al 100 jaar mee? Dan weet je toch ook dat scholen heel lang terughoudend zijn geweest met het plaatsen van herfstkleuters in groep 3? Sterker nog, op de basisschool van mijn jongste 2 zoons kleuterden(geboren rond de eeuwwisseling), wisten de kleuterleerkrachten het niet eens dat de grens formeel opgeschoven was naar 1 januari.
Dat is ook logisch, omdat de grens nooit opgeschoven ìs naar 1 januari. Wat deze wet gedaan heeft is de grens uit de wet halen. Naar elk kind moet nu gekeken worden wat in hun belang is.
Overigens gaan de meeste oktober, november en december kinderen pas naar het VO als ze 12 zijn. Maar 11 procent van deze kinderen gaat naar het VO als ze nog 11 zijn.
https://www.ocwincijfers.nl/sectoren/primair-onderwijs/leerlingen/prestaties-verblijfsduur
Hi, geen ervaring maar ik zit wel in hetzelfde schuitje momenteel met mijn herfstkleuter in groep 2.
Allereerst vind ik 34 kleuters in een groep 1/2 heel veel (staat daar een leraar voor of zit er nog een onderwijsassistent bij?). Daarnaast vind ik het juist heel mooi dat jouw zoon zo'n mooi zacht karakter heeft. Mijn zoon kan heel goed voor zichzelf opkomen, alleen iets te goed volgens de juf en dat wordt dan weer als " jong gedrag" gezien. Daarnaast kan ik me ook niet voorstellen dat er in de groep van kleuters uit groep 2 die volgend jaar naar groep 3 geen ander kind zit moeite heeft met hakken en plakken. Maar dat dat kind wellicht niet uit de herfst is, en dus je lastiger aan de ouders kan uitleggen waarom het kind nog een keer groep 2 moet doen.
Mbt hakken en plakken: mijn dochter (9, groep 6), had begin groep 3 heel veel moeite met de leesoefeningen. Toen zij in groep 2 zat, heb ik haar wel eens naar het raam zien wijzen en dan hardop R-AA-M horen roepen. Na een week begonnen ze in groep 3 met zingend lezen en daar kon ze helemaal niks mee. Leverde een nogal apart gesprek op met de juf. We kregen elke week woordenlijsten gemaild die we thuis moesten oefenen met je kind en dat hebben we consequent met haar gehakt en geplakt (wat ze in het begin ook nog lastig vond). Een paar weken voor de kerstvakantie ging ze ineens van hakken en plakken naar vloeiend lezen en eind groep 3 las ze op E5 niveau. Dat zingend lezen heeft ze nooit begrepen. Maar ze houdt gelukkig ontzettend van lezen.
Ik hoor hier een aantal mensen over de glazen bol. Ik ken ook gevallen van herfstkleuters die volgens de juffen van groep 2 absoluut toe waren aan groep 3 en waar bleek in groep 3 (of groep 4) dat het sociaal emotioneel toch te vroeg kwam. Dat ze het op papier cognitief echt wel aankonden, maar gewoon nog niet het zitvlees hadden om het vol te houden. En vice versa, kinderen die groep 2 moesten overdoen en op een later punt weer versneld zijn.
Bij mijn eigen zoon is de beslissing nog niet genomen, maar gaat het wel steeds meer richting verlenging. Ik snap het niet, ook omdat het mijns inziens te subjectief is. En ook meningen van specifieke experts in de wind worden geslagen. Maar ik heb me er ook maar bij neergelegd.
