Kind als enige niet verkleed
Vandaag waren er koningsspelen op school. Ik heb er niet aan gedacht om kind (groep 1) wat oranjes aan te trekken/vlaggetjes te schminken/etc. Het is ook geen moment in me opgekomen. Bij mij op school was dat vroeger niet zo. Meteen bij het ophalen gaf kind aan: "ik was de enige die niks geks had!" Zag op de foto's dat de meeste kinderen wel íets in het thema hadden, al was het maar alleen vlaggetjesschmink. Zucht... ouders die iets soortgelijks hebben meegemaakt? En hoe erg is het nou eigenlijk? Voor volgend jaar heb ik uiteraard beterschap beloofd.
Mijn moeder zat thuis de zorgvuldig door mij opgeladen batterijen van mijn met kranten geld bij elkaar gespaard Gameboy leeg te spelen. Mijn vader werkte. Wij hadden 1 oppermoeder die nagenoeg altijd op school was, daarnaast nog een paar moeders die er regelmatig waren. Lees ouders nooit gezien. We hadden elk jaar sportdag, schoolreisje en creatieve dag (waarbij er schoolbreed werd geknutseld, gekookt en getimmerd met hulp moeders en timmer opa) daarnaast werden kerst, Pasen en Sinterklaas uitgebreid gevierd inclusief kerkdiensten enzo. Dus ja in de jaren 80 was er wel het een en ander.
In de jaren dat mijn zoon op de basisschool zat werden vergelijkbare vieringen gedaan (zonder kerkdienst) sommige met en sommige zonder hulpouders. Was best vergelijkbaar met wat op mijn basisschool gebeurde.
'hebben al drie jaar last van langdurig ziekteverzuim van diverse collega's, slechte vervangers etc.' Dat is een mooi streefdoel voor een team: langdurig ziekteverzuim voorkomen voor zover het te voorkomen is, met name dus burn out etc.
'Iedereen zit in minstens drie commissies voor de te organiseren activiteiten dus naast bewuste keuze is het ook tijdgebrek dat ons dwingt tot eenvoudigheid.' Dat is nog superveel , per persoon drie commissies. Waarom? Kun je daar niets eens kritisch naar kijken?
Ik begeleidde een Amerikaan in een verpleeghuis. Hij verbaasde zich over de hoeveelheid vergaderingen van het verplegend personeel. In Amerika (en veel andere landen) was dat ondenkbaar, vooral vanwege de afstanden.
Rodaan al Galidi schreef er een mooi gedicht over:
VERGADERING
Waarheen gaat de Nederlander?
Naar een vergadering.
Waar komt hij vandaan?
Van een vergadering.
Het huis
is de vergadering van de Nederlander
met zijn hond.
De douche
is de vergadering van de Nederlander
met het warme water.
De slaap
is de vergadering van de Nederlander
met zijn bed.
Wakker worden
is de vergadering van de Nederlander
met de haast.
De vergadering
is de vergadering van de Nederlander
met de vergadering.
tsjor schreef op 27-04-2026 om 10:58:
'hebben al drie jaar last van langdurig ziekteverzuim van diverse collega's, slechte vervangers etc.' Dat is een mooi streefdoel voor een team: langdurig ziekteverzuim voorkomen voor zover het te voorkomen is, met name dus burn out etc.
'Iedereen zit in minstens drie commissies voor de te organiseren activiteiten dus naast bewuste keuze is het ook tijdgebrek dat ons dwingt tot eenvoudigheid.' Dat is nog superveel , per persoon drie commissies. Waarom? Kun je daar niets eens kritisch naar kijken?
Tja, dan zitten er slechts drie mensen in één commissie. Twee die alles verzinnen en regelen, de derde kijkt mee en neemt over indien nodig. Zelf was ik ooit de kartrekker voor carnaval en had ik een begrafenis, collega was ziek. Dus iedereen is ergens de kartrekker, ergens de assistent, en ergens de achterwacht.
" Rodaan al Galidi schreef er een mooi gedicht over: (...)"
Breek me de bek niet open. Ik werkte vroeger als zelfstandige, in een kantoor met nog een aantal zelfstandigen. Wij vergaderden als collega's éen keer per maand gedurende twee uur.
Nu werk ik als jurist in loondienst voor een instelling bij de semi-overheid. De hoeveelheid overleggen en overlegstructuren is om gek van te worden. Gelukkig zit ik bijna nergens in.
Zo net is mij gevraagd eens te kijken naar een concept-convenant. Er wordt weer een nieuwe (organisatie-overstijgende) overlegstructuur in het leven geroepen om vastgelopen situaties vlot te trekken. Situaties lopen met name vast omdat er te weinig geld is en te weinig mensen zijn om de oplossingen te leveren die voor de hand liggen. Meer geld en menskracht in een nieuw overlegforumpje steken gaat daar vermoedelijk weinig verbetering in brengen.
Maar goed, mij is slechts gevraagd of de juridische afdeling opmerkingen heeft over het concept-convenant, niet over het besluit tot het oprichten van dit praathuis. Ik ken mijn plek, en denk er ondertussen het mijne van.
Sorry, geheel ot, maar ik ben wel degelijk enigszins gefrustreerd.
Dit vraagt om een topic van zichzelf!
Heel leuk hoor, dat school vraagt alle kinderen wat oranjes aan te trekken met koningsspelen, maar dat betekent wel dat hele horden ouders naar de Primark rennen voor een weer een oranje shirt van drie, vier euro. Een shirtje dat veelal maar 1 keer gedragen wordt en dan in de (vuilnis)zak verdwijnt.
Nu.nl schreef vandaag: ''Kledingwinkels pakken groots uit met modecollecties voor Koningsdag. Het staat symbool voor de versnelling in de mode-industrie, die het normaliseert om kleding te behandelen als wegwerpartikelen. (...) "Waar gaat dit heen als er hele collecties worden gemaakt voor één dag?", vraagt duurzame lifestyle-expert Marieke Eyskoot zich af. (...) Daar komt bij dat de kwaliteit van kleding in de (ultra) fastfashionbranche slecht is. "De vervuilende impact op het milieu is gigantisch. Kledingstukken worden een soort wegwerpartikelen. Dat is bizar."
https://www.nu.nl/economie/6393623/ultrafast-fashion-piekt-op-koningsdag-zo-houden-we-overconsumptie-in-stand.html.
Wat mij betreft mogen scholen hier juist een voorbeeldfunctie in nemen. Een geschminkt Nederlands vlaggetje: hartstikke leuk, vooral doen! Maar milieu- en klimaatbelastende wegwerpkleding en andere (oranje) plastic rommel: nee. Mooi meegenomen: dat legt ook minder druk op mensen met een krappe portemonnee.
tsjor schreef op 27-04-2026 om 08:22:
[..]
Izza, vaders worden niet aangekeken op 'wat, geen oranje kleding aan?!!!'. Wat betreft de verdeling, volgens mij is er geen enkel ouderpaar meer dat daar geen gesprek over heeft bij de geboorte van een kind.
Een gesprek misschien wel. Maar in de praktijk blijkt uit onderzoeken dat de verdeling van de mentale load, het huishouden en de opvoeding nog steeds grotendeels bij de vrouw ligt. Vroeger hadden die daar alle tijd voor. Tegenwoordig werken ze er ook nog eens bij.
En met mentale load bedoel ik niet dat papa kind een keer naar zwemles brengt. Maar vergeet dat moeder hem daarvoor op de wachtlijst heeft gezet, zwemspullen heeft gekocht, de tas klaarligt en het in de agenda zetten. En na afloop de natte spullen eruit haalt. En de zwemles verzet als pietje een keer een kinderfeestje heeft (waarvoor zij het cadeau haalt).
TwinkleTwinkle schreef op 27-04-2026 om 12:38:
Heel leuk hoor, dat school vraagt alle kinderen wat oranjes aan te trekken met koningsspelen, maar dat betekent wel dat hele horden ouders naar de Primark rennen voor een weer een oranje shirt van drie, vier euro. Een shirtje dat veelal maar 1 keer gedragen wordt en dan in de (vuilnis)zak verdwijnt.
Nu.nl schreef vandaag: ''Kledingwinkels pakken groots uit met modecollecties voor Koningsdag. Het staat symbool voor de versnelling in de mode-industrie, die het normaliseert om kleding te behandelen als wegwerpartikelen. (...) "Waar gaat dit heen als er hele collecties worden gemaakt voor één dag?", vraagt duurzame lifestyle-expert Marieke Eyskoot zich af. (...) Daar komt bij dat de kwaliteit van kleding in de (ultra) fastfashionbranche slecht is. "De vervuilende impact op het milieu is gigantisch. Kledingstukken worden een soort wegwerpartikelen. Dat is bizar."
https://www.nu.nl/economie/6393623/ultrafast-fashion-piekt-op-koningsdag-zo-houden-we-overconsumptie-in-stand.html.
Wat mij betreft mogen scholen hier juist een voorbeeldfunctie in nemen. Een geschminkt Nederlands vlaggetje: hartstikke leuk, vooral doen! Maar milieu- en klimaatbelastende wegwerpkleding en andere (oranje) plastic rommel: nee. Mooi meegenomen: dat legt ook minder druk op mensen met een krappe portemonnee.
Mijn T-shirt is oranje, geen Koningsdag opdruk, goede kwaliteit en gaat al jaren mee. Inderdaad vanwege het milieu. Eigenlijk zouden we op school al die oranje zooi moeten inzamelen om het het volgende jaar weer te gebruiken. Ik zie bij ons overigens wel kinderen met doorgegeven shirts. Dorp is hechte gemeenschap en een shirt uit gezin A wordt twee jaar later gerust gedragen door gezin B. Vertellen kinderen zelf: mijn shirt was eerst van Emma en nu van mij.
Wij geven kleding (en andere spullen) in de omgeving en binnen de familie al jaren door. Dat deed mijn moeder vroeger al. En ook de oranje shirts gaan over op verschillende kinderen. Die dragen ze trouwens ook op koningsdag zelf en tijdens wedstrijden van Nederland (voetbal of andere sporten).
Verder is het overal goedkoop te krijgen dus ook dat hoeft geen bezwaar te zijn.
De koningsdagbandana uit 2014 leeft nog steeds en is ingepikt door mij.
😄
De gruwelijkste oranje verrassing kwam na jaren tevoorschijn toen we de boekenkast van de muur wegschoven.
"Oh, dus dáár was die oranje vuvuzela. Hoe is die dáár nou gekomen? Mama begrijpt er niets van"
Poezenmeisje schreef op 27-04-2026 om 13:32:
De koningsdagbandana uit 2014 leeft nog steeds en is ingepikt door mij.
😄
De gruwelijkste oranje verrassing kwam na jaren tevoorschijn toen we de boekenkast van de muur wegschoven.
"Oh, dus dáár was die oranje vuvuzela. Hoe is die dáár nou gekomen? Mama begrijpt er niets van"
😆
Hoe ben je er weer vanaf gekomen?
Rekenenisleuktaalook schreef op 27-04-2026 om 11:21:
[..]
Tja, dan zitten er slechts drie mensen in één commissie. Twee die alles verzinnen en regelen, de derde kijkt mee en neemt over indien nodig. Zelf was ik ooit de kartrekker voor carnaval en had ik een begrafenis, collega was ziek. Dus iedereen is ergens de kartrekker, ergens de assistent, en ergens de achterwacht.
Apart bij mijn zoon op school zat er vaak 1 docent van de bovenbouw en 1 van de onderbouw in de commissies en dat werd dan aangevuld door leden van de oudercommissie. Vaak haakte er een docent bij de vergaderingen af omdat ze om 15:00 echt thuis moest zijn ipv bij de vergadering en dan werden de notulen wel gedeeld. De oudercommissie verdeelde dan de besproken actiepunten onder elkaar, docenten deden letterlijk niets anders dan akkoord geven voor de invulling van de dag (voorgezet door de oc)en communicatie naar de ouders toe maar ook dat was vaak copy/paste of uitbesteed aan de oc. Ooit bij de kleuters geprobeerd op de verwendag (activiteiten op school ipv schoolreisje) de docenten het blikgooien te laten organiseren, dat is niet van de grond gekomen helaas.
Auwereel schreef op 27-04-2026 om 14:11:
[..]
😆
Hoe ben je er weer vanaf gekomen?
Zoon was er inmiddels overheen gegroeid.
Dat ding is uit 2010 (ik heb het even nagezocht) en kwam pas na 2020 weer tevoorschijn.
😄
Decembermamma schreef op 27-04-2026 om 14:17:
[..]
Apart bij mijn zoon op school zat er vaak 1 docent van de bovenbouw en 1 van de onderbouw in de commissies en dat werd dan aangevuld door leden van de oudercommissie. Vaak haakte er een docent bij de vergaderingen af omdat ze om 15:00 echt thuis moest zijn ipv bij de vergadering en dan werden de notulen wel gedeeld. De oudercommissie verdeelde dan de besproken actiepunten onder elkaar, docenten deden letterlijk niets anders dan akkoord geven voor de invulling van de dag (voorgezet door de oc)en communicatie naar de ouders toe maar ook dat was vaak copy/paste of uitbesteed aan de oc. Ooit bij de kleuters geprobeerd op de verwendag (activiteiten op school ipv schoolreisje) de docenten het blikgooien te laten organiseren, dat is niet van de grond gekomen helaas.
Tja, welke ouders zitten er in de oudercommissie? De extraverte ouders van de extraverte kinderen! En die bedenken vooral plannen die leuk zijn voor kinderen die overal tegen kunnen. Hebben dan net te weinig oog voor kinderen die daar heel anders instaan. Wij hebben de afgelopen jaren steeds meer de regie van dit soort evenementen teruggepakt. Van meer meer meer, naar minder, eenvoudiger, soberder, prikkelarmer, minder werk.
Verder goede draaiboeken gemaakt die jaar na jaar als basis dienen.
