Kind als enige niet verkleed
Vandaag waren er koningsspelen op school. Ik heb er niet aan gedacht om kind (groep 1) wat oranjes aan te trekken/vlaggetjes te schminken/etc. Het is ook geen moment in me opgekomen. Bij mij op school was dat vroeger niet zo. Meteen bij het ophalen gaf kind aan: "ik was de enige die niks geks had!" Zag op de foto's dat de meeste kinderen wel íets in het thema hadden, al was het maar alleen vlaggetjesschmink. Zucht... ouders die iets soortgelijks hebben meegemaakt? En hoe erg is het nou eigenlijk? Voor volgend jaar heb ik uiteraard beterschap beloofd.
Een vriendin vond ook dat haar kind op een 'luxe' school was terechtgekomen, met een docent en twee klassenassistenten per klas.
Binnen een jaar heeft ze haar kind naar een andere school gedaan. Het gedrag van de klasgenoten was niet uit te houden, de klassenassistenten speelden alleen maar voor poltieagent.
tsjor schreef op 02-05-2026 om 11:45:
[..]
Ik kan me voorstellen dat zo'n oplossing voor de leerkracht zelf ook veel meer rust geeft, die kan zich concentreren op het lesprogramma voor de hele groep. Minder stress voor de leerkracht betekent gezondere leerkrachten die voor de groep kunnen blijven staan, beter voor de leerlingen etc. De aparte aandachtsgebieden komen dan deels buiten de klas te liggen. Ik denk dat dit veel meer zoden aan de dijk zet dan meer interne begeleiders, jeugdzorg op school etc.
Het een sluit toch het andere niet uit?
Het werk van een ib-er en jeugdzorg, of wie dan ook van de externen is heel anders dan lesgevende taken. Als school kun je niet zonder ib-er als er een overschot aan leerkrachten is. En als jeugdzorg/jeugdarts/schoolcoach nodig zijn heb je ook weinig aan een leerkracht of leerkrachtondersteuner of onderwijsassistent.
Maheiden schreef op 02-05-2026 om 09:53:
[..]
Dus allemaal verhalen uit de 2e hand. En wat gaven ze dan aan? Kun je concrete voorbeelden noemen? Ik ben echt nieuwsgierig want ik kan me er zo weinig bij voorstellen.
Wat ze aangaven? Dat de juf altijd bezet was door dezelfde kinderen.
Wat een bijzondere discussie dit……. Waarom beginnen stellen sowieso aan kinderen denk ik dan…..? Je zult er gewoon tijd voor moeten vrij maken. Dan maar wat minder tijd voor je ‘eigen’ dingen. Als er géén school zou zijn, dán heb je het pas druk. Die kinderen zijn daar uren en uren per week, worden onderwezen, hoef je als ouder niet te doen. Fijn toch? En dat je af en toe wat aandacht voor school moet hebben, tja dat hoort bij de aandacht en interesse voor je kind.
Altijd? Ze mochten nooit meedoen of vragen stellen? En wat zei de leerkracht toen ze dit aangaven of toen jij dit aangaf?
En welke onderdelen op de middelbare die ze echt nodig hebben, missen ze nu dan?
Ik ben erg aan het doorvragen maar ik ben gewoon benieuwd hoe iemand de middenmoot geen aandacht kan geven waardoor er echt essentiële zaken missen. Een les start eigenlijk altijd met doelen voor de basisgroep.8 Dan neem ik aan dat alle leerlingen actief meedoen. Volop aandacht dus.
Het is zo makkelijk om te zeggen of aan te horen, dat je geen aandacht genoeg krijgt. Maar wat gebeurt er nu echt wat nodig is? Weet jij minuut voor minuut wat de leerkracht doet tijdens een les? Welke keuzes er gemaakt worden en op grond waarvan? En dat is niet voor iedereen hetzelfde en evenveel. Individuele aandacht voor elk kind, dat is sowieso een illusie. En vaak ook niet nodig. Vandaar mijn vraag: Wat is er nu echt gemist? Als een kind nooit vragen kan stellen of mee kan doen aan de verlengde instructie als dat nodig is, dat is kwalijk. Maar ik neem aan dat je dan in gesprek gaat. Over je eigen kind. Verhalen over anderen en opmerkingen als 'de hele middengroep krijgt nooit aandacht' vind ik erg naar sensatie neigen.
Maheiden schreef op 02-05-2026 om 12:19:
Altijd? Ze mochten nooit meedoen of vragen stellen? En wat zei de leerkracht toen ze dit aangaven of toen jij dit aangaf?
En welke onderdelen op de middelbare die ze echt nodig hebben, missen ze nu dan?
Ik ben erg aan het doorvragen maar ik ben gewoon benieuwd hoe iemand de middenmoot geen aandacht kan geven waardoor er echt essentiële zaken missen. Een les start eigenlijk altijd met doelen voor de basisgroep.8 Dan neem ik aan dat alle leerlingen actief meedoen. Volop aandacht dus.
Het is zo makkelijk om te zeggen of aan te horen, dat je geen aandacht genoeg krijgt. Maar wat gebeurt er nu echt wat nodig is? Weet jij minuut voor minuut wat de leerkracht doet tijdens een les? Welke keuzes er gemaakt worden en op grond waarvan? En dat is niet voor iedereen hetzelfde en evenveel. Individuele aandacht voor elk kind, dat is sowieso een illusie. En vaak ook niet nodig. Vandaar mijn vraag: Wat is er nu echt gemist? Als een kind nooit vragen kan stellen of mee kan doen aan de verlengde instructie als dat nodig is, dat is kwalijk. Maar ik neem aan dat je dan in gesprek gaat. Over je eigen kind. Verhalen over anderen en opmerkingen als 'de hele middengroep krijgt nooit aandacht' vind ik erg naar sensatie neigen.
Dit soort verhalen doen het goed op verjaardagen, maar zijn niet best voor het onderwijs. Op een school krijgen kinderen aandacht per groep, is gewoon een feit. Kinderen die na de instructie lekker kunnen gaan oefenen met de nieuwe stof hebben dus op dat moment niet steeds individuele aandacht nodig.
Het zou mooi zijn als na de instructie de verlengde instructie wordt gegeven aan de kinderen die dat op dat moment nodig hebben. Controle van begrip en daarop je groepje voor verlengde instructie samenstellen.
Ik probeer elke dag elk kind even te zien, maar dat kan ook tijdens een fruit moment zijn of buiten. Of even vragen tijdens stillezen wat ze van hun boek vinden etc. En inderdaad, de gewone sterke rekenaars krijgen tijdens rekenen weinig één op één aandacht.
Rekenenisleuktaalook schreef op 02-05-2026 om 12:32:
[..]
Dit soort verhalen doen het goed op verjaardagen, maar zijn niet best voor het onderwijs. Op een school krijgen kinderen aandacht per groep, is gewoon een feit. Kinderen die na de instructie lekker kunnen gaan oefenen met de nieuwe stof hebben dus op dat moment niet steeds individuele aandacht nodig.
Het zou mooi zijn als na de instructie de verlengde instructie wordt gegeven aan de kinderen die dat op dat moment nodig hebben. Controle van begrip en daarop je groepje voor verlengde instructie samenstellen.
Ik probeer elke dag elk kind even te zien, maar dat kan ook tijdens een fruit moment zijn of buiten. Of even vragen tijdens stillezen wat ze van hun boek vinden etc. En inderdaad, de gewone sterke rekenaars krijgen tijdens rekenen weinig één op één aandacht.
Juist dit!
Rekenenisleuktaalook schreef op 02-05-2026 om 11:56:
[..]
Het een sluit toch het andere niet uit?
Het werk van een ib-er en jeugdzorg, of wie dan ook van de externen is heel anders dan lesgevende taken. Als school kun je niet zonder ib-er als er een overschot aan leerkrachten is. En als jeugdzorg/jeugdarts/schoolcoach nodig zijn heb je ook weinig aan een leerkracht of leerkrachtondersteuner of onderwijsassistent.
Het scheelt wel in de kosten, dus in die zin maakt het wel uit.
bieb1963 schreef op 02-05-2026 om 12:11:
Wat een bijzondere discussie dit……. Waarom beginnen stellen sowieso aan kinderen denk ik dan…..? Je zult er gewoon tijd voor moeten vrij maken. Dan maar wat minder tijd voor je ‘eigen’ dingen. Als er géén school zou zijn, dán heb je het pas druk. Die kinderen zijn daar uren en uren per week, worden onderwezen, hoef je als ouder niet te doen. Fijn toch? En dat je af en toe wat aandacht voor school moet hebben, tja dat hoort bij de aandacht en interesse voor je kind.
Gelukkig mogen mensen zelf invullen hoe ze de interesse in hun kind tonen. Al is het maar door te zorgen dat er geld is voor eten, drinken, ontbijt, een bed etc.
tsjor schreef op 02-05-2026 om 16:43:
[..]
Gelukkig mogen mensen zelf invullen hoe ze de interesse in hun kind tonen. Al is het maar door te zorgen dat er geld is voor eten, drinken, ontbijt, een bed etc.
Tja, dat is de basis, sterker nog , je verplichting. Maar toch niet de reden om aan kinderen te beginnen?
bieb1963 schreef op 02-05-2026 om 12:11:
Wat een bijzondere discussie dit……. Waarom beginnen stellen sowieso aan kinderen denk ik dan…..? Je zult er gewoon tijd voor moeten vrij maken. Dan maar wat minder tijd voor je ‘eigen’ dingen. Als er géén school zou zijn, dán heb je het pas druk. Die kinderen zijn daar uren en uren per week, worden onderwezen, hoef je als ouder niet te doen. Fijn toch? En dat je af en toe wat aandacht voor school moet hebben, tja dat hoort bij de aandacht en interesse voor je kind.
Dat het fijn is dat iets er is betekent natuurlijk niet dat je er verder niet meer kritisch op mag zijn of er geen discussie over mag voeren. Dat zou iedere discussie en iedere poging tot verbetering doodslaan. Mijn dokter gaf me de verkeerde behandeling. Ach, stel je voor dat er géén gezondheidszorg zou zijn, dat is pas erg. Mijn dak lekt. Géén dak, dat is pas erg. Ik heb ruzie met mijn zus. Wees blij dat je een zus hebt.
Het lijkt mij prima om kritisch te zijn op hoeveel en wat een school als 'extra' aanbiedt; of het past binnen de doelstellingen van scholing, of het niet 'te veel' is voor de kinderen, of het niet een onevenredige belasting van de ouders is. De school van rekenenentaal maakt daarin kennelijk een bewuste afweging. De school van mijn kind vraagt ook niet te veel. Maar ik zie ook wel scholen (bij vrienden bijv) waar ouders zowat iedere week iets voor school moeten doen. Ja, dat kun je afdoen met 'had je maar geen kinderen moeten krijgen'. Maar je kunt je ook afvragen of alles dat georganiseerd wordt wel nodig en wenselijk is. Een gezellige moederdagbijeenkomst onder schooltijd is zoiets. Voor wie is dat leuk? Voor de moeders die vrij moeten nemen op hun werk in ieder geval niet. Dat gaat niet over moeders die lekker hun eigen ding willen doen. Dat gaat over brood op de plank. Het gaat over 10 ballen hoog houden en dan nog een bal toegeworpen krijgen. Had je maar geen kinderen moeten krijgen. Vraag me af of dat voor mannen ook geldt. Of is het dan wel begrijpelijk dat ze ook andere verplichtingen zoals werk hebben?
Meesje schreef op 02-05-2026 om 19:32:
[..]
Dat het fijn is dat iets er is betekent natuurlijk niet dat je er verder niet meer kritisch op mag zijn of er geen discussie over mag voeren. Dat zou iedere discussie en iedere poging tot verbetering doodslaan. Mijn dokter gaf me de verkeerde behandeling. Ach, stel je voor dat er géén gezondheidszorg zou zijn, dat is pas erg. Mijn dak lekt. Géén dak, dat is pas erg. Ik heb ruzie met mijn zus. Wees blij dat je een zus hebt.
Het lijkt mij prima om kritisch te zijn op hoeveel en wat een school als 'extra' aanbiedt; of het past binnen de doelstellingen van scholing, of het niet 'te veel' is voor de kinderen, of het niet een onevenredige belasting van de ouders is. De school van rekenenentaal maakt daarin kennelijk een bewuste afweging. De school van mijn kind vraagt ook niet te veel. Maar ik zie ook wel scholen (bij vrienden bijv) waar ouders zowat iedere week iets voor school moeten doen. Ja, dat kun je afdoen met 'had je maar geen kinderen moeten krijgen'. Maar je kunt je ook afvragen of alles dat georganiseerd wordt wel nodig en wenselijk is. Een gezellige moederdagbijeenkomst onder schooltijd is zoiets. Voor wie is dat leuk? Voor de moeders die vrij moeten nemen op hun werk in ieder geval niet. Dat gaat niet over moeders die lekker hun eigen ding willen doen. Dat gaat over brood op de plank. Het gaat over 10 ballen hoog houden en dan nog een bal toegeworpen krijgen. Had je maar geen kinderen moeten krijgen. Vraag me af of dat voor mannen ook geldt. Of is het dan wel begrijpelijk dat ze ook andere verplichtingen zoals werk hebben?
Ik begrijp absoluut dat er scholen zijn die teveel kunnen vragen en organiseren. Kritiek daarop snap ik. Maar ik reageer vooral op reacties dat álles al teveel lijkt te zijn.
Maar ik begrijp niet waarom je er op het eind ineens weer een mannen/vrouwen ding van wil maken. Als een school teveel van ouders vraagt, dan is dát de discussie. Niet hoe ouders dat onderling regelen hoe ze dat doen lijkt mij.
bieb1963 schreef op 02-05-2026 om 19:54:
[..]
Ik begrijp absoluut dat er scholen zijn die teveel kunnen vragen en organiseren. Kritiek daarop snap ik. Maar ik reageer vooral op reacties dat álles al teveel lijkt te zijn.
Maar ik begrijp niet waarom je er op het eind ineens weer een mannen/vrouwen ding van wil maken. Als een school teveel van ouders vraagt, dan is dát de discussie. Niet hoe ouders dat onderling regelen hoe ze dat doen lijkt mij.
Ik wil er niet 'weer(?)' een mannen/vrouwending van maken. En ook geen discussie over hoe ouders onderling regelen wie naar de moederdagbijeenkomst gaat. Maar wel iets dat ik me oprecht afvraag. Of vaders ook de opmerking krijgen dat ze maar geen kinderen hadden moeten nemen als ze dit soort feestjes en activiteiten 'te veel' vinden.
Die gedachte is verder niet voor jou bedoelt hoor 
Het eerste stukje was vooral een reactie op jouw stukje. Daarna gingen mijn gedachten met mij aan de haal.
Ik wil overigens ook niet niks voor school doen. Vind het ook wel leuk om erbij betrokken te zijn. Maar zoals gezegd, het valt bij ons alleszins mee. De 'verplichte' dingen zoals een paasontbijt zijn zeer behapbaar (ik hoef geen mandjes te knutselen) en verder zijn de activiteiten beperkt (er is zelfs geen schoolreisje) en is er altijd ruimte om wel of niet in te schrijven.
Meesje schreef op 02-05-2026 om 20:32:
[..]
Ik wil er niet 'weer(?)' een mannen/vrouwending van maken. En ook geen discussie over hoe ouders onderling regelen wie naar de moederdagbijeenkomst gaat. Maar wel iets dat ik me oprecht afvraag. Of vaders ook de opmerking krijgen dat ze maar geen kinderen hadden moeten nemen als ze dit soort feestjes en activiteiten 'te veel' vinden.
Die gedachte is verder niet voor jou bedoelt hoor
Ik wil overigens ook niet niks voor school doen. Vind het ook wel leuk om erbij betrokken te zijn. Maar zoals gezegd, het valt bij ons alleszins mee. De 'verplichte' dingen zoals een paasontbijt zijn zeer behapbaar (ik hoef geen mandjes te knutselen) en verder zijn de activiteiten beperkt (er is zelfs geen schoolreisje) en is er altijd ruimte om wel of niet in te schrijven.
Mijn opmerking ‘wat dan de reden is dat je aan kinderen zou beginnen’ sloeg op een opmerking, dat er al zoveel voor die kinderen moest gebeuren zoals voor geld zorgen, voor eten, een bed enz. In mijn ogen de basis verplichtingen en nou niet direct een réden om aan kinderen te beginnen. Ik zou een vader dat net zo goed vragen.
