Basisschoolleeftijd Basisschoolleeftijd

Basisschoolleeftijd

Ellen Vloet  (VPRO)

Ellen Vloet (VPRO)

17-03-2012 om 03:18

Kunnen jongens nog wel opgroeien tot echte jongens?

* Betaald bericht *

Kunnen jongens nog wel opgroeien tot echte jongens? Op die vraag willen de makers van 'De Echte Jongens' film graag het antwoord vinden. Jongensgedrag wordt niet altijd begrepen. Jongens willen experimenteren, verkennen en grenzen opzoeken. Maar krijgen jongens hier vandaag de dag nog wel genoeg de ruimte voor?

Op de lagere school krijgen jongens bijna alleen maar met juffen te maken. Door gescheiden gezinnen worden mannelijke rolmodellen steeds schaarser. Wat is het effect hiervan op opgroeiende jongens? En waarom krijgen jongens steeds vaker het stempeltje ‘druk’ te zijn? En.., begrijpen al die vrouwen dat jongensgedrag wel goed?

Op dit moment wordt er hard gewerkt aan 'De echte jongens' film. Een documentaire zoektocht naar de behoeftes van jongens van alle leeftijden.

Voor de film zoek ik twee jongens, één uit groep 7 en een puber van 15.

Groep 7.: Een jongen met typisch jongens gedrag, bewegelijk, ondernemend, druk, onderzoekend en competitief, die vaak duidelijk is in wat hij wel en niet wil. Een jongen die meer ruimte nodig heeft voor zijn onderzoekende, drukke, bewegelijke gedrag dan wij, de volwassenen, leraren en de maatschappij hem geven. Een leuke, speelse, vrolijke jongen, die door zijn energie, nieuwsgierigheid en sterke wil, soms wel eens botst met de juffrouw. Een jongen waar een beetje extra op wordt gelet, of die al wordt onderzocht op ADHD. Maar waarvan u, de ouder, denkt dat er niets mis met hem is!

De puber: een jongen van 15 die op het VMBO zit. Deze jongen is een zo geheten onderpresteerder. Slim maar ongemotiveerd. De reden dat hij VMBO doet en geen HAVO OF VWO kan zijn een slechte cito score, of hij is van Havo/VWO teruggegleden naar VMBO. In ieder geval spreekt het onderwijs hem niet aan en daagt hem niet uit. Hij staat niet te trappelen om zichzelf te bewijzen. In de documentaire willen we graag zien waar hij tegenaan loopt. We willen de jongen de kans geven te laten zien waar het volgens hem mis gaat, of wat hij wel leuk vindt om te doen.

Belangrijk is om te weten dat het een ‘onderzoekende documentaire’ betreft. Dat betekent dat de film met veel respect en aandacht gemaakt zal worden. We willen absoluut geen conclusies trekken over het kind of zijn gedrag als negatief bestempelen. Juist niet!

We zijn dus op zoek naar twee stoere jongens, eentje die behoorlijk druk is maar wel sociaal. Wij willen graag laten zien hoe de drukke jongen anno 2012 zich beweegt op school en in zijn omgeving.

Mocht u en uw zoon interesse hebben mee te werken, neem dan contact op met Ellen Vloet, researcher van de film. Ook overige vragen beantwoord ik graag.

Alvast dank voor het meedenken!

[email protected] / 06 24 70 80 39

Tineke

Tineke

17-03-2012 om 17:30

Aannames

Gescheiden gezinnen waardoor geen vader als rolmodel? Het lijkt mij dat dat alleen (nou ja, vooral) speelt als de vader dood is. In de gescheiden gezinnen in mijn omgeving, is er juist een (stief-)vader bijgekomen. Plus dan nog weer extra ooms, opa's, etc.
In de gezinnen waar geen vader is, vervaagt de moederrol. Daar is, dacht ik, ook uitgebreid onderzoek naar gedaan. De moeder wordt een vader en moeder tegelijk, en wordt een 'neutrale' ouder. Tuurlijk is dat niet ideaal, maar ja, dat is het dan ook niet.
Het is een stuk ingewikkelder in de werkelijkheid dan de platte stemmingmakerij, ondanks dat ik het woord 'sufgejuft' echt geniaal vindt. Klassen zijn soms ook teveel musea vol knutsels en frutsels door mutsjuffen. Maar goed, tussen juffen zit net zoveel verschil als tussen man/vrouw.

Positief

In de wetenschap maar ook zeker ook in een film kun je niet anders dan de werkelijkheid reduceren. Ik vind het wel positief dat ook met de jongens zelf gekeken wordt hoe die situatie nu is en waar ze tegenaan lopen. Dat kon nog weleens een verassing opleveren. En natuurlijk is de werkelijkheid complexer maar dat hoeft elkaar niet uit te sluiten. Werkelijk 2 jongens tot hoofdpersoon maken kan iets moois opleveren. Maar ja, ook hier natuurlijk, het doet er wel degelijk toe wie de personen zijn die de film maken of ze ook oog en creativiteit hebben om die werkelijkheid in beeld te brengen. Maar ik ben er niet perse negatief over.
Voor zover er werkelijk naar de jongens zelf ook geluisterd en gekeken wordt.

MariaR

MariaR

17-03-2012 om 23:02

Ja selffulfilling prophecy

Wat Nelleke zegt, daar ben ik het mee eens. Kom we gaan een 'documentaire' maken over sufgejufte jongens en dan casten we jongens die precies passen in het beeld van deze theorette. Het valt me tegen dat een omroep als de VPRO meedoet aan deze agendasetting-variant van infotainment. Goed wel dat we het hier horen want dan kunnen we commentaar leveren op andere fora als er naar wordt gelinkt ihkv "zie je wel hoe slecht juffen voor onze jongens zijn, kijk hier maar"

En dan mis ik de vrije-tijd nog

Wat mij opvalt in deze stellingen....dat is niet alleen deze, maar bij meerdere varianten hierop van verschillende oorsprong.
Er wordt alleen uitgegaan van de situatie 'thuis' en 'school' . En dat is het dan.
Dat begrijp ik ook wel gezien de stelling....en bij deze 2 is er statistisch gezien overduidelijk dat de hoeveelheid 'juffen' of 'vrouwen' toeneemt.
Maar kinderen doen nog veel meer dan alleen op school zitten en thuis zijn.
Ze spelen buiten komen daardoor in contact met andermans vaders, broers, grotere jongens etc.etc.
Ze hebben hobby's, ze gaan op voetbal (zéér geliefd onder jongens en bevolkt door 80& mannelijk geslacht), gaan op zwemles (ook aandeel mannen is groot), gaan op judo (hier ook mannen) etc.etc. Zelfs op de gymnastiek alhier is een mannelijke gymleraar die de jongens onder z'n hoede heeft.
De mannen zijn de wereld niet uit!
Zelfs als ze helemaal 'sufgejuft' zijn en al misselijk worden bij de aanblik van nog 's een knutselwerkje of nog een verslag over hun functioneren dan nog is er dichtbij huis een overvloed aan 'mannelijke voorbeelden' te vinden waar ze zich aan kunnen optrekken/spiegelen etc.
groeten albana

Nee hoor, ik zeg als!

Ik zeg 'als , dus als het fenomeen bestaat. Dat de hoeveelheid vrouwen toeneemt is gewoon statistisch te meten. Gr albana

MariaR

MariaR

18-03-2012 om 20:31

Tarzan rules

Tja, hier een school met een groot schoolplein, veel beweging, houtbewerking etc. Een meester voor de vijfde klas die bepaald niet tuttig te noemen is maar juist erg in contact met zijn innerlijke Tarzan. Steentijd-kampen met zelf vuur maken etc. En toch zijn er een paar jongensgroepjes die naadloos voldoen aan het profiel geschetst door stelster van de draad. Die 'lauw doen' in groepsverband heel wat hoger achten dan de cito-test. Die er sinds jaren niet voor terugdeinzen kleinere kinderen omver te duwen, zichzelf en alle anderen in de klas te overschreeuwen, struiken/bomen/bloemen te vernielen enz. enz. Moeders doen er niets aan, vaders trouwens ook niet. Allemaal in het kader van "het zijn nu eenmaal jongens, hè?"
Misschien komt dat problematische jongensgedrag wat nu op de bordjes van de vrouwelijke leerkrachten wordt gelegd wel door een overdreven waardering voor expansief gedrag als het door een jongen gebeurt. Ik vraag me af of hetzelfde goedgepraat zou worden als het door meisjes gebeurt.

MariaR

MariaR

18-03-2012 om 21:01

Oh ja

en al de hierboven beschreven jongens zijn drie keer per week op het voetbalveld te vinden olv een mannelijke trainer

donderkopje

donderkopje

18-03-2012 om 21:52

Opgroeien doe je niet alleen op school inderdaad

Het gaat niet alleen op school, het gaat mevrouw Vloet om "opgroeien", zoals ze in haar titel stelt.

In die zin ben ik het met Albana eens. Opgroeien doe je niet alleen op school of in je een-ouder gezin met een moeder.
Buitenschool om zijn er zat rolmodellen te vinden waar jongens zich aan kunnen spiegelen.

Mocht de docu-maakster zich specifiek willen richten op de schoolsituatie dan zou ze dat wellicht beter moeten formuleren.

Ik ben wel benieuwd of de keuze van deze researcher is gebasseerd op onderzoek waar ze een case bij zoekt, of er wellicht veel meer andere drukke jongens in beeld komen die niet perse afglijden op het VMBO of meteen als probleem geval worden gezien en of ze dus een probleem signaleert of juist ervan maakt.

Aangezien ze het zelf een onderzoekende documentaire noemt zou je vooringenomenheid mogen uitsluiten. (Ik heb er nog nooit van gehoord overigens, je onderzoekt toch vantevoren of je een relevant verhaal te vertellen hebt, of is een een roadmovie gebasseerd op wat loze kreten in de media als sufgejuft etc.?)

donderkopje

donderkopje

18-03-2012 om 22:10

Echte jongens bestaan niet....

Trouwens, ik vind de woordkeus "echte jongens" ook behoorlijk stom... Zijn de rustige, minder impulsieve, minder competetieve en niet duwende jongens die niet of minder vaak over de grenzen van de juf of ouder heen gaan dan geen "echte jongens"?

Hoe moeten we die dan zien of noemen?

Juffen en/of hun invloed

Dat de hoeveelheid vrouwen in het onderwijs toeneemt is gewoon meetbaar. Dat het een negatief effect zou kunnen hebben op jongens is een slag in de lucht....Tot nu toe heb ik er tenminste nog geen 'overtuigend bewijs' in de vorm van een onderzoek of wat dan ook van gezien.....
Of jullie soms wel? Ik vraag me in eerste insantie af....is er wel een probleem? En zo ja: Misschien hebben meisjes wel de laatste jaren dezelfde ervaringen en heeft het daar dezelfde invloed op? Misschien is het wel helemaal geen effect van de hoeveelheid juffen, maar van heel wat anders dat met het onderwijs te maken heeft...met de toegenomen 'taken' die het onderwijs de laatste jaren toebedeeld krijgt b.v. naast alleen lesgeven...met de hoeveelheid kinderen in een klas, met de vele verschillende niveau's en rugzakjes en verschillende aangepast werk. Misschien was hetzelfde effect wel onstaan als de hoeveelheid mannen in het onderwijs erg was toegenomen.
Misschien is er wel helemaal geen toegenomen 'probleem' en is het ál tientalle jaren dat bepaalde groepjes kinderen (!! kinderen hé niet jongens dus) moeite hebben met de schoolse manier van lesgeven....Ik herinner me van de basisschool ook vooral dat ik stil moest zitten en moest luisteren en een vuurtje stoken op school heb ik ook nog nooit gedaan, knutselen trouwens wel. En ik heb maar 1 juf in mijn hele lagere school loopbaan gehad. Mijn ouders hebben dezelfde ervaring, met name dat stilzitten was toen nog wat erger en van juffen was toen helemaal nog geen sprake. Mijn moeder werd namelijk onderwijzeres en na haar opleiding de éerste vrouwelijke onderwijzeres op haar eigen basisschool :)
Goed, de hoeveelheid vrouwen op basisscholen en v.o. is toegenomen, dat kunnen we téllen. Simpel.
Maar óf dat effect heeft en zo ja, of dat effect negatief is, is nog helemaal niet aangetoond.
En als ik al eens pogingen zie die proberen daar duidelijkheid in te brengen, gaan ze altijd uit van het totaalplaatje. Thuis én school....Want thuis zou de hoeveelheid 'vrouw' (door het aantal scheidingen) ook toegenomen zijn. Dat nog maar kort geleden de meeste vaders tot laat in de avond werkten en dus afwezig waren wordt 'even' vergeten...(je weet wel, wie is die man die op zondag het vlees snijd?) Ik durf wel te stellen dat de hoeveelheid 'vaders' die kinderen zien de laatste 30 jaar alleen maar is toegenomen. Vaders nemen steeds meer 'zorgtaken' op zich. Het is geacepteerd tegenwoordig dat vaders bepaalde dagen thuis zijn en voor hun kind zorgen. Vaders hebben ook meer vrije tijd gekregen. Daardoor is buiten de rol thuis ook de hoeveelheid vrijwilligerswerk die vaders vervullen toegenomen. En zelfs als gezinnen uit elkaar vallen is het volkomen normaal dat ouders co-ouderen. Mijn ouders zijn gescheiden toen ik kind was....en hebben ook gedeeltelijk ge-co-ouderd. Nou ik was een bezienwaardigheid als mijn váder me naar school bracht hoor! Alle moeders bij de poort vielen dan stil en keken ons van A tot Z na tot mijn vader weer vertrokken was..."Die árme, arme man..." In de steek gelaten door zijn vrouw en nu moest ie náást zijn baan ook nog....Maar ik zag mijn vader ná de scheiding méér dan ervoor. Want nu was er geen moeder in de aanbieding op wie hij het kon afschuiven, dus deed hij het zelf. En verlegde zijn 'werk' zo dat hij dat kon combineren met ons. Iets wat daarvoor (toen ze nog getrouwd waren) echt nooit gebeurde.
Ik vind het hele 'sufgejuft' gedoe maar een slag in de rondte. En de stelling rammelt aan alle kanten.
groeten albana

donderkopje

donderkopje

19-03-2012 om 21:52

Helemaal eens....

*schudt Albana vriendelijk de hand*

Ik vind de jongens leuk(er?)....

Al sta ik nog maar 3 weken voor de klas...toch een duit in het zakje: 'Mijn klas' vertoont echt stereotiep gedrag qua jongens/meisjes. de meisjes zijn relatief rustig, schrijven alles braaf op, en stellen alleen vragen als ze iets niet snappen. De jongens (althans een deel van de jongens, maar geen enkel meisje) stellen vragen omdat ze een 'idee' hebben met betrekking tot de stof die je uitlegt. Ze bedenken andere situaties, zoeken de uitzondering op de regel, de grenzen van waar het nog klopt. Gisteren practicum gedaan. Gladde en stroeve blokjes van een helling laten glijden, maximale wrijvingskrachten bepalen. Het waren de jongens die ook de bak waar de blokjes in hadden gezeten van de helling lieten glijden. En hun etui. Enzovoorts. niet om te klieren, maar omdat ze iets anders wilden dan alleen het uitgestippelde protocolletje. Ik vind dat leuk. Heb ze een compliment gegeven voor hun vindingrijkheid ipv een 'minnetje' voor het niet volgen van de 'instructies'

Ingrid

Ilva

Ilva

23-03-2012 om 16:14

Ingridt

Als dit facebook was geweest had ik gezegt: Vind ik leuk! Was het hyves dan: repect!
Met andere woorden, leuke juf ben je!

Elisabeth B.

Elisabeth B.

24-03-2012 om 07:16

Leuk!

Ik zou willen dat mijn jongens zo'n leuke docente krijgen later!

Ja maar ingridt

Ik geloof het best hoor, wat je zegt. Maar hoe komt dat dan wel, dat de meisjes daar braaf zitten wezen en niets willen/durven voorstellen?

Ik weet het: omdat dat veel minder aanvaard wordt. Ik hoor dat, of beter gezegd, hoorde dat van de verhalen die mijn dochter mij verteld(e). Als ze eens wat wilde zeggen/doen dat een beetje buiten het paadje treedt, dan krijg zij als meisje al vaak de reactie die toont dat meester of juf, en zelfs -of vooral?- de jongens van de klas, dit niet appreciëren. Echt waar, ik hoor soms dingen die ze blijkbaar niet mocht vragen terwijl ik bijna zeker ben dat het bij een jongen 'een toffe vraag' was geweest.

Gisteren nog, ze zit als enige meisje (en nog als jongste bovendien) in haar schaakgroep en als zij iets vraagt of voorstelt beginnen de jongens nagenoeg klassikaal te zuchten... terwijl bv. haar meester zegt dat zij wel vaak met een originele invalshoek komt. En op school idem dito hoor: zij stoort blijkbaar de hele groep als ze eens wat 'aparts' vraagt. Gevolg van jaren 'onderdrukking' en gezucht te aanhoren: nu, ja nu zit ze in de klas braaf te wezen en denkt er allemaal het hare van.

Ze spaart haar inzichten voor als ze thuis is om die met mij te bespreken of thuis uit te proberen.

Sasvangent.

ik wilde helemaal geen analyse doen op het 'waarom' hoor! Geen idee of die meisjes allemaal van nature 'braver' zijn of dat er 1 of 2 tussen zitten die idd zijn 'sufgejuft'. Er zitten ook 'brave' jongens in de klas, ook daar heb ik geen idee van of ze van nature origineler waren. kweeniet.

Ik weet wel dat we volgende week practicum gaan doen over het rendement van 'stuiterende dingen' en ik heb iedereen gevraagd om na te denken wat ze van huis mee kunnen nemen om te laten stuiteren ipv de doos met standaard stuiterballen die op school speciaal voor deze proef klaarstaat. Ben benieuwd waar ze mee aankomen, zowel de jongens als de meisjes!

Maarre, is jouw gevoel dat 'originele invallen' van meisjes minder gewaardeerd worden dan van jongens? Lees ik dat nou tussen de regels door? Dat zou ik echt wel heel erg vinden. Als een leerkracht in zijn algemeniteit al anti-creatieve invallen is, dan lijkt me dat al best jammer, maar als jongens en meisjes daar ook nog eens verschillend in worden behandeld...dat zou ik nog sipper vinden eigenlijk!

Maylise

Maylise

24-03-2012 om 18:12

Wisselwerking

Er is wel onderzoek naar gedaan en er lijkt sprake te zijn van een wisselwerkingen tussen de docent en de leerlingen die er vaak voor zorgt dat stereotype gedrag blijft bestaan. Zo bleek uit onderzoek oa dat docenten jongens vaker open vragen stellen en meisjes vaker gesloten vragen. Jongens krijgen sowieso gemiddeld vaker een beurt van de docent.

Daarnaast zoeken kinderen (zowel jongens als meisjes) eerder stereotype gedrag op dan te willen afwijken van de massa. Meisjes hebben minder zelfvertrouwen, schalen hun eigen prestaties consequent lager in dan jongens dat doen zeker bij beta-vakken. De naam van het boek waarin dit onderzoek besproken wordt is Allez Les Filles.

Ik heb de bronnen van de andere onderzoeken hier helaas niet voor handen hoewel ik ze misschien wel kan achterhalen.

Gevoel zegt ja

Ingridt, mijn gevoel zegt dat meisjes -tenzij in de knutselles- liefst niet te creatief mogen zijn in hun denken en doen. Dat doen de jongens wel. De meisjes worden geacht meer 'eenheidsworst' te zijn, braaf -aandachtig - oplettend en zonder verder veel poespas. Maar ik denk dat die reactie ook al speelt bij de jongens zelf, misschien hangt dat met de leeftijd samen, jongens van om en bij de 10.

Ik kan nu niet echt iets goed verzinnen maar 2 voorbeelden van de laatste 2 weken: ze moeten ieder een stuk voorlezen uit een boek dat ze thuis aan het lezen zijn. Ze moeten dat boek eerst aan de meester laten zien. Mijn dochter is de enige die uit haar boek niet mag voorlezen want een deel van de kinderen had al commentaar op de voorkaft (saai, lelijk) en de meester vond dat de kinderen wel een punt hadden. Dixit boek, dochter leest dus niks voor. Tja, zij leest mss. andere boeken dat de meeste meisjes, ik weet het niet. (overigens een oud boek).

Voorbeeld 2: het onderwerp voor de zelfgekozen spreekbeurt vond meester ook al niet goed (hoe wordt vuil water weer gezuiverd): dochter is nu geplaatst bij het kind dat met haar eigen spreekbeurt maar aanmoddert en 'mag' nu mee doen aan 'het konijn'. Echt leuk :-( En hoe veel meisjes doen al niet over een diertje? Dochter haar onderwerp was "te moeilijk" en meester weet er zelf niet genoeg van. Tja, dat wordt dus straks een hele fijne en interessante spreekbeurt, zoals er zeker wel elk jaar 1 is.

Ik vind dit toch voorbeelden van het beknotten van de creativiteit van een kind, in plaats van een saai ogend boek aan te grijpen als "he toch interessant". Of een spreekbeurt over iets dat er mss. al niet 100 keer is geweest. Zonde. Afin ik kan fout zijn en ik hoop het.

Ely

Ely

24-03-2012 om 20:17

Een lijn trekken door 1 punt

Sasvangent wat jammer dat jou dochter niet beter ondersteunt wordt in jaar eigen ding doen. Het klinkt echt als een gemiste kans.
Toch zou ik hieruit geen algemene conclusies trekken, ik denk niet dat het overal zo gaat.

Wat ik me afvraag: zou het kunnen zijn dat meisjes toch een soort ontvankelijker zijn voor 'hoe het hoort' en daarom maar geen vragen stellen? Zoiets?
Ik ben ook wel geïntrigeerd door wat Ingrid verteld, heb verder weinig referentie kader ... Alleen mijn eigen schooltijd. De verhalen van school hoor ik net zoveel meidenstreken als van de jongens... Denk ik. Ik ga er eens op letten...

Verstuurd met de Ouders Online iPhone app.

Evanlyn

Evanlyn

25-03-2012 om 11:36

Ely en sas van gent

Zowel jongens als meisjes zijn gevoelig voor "hoe het hoort". Alleen "hoort" er voor meisjes iets anders dan voor jongens. Die zuchtende jongens, dat begint al in groep 3. Of de juffen en meesters eraan meedoen kan ik niet goed beoordelen, maar ze geven in ieder geval te weinig tegengas.

Daar ligt dus een taak voor Ingridt! Meisjes moeten, liefst van jongs af aan, getraind worden om dat gezucht te negeren. Dat is een investering die zich zal uitbetalen in beter opgeleide vrouwen met meer zelfvertrouwen, die niet minder dan mannen zullen verdienen voor hetzelfde werk. Want dat gezucht gaat later gewoon door op de werkplek.

Ely

Ely

25-03-2012 om 15:01

Evanlyn

Vziw zijn de meisjes gemiddeld hoger opgeleid dan de jongens dus beter opgeleid weet ik niet of dat de crux is. Ik vind je extrapolatie naar werk en salaris wel leuk en ik ben benieuwd naar andere meningen hierop: ligt het glazen plafond in de dames ingebakken?

Verstuurd met de Ouders Online iPhone app.

Evanlyn

Evanlyn

25-03-2012 om 22:00

Hoger opgeleid

Ely, het klopt dat we hoger opgeleid zijn. Maar om te beginnen geldt dat niet voor de natuurwetenschappen. En we krijgen ook niet meer Nobelprijzen of professoraten, integendeel. Ook niet in die vakken waarin we wel oververtegenwoordigd zijn. De trend tegenwoordig is om te zeggen dat dat aan ons ligt: we willen part time werken, we zijn braaf maar niet creatief. Ik denk dat we zo zijn omdat we geleerd hebben dat we anders niet geaccepteerd worden.

Leesvoer

Dames, voor de geïnteresseerden in deze materie twee boekentips: Delusions of Gender van Cordelia Fine (het is ook in het Nederlands verschenen maar ik weet de titel niet meer - o ja, ik geloof iets als "waarom we allemaal van Mars komen) en Het idee M/V van Asha ten Broeke.

Ik heb eerst het boek van Fine gelezen en kwam er pas later achter dat Ten Broeke rond dezelfde tijd - of wellicht zelfs iets eerder - een boek over hetzelfde onderwerp had geschreven. Kennelijk hangt een idee op enig moment gewoon in de lucht. De inhoud van de boeken overlapt trouwens maar gedeeltelijk.

Maar goed, misschien hadden jullie dat allemaal al gelezen :-).

Groeten,

Temet

Evanlyn

Evanlyn

25-03-2012 om 23:29

Temet

Lezen doe ik helaas niet meer, behalve vakliteratuur, maar ik ben blij te horen dat er nu wat tegengas gegeven wordt.

Eigenlijk gaan mijn ideeën gewoon terug naar mijn jeugd, toen het in verlichte kringen normaal was te proberen kinderen niet in hokjes in te delen. Het staartje van de tweede feministische golf, zeg maar. Maar ja, het is taaie materie. En voor je het weet is het opeens weer salonfähig om te roepen dat jongens in het algemeen nu eenmaal dapperder of creatiever of ambitieuzer zijn. Mijn beurt om eens diep te zuchten...

Nijn

Nijn

26-03-2012 om 02:12

Sasvangent: konijn als serieus onderwerp (o.t.)

Sasvangent, mijn eerste spreekbeurt op de lagere school ging over 'het konijn'. En dat was geen standaard-spreekbeurt, ik leefde me altijd helemaal uit bij spreekbeurten en werkstukken. Ik baseerde me o.a. op een wetenschappelijke studie over het gedrag van konijnen, "Het leven der konijnen" van R.M. Lockley, waarvoor konijnen vier jaar lang zijn geobserveerd, oorspronkelijk Engelstalig maar in Nederlandse vertaling verschenen. Richard Adams heeft dit boek als basis gebruikt voor de roman 'Waterschapsheuvel' (ook een boek dat je dochter bij de spreekbeurt kan betrekken). En natuurlijk is er allerlei biologische informatie over (wilde) konijnen. Je kunt het zo moeilijk maken als je wilt!

Het boek van Lockley is nog wel tweedehands te vinden, bijv.:
http://www.boekwinkeltjes.nl/singleorder.php?id=118484103

Zie ook bijv. http://www.bunnybunch.nl/community/showthread.php?51716-Echt-goed-boek-over-Konijnen

Even googlen levert vast nog meer op.

Overigens vind ik het schandalig hoe de meester op je dochter reageert! Haar onderwerp 'hoe wordt vuil water weer gezuiverd' lijkt mij een prima, overzichtelijk, nuttig en interessant onderwerp. Informatie daarover op 'kinderniveau' is ook te vinden bij kindermuseum Nemo bijv. En ik vermoed dat water(zuiverings)bedrijven best informatie willen geven.

@nijn

Ik geloof wel dat je met een onderwerp als "mijn konijn" verder kunt gaan dan de gebruikelijke informatie (maar ik denk niet dat het in dit geval zal gebeuren).

En wat toevallig: dit weekend zocht ik het boek 'waterschapsheuvel' niet eens in het kader van de spreekbeurt, maar het staat in onze bib bij de volwassenen. Ik heb het nu op mijn eigen lijstje gezet :-) (Is het wel wat voor kinderen? Er is ook nog het boek Haas van Paul Biegel).

Overigens is dochter heel teleurgesteld over spreekbeurtgedoe en omdat het blijbaar niet verplicht is, gaat ze helemaal geen spreekbeurt meer doen. Ze dacht eerst nog even aan 'van papier tot boom' maar wil het niet meer aan meester vragen. Dus ja, spijtig. Vanaf volgend jaar is het verplicht.

Acceptatie

Het is een interessante discussie: hoe komt het dat er zo weinig vrouwen aan de top zitten, in wat dan ook. Iemand oppert hier dat we part time willen werken en braaf zijn, dat we denken dat we anders niet geaccepteerd zijn.
Ik weet het niet: ik denk dat sommige vrouwen wel hoger op willen komen maar dat bij het krijgen van kinderen de ambities er vaak wat blijven bijhangen, dat heeft niet zozeer te maken met niet mogen maar eerder met niet willen -al dan niet tijdelijk (hoe spijtig ook). Ik werk fulltime en zou best wel maar 4 dagen willen werken, heel onambitieus. Maar nu gaat mijn leven aan zo'n tempo voorbij, dat ik straks oma ben voor ik heb beseft heb.

Evanlyn

Beide door mij genoemde boeken zijn vlot geschreven, dus dat kan best even tussen de vakliteratuur door :-). Ik vond het boek van Fine moeilijker dan dat van Ten Broeke, maar dat was zeker voor een deel omdat ik het in het Engels las (en er zitten wat meer technische stukken in). En beide dames schrijven af en toe erg geestig - vind ik in elk geval.

Groeten,

Temet

Irene

Irene

26-03-2012 om 09:45

Voorbeeld

Vorig jaar carnaval waren mijn zoon (toen 4) en dochter (toen 2) exact hetzelfde verkleed. Tegen mijn zoon zei iedereen: "ha, daar is de dokter", tegen mijn dochter: "wat een lief verpleegstertje". Echt heel veel verschillende mensen maakten onafhankelijk van elkaar vergelijkbare opmerkingen. Niemand zei dokter tegen dochter en niemand zei verpleger tegen zoon. Ik vond dat eigenlijk best wel verbijsterend en gezien bovenstaande discussie denk ik dat het ook wel veelzeggend is...

Irene

tja, mijn dochter vertelde mij een hele tijd geleden het raadseltje.

Een kind raakt betrokken bij een ongeluk. De vader van het kind gaat ermee naar het ziekenhuis -afdeling spoed-en het blijkt dat het kind geopereerd moet worden. Alles wordt klaargemaakt voor de operatie maar plots onstaat er veel tumult. Vader gaat kijken en krijgt de boodschap dat de chirurg de operatie niet kan verrichten want je mag je eigen kind niet opereren. Hoe kan dit?

Antwoord

is natuurlijk: de chirurg is de mama van het kind... Dochter heeft het bij verschillende mensen geprobeerd en echt niemand die het "raadt". Meestal raden de mensen dat die papa een homo is :-( Heel veelzeggend inderdaad.

Reageer op dit bericht

Dit forum topic is gesloten, er kan niet meer gereageerd worden.