Basisschoolleeftijd Basisschoolleeftijd

Basisschoolleeftijd

Piet

Piet

21-02-2012 om 21:19

Mijn zoontje heeft nooit genoeg.

Mijn zoontje van 6 is de hele dag door met eten bezig. Hij heeft nooit genoeg. Buiten zijn ontbijt, luch en avondeten heeft hij nog een fruitmoment en als hij uit school is een snoepje of een koekje. Maar hij blijft zeuren over meer snoep. Hij kiest vriendjes uit om mee te spelen waar hij weet waar hij snoep krijgt.

Ook nu met de carnaval is het een drama, want hij doet niet mee met de andere kinderen omdat hij bij ons blijft staan en blijft zeuren om chips en "lekker" drinken. Natuurlijk krijgt hij, net als een ander kind, een zakje chips en drinken maar na het nuttige wil hij of meer of naar huis. Nooit is het voldoende of genoeg voor hem. Dat baart ons enorm veel zorgen.

Ik hoop dat er iemand is die dit probleem herkend en ons hier tips over kan geven.

Er is voldoende te vinden over kinderen die niet willen eten maar over kinderen die nooit genoeg hebben is er weinig tot niets terug te lezen.

Alvast bedankt voor de reacties

dc

dc

21-02-2012 om 22:10

Groeispurt?

Ik herken het wel met periodes. Dan geef ik mijn zoon gewoon eerst een paar boterhammen na school voor hij snacks mag. Ik weet niet hoe het met jouw zoon zit, maar mijn bijna 6 jarige beweegt de hele dag veel en is gespierd en mager. Dus als hij veel naar eten vraagt, neem ik aan dat hij het nodig heeft. Na school lijkt hij trouwens uitgehongerd, terwijl hij hier in engeland voor lunch een warme maaltijd heeft. Dus een koekje of snoepje zou voor hem echt niet genoeg zijn.

Er is hier trouwens wel een limiet op snoep, maar brood mag zoveel als ze willen (behalve een uur voor etenstijd). En cola krijgen ze enkel vrijdagavond en een enkele keer in het weekend. Voor de rest vruchtensap, thee en vooral veel water.

Controle

Net als dc zou ik er eerst vanuit gaan dat hij in de groei is en hem meer gezond maar ook lekker eten, fruit, sap, groente, broodjes met hartigheden aanbieden. Ik denk zelf dat je niet los van je kind kunt bepalen of je kind genoeg gegeten heeft of genoeg krijgt. Dat is een vorm van ouderlijke controle die wat mij betreft te ver gaat en je moet je voorstellen wat het betekent om afhankelijk te zijn en om eten te vragen en dan beperkt te worden.
Misschien is er wel wat bijzonders aan de hand, een enkele keer hoor je van een kind dat iets heeft waar niemand aan denkt, zoals dat kind dat zoveel zout wilde hebben en toen het bij opname het zout niet kreeg overleed aan een zeldzame ziekte. Maar dat houdt je in je achterhoofd voor als er meer signalen komen.
En een snoepje lijkt me inderdaad geen vulling geven.
Misschien helpt het wel als je meer gezond en lekker eten aanbiedt en dat ook aankondigt: we gaan naar carnaval en daar gaan we een Turkse pizza eten en we nemen pakjes sap mee of als dat niet de bedoeling is dan vertel je wat je wel gaat geven als je daar bent zodat je kind gerustgesteld is over wat hij krijgt, het is hem al duidelijk en dat hij zich dan makkelijker over kan geven aan leuke dingen doen met andere kinderen. En dat je vooraf met je zoon kunt bespreken hoe het zal gaan.

Snoep

Op die leeftijd mochten mijn kinderen op zaterdag een snoepje kopen in de winkel. Dat werden meestal een paar wijngummen of zoiets. Verder heb ik zelf niets met snoep en hebben we dat niet in huis. Tegenwoordig zijn het pubers en kunnen ze wel een paar zakjes chips of een rol koekjes wegkrijgen. Daar heb ik geen bezwaar tegen, ze eten goed en in de groei hebben ze die extra koolhydraten gewoon nodig en ik kan moeilijk de hele dag door warm eten uitgeven, want dat hebben ze nog het liefste. Dus krijgen ze van mij ook broodjes knakworst en soep tussendoor en als er warm eten over is zet ik altijd een bord in de koelkast om op te warmen.

Talia

Talia

22-02-2012 om 17:22

Piet

Mijn jongste dochter is 5 en een half en zij kan altijd wel eten. Ik vind dat ook niet zo wenselijk, ik herken jouw ervaring dat een kind dan bij je in de buurt blijft voor lekker eten/drinken of telkens maar meer wil. Bij mijn dochter is het inmiddels wel minder een "vecht"-ding geworden. Mijn oplossing is op dit moment om 1x fruit en 1x koekje o.i.d. aan te bieden (naast de gewone maaltijden natuurlijk!). Is er buiten dat nog honger dan mag ze nog iets wat minder "snack"-achtig is, zoals komkommer, mini-tomaatjes, bospeentjes, pelpinda's. Dat zou de trek moeten stillen bij haar en dat vertel ik haar dan ook. Daarna zeg ik zo vaak als nodig heel duidelijk: nee, je hebt genoeg gehad, het is klaar voor nu. De boze buien die daar soms op volgen probeer ik te behandelen zoals ook ander "wangedrag" (met negeren of eventueel op de gang als het niet stopt), zodat ze weet dat ik het meen.
Het heeft ons in elk geval opgeleverd dat er geen drama meer om is en dat ze het min of meer accepteert als wij aangeven dat er niet meer gesnoept wordt. Maar het blijft voor haar het hoogtepunt van een feest: taart, snoep, chips etc ... En dat zal ook wel zo blijven :).

Mea Proefrok

Mea Proefrok

22-02-2012 om 17:50

Groeispurt?

Hier hebben de kinderen altijd periodes waarin het voedsel in welke vorm dan ook niet aan te slepen is. Enkele weken daarna moeten we dan op een holletje naar de H&M en de schoenenwinkel, want alles is ineens te klein. En dan eten ze weer even 'normaal'. Gezeur om snoep en koek is er altijd, dat hoort er hier gewoon bij.

Tango

Tango

22-02-2012 om 22:04

Verveling

Tangozoon van 7 heeft hier ook een handje van de laatste tijd. De hele dag maar zeggen dat hij honger heeft. Ook als we bij andere mensen op bezoek zijn. Ik heb hem al duidelijk gemaakt dat hij dat dus niet moet doen, vind ik zo vervelend. Vaak is het bij hem ook verveling. Als hij niet weet wat hij moet doen gaat hij om iets te eten vragen. Als hij lekker op zijn kamer aan het spelen is denkt hij er niet aan. Soms is het ook tijdrekken....vanavond bij het naar bed gaan had hij ook opeens zo'n honger.
Als hij overdag door blijft zeuren krijgt hij gewoon een extra boterham. Als hij die niet wil, had hij dus ook geen honger.

Piet van Tilburg

Piet van Tilburg

23-02-2012 om 10:06

Talia

Hoi, deze methode passen wij ook toe, maar ook hier krijgt hij geen genoeg van eten en gaat het stiekem doen (waar we erg van geschrokken zijn bij een kind van 6). bv. bij een vriendje spelen en niet vertellen wat hij precies heeft gehad en van tafel iets lekker op een feestje wanneer ik zelf niet de buurt ben of bij een ander kindje met een snoepzak een snoepje vragen. Wij hebben moeite wanneer er een "feest" periode is, bv sinterklaas, carnaval, veel verjaardagen op korte tijd. Wij merken in onze omgeving dat snoep en chips niet met mate gegeven wordt aan de kinderen waardoor het nog moeilijker word om te beperken. Het is voor ons zoontje een teleurstelling wanneer een ander kindje een snoepje krijgt en hij een komkommer. Met die teleurstelling is moeilijk om te gaan omdat de omgeving hem zielig vindt en ons aan kijkt en letterlijk zeggen dat wij te streng zijn. We gaan daarom aan ons zelf twijfelen.

Roosje Katoen

Roosje Katoen

23-02-2012 om 12:15

Piet

Ik denk dat je onderscheid moet maken tussen de regels die je thuis hanteert en een sociale gebeurtenis waar meer kinderen zijn. Ik vind het sneu om een komkommer te geven als andere kinderen snoep krijgen en kan me goed voorstellen dat je zoon dan zwaar teleurgesteld is.

Op een feestje snoep pakken of snoep vragen aan een ander kind met snoepzak vind ik normaal voor een jongen van zijn leeftijd, daar zou ik me niet druk om maken. Ik pak trouwens ook altijd gewoon waar ik zin in heb op een feestje, daar staat het toch voor?

Als hij thuis zegt dat hij honger heeft zou ik hem een boterham of appel oid geven, tenzij je merkt dat hij van gezond eten erg veel aankomt. Het is me in jouw posting niet duidelijk of hij echt overmatig eet, wat eet hij zoal op een dag?

Piet van Tilburg

Piet van Tilburg

23-02-2012 om 13:05

Roosje

Hij is absoluut niet te dik en hij krijgt voldoende gezonde voeding binnen. Dit probleem heeft hij vanaf zijn geboorte. Met 4 maanden woog hij 8 kg met alleen BV. Hij zoog me toen al helemaal leeg. Met 1 1/2 heeft hij een keer zoveel gegeten dat hij overgaf en nog meer vroeg daarna. Met 2 jaar had hij flink overgewicht en m.b.v. een diëtiste heeft hij nu een normaal gewicht. Nu is hij 6 en heb ik het nog volledig onder controle (zijn gewicht dan!)
Ook is het zo dan hij op een feestje echt wel snoep krijgt en chips en ... maar hij gaat niet spelen met andere kinderen, hij blijft dichtbij de tafel.
Ik snap alle reacties omdat wij deze vaker krijgen. Maar ons probleem is niet dat hij honger heeft, maar dat zijn drang heeeel groot is en zelf de grens niet aan kan geven wanneer hij genoeg heeft gegeten.

Roosje Katoen

Roosje Katoen

23-02-2012 om 14:28

Maar

Hoe weet je dan dat hij geen honger heeft? Wat eet hij op een dag?

Huisarts?

raar idee misschien, maar misschien eens naar de huisarts? Kan er een fysieke afwijking zijn waarom je zoon nooit genoeg heeft?

Er is een syndroom waarbij een enorme eetlust éen van de symptomen is (Prader-Willisyndroom) maar als hij dat had gehad had je het vast wel geweten (want dan is er wel meer aan de hand) dus dat zal het wel niet zijn.

Heeft hij ook een enorme honger in andere dingen dan snoep? Dus als je snoep weigert, kan je dan wel zonder problemen een boterham aanbieden omdat hij die dan toch weigert, of eet hij ook daarvan dan teveel?

Heeft je diëtiste geen tips? Die komt dit misschien ook wel vaker tegen?

Ik zou me overigens ook kunnen voorstellen dat de fixatie minder wordt naarmate hij ouder wordt. Hele jonge kinderen leven naar hun impulsen, als ze ouder worden kunnen ze wat meer afstand nemen. Misschien snapt je zoon later ook beter dat als hij geen snoep meer mag, het niet verstandig of zinvol is om er nog om te lopen zaniken.

Sterkte ermee

Temet

dc

dc

23-02-2012 om 15:46

Leegzuigen?

Mijn 2e woog bij geboorte al bijna 5 kg. Die heeft tot hij bijvoeding kreeg dag en nacht om de 2 uur borstvoeding gegeten. Ik vind leegzuigen wel een heel negatieve term hiervoor hoor.

Overgewicht met 2 jaar? Maar heel veel kindjes zijn dan nog echt dikkig om daarna de lengte in te schieten.

En ik snap het niet, hij is dus altijd op dieet als het ware? Hij mag nooit zoveel eten (niet snoep) waar hij om vraagt? Maar kinderen hebben echt periodes waarin ze non-stop lijken te eten. Wat is er zo anders aan jouw kind dat deze dit niet mag? Je reageert helemaal niet op de vragen hoeveel je kind eet en of hij dan wel boterhammen mag bijvoorbeeld. Want inderdaad, hoe weet jij nou of hij echt honger heeft of niet? Ik zou ook de hele dag snaaien als ik niet voldoende kan eten. Daar wordt je gewoon obsessief van.

En voor de goede orde, mijn baby van bijna 5kg is net 4 en heeft nog steeds een buikje. Net als zijn broer van nu 6 op dezelfde leeftijd nog had, en die is nu dus een brok spier en zo mager als een lat. Hoe kun je voor een kind bepalen dat het overgewicht heeft als ze nog zoveel moeten groeien?

Hanne.

Hanne.

23-02-2012 om 16:16

Herkenning

Ik herken het helemaal (maar heb niet 'de' oplossing).

Hier ook een schijnbaar onverzadigbaar kind. Als er eten wordt geweigerd ga ik de dokter bellen. Feestjes, kerstdiner, schoolontbijt etc levert ook standaard een misselijk kind op.

Moeilijk omdat je inderdaad nooit weet wanneer het 'honger' is en wanneer niet. Is ook moeilijk te testen bij een kind dat net zo enthousiast op een droge boterham reageert als op een stuk chocolade. Minstens net zo moeilijk is dat ik eten geen 'issue' wil maken.

Hier hebben we een aantal dingen gedaan.
1) eten doen we op bepaalde tijden. Daar tussen eten we niet (niemand dus). Hiermee haal je het 'zeur' element er in iedergeval uit.

2) onderscheid leren maken tussen 'honger' en 'trek'. Bij honger kan je wat krijgen. Bij lekkere trek krijg je erkenning. En moet je gewoon tot het volgende moment wachten.

3) Leren over eten. Wat is gezond eten wat niet, waarom eten we, wat gebeurt er als je te veel eet? wat gebeurt er als je te weinig eet? Moet je wel toevallig een kind hebben die dat interessant vindt. Betrekken bij het maken van eten.

4) Controle over eigen 'snoepvoorraad' geven. Klein zakje en dan zelf laten beslissen of het de eerste dag op gaat (en je de rest van de week niet meer hebt) of dat je er de hele week mee doet.

5) Loslaten en accepteren. Accepteren dat je kind op verjaardagen / feestjes/ partijtjes etc meer eet dan je zou willen. (en wie doet dat niet). Evt afspraken maken. Je mag best wat pakken, maar het is niet je persoonlijke voorraad. Als we stop zeggen is het (voorlopig) stop. Zeuren leidt tot een definitief verbod.

Inmiddels gaat het beter (nu 7 jaar). Maar er zijn nog genoeg momenten dat ik denk. Oeps....

Piet van Tilburg

Piet van Tilburg

23-02-2012 om 20:33

Ten eerste ben ik het eens dat de term "leegzuigen" hier niet op zijn plaats is. Het definieerd niet het probleem maar meer de frustratie.

Wel denk ik dat U de aard van ons probleem niet herkend, zoals degene die na U een reactie heeft geplaatst.

Onze zoon is niet "altijd" op dieet, maar wij hebben in het verleden advies gevraagd bij een dieetist.
We hebben het hier zeker niet over overgewicht, want ook hij heeft een "buikje".

Hij krijgt s'morgens 2 boterhammen, dan een fruitmoment, s'middags 2 boterhammen, koek/snoep moment en s'avonds een flink bord warm eten en een toetje. Hierbij het nodige drinken. (melk, ranja en water) In het weekend, vakantie's ed krijgt hij ook wat extra's.

Natuurlijk hebben we ook meerdere malen geprobeerd om hem zelf te laten bepalen hoeveel hij nodig heeft, maar dat leid tot een ziek kind. Wanneer hij daarna gebraakt of gepoept heeft gaat hij weer verder. Het maakt ook niet uit wat hij eet, hij wil altijd veel.

Kinderen die snoepen op feestje eten over het algemeen bijna niets meer bij de "gewoone" maaltijd, maar onze zoon laat geen kruimel op zijn bord liggen, waardoor hij daarna buikpijn krijgt.

Hopelijk kunt U nu inzien dat wij hiervan wel degelijk een probleem maken. We willen ons kind zeker niets tekort doen maar zijn alleen bezorgt om zijn gezondheid.

Mea Proefrok

Mea Proefrok

23-02-2012 om 20:53

Toch niet veel

Vier boterhammen in totaal met wat fruit en een koekje tot de avondmaaltijd vind ik niet erg veel voor jongetje van zes. Onze kleuter neemt vier boterhammen en fruit mee naar school, maar eet dan 's ochtends ook nog pap en na schooltijd naast het koek/snoepdingetje nog meer fruit of crackers. Bmi iets onder het gemiddelde.
Ik zou het ontbijt zwaarder maken en kijken of dat uitmaakt. Groot bord Brinta kan wonderen doen. Misschien ook een extra boterham mee naar school? Van een extra volkoren boterham word je niet dik. Van continu een beetje honger hebben op den duur misschien wel, omdat voedsel dan een te voorname plaats in je gedachten gaat innemen, lijkt me.

Roosje Katoen

Roosje Katoen

23-02-2012 om 20:55

Dat is niet veel

Toch kan ik me met dit eetpatroon voorstellen dat hij nog honger heeft, vooral aan het eind van de middag. Twee boterhammen vind ik weinig, mijn zoon eet er 's middags vier. Ik zou dus in elk geval met de lunch wat meer brood geven. Het is toch wel sneu als hij de hele middag met honger rondloopt. Dan is het ook logisch dat hij 's avonds snel te veel eet.

dc

dc

23-02-2012 om 21:01

Tja

"Hij krijgt s'morgens 2 boterhammen, dan een fruitmoment, s'middags 2 boterhammen, koek/snoep moment en s'avonds een flink bord warm eten en een toetje. Hierbij het nodige drinken. (melk, ranja en water) In het weekend, vakantie's ed krijgt hij ook wat extra's"

Dat zou voor mijn 6jarige niet voldoende zijn. Ter vergelijking: Hij begint om 7u met ontbijt 1 op de bank: iets van een flinke portie corn flakes. Dan een half uurtje later eet hij met mijn man rustig 2 à 3 boterhammen. Rond 10 uur krijgt hij een snack op school (hij is allergisch voor fruit, dus meestal is dit iets van koek), vervolgens om 12u krijgt hij een warme maaltijd met toetje, dan om een uur of 15.30 eet hij iets van 2 boterhammen en een zakje chips of een stukje chocola, rond 17u begint hij alweer om eten te vragen. Om 18u eet hij rustig 1 à 2 borden warm eten met een toetje. Rond 19.30 vaak nog een crackertje en hij gaat om 20u richting bed.

Mijn beide zoons kunnen snoepen op een feestje, en daarna nog rustig een vol bord warm eten wegwerken.

En soms hebben ze periodes dat ze nog meer eten.

Gewoon ter vergelijking. Doe er verder mee wat je wilt. Ik zeg niet dat er geen probleem is, want dat kan ik van een afstand niet zien.

Wat is hier wijs

Je geeft zelf aan dat je zoon niet kan stoppen met eten, hij heeft geen rem. Misschien kun je zoeken en overleggen, bij voorkeur met de huisarts of dit een goede definitie is van het probleem van je zoontje en of je er iets aan kunt doen. Ik zou me hier in elk geval op concentreren. Je kunt heel goed gelijk hebben. Maar met het voortdurend niet geven waar je zoon wel om vraagt wakker je zijn onlustgevoelens over voedsel alleen maar aan. Ik zou me daar erg ongemakkelijk over voelen om een kind eten te weigeren. En eerlijk gezegd denk ik dat de kans dat je zoon die rem dan wel gaat ontwikkelen alleen maar kleiner wordt. Dit is een lastige puzzel.

Wisse

Wisse

23-02-2012 om 23:57

Eetprobleem

Ja zo te zien lijkt dit wel echt een eetprobleem. Ik zou me concentreren op het belangrijkste: dat kind leert om vanuit zichzelf te voelen wanneer hij "genoeg" heeft en wanneer hij honger heeft. Misschien hebben jullie alles al geprobeerd, maar ik zou beginnen met zelf streng voor mezelf (en voor partner) de volgende regels te hanteren voor de gang van zaken thuis. (Dit zijn regels die voor ieder kind goed zijn.)

- eten nooit als straf of beloning gebruiken (dus ook niet: als je je groente opeet, mag je daarna een toetje);

- zorg voor een goede sfeer aan tafel;

- als kind klaar is met eten mag hij van tafel af;

- kind nooit dwingen of overhalen om iets te eten;

- niet meer dan 7 eet-/drinkmomenten per dag;

- biedt voor het eten/drinken eerst een glas water aan (en ook tussendoor, telt niet als eet-drinkmoment);

- zorg voor een gezond en gevarieerd aanbod, waaruit het kind kan kiezen wat en hoeveel hij eet;

- richt je inspanningen op het aanbieden van goed eten, niet op verbieden of opdringen; als je moeite doet om goed eten aan te bieden, en je kind eet er niets van of eet het "verkeerde", geef jezelf dan toch een compliment voor je goede inspanningen;

- meermalen per dag groente aanbieden: lunch, avondeten en tussendoor;

- zo mogelijk een goede, voedzame ('warme') lunch aanbieden (bijv. ei-aardappel-groente-ommelet, kliekje van de vorige dag met kaas uit de oven, tosti met ham-kaas-groente, een rijkbelegde boterham, of gewoon een warme maaltijd);

- genoeg voedingsvezels (volkorenbrood, volkorenpasta), eiwit en vet (bijv. scheutje olijfolie of klontje boter door de groente), geen light-producten, aanbieden;

- zoveel min mogelijk geraffineerd of kant-en-klaar eten (loze calorieën, veel zout, standaard-smaak, weinig voedingsvezels, weinig vitaminen e.d.) aanbieden;

- geen snoep, frisdrank en andere zaken waarvan je liever niet wil dat je kind die eet ('loze calorieën'), in huis nemen;

- bij feesten en buitenshuis het loslaten;

- laat kind wel met andere kinderen meedoen;

- zie eten als een leerproces;

- verschillende soorten voedsel (leren) eten is waardevol;

- zorg voor voldoende beweging en buitenlucht.

Het lijkt me moeilijk omdat er nu al zo'n patroon is ingesleten en onvermijdelijk er al jarenlang veel aandacht op is gericht. Dat zou je moeten loslaten, maar dat is vast moeilijk. En of het nu zo vanzelf te veranderen is? Of zou je naar een psycholoog gespecialiseerd in eetproblematiek moeten gaan? Probleem van dieet en andere regulering lijkt me dat weer de aandacht op het eten komt te liggen...

Ik zou dus regels opstellen voor mezelf (zie boven) en niet voor het kind...

Sterkte!

Wisse

Wisse

24-02-2012 om 00:10

Niet tellen maar pellen

Ik zou ook stoppen met bijhouden hoeveel het kind precies eet. En hem vooral bij ontbijt en lunch goed laten eten.

Als hij te snel en te veel eet en daarna er ziek van wordt, kan het misschien helpen om "vertraging" in te bouwen. Bijv. tijdens de maaltijd de tijd nemen om het volgende klaar te maken, kleine porties tegelijk opdienen. Verzadiging treed vaak pas op na een tijdje (kwartier). Na even wachten is de honger vaak verdwenen.

En manieren zoeken om langzaam te eten. Verschillende gangen? verschillende gerechten? bewerkelijk eten? iets dat aan tafel geschild, gepeld of ontgraat moet worden? Denk bijv. aan mosselen-in-de-schelp, ongepelde garnalen, gourmetten, ongefileerde vis, slakken-in-huisje, pinda's in de dop, walnoten in de dop, artisjokken, maiskolf, aardappelen-in-de-schil, kip kluiven...

Dat is niet veel 3

Piet, ik sluit even aan in het koor. Het probleem "geen rem" ken ik niet persoonlijk maar ik weet dat het bestaat. Aan de andere kant moet ik de andere posters wel gelijk geven dat de hoeveelheden die je hier noemt echt niet veel zijn voor een zesjarige. Mijn zoon eet dit ook wel ongeveer, zo niet meer, en dat is een mager mannetje (mijn kinderen hebben gelukkig alletwee wel een goed werkende ingebouwde rem, ik weet dat wij daarmee goed wegkomen). Ik zou inderdaad eens beginnen met ontbijt en lunch uit te breiden. Je kan natuurlijk naast het fruit ook een cracker of een boterham geven.

Maar als dit het probleem niet verminderd is hulp van buiten zoeken misschien geen gek idee.

En dan nog even over dat overgewicht. De angst voor overgewicht (met name overgewicht bij kinderen) begint in Nederland af en toe wat paranoïde trekjes te krijgen. Sommige kinderen zijn van nature stevig/mollig. Pogingen om dat soort kinderen dun te krijgen zijn vrees ik tot mislukken gedoemd. Ik voel me achteraf wat schuldig over hoe wij vroeger tegen mijn broer aankeken, de enige stevig gebouwde persoon in ons gezin. Niet de enige in de familie trouwens, je kan op oudere foto's zien waar hij zijn bouw vandaan moest hebben. Maar niet van onze ouders.
Hij is nu dik. Maar als jongen was hij dat niet. Stevig, ja, maar niet dik. En af en toe bekruipt mij het gevoel dat hij misschien ook niet dik geworden was als hij niet had gedacht dat hij het al was, als je begrijpt wat ik bedoel.

Succes met je zoon

Temet

Dik

Van harte ben ik het eens met Temet. Sommige mensen hebben aanleg voor een maatje meer. Dat heb ik mijn dochter ook uitgelegd. Ze heeft de bouw van haar oma en haar tante van vaderskant waardoor ze mogelijk wat royaal gaat worden. Wat je doet is gewoon gezond eten en bewegen en gezonde keuzes maken, wat Wisse laat zien in haar mails. En ik heb haar uitgelegd dat lijnen het effect kan hebben dat je lichaam juist meer om voedsel gaat schreeuwen en voedsel vast gaat houden zodat je de volgende keer nog minder moet eten om af te vallen. In Amerika gaan ze naar de sportschool, lijnen en worden steeds dikker of hebben een levenslange obsessie met voedsel. Daar kun je voor kiezen. Je kunt er ook voor kiezen om te accepteren dat je bent wie je bent en een gezond eetpatroon te ontwikkelen, jezelf gezond te voeden en dat maatje meer maar te accepteren. Uiteindelijk verwacht ik dat dit in feite tot minder overgewicht leidt.
Mijn kinderen weeg ik dan ook niet en ze hebben tot nu toe de normale golfbewegingen in de groei van aankomen in de breedte naar groeien naar de lucht en van overgewicht is op geen enkele manier sprake, het is ook geen punt van discussie.
En we hebben hier nog een ander belang. Ik vermoed een verband tussen autisme en anorexia en die kant wil ik al helemaal niet op. We hebben hier toch al dat ze niet goed kunnen inschatten wat hun verhoudingen zijn en of die goed zijn of niet en het zijn enorme doorzetters als ze eenmaal iets in hun hoofd hebben.
We hebben ook een poes uit het asiel. Gewend om jaren honger te moeten lijden. Die overeet zich ook nog weleens. Dat is jammer. Na het spugen krijgt ze gewoon weer verse brokjes en we zorgen dat er voor haar betrouwbaar altijd voedsel voor haar staat zodat haar angst voor een tekort niet aangewakkerd wordt waardoor ze zich juist gaat overeten.

dc

dc

24-02-2012 om 11:44

Tijd nemen

Wisse, daar heb je echt een goed punt. Vaak wordt tegen eten in nederland zo negatief aangekeken, dat het zo snel mogelijk klaargemaakt wordt en nog rapper weggewerkt.

Mijn man is frans, en ik heb dankzij hem geleerd echt de tijd te nemen voor het eten (en eten maken). Het is misschien tegenstrijdig, maar door langer te eten, eet ik minder. En er is bij onze kinderen geen negatieve connotatie met eten, zoals ik dat had toen ik jong was.

jeltje

jeltje

24-02-2012 om 12:12

Zie het probleem niet?

Eerlijk gezegd ben ik er niet zeker van dat er een probleem is. Als ik het goed begrijp eet hij graag en houdt hij erg van lekkere dingen. Dat hij bij feestjes graag steeds meer van het lekkers wil, dat soms stiekem doet en het óók wil als andere kinderen iets krijgen lijkt mij volstrekt normaal kindergedrag. Daar komt bij dat met name de hoeveelheid ontbijt en lunch wel erg weinig lijkt. Dooreten tot misselijkheid, en daarna weer verder is natuurlijk niet goed. Maar is dat een keer voorgekomen (dat zei je in je tweede bericht) of gebeurt dat heel vaak? En dan nog: ik verbaas mij er altijd over hoe mijn kinderen als zij moeten overgeven, direct daarna weer willen eten. Ook verwarren zij soms het hongergevoel met misselijkheid.

Mijn zoon van 6 eet veel meer (6-7 boterhammen per dag, 1 stuk ontbijtkoek, 1 á 2 stuks fruit), behalve de avondmaaltijden (vooral groente eet hij slecht). Hij eet wel graag drie bakjes yoghurt met cruesli als toetje. Hij is volstrekt niet dik, en is een bewegelijk kind. Hij is dol op lekkers, en bij feestjes positioneert hij zich het liefst naast de schaal met chips. Natuurlijk corrigeren wij dat wel, maar ik vind het verder heel normaal gedrag (zou het liefst zelf ook naast die bak gaan zitten, hihi).

Wat betreft snoepen hebben we een paar basisregels: overdag mogen ze pas wat snoepen als ze eerst een stuk fruit hebben gegeten. Verder mogen ze na het avondeten iets uitzoeken. Dan verstoort het de eetlust niet, de tanden worden vrij kort daarna gepoetst, en het helpt ook nog wel eens om ze te bewegen tot het eten van dingen die ze minder lekker vinden tijdens de avondmaaltijd. Dit zijn de basisregels, maar er zijn uitzonderingen: feestjes, vakanties etc, dan loopt het allemaal wat anders. Bij feestelijkheden waar veel snoepgoed bij komt kijken (St Maarten, sinterklaas) wordt er eerst even goed gesnoept, en de rest wordt bewaard. Dat is de voorraad waar dus 's avonds na het eten uit gekozen mag worden. Het laatste stukje chocoladeletter is zo gister opgegaan.

Wat me wel opvalt is dat jij het probleem heel 'zwaar' beschrijft: jullie maken je 'enorme' zorgen, dieetadvies voor een kind van 2 (terwijl veel kinderen dan nog veel babyvet hebben), 'nu heb ik nog controle'. Als je het allemaal zo problematiseert, terwijl ikzelf het probleem niet zie, heeft dat natuurlijk ook een effect op je kind. Het wordt dan al snel een machtspel, denk ik. Zo werkt het iig wel bij kinderen die slecht eten en merken dat hun ouders daar bovenop zitten. Zelfs het dooreten terwijl hij genoeg heeft kan daar een gevolg van zijn: hij weet immers dat de kans erin zit dat jullie hem afremmen, dus hamstert hij door.

Mijn advies zou dus zijn: laat los, geef hem behoorlijk veel meer te eten overdag, en bevestig aan hem dat het heerlijk is om iets lekkers te krijgen, en dat dat later op de dag/morgen/in het weekend ook weer mag, maar niet te veel en niet te vaak. Maak het voorspelbaar, maar niet te sober. Dat zal hij vast nooit leuk gaan vinden (vind ik zelf ook niet), maar zo is het nu eenmaal. Op feestjes zou ik zeker de teugels een beetje loslaten, of een afspraak maken ('je mag een stukje taart, en daarna nog 2 keer iets lekkers').

Succes!

Valkyre

Valkyre

24-02-2012 om 15:20

Nog wat tips

Mijn Spruitje (bijna vijf, gemiddeld gewicht) eet ook meer. Mijn tips:

- 's ochtends geen zoet geven, want dan heb je sneller weer honger door de fluctuerende bloedsuikerspiegel. Ook geen witbrood of "gewoon" bruin brood, maar volkoren brood, dat vult langer (want meer vezels);
- drie volkoren boterhammen mee naar school (of zelfs vier);
- na school eerst (volkoren!) crackers met hartig beleg (Spruitje eet er wel vier, die rammelt als hij uit school komt!) en evt nogmaals fruit. Daarna evt nog een koekje of snoepje. Of probeer eens roggebrood of speltcrackers (veroorzaken minder pieken en dalen in de bloedsuikerspiegel, dus minder honger);
- maak je bij feestjes ed niet zo'n zorgen. Als je kind elke dag gezond eet met weinig zoet, kan het wel een keer teveel zoet/chips hebben;
- maak thuis de vaste regel: 1 koekje en 1 snoepje per dag, maximaal. Dan heeft zeuren minder zin (dus thuis ook alleen cracker oid geven bij de vraag om meer) - consequent blijven!;
- water laten drinken ipv sap/pakjes/diksap.

Als je een goede bodem legt met volkoren producten en niet te vroeg op de dag met zoet begint, is de eeuwige trek wat minder. Als je kind zes boterhammen eet, is de kans op echte honger wegens groeispurt klein, en bovendien zijn koekjes niet voor de honger. Dan kun je dus met een gerust hart nee zeggen. Op feestjes mag Spruitje bijna alles eten, dan doen we niet moeilijk.

Succes!

groet, Valkyre

dc

dc

24-02-2012 om 18:22

Valkyre - buikpijn

van volkoren brood krijg ik gelijk buikpijn. Ben ik dus niet zo lyrisch over als jij :-)

Snoep

En ik zou snoep bewaren voor een feestje of zo. En ik zou juist van al die maximumregeltjes afwillen. Het lijkt me niet handig om snoep als beloning te hanteren.
En inderdaad, eten moet wel een feestje zijn en volkorenbrood en spelt valt daar bij mij niet onder. Ik vind de mail van Wisse wat dat betreft helder. Eten niet als beloning en niet als straf maar gewoon omdat je lichaam dat nodig heeft en verder niet en dan gewoon lekker eten, geen verborgen agenda of zoiets.

Talia

Talia

24-02-2012 om 20:42

Eens met hanne

Piet, kijk nog eens bij de tips van Hanne. Ik hoop dat daar ook iets voor jou bij zit, het is eigenlijk hoe wij het ook proberen te doen, maar dan wat praktischer opgeschreven ;). Los daarvan denk ik dat je ook veel vraagt van je kind als een ander kind snoep krijgt en hij komkommer. Ik ken geen kind (gulzig of niet) wat daar tegen kan (zie Hanne's laatste tip: Loslaten en accepteren. Accepteren dat je kind op verjaardagen / feestjes/ partijtjes etc meer eet dan je zou willen).
Ik wens je succes, ook met alle reacties die het losmaakt. Veel mensen (niet perse hier op het forum hoor) verwarren zo'n vraag als die van jou toch met een roep om hulp voor een te dik kind en dat is het niet. Er zijn gewoon kinderen (en volwassenen) die minder voelen dat het tijd om te stoppen met eten. Ik hoop dat je wat hebt aan de tips, want zoals je ziet is jouw kind niet de enige!

Valkyre

Valkyre

27-02-2012 om 01:57

Over volkoren enzo

Ik verbaas me hogelijk over de reactie dat volkorenbrood niet lekker zou zijn. Ik vind goed volkorenbrood (lekker vers, met knapperige korst) of speltbrood van de biowinkel een feestje! En als bonus helpen de vezels overgewicht en darmkanker voorkomen.

dc, krijg je ook buikpijn van andere etenswaar waar veel vezels in zitten, zoals roggebrood, peulvruchten en rauwkost? Dan kan het ook zijn dat je te weinig vezels eet, waardoor je lijf ze niet goed kan verwerken. Ik weet niet hoe dat zit waar jij woont, maar de meeste Nederlanders eten te weinig vezels. Als je dan begint met voldoende vezels te eten, krijg je eerst een paar dagen last van je darmen. Dat normaliseert zich vanzelf weer als je gewoon doorgaat met ruim voldoende vezels eten (aan den lijve ondervonden). Als het een glutenallergie oid is, is dat natuurlijk niet het geval.

groet, Valkyre

dc

dc

27-02-2012 om 08:12

Valkyre

Na jaren een prikkelbare dikke darm gehad te hebben, is het geheel over na het stoppen met het eten van volkoren en bruin brood, dat ik daarvoor voldoende at (ik vond het wel lekker trouwens). Zelfs jaren zakjes vezels gehad, omdat de dokter hetzelfde dacht als jij, maar de buikpijnen werden er niet minder om. En het ging niet over even buikpijn dus, maar bijna elke dag buikpijn, die maakten dat ik amper kon lopen van de pijn.

Aangezien ik nu buikpijnloos door het leven ga, raak ik die zooi niet meer aan. Peulvruchten, rauwkost en, brinta geven me geen buikpijn trouwens, dus ik weet niet eens zeker of het aan de vezels in het brood ligt.

Reageer op dit bericht

Dit forum topic is gesloten, er kan niet meer gereageerd worden.