Ontmoeting met mijn dochter.
Beste,
Ik heb een vraag, ik heb een dochter in de leeftijd van 12 jaar, helaas heeft de moeder mij altijd op afstand gehouden (al in de zwangerschap)
Ik heb dan ook geen erkenning aangevochten omdat ik geen aantoonbaar
“ famillie life” had.
Ik heb meermaals getracht om info, dan wel in contact te komen met mijn dochter via haar moeder,dit wordt tegen gehouden.
(hier is geen goede reden voor).
Ik krijg het bericht terug, we vertellen het als we vinden dat zij de leeftijd heeft.
ik vind dit nogal lastig aangezien dit kan zijn wanneer ze getrouwd is of ect ect..
Liefst wil ik zelf de mogelijkheid krijgen om een band met haar op te bouwen.
Ik zie het dan ook niet zitten om te wachten totdat ze zelf komt, maar heb het idee om haar zelf op te zoeken en te benaderen.
nou ben ik wel is benieuwd naar jullie mening?
Hebben jullie evt ervaring en/of tips voor zo een eerste ontmoeting?
groeten…
Is dit weer dezelfde als een tijdje terug? Nooit contact gehad, want je had het zelf zwaar, en nu moet en zal het omdat jij het wil?
Tip: niet doen, laat haar met rust.
Hou er rekening mee dat het kind op welke manier dan ook al voelt/geïnformeerd is dat er 'een' vader is, dat jij haar vader bent. Dat is geen leuk gegeven voor een opgroeiend meisje. Als je haar dan bijvb aan de school gaat opzoeken, kan dit een (nog) grotere schok voor het kind zijn. De moeder zal op alle manieren proberen dit contact te voorkomen. En misschien zelfs vreemde dingen doen. Denk aan de kat in het nauw. Ik zou wachten tot je kind nog ouder is en rijper om met die levenszaken om te gaan. Maar ik begrijp heel goed dat dit voor jou moeilijk is, pijn veroorzaakt, ..., ... Wacht nog uit liefde voor je dochter.
Sterkte!
begrijp ik het goed dat je een kind hebt gemaakt, niet hebt gevochten voor dit kind, mogelijk ook geen financiële ondersteuning hebt geboden?
En nu wil jij contact?
moeilijk. Ik begrijp jouw behoefte, echter mogelijk is de informatie die het kind over jou heeft gekregen miniem of eenzijdig/ negatief.
eerlijk is eerlijk, ik als moeder zou denken…wat moet jij nou in ons leven komen wroeten?!
nogmaals, ik begrijp je wel, maar ik zou dit niet zonder professionals oppakken. Schakel desnoods hulp in…iemand die psychologisch kan begeleiden. Dit is nogal wat voor een kind. Je maakt misschien voor je het in de gaten hebt meer kapot dan je lief is.
Hallo Pia ik ben je vader . Leuk he ?
En dan ?
Misschien even contact opnemen met deze forummer, jullie lijken lotgenoten. Altijd fijn om te praten met iemand die hetzelfde meemaakt.
https://www.viafora.nl/forum/algemeen-ouderschap/jeugdzorg-ervaringen
De dochter die al een aantal jaren geleden contact met je zocht maar waar jijzelf niet klaar voor was?
Anoniemvoornu schreef op 12-01-2026 om 20:20:
De dochter die al een aantal jaren geleden contact met je zocht maar waar jijzelf niet klaar voor was?
Ach ja, de vader met uitstelgedrag, en dan nu topic nummer 3.
met 12 jaar vind de moeder nog steeds niet dat zij er de leeftijd voor heeft? Ik had weleens begrepen dat kinderen met 12 jaar zelf mogen kiezen bij welke ouder ze willen wonen. Dat gaat dan om gescheiden ouders, niet helemaal vergelijkbaar. Maar dan lijkt het me dus wel dat een kind van 12 ook oud genoeg is voor een kennismaking met een ouder.
Zeespiegel schreef op 13-01-2026 om 06:33:
met 12 jaar vind de moeder nog steeds niet dat zij er de leeftijd voor heeft? Ik had weleens begrepen dat kinderen met 12 jaar zelf mogen kiezen bij welke ouder ze willen wonen. Dat gaat dan om gescheiden ouders, niet helemaal vergelijkbaar. Maar dan lijkt het me dus wel dat een kind van 12 ook oud genoeg is voor een kennismaking met een ouder.
Dat is onjuist, als de ouders er niet uit komen kan een rechter een 12 jarige om input vragen maar de rechter zal nog steeds beslissen. Een 12 jarige mag niet zelf beslissen, een veel gehoord misverstand. Hoe ouder een kind wordt hoe meer er naar het kind geluisterd wordt.
Ik vind dit verhaal helemaal niet passen bij een verantwoordelijk denkende volwassen man die de situatie goed overziet.
Het boeit in dit geval helemaal niet waar jij wel of niet op zit te wachten.
Je gaat een kind van 12 niet buiten moeder om stiekem "belagen" omdat jij zonodig een band wil opbouwen.
Je hebt er een egoistisch ideaalplaatje van gemaakt voor jezelf in je hoofd zonder rekening te houden met de gevolgen van zulke acties voor zowel kind als moeder en jezelf.
Is er bij jou sprake van een diagnose?
Meer dan aan de moeder eenmalig aangeven dat jouw deur openstaat en altijd open zal staan hoef je niet te doe
schrijf elke week, elke maand, elk jaar een brief. Bewaar deze. Zodra je dochter contact met je zoekt kan je ze geven. Dan mag ze zelf weten of ze ze leest maar is er een plek voor jouw gevoel. En misschien moet je ze nooit geven
Zeespiegel schreef op 13-01-2026 om 06:33:
met 12 jaar vind de moeder nog steeds niet dat zij er de leeftijd voor heeft? Ik had weleens begrepen dat kinderen met 12 jaar zelf mogen kiezen bij welke ouder ze willen wonen. Dat gaat dan om gescheiden ouders, niet helemaal vergelijkbaar. Maar dan lijkt het me dus wel dat een kind van 12 ook oud genoeg is voor een kennismaking met een ouder.
Moeder zal haar redenen hebben die wij niet weten. Op deze manier breng TO het kind in een vervelende situatie als TO dit buiten de wens van moeder wil gaan doen. Moet kind dan stiekem gaan doen? Gaan liegen? Confrontatie aangaan met moeder? Wil kind wel contact en hoe? Ze is 12 geen 18.
Ik lees niks in de post van TO over gevolgen voor kind en dat maakt dit idee van TO wel zorgelijk.
Alles wat ze nu is, is erin geinvesteerd door de moeder. Jij hebt niets ervoor gedaan, alleen het pleziergedeelte. En nu heb je rechten?
Misschien kan je haar volwassen leeftijd afwachten, en haar dan een berichtje sturen dat je, hoewel je weet dat je hoewel je weinig hebt gedaan om haar te maken die ze is, haar toch heel erg graag eens zou ontmoeten. Ik zou daar de ruim volwassen leeftijd voor afwachten.
Tot die tijd bouw je je eigen toekomst op, voor jezelf maar ook om haar te bewijzen dat je een evenwichtige man bent.
Voor erkenning is niets nodig. Alleen een afdwingbare dna test. Dat had jij dus gewoon kunnen doen. Grote kans dat intussen een andere man haar heeft erkend. En dan ben jij te laat.
Wat heeft moeder haar kind eigenlijk verteld over haar vader? Aangeraden wordt om nooit te liegen (jij hebt geen vader, vader is dood/in het buitenland of zelfs iemand anders als vader te laten voordoen). Ooit komt het uit en dan heeft ze haar kind het hele leven voorgelogen. Moeder kan prima vertellen hoe het zit zonder een ontmoeting en natuurlijk aangepast aan de leeftijd. Liegen over je afkomst is heel schadelijk. Dus wat weet jouw dochter over haar vader. Met 12 weet je natuurlijk dat er een biologische vader nodig is voor een kind.
Peaches schreef op 12-01-2026 om 19:24:
Is dit weer dezelfde als een tijdje terug? Nooit contact gehad, want je had het zelf zwaar, en nu moet en zal het omdat jij het wil?
Tip: niet doen, laat haar met rust.
Nee, het is: nooit contact gehad, wel gezocht, maar moeder hield het tegen.
Artikel 7 van het internationaal gedrag van de rechten van het kind stelt dat elk kind recht heeft om te weten van wie het afstamt. Hoe naar het ook is, ik denk dat je een beetje op de positie staat van een anonieme donor, alleen weet de moeder wel wie de donor is. Bij een anonieme donor heeft een kind het recht om te weten wie de donor is.
Dat is nog iets anders dan dat je het recht hebt om een band met het kind op te bouwen. Ik zou me gaan oriënteren op wat er is vastgelegd over donoren, want hun positie is beter onder de loep genomen dan de positie van verstoten vaders.
De gedachte dat je dat recht zou moeten verdienen door geld te betalen vind ik echt smakeloos. Dat zou betekenen dat iemand zwanger kan worden, vervolgens de vader kan verstoten en vanaf dat moment een vaste bron van inkomsten heeft. Kind als verdienmodel, walgelijk. Als je de vader niet wil toelaten in het leven van het kind moet je een grote meid zijn en het ook financieel alleen dragen.
